close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej

     

  • GAMBIA

  • Gambia

  •  

     Informacje o kraju


     

    1. Informacje ogólne

     

    1.1. Położenie geograficzne, ludność, obszar, stolica, języki urzędowe.

    Republika Gambii (RG), położona w Afryce Zachodniej, jest jednym z najmniejszych krajów kontynentu. Rozciąga się wzdłuż wpadającej do Atlantyku rzeki Gambii, od północy, wschodu i południa graniczy z Senegalem, a na zachodzie posiada 80 km wybrzeża atlantyckiego.

    Stolicą kraju jest Bandżul, a największe miasto to Serrekunda.

    Powierzchnia kraju wynosi 11,295 tys. km2, a ludność – 1,97 mln mieszkańców (szacunki z lipca 2015 r.). Jest to społeczeństwo młode: 38% populacji ma mniej niż 14 lat, a 58% – 15-64 lat. Średnia oczekiwana długość życia w chwili urodzenia wynosi 64,6 lat (wg ocen z 2015 r.).

    Językiem urzędowym jest od 2014 r. arabski. Decyzją gambijskiego prezydenta zastąpił on angielski (nadal używany jako półoficjalny) po wycofaniu się Gambii z Commonwealth pod koniec 2013 r. Oprócz tego w użyciu są dialekty plemienne mandinka, wolof i fula.

     

    1.2. Warunki klimatyczne.

    Gambię charakteryzuje tropikalny klimat, od czerwca do listopada jest tutaj bardzo gorąco i występują obfite opady deszczu. Od grudnia do maja panują umiarkowane temperatury oraz jest sucho.

     

    1.3. Główne bogactwa naturalne.

    Gambia dysponuje niewielkimi złożami surowców mineralnych (iły, piasek kwarcowy, tytan, cynk, cyrkon, boksyty, fosforyty, ropa naftowa) oraz  bogatymi zasobami ryb.

     

    1.4. System walutowy, kurs i wymiana.

    Walutą obowiązującą w Gambii jest dalasi (GMD) dzielący się na 100 butut.

    Wg Gambijskiego Banku Centralnego w dniu 30 listopada 2015 r. kurs GMD w stosunku do euro i dolara amerykańskiego kształtował się  następująco:

    1 EUR = 43,19 GMD

    1 USD = 39,63 GMD

     

    1.5. Religia.

    Konstytucja Gambii nie wskazuje na żadną religię jako religię państwową. Wśród mieszkańców około 90% stanowią muzułmanie, 8% – chrześcijanie, a 2% – wyznawcy tradycyjnych religii.

     

    1.6. Infrastruktura transportowa.

    W Gambii nie ma sieci kolejowej, a utwardzone drogi liczą około 956 km. Gambia posiada jedno lotnisko i port morski w stolicy kraju – Bandżul.

     

    1.7. Obowiązek wizowy.

    W lipcu 2013 r. władze Gambii zniosły obowiązek wizowy m.in. wobec obywateli polskich podróżujących do Gambii turystycznie. Wymagany jest paszport z terminem ważności powyżej sześciu miesięcy. W celu zasięgnięcia szczegółowych informacji w sprawach wizowych należy kontaktować się z Konsulatem Honorowym Republiki Gambii w Warszawie. Informacje wizowe zamieszczone są również na stronie internetowej Konsulatu: www.gambia.pl, tel.: +48 22 425 55 57, faks: +48 22 760 86 72, consulate@gambia.pl. Dla osób przybywających z krajów, gdzie występuje ryzyko zachorowania na żółtą febrę, obowiązkowe jest posiadanie dowodu ważnego szczepienia przeciwko żółtej febrze w międzynarodowej książeczce szczepień.

    UWAGA! Z uwagi na możliwe nagłe zmiany przepisów celnych, w sprawie aktualnych informacji na ten temat należy zwracać się bezpośrednio do placówek dyplomatycznych i konsulatów Republiki Gambii.

    Powyższe informacje są opublikowane w poradniku „Polak za granicą” na stronie MSZ (https://polakzagranica.msz.gov.pl/).

     

    1.8. Wykaz świąt państwowych (i religijnych).

    Święta stałe: 1 stycznia – Nowy Rok, 18 lutego – Dzień Niepodległości, 1 maja – Święto Pracy, 22 lipca – rocznica wojskowego zamachu stanu z 1994 r., 25 grudnia – Boże Narodzenie.

    Święta ruchome: Wielki Piątek i Poniedziałek Wielkanocny oraz religijne święta muzułmańskie – święto kończące Ramadan (Aid El Fitr) i Święto Ofiarowania (Aid Al Adha).

     

     

    System administracyjny


     

    2.1. Ustrój polityczny.

    Gambia uzyskała niepodległość 18 lutego 1965 r. Jako była kolonia brytyjska odziedziczyła język oraz kulturę prawną i administracyjną. Od momentu uzyskania niepodległości do zamachu stanu w 1994 r. była jedną z nielicznych funkcjonujących demokracji w Afryce.

    Głową państwa jest prezydent Yahya Jammeh, który zdobył władzę w wyniku zamachu stanu w 1994 r. W ostatnich wyborach prezydenckich (z 24 listopada 2011 r.) został wybrany na czwartą kadencję, a w ostatnich wyborach parlamentarnych (z 29 marca 2012 r.) ponownie zwyciężyła partia prezydenta – Sojusz na rzecz Patriotycznej Reorientacji i Budowy (APRC). Stosunki Gambii  ze światem zewnętrznym są ograniczone z uwagi m.in. na łamanie praw człowieka w tym kraju oraz autorytarny system sprawowania władzy.

    W dniu 30 grudnia 2014 r., wykorzystując nieobecność prezydenta kraju, który od kilku dni przebywał z prywatną wizytą w Dubaju, grupa wojskowych podjęła próbę przeprowadzenia zamachu stanu. Jednak wojska wierne rządowi opanowały sytuację.

     

    2.2. Władza ustawodawcza.

    Władzę ustawodawczą sprawuje jednoizbowy Parlament, który liczy 53 członków – 48 wybieranych w wyborach powszechnych i 5 mianowanych przez prezydenta. System prawny oparty jest na systemie anglosaskim oraz prawie koranicznym.

     

    2.3. Władza wykonawcza.

    Władza wykonawcza należy do prezydenta, który jest wybierany w wyborach powszechnych na 5-letnią kadencję. Prezydent mianuje członków rządu, którzy są odpowiedzialni zarówno przed prezydentem, jak i Parlamentem.

     

    2.4. Struktura administracji gospodarczej.

    Za politykę gospodarczą Gambii odpowiedzialny jest rząd, jednak głos decydujący we wszystkich sprawach ma prezydent. W sprawach gospodarczych główne zadania realizowane są przez:

    • Ministerstwo Finansów i Spraw Gospodarczych,
    • Ministerstwo Handlu, Przemysłu, Integracji Regionalnej i Zatrudnienia,
    • Ministerstwo Rolnictwa
    • Ministerstwo Turystyki i Kultury
    • Ministerstwo Środowiska, Zmian Klimatu, Wody i Dzikiej Przyrody
    • Ministerstwo Energii
    • Ministerstwo Transportu, Robót i Infrastruktury
    • Ministerstwo Rybołówstwa
    • Ministerstwo Ropy Naftowej
    • Gambijską Agencję Promocji Inwestycji i Eksportu.  

     

    2.5. Sądownictwo gospodarcze

    System sądowniczy opiera się na brytyjskim prawie zwyczajowym (common law). System sądów jest hierarchiczny i składa się z sądów muzułmańskich (Kadi), trybunałów okręgowych i sądów gminnych (magistratów). Do systemu należą jeszcze Sąd Najwyższy i Sąd Apelacyjny.

    Prawo gwarantuje ochronę zagranicznym inwestorom. Gambia jest członkiem Międzynarodowego Centrum Rozwiązywania Sporów Inwestycyjnych (ICSID) oraz instytucji Banku Światowego – MIGA. W Konstytucji Gambii znajdują się zapisy chroniące własność prywatną przed nacjonalizacją i wywłaszczeniem. Kodeks inwestycyjny oraz Kodeks gospodarczy także zawierają regulacje przeciwko zawłaszczaniu mienia należącego do inwestora.

     

     

    Gospodarka


     

     

    3.1 Ogólna charakterystyka sytuacji gospodarczej.

    Gambia jest jednym z najbiedniejszych krajów świata, słabo zasobnym w surowce mineralne oraz uzależnionym od importu. Gospodarka oparta jest na rolnictwie, w tym przede wszystkim monokulturze orzeszków ziemnych. Na zaspokojenie wewnętrznych potrzeb uprawia się proso, ryż, bawełnę i maniok. Wśród zwierząt gospodarskich największe znaczenie ma bydło, w mniejszych ilościach hoduje się trzodę chlewną, owce, kozy i osły. Ponadto produkuje się niewielkie ilości oleju palmowego i przędzy bawełnianej. Poza zakładami reprezentującymi branżę spożywczą i włókienniczą przemysł przetwórczy praktycznie nie istnieje. Pozytywny wpływ na dalsze utrzymanie wzrostu gospodarczego mogą mieć realizowane inwestycje w rolnictwie i poprawa sytuacji w branży turystycznej. Rozwój gospodarczy Gambii jest w dużym stopniu uzależniony od stabilności na scenie politycznej i poziomu pomocy finansowej przekazywanej przez międzynarodowe instytucje finansowe.

    Strategia rozwoju Gambii opiera się na dwóch dokumentach: Vision 2020 (sporządzony w 1996 roku długoterminowy plan określający cele rozwojowe do osiągnięcia w perspektywie 2020 roku) oraz Program na rzecz Przyśpieszenia Wzrostu Gospodarczego i Zatrudnienia (Programme for Accelerated Growth and Employment – PAGE) na lata 2012-2015 (średnioterminowy plan na rzecz wspierania Gambii w realizacji Milenijnych Celów Rozwoju i programu Vision 2020). PAGE zastąpił strategię na rzecz redukcji ubóstwa określoną w dokumencie PRSPII (Poverty Reduction Strategy Paper II) na lata 2007-2011.

    Gambia bierze również udział w programie redukcji zadłużenia zagranicznego dla najbiedniejszych państw świata.

    Z powodu systematycznego łamania praw człowieka w Gambii jej relacje z krajami udzielającymi jej pomocy rozwojowej są często naznaczone napięciami. Na początku grudnia 2014 roku Unia Europejska poinformowała o zawieszeniu wsparcia (13 mln EUR), a następnie USA ogłosiły, że od stycznia 2015 roku wykluczają Gambię z korzystania z preferencji handlowych przewidzianych w AGOA (Africa Growth and Opportunity Act).

    Międzynarodowy Fundusz Walutowy (MFW) szacuje, że w 2015 roku wzrost PKB osiągnie w Gambii 4,7% wobec -0,2% rok wcześniej. Średnia roczna inflacja, która w roku 2014 ukształtowała się na poziomie 6,2%, w 2015 roku wyniesie 6,5%. Deficyt na rachunku obrotów bieżących bilansu płatniczego pogłębi się z 13,1% PKB w roku 2014 do 13,5% PKB   w 2015 roku, a dług publiczny wzrośnie odpowiednio z 101,1% PKB do 107,7% PKB.

    W ocenie The Economist Intelligence Unit (EIU) wartość eksportu GB spadła ze 132,2 mln USD w 2013 roku do 123,5 mln USD w roku 2014, a importu wzrosła odpowiednio z 304,1 mln USD do 335,0 mln USD.

    80% wartości gambijskiego eksportu stanowi reeksport, głównie do Senegalu, a resztę – wywóz głównie orzeszków ziemnych oraz ryb i przetworów rybnych. Gambia importuje przede wszystkim żywość i napoje, maszyny i sprzęt transportowy, minerały i paliwa oraz wyroby gotowe.  

     W 2014 roku do najważniejszych dostawców towarów do Gambii należały: Chiny (31,3% ogólnej wartości gambijskiego importu), Brazylia (8,6%), Indie (7,9%), Senegal (7,2%), Indonezja (3,8%). Natomiast wśród głównych odbiorców eksportu Gambii były: Chiny (34,4% całkowitej wartości wywozu), Indie (32,9%), Wielka Brytania (8,2%), Francja (4,4%), Włochy (2,5%).

     

    3.2. Tabela głównych wskaźników makroekonomicznych.

     

     

    Wyszczególnienie

    2009

    2010

    2011

    2012

    2013*

    2014*

    2015**

    Wartość globalna PKB (mld USD) 1

    0,901

    0,952

    0,898

    0,910

    0,899

    0,824

    0,761

    Wartość PKB na 1 mieszkańca (USD) 1

    536

    551

    506

    499

    479

    427

    384

    Tempo wzrostu PKB (%) 2

    6,5

    6,5

    -4,3

    5,6

    4,8

    -0,2

    4,7

    Relacja deficytu/nadwyżki finansów publicznych do PKB (%)

    -2,7

    -4,7

    -4,7

    -4,4

    -8,5

    -9,9

    -6,3

    Relacja całkowitego długu publicznego do PKB (%)

    62,6

    69,6

    77,3

    77,0

    83,3

    101,1

    107,7

    Stopa inflacji, średnia roczna (%)

    4,6

    5,0

    4,8

    4,6

    5,2

    6,2

    6,5

    Stopa bezrobocia (%)

    7,0

    7,0

    7,2

    7,0

    7,0

    b.d.

    b.d.

    Wartość obrotów handlu zagranicznego (mln USD)

    392,1

    385,7

    457,7

    541,3

    436,3

    458,5

    b.d.

    Wartość eksportu FOB (mln USD)

    94,8

    139,9

    162,1

    182,5

    132,2

    123,5

    b.d.

    Wartość importu FOB (mln USD)

    297,3

    245,8

    295,6

    358,8

    304,1

    335,0

    b.d.

    Relacja deficytu/nadwyżki na rachunku obrotów bieżących bilansu płatniczego do PKB (%)

    -12,5

    -16,3

    -12,3

    -7,9

    -10,2

    -13,1

    -13,5

    Wartość rocznego napływu zagranicznych inwestycji bezpośrednich (mln USD)

    1

    20

    66

    93

    38

    28

    b.d.

    Wartość rocznego odpływu zagranicznych inwestycji bezpośrednich (mln USD)

    b.d.

    b.d.

    b.d.

    b.d.

    b.d.

    b.d.

    b.d.

    Skumulowana wartość zagranicznych inwestycji bezpośrednich w Gambii (mln USD)

    283

    323

    366

    375

    375

    340

    b.d.

    Skumulowana wartość zagranicznych inwestycji bezpośrednich Gambii za granicą (mln USD)

    b.d.

    b.d.

    b.d.

    b.d.

    b.d.

    b.d.

    b.d.

     

     

     

     

    1 ceny bieżące

    2 ceny stałe

    * dane szacunkowe, ** prognozy

    Źródło: MFW, EIU, BŚ, UNCTAD

     

    3.3. Główne sektory gospodarki (o największym znaczeniu/udziale w PKB).

     

    EIU ocenia, że w 2013 roku udział sektora pierwszego (rolnictwo, hodowla, rybołówstwo i leśnictwo) w tworzeniu PKB wyniósł 21,6%, drugiego (przemysł)  – 14,3%, a trzeciego (usługi) – 64,1%.

    Najważniejszym sektorem gospodarki gambijskiej jest rolnictwo. Ok. ¾ ludności utrzymuje się z upraw rolnych i hodowli. Sektor rolny w Gambii posiada jeszcze duży potencjał rozwoju. Wydajność upraw jest ciągle poniżej średniej światowej.

    Produkcja przemysłowa, słabo rozwinięta i prowadzona na małą skalę, obejmuje głównie przetwórstwo orzeszków ziemnych, ryb i skór.

    Ważnym źródłem dochodów (poza eksportem orzechów ziemnych oraz produktów rybnych) jest turystyka. Gambia stara się rozwijać infrastrukturę turystyczną, kładąc nacisk na rozbudowę bazy hotelowej.

     

    3.4. Uczestnictwo w wielostronnych organizacjach i porozumieniach o charakterze ekonomicznym.

     

    Gambia jest członkiem Wspólnoty Gospodarczej Państw Afryki Zachodniej (ECOWAS), Unii Gospodarczej i Walutowej Krajów Afryki Zachodniej (WAEMU), Światowej Organizacji Handlu (WTO), Agencji Gwarancji Inwestycji BŚ (MIGA), Afrykańskiego Banku Rozwoju, Islamskiego Banku Rozwoju. Jest również sygnatariuszem Umowy z Cotonou między krajami AKP a Unią Europejską.

     

    3.5. Relacje gospodarcze z UE.

     

    Współpraca Gambii z Unią Europejską odbywa się w ramach Umowy z Cotonou, podpisanej w 2000 r. przez kraje Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) oraz UE. Celem porozumienia jest wspieranie rozwoju gospodarczego krajów AKP, a jego instrumentem finansowym jest Europejski Fundusz Rozwoju (European Development Fund – EDF).

    Uważając, że istnieje silny związek między reformami gospodarczymi i politycznymi,  UE – jako główne źródło pomocy rozwojowej do Gambii – wspiera wdrażanie strategii na rzecz walki z ubóstwem oraz reformy w sektorze gospodarczym i publicznym.

    Pomoc finansowa Unii Europejskiej dla Gambii odbywała się w ramach dokumentu strategicznego (Country Strategy Paper) na lata 2008-2013 oraz towarzyszącego mu Krajowego Programu Indykatywnego (NIP). Środki finansowe z 10. EDF w wysokości 70,6 mln EUR przeznaczone były głównie na dwa priorytety: rozwój transportu z położeniem nacisku na infrastrukturę i połączenia regionalne oraz poprawę sprawowania rządów w celu umożliwienia realizacji reform na szczeblu makroekonomicznym i w sądownictwie. Ogólnym celem strategii realizowanej przy wsparciu 10. EDF była redukcja ubóstwa w ramach zrównoważonego rozwoju społeczno-gospodarczego.

    Strategia UE wobec Gambii jest spójna z programem Banku Światowego na rzecz redukcji ubóstwa.

     

     

    Dwustronna współpraca gospodarcza


     

    4.1. Gospodarcze umowy dwustronne.

     

    Polska nie zawarła z Gambią dwustronnych umów gospodarczych.

     

    4.2. Handel zagraniczny.

     

    Według danych Ministerstwa Gospodarki polsko-gambijskie obroty towarowe w ostatnich latach ograniczały się w zasadzie do eksportu towarów z RP do Republiki Gambii (RG), który wzrósł z 0,6 mln EUR w 2009 roku do 4,4 mln EUR w roku 2014.

    W ciągu pierwszych trzech kwartałów 2015 roku wartość eksportu z RP do Gambii wyniosła 4,1 mln EUR (dynamika 114% w stosunku do analogicznego okresu 2014 roku).

    Polsko-gambijska wymiana towarowa kształtowała się w ostatnich latach następująco:

     

     

     

    Wartość

    (EUR)

    Dynamika

    (%)

    2009

    2010

    2011

    2012

    2013

    2014

    I-IX

    2015

    2013/

    2012

    2014/

    2013

    I-IX 2015/

    I-IX 2014

    Obroty

    -

    547 128

    -

    2 933 178

    -

    4 382 028

    4 097 744

    -

    -

    114

    Eksport RP

    do RG

    596 963

    547 128

     2 114 324

    2 847 743

    2 257 967

    4 370 804

    4 095 346

    79

    194

    114

    Import RP

    z RG  

    -  

    0

    -

    85 435

    -

    11 224

    2 398

    -

    -

    22

    Saldo dla Polski

    -

    547 128

    -

    2 762 308

    -

    4 359 580

    4 092 948

     

     

     

     

     

     

    • dane objęte tajemnicą statystyczną

     

    W 2014 roku i w okresie styczeń-wrzesień 2015 roku Polska eksportowała do Gambii towary głównie z takich działów, jak:

    • zboża (pszenica i meslin);
    • przetwory ze zbóż, mąki, skrobi lub mleka; pieczywa cukiernicze;
    • artykuły włókiennicze inne konfekcjonowane; zestawy; odzież używana; szmaty;
    • kakao i przetwory z kakao.

     

    4.3.  Inwestycje.

     

    Brak jest polskich inwestycji w Gambii i nie są realizowane inwestycje gambijskie w Polsce.

     

    4.4. Współpraca regionalna.

     

    Brak jest współpracy regionalnej na szczeblu samorządowym między obu krajami.

     

    4.5. Współpraca samorządów gospodarczych.

     

    Nie istnieją kontakty dwustronne między samorządami gospodarczymi obu krajów.

     

    Dostęp do rynku


     

    5.1. Dostęp do rynku dla polskich towarów i usług (bariery)

    W rankingu Banku Światowego Doing Business 2016 Gambia zajęła 151. miejsce na 189 badanych krajów pod względem swobody prowadzenia działalności gospodarczej. Założenie firmy w Gambii wymaga spełnienia wielu procedur, które różnią się w zależności od rodzaju deklarowanej działalności. Średnio zabiera to 25 dni, a opłaty stanowią równowartość 142% dochodu narodowego na głowę mieszkańca.

    Główną instytucją zajmującą się obsługą inwestorów zagranicznych jest Gambijska Agencja Promocji Inwestycji i Eksportu (GIEPA – www.giepa.gm). Na jej stronie internetowej zawarte są informacje na temat wszystkich formalności, których należy dopełnić, aby założyć firmę. Są tam również informacje nt. kodeksu inwestycyjnego i innych aktów prawnych zawierających warunki prowadzenia działalności inwestycyjnej i gospodarczej w Gambii. Aby móc prowadzić działalność gospodarczą należy posiadać odpowiednie licencje i zezwolenia (m.in. dotyczące braku negatywnego wpływu projektu na środowisko naturalne, pozwolenia na pobyt i pracę).

    Proces uruchomienia działalności, mimo iż uproszczony, nadal wymaga wypełnienia wielu formularzy oraz dokonania licznych opłat. Wymagane jest złożenie Memorandum of Association, w którym zawarta jest nazwa, miejsce powstania firmy, jej cele oraz informacje na temat kapitału poświadczone przez każdego udziałowca. Z kolei wymagany Articles of Association musi zawierać informacje na temat struktury organizacyjnej oraz sposobu działania firmy. Do tych dokumentów należy dołączyć dowody opłat podatkowych oraz rejestrowych, wystawione przez gambijski urząd podatkowy.

    Aby uzyskać zwolnienia podatkowe lub inne, należy dostarczyć do GIEPA dokumenty w celu uzyskania specjalnego certyfikatu inwestora lub licencji na inwestycje w specjalnej strefie ekonomicznej. Dodatkowo można negocjować z Agencją inne zwolnienia z opłat itp.  w zależności od znaczenia inwestycji dla rozwoju kraju.

    Podatek dochodowy od osób fizycznych waha się w granicach 10-35%. Natomiast podatek od dochodów firm wynosi 32% od obliczonego i zatwierdzonego zysku netto względnie 1,5% obrotów (gdy przeprowadzona została kontrola sprawozdań finansowych) lub 2,5% obrotów (w przypadku braku audytu).

    Do podatków pośrednich należą m.in.: podatek od kapitału (15% zysku netto lub 5% podatku od sprzedaży, który dot. podatku od dochodów indywidualnych), opłata środowiskowa (0,03 USD miesięcznie na osobę), opłata na edukację narodową (od 334 do 667 USD w zależności od wielkości obrotów), VAT (stawka podstawowa to 15%, ale wiele towarów i usług jest zwolnionych z tego podatku).

    Gambia prowadzi dość liberalną politykę handlową, a rząd kontynuuje proces eliminowania taryfowych i pozataryfowych barier w handlu. Nie ma ograniczeń ilościowych w imporcie. System celny w Gambii jest oparty na systemie zharmonizowanym (6 stawek celnych od  0% do 18%).

     

    5.2. Dostęp do rynku pracy, świadczenie usług i zatrudnienie obywateli RP

                Gambia posiada dość liberalne ustawodawstwo, jeśli chodzi o zatrudnianie obcokrajowców. Firmy, które chcą zatrudnić obcokrajowców powinny wystąpić o pozwolenie na pracę. Można je otrzymać, składając odpowiedni formularz w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych lub w GIEPA. Członkowie rodziny pracownika zagranicznego automatycznie otrzymują pozwolenie na pobyt w Gambii. Każda firma ma przyznawany limit stanowisk, na które może zatrudnić obcokrajowców na określony czas.

     

    5.3. System zamówień publicznych.

    Instrukcje odnośnie do sposobu uczestniczenia w przetargach publicznych są skomplikowane i zależą od rodzaju przetargu. Informacje na ten temat są dostępne na stronie internetowej Gambijskiego Urzędu Zamówień Publicznych (www.gppa.gm).

     

     

    Przydatne linki i kontakty


     

    6.1. Administracja gospodarcza

    Kancelaria Prezydenta:                                                         www.statehouse.gm

    Ministerstwo Finansów i Spraw Gospodarczych:                www.dosfea.gm

    Ministerstwo Handlu, Przemysłu, Integracji Regionalnej i Zatrudnienia:                                                                                                                         www.gambia.gm

    Ministerstwo Rolnictwa:                                                       www.moa.gov.gm

    Ministerstwo Turystyki i Kultury:                                        www.motc.gov.gm

    Ministerstwo Środowiska, Zmian Klimatu, Wody i Dzikiej Przyrody:                  

    www.moeccww.gov.gm

    Ministerstwo Energii:                                                            www.moe.gov.gm

    Ministerstwo Transportu, Robót i Infrastruktury:                www.motwi.gov.gm

    Gambijska Agencja Promocji Inwestycji i Eksportu:           www.giepa.gm

    Bank Centralny Gambii:                                                       www.cbg.gm

    Gambijska Administracja Podatkowa:                                 www.gra.gm

    Gambijski Urząd Statystyczny:                                            www.gbos.gov.gm

    Gambijski Urząd Zamówień Publicznych:                           www.gppa.gm

     

    6.2.  Samorządy gospodarcze

    Izba Handlu i Przemysłu:                                                      www.gcci.gm

     

    6.3. Oficjalna prasa ekonomiczna

    Daily Observer:                                                                     www.observer.gm

    The Point:                                                                              www.thepoint.gm

    Portal allAfrica:                                                                     www.allafrica.com

     

    6.4. Oficjalne strony o charakterze ekonomicznym i turystycznym

                                                                                                  www.visitthegambia.gm

                                                                                                  www.hiddengambia.com

                                                                                                  www.accessgambia.com

                                                                                                  www.gambianow.com

     

    18 lipca 2013 (ostatnia aktualizacja: 15 grudnia 2015)

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: