close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej

     

  • SUDAN POŁUDNIOWY

  •  

     Informacje o kraju


     

    Ostrzeżenie dla przedsiębiorców

     

    Ambasada RP w Addis Abebie ostrzega przed oszustami działającymi pod szyldem „African Union Procurement Board”, jako rzekomej komórki organizacyjnej Unii Afrykańskiej, odpowiedzialnej za zamówienia publiczne. Oszuści korzystają z adresu internetowego www.aupbgh.com oraz logo UA, i jako swoją siedzibę podają stolicę Ghany - Akrę. Działalność oszustów polega m.in. na zapraszaniu podmiotów gospodarczych do udziału w przetargach, co wymaga wpłacenia wpisowego. Po wygraniu rzekomego przetargu wymaga się pilnego wpłaceniu wadium (do 48 godzin). Przetargi są ogłaszane na rzekome dostawy usług/towarów/sprzętu do różnych państw członkowskich Unii Afrykańskiej. Ambasada informuje, że w ramach komórek organizacyjnych Unii Afrykańskiej nie ma „African Union Procurement Board”.

     

    1.1.      Położenie geograficzne, powierzchnia, ludność, stolica, język urzędowy

    Położenie geograficzne: Sudan Południowy (oficjalnie: Republika Sudanu Południowego) leży w regionie Afryki Środkowej. Na północy graniczy z Sudanem (2184 km), na wchodzie z Etiopią (934 km), na południu z Kenią (232 km), Ugandą (435 km) i Demokratyczną Republiką Konga (639 km), a na zachodzie z Republiką Środkowej Afryki (989 km). Kraj nie ma dostępu do morza. Wysokości bezwzględne są zróżnicowane w niewielkim stopniu od równin na północy kraju i wynoszą średnio od 500 to 1000 m n.p.m. Dominującą formą ukształtowania terenu są żyzne równiny i porośnięte roślinnością wyżyny. Najważniejszą rzeką jest Nil (Biały) przepływający z południa na północ kraju, który traci dużą część wody na terenach podmokłych Sudd, znajdujących się w środkowej części kraju.

    Powierzchnia: Powierzchnia Sudanu Południowego wynosi 644.329 km⊃2; (nie wliczono obszaru regionu Abyei, będącego przedmiotem sporu granicznego z Sudanem).

    Ludność:  Liczba ludności Sudanu Południowego wynosi 11,5 mln osób. Ok. 60% ludności ma poniżej 18 lat. Przyrost naturalny wynosi 4,12%. Ludność miejska stanowi 18% ogółu ludności.

    Struktura etniczna: W Sudanie Południowym występują liczne grupy etniczne: Dinka (35,8%), Nuer 15,6%) oraz Shilluk, Azande, Bari, Kakwa, Kuku, Murle, Mandari, Didinga, Ndogo, Bviri, Lndi, Anuak, Bongo, Lango, Dungotona, Acholi.

    Stolica: Juba.

    Główne miasta: Juba, Yei, Wau, Malakal, Aweil.

    Podział administracyjny: Terytorium Sudan Południowego podzielone jest na 10 regionów administracyjnych (Środkowa Equatoria, Zachodnia Equatoria, Wschodnia Equatoria, Zachodni Bahr el Ghazal, Północny Bahr el Ghazal, Warrap, Lakes, Unity, Jonglei i Górny Nil.

    Religia: 60% ludności stanowią chrześcijanie-katolicy, 33% - tradycyjni animiści, a 6,5% muzułmanie.

    Język urzędowy:  angielski. Inne popularne języki: arabski, dinka, nuer, bari, zande, shilluk.

    Strefa czasowa: czas wschodnioafrykański (UTC+3) – brak zmiany czasu latem/zimą.

     

    1.2.      Warunki klimatyczne

    Sudan Południowy leży w strefie klimatów zwrotnikowych z regularnym sezonem suchym i deszczowym. Średnia dobowa temperatura nie spada poniżej 27 °C. Średnie roczne sumy opadów wynoszą od 100 mm do 200 mm z największymi opadami w maju, czerwcu, lipcu, sierpniu i wrześniu.

     

     

    Warunki klimatyczne w Jubie:

     

    kwartał

    Średnie temperatury

    Średnia wilgotność (%)

    Sumy opadów (mm)

    min

    max

    Styczeń-marzec

    21

    37

    45

    20

    Kwiecień-czerwiec

    21

    35

    72

    110

    Lipiec-wrzesień

    20

    31

    80

    130

    Październik-grudzień

    19

    35

    65

    50

     

    Juba położona jest na wysokości ok. 457 metrów n.p.m., co sprawia, że lokalny klimat jest bardzo ciepły, a w okresie maj-październik – również wilgotny.    

     

    1.3.     Główne bogactwa naturalne

    Główne bogactwa naturalne Sudanu Południowego to: ropa naftowa, złoto, diamenty, żelazo, miedź, chrom, cynk, tungsten, mika, srebro, wapień oraz drewno egzotyczne.  

    W Sudanie Południowym zidentyfikowano i eksploatuje się kilka obszarów roponośnych, jednak są one położone głównie w regionie Abyei, będącym przedmiotem sporu granicznego z Sudanem oraz w stanach Górnego Nilu i Unity objętych wojną domową.

     

    1.4.      System walutowy, kurs i wymiana

    System walutowy: Prawnym środkiem płatniczym jest funt południowosudański (SSP).  1 SSP = 100 piastrów.

    Średni kurs w styczniu 2015 r. : 1 USD =   3,19 SSP

    Inflacja w 2014 r.:  ok. 10%

    Nie ma ograniczeń w przywożeniu i wywożeniu dewiz z Sudanu Południowego. Dewizy mogą być legalnie wymieniane jedynie w autoryzowanych bankach i hotelach.

     

    1.5.      Infrastruktura transportowa

    Drogi: Stan sieci drogowej jest bardzo słaby. Jedyną w pełni asfaltową drogą jest trasa łącząca Jubę i przejście graniczne z Ugandą w Nimule. Pozostałe drogi mają charakter szutrowy lub piaskowy i są w większości nieprzejezdne podczas pory deszczowej.

    Koleje: Jedyna linia kolejowa o długości 248 km łączy miasto Wau z Babonosa w Sudanie.   

    Drogi wodne:  Nil (Biały) jest spławny przez większą część roku na całej długości.

    Transport lotniczy: 3 lotniska z utwardzoną nawierzchnią (Juba, Yei, Malakal).

    Porty morskie: Sudan Południowy nie ma dostępu do morza. Do eksportu i importu towarów wykorzystuje się głównie drogę łączącą Jubę z Ugandą oraz transport lotniczy.

     

    1.6.    Obowiązek wizowy

    Obywatele polscy udający się do Sudanu Południowego muszą mieć wizę na przyjazd i pobyt. Wiza turystyczna dla polskich obywateli wydawana jest m. in. przez Ambasadę Sudanu Południowego w Addis Abebie. Procedura trwa do trzech dni, pomocny może okazać się list z Ambasady RP w Addis Abebie, który wydawany jest nieodpłatnie. 

     

    1.7.    Wykaz świąt państwowych

    Dniami wolnymi od pracy, poza niedzielami, są: 1 stycznia – Nowy Rok, 9 stycznia – Rocznica Porozumień Pokojowych, Wielki Piątek i Poniedziałek Wielkanocny (święto ruchome), 1 maja – Międzynarodowe Święto Pracy, 16 maja – Dzień SPLA, 9 lipca – Dzień Niepodległości, Eid-Al-Fitr (święto ruchome), 30 lipca – Dzień Męczenników, Eid-Al-Adha (święto ruchome), 25 i 26 grudnia – Boże Narodzenie.

     

    System administracyjny


     

    2.1. Ustrój polityczny

     

    Sudan Południowy jest republiką federalną. Konstytucja Republiki Sudanu Południowego została przyjęta 9 lipca 2011 r. wraz z ogłoszeniem niepodległości przez to państwo.

     

    Terytorium Sudanu Południowego podzielone jest na 10 stanów: Zachodnią Equatorię, Środkową Equatorię, Wschodnią Equatorię, Zachodni Bahr el Ghazal, Północny Bahr el Ghazal, Warrap, Lakes, Unity, Jonglei i Górny Nil oraz wydzielone miasto Juba.   

     

     

    2.2. Władza ustawodawcza

     

    Inicjatywę ustawodawczą posiada zarówno prezydent, będący jednocześnie szefem rządu, jak i Narodowa Legislatura Sudanu Południowego, składająca się z ze Zgromadzenia Prawodawczego (170 posłów) i Rady Stanów (50 radnych). Członkowie obu izb parlamentarnych wybierani są w wyborach powszechnych.    

     

     

    2.3. Władza wykonawcza

     

    Prezydent, wybierany w wyborach powszechnych jest głową państwa, szefem rządu oraz zwierzchnikiem sił zbrojnych. Rząd składa się 29 ministerstw kierunkowych. 

     

     

    2.4. Struktura administracji gospodarczej

     

    Na szczeblu federalnym za tworzenie i prowadzenie polityki w poszczególnych obszarach gospodarki odpowiedzialne są ministerstwa oraz urzędy centralne. Do najważniejszych należą:

     

     

     

    2.5.  Sądownictwo gospodarcze

     

    Sprawy gospodarcze podlegają sądownictwu powszechnemu.

     

    Sudan Południowy nie przystąpił do UNCITRAL (Władzy Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Międzynarodowego Prawa Handlowego), która ma za zadanie  podejmowanie orzeczeń rozjemczych, brak więc możliwości wniesienia sprawy w ramach tej organizacji.

     

    Pomoc w rozstrzyganiu sporów handlowych zapewnia również Izba Handlu, Przemysłu i Rolnictwa Sudanu Południowego (South Sudan Chamber of Commerce, Industry and Agriculture).

     

     

    Gospodarka


     

    3.1.      Ogólny opis sytuacji gospodarczej / główne sektory gospodarki

     

    Gospodarka Sudanu Południowego w chwili obecnej opiera się na eksporcie nieprzetworzonej ropy naftowej (98% dochodów budżetu), głównie poprzez rurociągi biegnące przez terytorium północnego sąsiada kraju, Sudanu. Tereny roponośne znajdują się głównie w stanach Upper Nile, Unity, Jonglei, Warrap i Lakes, a także na terytorium Abyei, będącym obszarem spornym pomiędzy Sudanem i Sudanem Południowym. Ropa jest przetwarzana w dużym stopniu w rafineriach znajdujących się w Sudanie i eksportowana poprzez porty tego kraju.

    W Sudanie Południowym znajdują się również duże złoża żelaza, miedzi, chromu, cynku, tungstenu, miki, srebra i złota, a także kamieni szlachetnych.

    Sudan Południowy jest bogaty w grunty nadające się do rolnictwa, jednak są one wykorzystywane w nikłym stopniu (ok. 4,5 % całego obszaru), co wynika z braku inwestycji, wywołanego łatwością pozyskiwania dochodów z eksportu ropy naftowej. Rolnictwo i pasterstwo stanowią jednak główne źródło utrzymania 90% ludności. Podstawowe produkty uprawne to bawełna, orzeszki ziemne, sorgo, proso, pszenica, guma arabska, cukier, kassawa, mango, papaje, banany, słodkie ziemniaki i sezam. Pogłowie bydła w Sudanie Południowym to ok. 12 mln sztuk, liczba odpowiednio -  kóz i owiec jest zbliżona. Sudan Południowy jest w dużym stopniu uzależniony od importu produktów żywnościowych z Ugandy, Kenii i Sudanu.

    Brak sektora produkcji przemysłowej. 

    Sektor usług ograniczony jest do Juby i innych większych miast. Rynek pracy w sektorze zdominowali Kenijczycy (hotelarstwo, sklepy), Ugandyjczycy (handel), Etiopczycy (restauracje) oraz Somalijczycy (transport).

    W kraju dostępny bardzo ograniczony zasób rdzennej wykwalifikowanej siły roboczej.

    Na sytuację gospodarczą istotny negatywny wpływ ma niezakończony spór z Sudanem, obejmujący kwestie graniczne oraz wojna domowa tocząca się na obszarach roponośnych w stanach Upper Nile, Jonglei i Unity. 

     

     

    3.2. Tabela głównych wskaźników makroekonomicznych

     

    Wskaźnik

    2013

    2014

    PKB (wartość nominalna PPP w mld USD) 

    13,8

    14,2

    Wartość PKB na 1 mieszkańca (w USD) 

    1030

    1044

    Stopa bezrobocia (%)

    12

    12

    Tempo wzrostu PKB (%) 

    5

    b.d.

    Deficyt finansów publicznych netto (w % PKB) 1

    -1,6

    -2.2

    Inflacja cen konsumpcyjnych (w %)

    2

    6

    Eksport dóbr i usług (w mld USD) 

    0,42

    0,46

    Import dóbr i usług (w mld USD) 

    1,34

    1,36

    Bezpośrednie inwestycje zagraniczne, przypływ netto (w mld USD) 

    b.d.

    b.d.

    Średni kurs wymiany 1 USD do funta południowosudańskiego

    2,6

    3,19

     

     

    3.4. Uczestnictwo w wielostronnych organizacjach i porozumieniach o charakterze ekonomicznym

     

    Sudan Południowy jest członkiem Organizacji Narodów Zjednoczonych, Unii Afrykańskiej oraz Międzyrządowej Władzy ds. Rozwoju (IGAD). W chwili obecnej prowadzone są negocjacje dotyczące członkostwa kraju we Wspólnocie Afryki Wschodniej (EAC).  

     

     

    3.5. Relacje gospodarcze z UE

     

    Brak porozumień dwustronnych. Prowadzone są prace dotyczące przystąpienia Sudanu Południowego do inicjatywy Everything But Arms, która przewiduje eksport towarów z krajów najmniej rozwiniętych do państw Unii Europejskiej przy całkowitym zwolnieniu z opłat celnych i podatkowych.

     

    Dwustronna współpraca gospodarcza


     

    4.1. Gospodarcze umowy dwustronne z Polską

    Brak

     

    4.2. Handel zagraniczny

    Wartość wymiany handlowej w 2014 r. wyniosła 196.329 USD, na co składał się polski eksport o wartości 136.766 USD, oraz import z Sudanu Południowego o wartości 59.563 USD. Brak danych za lata ubiegłe. Odnotowana po raz pierwszy wartość wymiany jest więc niewielka.

    Eksportowano z Polski głównie gotowe artykuły spożywcze, dominowały one również w imporcie z Sudanu Południowego.

     

    4.3. Inwestycje

    Brak bezpośredniej działalności inwestycyjnej firm polskich. Polacy są zaangażowani w nieliczne inwestycje firm międzynarodowych a także joint-ventures z firmami z regionu.

     

    4.4. Współpraca regionalna

    Brak w dziedzinie gospodarczej. Trwają negocjacje dotyczące przystąpienia Sudanu Południowego do East African Cooperation community (EAC).

     

    4.5. Współpraca samorządów gospodarczych

    Brak

     

    Dostęp do rynku


     

    5.1. Dostęp do rynku dla polskich inwestycji, towarów i usług.

     

    Inwestorzy zagraniczni mogą operować w Sudanie Południowym we wszystkich sektorach oprócz usług pocztowych, spółdzielczych, wynajmu pojazdów i usług taksówkarskich.  

     

    Informacje na temat możliwości inwestycyjnych w Sudanie Południowym:

    www.goss-online.org/Business-and-Industry.html

    www.southsudanchamber-commerce.org/index.php/investing-in-south-sudan/invest-in-south-sudan

     

     

    5.2. Dostęp do rynku pracy.

     

    Brak danych

     

     

    5.3. Nabywanie i najem nieruchomości.

     

    W Sudanie Południowym ziemia może należeć do państwa, wspólnoty lokalnej lub właściciela prywatnego. Ziemia państwowa może zostać wydzierżawiona na 30 lub 60 lat, w zależności od rodzaju działalności. W przypadku kopalń, ziemia najmowana jest na okres działania kopalni. Ziemia komunalna może być dzierżawiona tylko na cele rolnicze, pasterskie i gospodarki leśnej. Ziemię prywatną można wydzierżawić na okres do 99 lat.

     

     

    5.4. Zamówienia publiczne.

     

    Kwestię reguluje akt The Public Procurement and Disposal Bill przyjęty w 2011 r.

     

     

    5.5. Ochrona własności przemysłowej i intelektualnej

     

    Sudan Południowy nie jest członkiem Światowej Organizacji Własności Intelektualnej (WIPO).

    Brak ochrony międzynarodowej.

     

     

    5.6. Informacja o aktach prawnych

     

    Brak danych

     

    Przydatne linki i kontakty


     

    6.1. Administracja gospodarcza

     

     

    6.2. Samorządy gospodarcze i izby handlowe

     

     

    6.3. Oficjalne strony o charakterze ekonomicznym

     

    17 kwietnia 2015 (ostatnia aktualizacja: 5 września 2016)

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: