close

  • Polsce – służyć, Europę – tworzyć, Świat – rozumieć

     

  • ERYTREA

  • Erytrea

    •  

       Informacje o kraju


       

      1. Informacje ogólne

      1.1. Położenie geograficzne, ludność, obszar, stolica, języki urzędowe.

      Erytrea położona jest we wschodniej Afryce. Na wschodzie graniczy z Morzem Czerwonym (długość granicy 1 151 km), na południowym-wschodzie z Dżibuti (109 km), na południu z Etiopią (912 km) oraz na zachodzie i północnym-zachodzie z Sudanem (605 km). Najniżej położony punkt w Erytrei znajduje się w okolicach Kulul w depresji Danakil (75 m p.p.m), a najwyższy punkt to Soira 3 018 m n.p.m. Erytrea podzielona jest na 6 regionów administracyjnych (zobatat): Anseba, Debub (na południu), Debubawi K'eyih Bahri (południowe wybrzeże Morza Czerwonego), Gash Barka, Ma'akel (w części centralnej), Semenawi Keyih Bahri (północne wybrzeże Morza Czerwonego). Populacja Erytrei wynosi 6,131 milionów, a powierzchnia – 117 tys. km2 (Bank Światowy). Stolicą Erytrei jest Asmara (szacowana liczba ludności 650 000.) Pozostałe ważniejsze miasta: Assab (95 000); Keren (77 000). Językami urzędowymi w Erytrei są tigrinya, arabski i angielski.

      1.2. Warunki klimatyczne

      W Erytrei panuje gorący, suchy pustynny klimat w pasie wybrzeża wzdłuż Morza Czerwonego. Chłodniej i bardziej wilgotno jest w centralnej, wyżynnej części kraju (do 61 cm opadów rocznie).

      Półpustynne warunki panują w górach i na nizinach w zachodniej części kraju. Najbardziej obfite opady występują między czerwcem, a wrześniem poza pasem wybrzeża. Najcieplejsze miesiące na wybrzeżu to czerwiec-sierpień (30-45°C); najchłodniej jest pomiędzy październikiem, a lutym (24-32°C). W rejonie górzystym najwyższe temperatury przypadają na maj (max. 30 °C) najchłodniej jest natomiast w okresie grudzień-luty (min. 0 ° C).

      1.3. Główne bogactwa naturalne

      Podstawowymi bogactwami naturalnymi Erytrei są: złoto, miedź, potas, rudy żelaza.

      1.4. System walutowy, kurs i wymiana

      Walutą Erytrei jest Nakfa (ERN)

      Kurs wymiany 15,38 ERN = 1 USD (Bank Światowy)

      W Erytrei występuje sztywny system wymiany waluty (pegged) oparty na dolarze amerykańskim (od 2005 r.). Stopy procentowe kontrolowane są przez państwo. Osoby prywatne oraz prowadzące działalność gospodarczą napotykają trudności przy nabywaniu zagranicznych walut. Z uwagi na dwucyfrową inflację i duży deficyt obrotów bieżących Nakfa jest znacznie przewartościowana. Jednak w 2015 r. nie zmienił się jej kurs.

      1.5. Religia

      Erytreę w powyżej 50% zamieszkują muzułmanie, około 30% to ortodoksyjni chrześcijanie, a w około 10% katolicy.

      1.6. Infrastruktura transportowa

      Przez Erytreę przebiega około 4 000 km dróg, z czego blisko 900 jest pokryte asfaltem. Główne projekty obejmują m.in. ukończenie 600-kilometrowej, całorocznej drogi asfaltowej łączącej Massawa i Assab. W Erytrei znajduje się 13 lotnisk, z czego 9 nie posiada utwardzanych pasów startowych. Międzynarodowy Port Lotniczy w Asmarze został zmodernizowany. Rozbudowano m.in. główny terminal oraz zbudowano nowe terminale cargo. Massawa i Assab to dwa główne porty i terminale morskie w Erytrei. Ogólna długość linii kolejowych w Erytrei wynosi 306 km.

      1.7. Obowiązek wizowy

      Obywatele polscy wjeżdżający do Erytrei muszą posiadać wizę pobytową lub tranzytową. Można ją uzyskać w Ambasadzie Państwa Erytrea w Berlinie, w Konsulacie Generalnym Erytrei we Frankfurcie nad Menem lub w Ambasadzie Erytrei w Kairze (w tym ostatnim przypadku Ambasada Erytrei wymaga listu rekomendacyjnego z Ambasady RP). Z uwagi na grożące sankcje karne, pod żadnym pozorem nie można przebywać w Erytrei po terminie wygaśnięcia ważności wizy. Ważność paszportu przy wjeździe powinna wynosić co najmniej 6 miesięcy. W przypadku tranzytu obowiązuje okazanie biletu na dalszą podróż. Przy wylocie z kraju obowiązuje opłata lotniskowa (20 USD lub 20 EUR).

      1.8. Wykaz świąt państwowych

      Dni wolne od pracy to sobota i niedziela.

      Nowy Rok - 1 stycznia

      Orthodox Church’s Christmas - 7 stycznia

      Święto pracy - 1 maja

      Dzień Wyzwolenia - 24 maja

      Martyr's Day - 20 czerwca

      Rocznica rozpoczęcia wojny o niepodległość - 1 września

      Eritrean Orthodox Church's New Year - 11 września

      Boże Narodzenie - 25 grudnia

      Urodziny proroka - ruchome

      Meskel - ruchome

      Ed' Alfitr - ruchome

      Eid Al-Adha – ruchome

       

      System administracyjny


       

      2.1. Ustrój polityczny

      W latach 60-ych XX wieku Front Wyzwolenia Erytrei (Eritrean Liberation Front - ELF) prowadził działania na rzecz uzyskania niepodległości Erytrei spod zwierzchności Etiopii. W 1970 roku część członków FWE porzuciła jego szeregi tworząc Ludowy Front Wyzwolenia Erytrei (LFWE). Pod koniec lat 70-ych LFWE stał się dominującym ugrupowaniem zbrojnym walczącym przeciwko rządowi etiopskiemu. Liderem tego ugrupowania był Isaias Afwerki. Po 30-letniej wojnie z Etiopią, Erytrea w maju 1991 r. uzyskała niepodległość (w praktyce stało się to dwa lata później). Po zwycięstwie nad siłami etiopskimi oddziały LFWE przejęły kontrolę nad terytorium Erytrei. W maju 1991 LFWE utworzyła Tymczasowy Rząd Erytrei (TRE) do czasu ogłoszenia referendum w sprawie niepodległości oraz powołania stałego rządu. Lider LFWE Isaias Afwerki objął funkcję premiera Tymczasowego Rządu Erytrei. 23-25 kwietnia 1993 roku, w referendum monitorowanym przez ONZ i uznanym za sprawiedliwe, Erytrejczycy w sposób jednoznaczny opowiedzieli się za niepodległością. Władze ogłosiły Erytreę państwem niepodległym w dniu 27 kwietnia 1993 r. W Erytrei oficjalne obchody niepodległościowe odbyły się 24 maja 1993r. Po uzyskaniu niepodległości Tymczasowe Zgromadzenie Narodowe zostało powiększone obejmując zarówno członków LFWE jak i osoby do niego nienależące. LFWE uzyskało status partii politycznej pod nazwą – Ludowy Front dla Demokracji i Sprawiedliwości (LFDS). TRE ogłosił, że w trakcie 4-letniego okresu przejściowego opracuje projekt konstytucji oraz dokona jej ratyfikacji. Projekt obejmował m.in.: regulacje prawne dotyczące partii politycznych, prasy oraz przeprowadzania wyborów do rządu konstytucyjnego. Nowa konstytucja została ratyfikowana w 1997 roku, ale dotychczas nie została wprowadzona w życie. Nie przeprowadzono również wyborów powszechnych. W następstwie ogłoszenia niepodległości rząd Erytrei zetknął się z olbrzymimi wyzwaniami. W sytuacji braku konstytucji i bez sprawnego wymiaru sprawiedliwości oraz systemu szkolnictwa rząd zmuszony był budować administrację od początku. Ogłoszono termin wyborów do Tymczasowego Zgromadzenia Narodowego na grudzień 2001. Zostały one jednak przełożone i dotychczas nie określono ich nowego terminu.

      W 1998 r. na nowo rozgorzał konflikt graniczny z Etiopią. W 1999 podpisano traktat pokojowy określający rozmieszczenie sił obu państw poza terytoriami, które zajęły po 6 maja 1998 r. Na terenie nadgranicznym utworzono siły pokojowe UNMEE (United Nation’s Mission in Eritrea and Ethiopia – Misja Organizacji Narodów Zjednoczonych w Erytrei i Etiopii). Mimo wysiłków, walki pomiędzy Etiopią a Erytreę wybuchły ponownie 12 maja 2000 r. 17 maja 2000 r., Rada Bezpieczeństwa przyjęła rezolucję 1289, w której zablokowała dostawy broni oraz udzielanie pomocy wojskowej obu wspomnianym państwom. Mimo trwającej dwa lata wojny nadgranicznej z Etiopią, państwa nie znajdowały się formalnie w stanie wojny.

      2.2. Władza ustawodawcza

      W Tymczasowym Zgromadzeniu Narodowym zasiada 75 członków LFDS oraz 75 spoza tej partii. Aż do powołania demokratycznego, konstytucyjnego rządu Tymczasowe Zgromadzenie Narodowe jest najwyższą władzą ustawodawczą w państwie. Organ ustawodawczy określa politykę wewnętrzną i zewnętrzną państwa, reguluje implementowanie tejże polityki, uchwala budżet oraz wybiera prezydenta kraju. Prezydent mianuje poszczególne osoby na stanowiska w ministerstwach, administracji, komisjach i biurach, a Tymczasowe Zgromadzenie Narodowe ratyfikuje te nominacje.

      2.3. Władza wykonawcza

      Na czele rządu, który stanowi organ wykonawczy w państwie, stoi Isaias Afwerki Przewodniczący Rady Wykonawczej LFDS. W jego skład wchodzi premier oraz 17 ministrów. W kompetencji rządu znajduje się prowadzenie polityki państwa oraz wdrażanie ustawodawstwa. Rząd odpowiada przed Tymczasowym Zgromadzeniem Narodowym.

      2.4. Sądownictwo gospodarcze

      W Erytrei nie istnieje system sądownictwa gospodarczego. Organ sądowniczy działa niezależnie od organów wykonawczego i ustawodawczego w ramach systemu sądowniczego obejmującego sądy w wioskach, sądy okręgowe, rejonowe i narodowe.

       

      Gospodarka


       

      3. Gospodarka

      3.1. Ogólna charakterystyka sytuacji gospodarczej

      Licząca ponad 6 milionów obywateli Erytrea jest jednym z najbiedniejszych państw na świecie. Kraj plasuje się na 186 pozycji spośród 188 krajów ujętych w Human Development Report 2015 przygotowanym przez UNDP. Pierwsze lata po uzyskaniu niepodległości (1993- 1997) charakteryzowały się imponującym postępem w przywracaniu podstaw makroekonomicznych oraz poprawą wskaźników socjalnych. W tym okresie gospodarka rosła w tempie około 10% rocznie. Jednakże, w wyniku konfliktu granicznego z Etiopią, państwo zostało w sposób znaczący pozbawione zasobów finansowych, co przyczyniło się do zatrzymania dalszego rozwoju. Ucierpiała infrastruktura transportowa, energetyczna, telekomunikacyjna, sanitarna (problem z dostępem do wody), szkoły i szpitale. Mobilizacja wojskowa 250 000 mężczyzn i kobiet oraz gwałtowny wzrost wydatków na cele wojskowe także przyczyniły się do osłabienia gospodarki. Po zakończeniu konfliktu granicznego w 2000 r. rząd Erytrei zmuszony był zmierzyć się z ujemnym wzrostem, wysoką inflacją, olbrzymim deficytem budżetowym oraz bardzo niewielkimi zasobami rezerw walutowych, które były efektem wydatków na cele wojskowe. W rankingu łatwości prowadzenia działalności gospodarczej przygotowanym przez Bank Światowy za 2015 r., Erytrea sklasyfikowana została na ostatniej 189 pozycji.

      Dane

      Zaznaczyć należy, iż rząd Erytrei praktycznie nie udostępnia informacji gospodarczych. Dane wykorzystane w poniższym opracowaniu są szacunkami i prognozami prezentowanymi przez instytucje międzynarodowe.

       

      PKB

      Pomimo stałego podporządkowania zasobów oraz siły roboczej celom militarnym, praktycznie znikomych inwestycji zagranicznych oraz spadających przepływów środków pomocowych, szacuje się, iż PKB Erytrei wzrosło o 1,8% w 2015 r. Jest to pochodna uruchomienia wydobycia złota i srebra w kopalni Bisha (planuje się również ekstrakcję miedzi), Koka oraz produkcji cementu w chińskiej fabryce, niedaleko miasta Massawa. Negatywnie na wzroście Erytrei odbijają się sankcje nałożone przez ONZ. Produkcja miedzi w kopalni Bisha rozpoczęła się w 2013 r.. W 2015 r. ruszyło wydobycie złota w kopalni Koka. Kanadyjska firma Sunridge Gold uruchomiła projekt Asmara w 2015 r., z docelową produkcją miedzi, cynku, złota i srebra. Wydobycie potażu w Colluli, gdzie jego zasoby szacuje się na 194 miliony ton, ma ruszyć w 2016 r.  Należy się spodziewać kontynuacji prac poszukiwawczych w sektorze wydobywczym surowców mineralnych. Sankcje ONZ nie będą miały wpływu na wzrost PKB, gdyż nie są dostatecznie radykalne, aby ograniczyły produkcję i inwestycje w tym sektorze. Wzrost PKB nie przełoży się jednak na poprawę warunków życia przeciętnych mieszkańców Erytrei z uwagi na brak symptomów rozwoju innych sektorów gospodarki. Władze musiałyby przeznaczyć znaczną część dochodów z wydobycia  surowców mineralnych na poprawę poziomu usług na rzecz ludności, rozwój rolnictwa i infrastruktury, co wiązałoby się z konieczności odejścia od kontroli gospodarki przez państwo. Wszelkie próby pogorszenia warunków funkcjonowania przemysłu wydobywczego mogą wpłynąć na drastyczny spadek PKB. 

       

      Polityka fiskalna

      Ocenę polityki fiskalnej rządu Erytrei w dużej mierze obrazuje fakt wydania przez władze zakazu publikowania danych budżetowych. MFW szacuje, że Erytrea cierpi od dnia uzyskania niepodległości na chroniczny deficyt, sięgający średnio 16% PKB w latach 2004-14.  Doprowadziło to do wysoce niestabilnego poziomu długu publicznego, który wg szacunków osiągnął w 2014 r. 125 % PKB. W latach 2014/15 dochody sektora finansów publicznych znacznie wzrosną w związku z opodatkowaniem produkcji w nowych kopalniach surowców mineralnych oraz udziałem państwa w zyskach kopalń.  Rosnące przychody z tych i innych  źródeł powinny pozwolić ograniczyć deficyt budżetowy z ok. 12,7% w 2014 r. do 10,7% w 2016 r.

       

      Centralny Bank Erytrei

      Bank Erytrei nadzoruje wszystkie instytucje finansowe w Erytrei. Monitoruje zasoby pieniężne i zarządza polityką monetarną. Kursy wymiany walut i stopy procentowe są kontrolowane przez państwo. W obliczu wysokiego deficytu budżetowego, bank realizuje politykę drukowania pieniędzy, co prowadzi do gwałtownych wzrostów podaży pieniądza destabilizujących poziom cen na rynku. W roku 2016 nie należy spodziewać się istotnych zmian w tym zakresie.

       

      Inflacja

       

      Inflacja w Erytrei od dekady utrzymuje się na dwucyfrowym poziomie, co jest skutkiem polityki dodrukowywania pieniędzy przez rząd, celem finansowania deficytu fiskalnego. Pomimo to szacuje się, że inflacja spadła z 12,2% w 2014 r. do 10,1% w 2015 z uwagi na spadek cen ropy i artykułów spożywczych na rynku międzynarodowym. Braki żywności wynikające ze stosunkowo niskich plonów w Erytrei w 2013 r. stanowiły bodziec do podwyżek cen na rynku lokalnym na początku 2014 r., lecz utrzymujące się niskie ceny żywności w skali globalnej powinny pozwolić utrzymać inflację na poziomie 10% - 11% w roku 2016. 

       

      Kurs waluty

       

      Oficjalny kursu nakfa (ERN) do USD wynosi 15,375. W związku z usztywnieniem kursu ERN do USD w 2005 r., nakfa w minionych latach uległa znacznemu przewartościowaniu. Polityka utrzymywania sztywnego kursu wymiany waluty skutkuje rozwojem czarnego rynku, co przy ograniczonej podaży twardej waluty winduje kurs czarnorynkowy nawet do kilku-krotności oficjalnej ceny. Nie należy się spodziewać odejścia od polityki sztywnego kursu nakfa w 2016 r.

       

      Handel zagraniczny

       

      Informacje na temat handlu zagranicznego Erytrei są bardzo rozbieżne. Wg szacunków EIU całkowite obroty Erytrei w 2014 r. wyniosły 1655 mln USD. Eksport z Erytrei w 2014 r. osiągnął 505 mln USD. Import wyniósł 1150 mln USD. Za wzrost eksportu odpowiada głównie przemysł wydobywczy.

      Asmara eksportuje kopaliny, żywy inwentarz, sorgo, tekstylia, żywność. Do Erytrei importuje się maszyny, produkty petrochemiczne, artykuły spożywcze. W handlu zagranicznym dominuje spółka Red Sea Trading Co., która faworyzowana jest przez partię PFDJ (właściciela spółki). W wyniku wprowadzonych sankcji Erytrea nadal zacieśniała będzie więzi handlowe z Sudanem (nielegalny przemyt).

       

      Transfery z zagranicy

       

      Pomimo spadku w ostatnich latach wartości transferów od obywateli przebywających za granicą, fundusze te pozostają wciąż największym źródłem waluty twardej w Erytrei. Przekazy te ulegną jeszcze większemu spadkowi w związku z wprowadzonymi w 2011 r. przez ONZ sankcjami zmierzającymi do ukrócenia praktyki pobierania 2% podatku (tzw. „diaspora tax”) od Erytrejczyków przebywających zagranicą.

       

       

      3.3. Główne sektory gospodarki

      Rolnictwo

      Podstawą gospodarki Erytrei jest rolnictwo. Mimo, iż jest najważniejszym sektorem pod względem liczby zatrudnienia (łącznie 70% pracuje w rolnictwie, hodowli, leśnictwie, rybołówstwie tradycyjnym), jego udział w PKB jest relatywnie niski i szacowany w 2005 r. przez FAO na około 20%, a w 2007 r. przez EIU na 24%. Zaznaczyć należy, iż produkcja rolna w Erytrei charakteryzuje się brakiem stabilności, gdzyż nawet w okresie sprzyjających opadów zaspokaja jedynie 60 do 70% zapotrzebowania kraju na żywność. Rząd Erytrei w oficjalnych wypowiedziach konsekwentnie zaprzecza wewnętrznym problemom żywnościowym, jednak kraj pozostaje klasyfikowany w Global Information and Early Warning System prowadzonym przez FAO, jako znajdujący się w sytuacji kryzysowej i wymagający zewnętrznej pomocy żywnościowej. FAO szacuje, iż w 2005 r. około 66% ludności Erytrei było niedożywione oraz 17% dzieci w dotkniętych suszą w rejonach Gash-Barka oraz Anseba cierpiało na silne niedożywienie. Społeczność międzynarodowa może opierać się jedynie na własnych szacunkach, gdyż oficjalne dane o produkcji, w tym rolnej, nie są dostępne.

      Wydobycie

      Nevsun Resources, spółka z kapitałem kanadyjskim, rozpoczęła wydobycie złota i srebra w kopalni Bisha. Projekt jest główną siłą napędową gospodarki Erytrei. Nevsun poinformowała, iż jest gotowa rozpocząć wydobycie również miedzi w Bisha, ograniczając tym samym jednak produkcję złota. Kopalnia Bisha jest pierwszym komercyjnym przedsięwzięciem wydobywczym w Erytrei.

      Roczna produkcja złota w 2012 wyniosła 313 000 uncji, przy kosztach operacyjnych wydobycia poniżej 250 USD za uncję. Spółka Nevsun wykazała 566 mln USD przychodu z projektu. W 2014 r. szacuje się spadek wydobycia złota na rzecz rozpoczęcia produkcji miedzi na poziomie 200 mln funtów.

      Rząd posiada 40% udziałów w kopalni Bisha poprzez państwowe Eritrean National Mining Corporation (Enamco). Co do zasady, w sektorze wydobywczym władze otrzymują automatycznie 10% udziałów w przedsięwzięciach – bez wkładu własnego w majątek spółki -z możliwością wykupu dodatkowych udziałów. Wydobycie złota prowadzone jest również w Koka, natomiast na przełom 2013 i 2014 r. planuje się rozpoczęcie funkcjonowania kolejnej kopalni złota w Zara. Kanadyjska spółka Sunridge Gold poinformowała, iż wraz z firmą doradczą Micon International, prowadzi analizy projektów otwarcia czwartej kopalni, tzw. projekt Asmara, gdzie wydobywane będą złoto, miedź i cynk.

      Inwestorzy zagraniczni wykazują zainteresowanie rozwojem sektora wydobywczego w Erytrei. W 2010 r. jedno przedsiębiorstwo wydobywcze oraz 16 firm poszukiwawczych posiadało licencje na działalność, które łącznie obejmowały 12,5% terytorium kraju. Od udzielenia pierwszych licencji w 1990 r., na terenie Erytrei zidentyfikowano następujące zasoby minerałów:

      - złoto - ponad 3 mln uncji ;

      - srebro - ponad 31 mln uncji;

      - miedź -2,2 mld funtów;

      - cynk - 4,1 mld funtów.

      3.4. Uczestnictwo w wielostronnych organizacjach i porozumieniach o charakterze ekonomicznym

      Afrykański Bank Rozwoju

      African Development Bank – AFDB - www.afdb.org

      Unia Afrykańska, African Union – AU, www.africa-union.org

      G-77, www.g77.org

      Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej

      International Atomic Energy Agency – IAEA, www.iaea.org

      Międzynarodowy Bank Odbudowy i Rozwoju

      International Bank for Reconstruction and Development - IBRD

      www.worldbank.org/ibrd

      Międzynarodowa Organizacja Pracy

      International Labor Organization – ILO, www.ilo.org

      Międzynarodowy Fundusz Walutowy

      International Monetary Found, www.imf.org

      Konferencja Narodów Zjednoczonych ds. Handlu i Rozwoju

      United Nations Conference on Trade and Development – UNCTAD, www.unctad.org

      Organizacja Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju Przemysłowego

      United National Industrial Development Organization – UNIDO, www.unido.org

      Światowa Organizacja Celna

      World Customs Organization – WCO, www.wcoomd.org

      Światowa Organizacja Własności Intelektualnej

      World Intellectual Property Organization – WIPO, www.wipo.int

      3.5. Relacje gospodarcze z UE

      Zgodnie ze statystykami UE obroty towarowe z Erytreą w 2014 r. wyniosły około 67 mln EUR. Dla porównania w 2013 r. - 87 mln EUR. Eksport krajów EU do Erytrei w 2014 r. wyniósł około 57 mln EUR. Unia Europejska, od zakończenia wojny, nieprzerwanie podejmuje wysiłki zmierzające do odbudowy Erytrei. Strategia Komisji Europejskiej dotycząca rozwoju państwa oparta jest na partnerstwie z rządem Erytrei i skupia się na redukcji ubóstwa, bezpieczeństwie żywnościowym, wsparciu rozwoju ekonomicznego oraz społecznego kraju. Ramy prawne współpracy UE-Erytrea nakreśla EC-ACP Partnership Agreement (Cotonou Agreement). Porozumienie reguluje podstawowe aspekty kooperacji w zakresie pomocy, handlu oraz relacji politycznych. Erytrea, jako kraj o statusie Least Developed Country (LDC), uczestniczy w programie „Everyting but arms”, w ramach którego od 2001 r. produkty z Erytrei korzystają z praktycznie bezcłowego (z wyjątkiem broni i amunicji) i nielimitowanego ilościowo (z wyjątkiem bananów, cukru, ryżu we wskazanych okresach) dostępu do rynku unijnego.

      Należy zaznaczyć, iż program współpracy KE z Erytreą napotyka trudności. Dotyczą one efektywności współpracy przy dystrybucji środków pomocowych, sprawności instytucji erytrejskich oraz niestabilnej sytuacji w regionie.

       

       

      Dwustronna współpraca gospodarcza


       

      4.1. Gospodarcze umowy dwustronne

      Polska oraz Erytrea nie posiadają podpisanych bilateralnych umów gospodarczych.

      Po wejściu Polski do Unii Europejskiej ramy współpracy gospodarczej pomiędzy Polską, a Erytreą uregulowane zostały umową ACP-EC-Partnership Agreement ("The Cotonou Agreement"), a obecnie Economic Partnership Agreement.

      4.2. Handel zagraniczny

      Wartość wymiany handlowej pomiędzy Polską, a Erytreą jest znikoma. W ciągu pierwszych 10-ciu miesięcy 2015 r. obroty handlowe wyniosły 730,7 tys. USD. Dla porównania w całym 2014 r. wyniosły 293 tys. USD. Głównym towarem w wymianie były wyroby przemysłu elektromaszynowego.

       

      Dostęp do rynku


       

      5.1. Dostęp do rynku dla polskich towarów i usług

      Po wejściu Polski do Unii Europejskiej ramy prawne regulujące współpracę gospodarczą pomiędzy Polską, a Erytreą stanowi umowa ACP-EC-Partnership Agreement ("The Cotonou Agreement"), a obecnie Economic Partnership Agreement. W związku z tym polskie towary wprowadzane na rynek Erytrei podlegają identycznym zasadom jak towary pozostałych krajów UE i nie napotykają na dodatkowe bariery.

      Szczegółowe dane dotyczące barier dla produktów UE w dostępie do rynków trzecich aktualizowane są w „Market Access Database” http://madb.europa.eu

      5.2. Ochrona własności przemysłowej i intelektualnej

      Erytrea jest członkiem World Intellectual Property Organization. W kraju nie istnieją przepisy chroniące własność przemysłową czy intelektualną. Od 1997 roku Erytrea jest członkiem WIPO Convention. Kwestiami ochrony praw przemysłowych zajmuje się Ministerstwo Handlu i Przemysłu. Prawa autorskie są przedmiotem zainteresowania Ministerstwa Informacji i Kultury.

       

      Przydatne linki i kontakty


       

       

      Ministerstwo Informacji           - www.shabait.com

       

      Ministerstwo Finansów

      P.O. Box   895 Asmara

       

      Ministerstwo Turystyki

      P.O. Box 1010 Asmara

       

      Ministerstwo Handlu i Przemysłu

      P.O. Box 1844 Asmara

       

      Ministerstwo Transportu i Komunikacji

      P.O. Box   569 Asmara

       

      Ministerstwo Rolnictwa

      P.O. Box 1048 Asmara

       

      Ministerstwo Energetyki i Rolnictwa

      P.O. Box 5285 Asmara

       

      19 sierpnia 2013 (ostatnia aktualizacja: 19 stycznia 2016)

      Drukuj Drukuj Podziel się treścią: