close

  • Polsce – służyć, Europę – tworzyć, Świat – rozumieć

     

  • KANADA

  • Kanada

  •  

     Informacje o kraju


     

     

     

    System administracyjny


     

     

    2.1. Ustrój polityczny.

    Kanada jest monarchią konstytucyjną, a głową państwa jest Elżbieta II. Najwyższym przedstawicielem (namiestnikiem) monarchy jest mianowany (za radą premiera Kanady) Gubernator Generalny Kanady pełniący dziś funkcje głównie tytularne i honorowe (od 1 października 2010 r. jest nim David Johnston). Kanada jest również demokracją parlamentarną z federalnym systemem rządów parlamentarnych. Konstytucja Kanady określa prawne ramy państwa, obejmujące tekst pisany oraz niepisane zasady i zwyczaje.

    Podstawowe ramy kanadyjskiej konstytucji zawiera ustawa o Brytyjskiej Ameryce Północnej (ang. British North America Act) z 1867 r., przemianowana w 1982 r. na Ustawę Konstytucyjną z 1867 r. Konstytucja Kanady dzieli władzę między rząd federalny i rządy poszczególnych prowincji. Konstytucja obejmuje Kanadyjską Kartę Praw i Wolności (ang. Canadian Charter of Rights and Freedoms), gwarantującą Kanadyjczykom podstawowe prawa i wolności.

     

    2.2. Władza ustawodawcza

    Parlament Kanady składa się z głowy państwa i dwóch izb: wybieralnej Izby Gmin i mianowanego Senatu. Członków Izby Gmin wybiera się zgodnie z ordynacją większościową w okręgach wyborczych; wybory powszechne ogłasza Gubernator Generalny na wniosek Premiera. Trzy główne partie polityczne Kanady to: Liberalna Partia Kanady, Konserwatywna Partia Kanady i Nowa Demokratyczna Partia Kanady. Obecny większościowy rząd tworzy Partia Konserwatywna Kanady.

     

    2.3. Władza wykonawcza

    Stanowisko premiera Kanady, szefa rządu, przypada liderowi partii politycznej, która zyskała poparcie większości w Izbie Gmin. Premier i jego gabinet mianowani są formalnie przez Gubernatora Generalnego Kanady. Jednak to premier formuje swój gabinet, a Gubernator Generalny zwyczajowo akceptuje personalne decyzje premiera. Tradycyjnie, w skład gabinetu wchodzą członkowie partii premiera z obu izb ustawodawczych, głównie z Izby Gmin. Władzę wykonawczą sprawują premier i gabinet, a wszyscy oni składają przysięgę przed Królewską Radą Kanady (ang. Queen’s Privy Council for Canada) i stają się Ministrami Korony.

     

    2.4. Struktura administracji gospodarczej

    Na poziomie federalnym, do resortów odpowiedzialnych za sprawy gospodarcze należą:

    Ministerstwo Spraw Zagranicznych i Handlu i Rozwoju (Department of Foreign Affairs, Trade and Development Canada) – wkrótce przemianowane na Global Affaires Canada
    Ministerstwo Finansów (Department of Finance Canada)
    Ministerstwo ds. Zasobów Naturalnych, (Natural Resources Canada)
    Ministerstwo Przemysłu (Industry Canada)
    Ministerstwo Rolnictwa  (Agriculture and Agri-Food),
    Ministerstwo Robót Publicznych i Usług Rządowych (Public Works and Government Services Canada)

     

    2.5. Sądownictwo gospodarcze.

    Sąd Federalny oraz Federalny Sąd Apelacyjny mają zwierzchnią jurysdykcję w zakresie prawa cywilnego. Jednakże, ich orzecznictwo jest ograniczone do spraw przewidzianych w prawie federalnym. Sądy te mogą orzekać w sporach między prowincjami oraz między prowincją a rządem federalnym. Dodatkowo, przed tymi sądami prowadzone są sprawy z zakresu ochrony własności intelektualnej, ochrony konkurencji na rynku oraz te dotyczące przedsiębiorstw federalnych (crown corporations). Sądy poszczególnych prowincji Kanady mogą rozstrzygać wyłącznie w kwestiach, które nie są regulowane przez prawo na poziomie federalnym.

     

    Rząd federalny stworzył wyspecjalizowany sąd rozstrzygający kwestie podatkowe, tzw. Sąd Podatkowy Kanady (Tax Court of Canada). Sąd ten, z siedzibą główną w Ottawie i oddziałami regionalnymi w Toronto, Montrealu i Vancouver, daje możliwość osobom fizycznym, jak i przedsiębiorstwom wniesienia sprawy przeciwko rządowi federalnemu w kwestiach wynikających z prawodawstwa podatkowego. Sąd Podatkowy jest instytucją niezależną od kanadyjskiego urzędu skarbowego (Canada Revenue Agency) i innych instytucji rządowych Kanady. Prawodawstwo Kanady popiera arbitraż (krajowy bądź międzynarodowy) jako sposób rozstrzygania sporów. Jeszcze w trakcie postępowania arbitrażowego, za wyjątkiem prowincji Quebec, prawodawstwo Kanady zezwala trybunałowi arbitrażowemu na wydawanie decyzji o charakterze przejściowym (np. zabezpieczenie lub inspekcja nieruchomości).

     

    Kanadyjskie sądy zwyczajowo uznają orzeczenia trybunałów arbitrażowych. Wraz z przystąpieniem do Konwencji o uznawaniu i wykonywaniu zagranicznych orzeczeń arbitrażowych sporządzonej w Nowym Jorku dnia 10 czerwca 1958 r., Kanada ograniczyła zakres przesłanek, na podstawie których mogłaby anulować bądź odmówić uznania lub wykonania orzeczeń trybunału arbitrażowego. Przy Kanadyjskiej Izbie Handlowej (The Canadian Chamber of Commerce) znajduje się Komitet Arbitrażowy (Arbitration Committee), pełniący funkcję narodowego komitetu Kanady przy Międzynarodowym Sądzie Arbitrażowym (International Court of Arbitration) Międzynarodowej Izby Handlowej (International Chamber of Commerce (ICC)). W skład Komitetu wchodzi zespół ponad 50 wiodących specjalistów kanadyjskich z zakresu arbitrażu międzynarodowego. Komitet zarządza programami arbitrażowymi w Kanadzie, prowadzi działalność edukacyjną z zakresu arbitrażu międzynarodowego oraz promuje działalność ICC.

     

    Trybunał Handlu Zagranicznego Kanady (Canadian International Trade Tribunal) jest głównym, niezależnym organem quasi-sądowym w Kanadzie, zajmującym się kwestiami dot. środków zaradczych w systemie handlowym. Trybunał jest uprawniony m. in. do:

    • Przeprowadzania postępowań wyjaśniających w kwestiach antydumpingowych i antysubsydyjnych, wprowadzania środków ochronnych w handlu,
    • Rozpoznawania odwołań w sprawach związanych z cłem, specjalnymi środkami importowymi i akcyzą,

    Przeprowadzania dochodzeń w sprawie skarg potencjalnych kontrahentów dotyczących zamówień publicznych, przewidzianych przepisami NAFTA, umowy  handlu wewnętrznym Kanady (Agreement on Internal Trade) oraz porozumienia ws. zamówień rządowych WTO.

     

    Gospodarka


     

     

    3.1. Ogólna charakterystyka sytuacji gospodarczej


    Kanada to jedno z najbogatszych państw świata (członek grup G7 i G20) z PKB wynoszącym ponad 1,5 bln USD (2,5% światowej gospodarki). Z kolei, PKB per capita wynosi ponad 50 tys. USD. Kraj odnotowuje znaczący wśród rozwiniętych gospodarek roczny wzrost PKB szacowany w br. na ponad 1%. Gospodarka Kanady opiera się w dużej części na bogactwach naturalnych, a także wymianie handlowej – zwłaszcza z USA.
    Kanadyjski PKB w ujęciu realnym wzrósł o 0,9%, jak wynika z opublikowanych wyników gospodarki za trzeci kwartał 2016 r. Nastąpił spadek o 1,4% inwestycji w budownictwo mieszkaniowe oraz spadek inwestycji w przemysł maszynowy o 3,2%. Bezrobocie utrzymuje się na poziomie prawie 7%. Eksport wzrósł łącznie o 2,2% (w tym ponad 6 procentowy wzrost eksportu energii). Import wzrósł o 0,8%. Nieznacznie wzrosły wydatki gospodarstw domowych (0,6%). Rząd wspiera gospodarkę zwiększając wydatki publiczne, co pociąga za sobą wzrost deficytu, który przekracza wcześniejsze założenia budżetowe (w tym roku budżetowym wyniesie ok. 30 mld CAD).


    Obecnie wśród czynników negatywnie wpływających na  gospodarkę CA są utrzymujące się niskie ceny ropy i surowców oraz spadek zatrudnienia i inwestycji w tych sektorach, sukcesywne osłabianie się sektora produkcji. Czynnikiem ryzyka są wywindowane ceny nieruchomości w dużych aglomeracjach (Vancouver i Toronto).  Ponadto, dla gospodarki CA pewne negatywne skutki może mieć wyjście Wielkiej Brytanii z UE. Prognozy z września 2016 r. wskazują, że wzrost PKB będzie w 2016 r. niższy niż zakładano i wyniesie ok. 1,1%.
    Kanada zamierza zrealizować największy w historii plan inwestycji infrastrukturalnych (180 mld CAD w ciągu 11 lat). W założeniach budżetowych w 2016 r. rząd przewidział wydatkowanie prawie 12 mld CAD na projekty infrastrukturalne. Zapowiedziano inwestycje w infrastrukturę transportową wspierającą rozwój gospodarczy, transport publiczny (m.in. w Vancouver), infrastrukturę proekologiczną i socjalną oraz w zakresie wsparcia społeczności rolniczych i położonych w odległych częściach kraju (transformational infrastructure program). Zapowiedziano stworzenie rządowego centrum promującego CA, jako atrakcyjne miejsce do inwestowania. (Invest in Canada Hub).Korzystne dla gospodarki ma być także opracowanie strategii mającej na celu pozyskiwanie najbardziej utalentowanych pracowników z różnych stron świata (Global Skills Strategy), co ma być wsparte udoskonaleniem systemu imigracyjnego.


    Rząd zapowiedział utworzenie nowej instytucji w postaci Banku Infrastrukturalnego Kanady (Canada Infrastructure Bank). Bank będzie odpowiedzialny za inwestycje w duże projekty infrastrukturalne w wysokości co najmniej 35 mld CAD z funduszy federalnych. Dzięki tym środkom i udziałowi państwa w projektach, CA ma nadzieję na pozyskanie znacznie większych funduszy od inwestorów instytucjonalnych, np. funduszy emerytalnych. Ideą jest uzyskanie od inwestorów prywatnych 4-5 CAD za każdego dolara wydanego z pieniędzy publicznych na różnorodne projekty infrastrukturalne (m.in. drogi, porty, sieci energetyczne, stacje uzdatniania wody). CA liczy na inwestorów krajowych, ale też zagranicznych (np. banki centralne, państwowe fundusze majątkowe i emerytalne, firmy ubezpieczeniowe).


    Kanada akcentuje kwestie ochrony klimatu (redukcja emisji gazów cieplarnianych) oraz zwiększenia akceptacji społecznej dla zwiększenia wydobycia surowców (w tym – projektów nowych rurociągów).  30 listopada 2016 r. premier CA poinformował o akceptacji realizacji dwóch projektów rurociągów eksportowych: Trans Mountain (firmy Kinder Morgan) i Line 3 (Enbridge). Alberta od lat starała się otworzyć inne drogi eksportu ropy i gazu, poza przesyłem do USA, na co pozwala Trans Mountain. Rząd federalny uzasadnił swoją decyzję m.in. sukcesami prowincji Alberta w zakresie wprowadzania systemu redukcji emisji gazów cieplarnianych. Trwają prace nad stworzeniem krajowego systemu ograniczania emisji i przeciwdziałania zmianom klimatu (planowane jest opodatkowanie emisji).


    Rząd podkreśla znaczenie dla gospodarki CA umów o wolnym handlu, w tym z UE (CETA). Z kolei, 11 lipca 2016 r. miało miejsce podpisanie wynegocjowanej w ub. r. kanadyjsko-ukraińskiej umowy o wolnym handlu (CUFTA). Umowa znosi 99,9% ceł na towary importowane przez Kanadę z Ukrainy i 86% ukraińskich ceł na towary importowane z Kanady (w tym wszystkie cła na towary przemysłowe, przemysłu drzewnego, ryby i owoce morza). W 2015 r. zakończono negocjacje wielostronnej umowy TPP (Trans-Pacific Partnership), którą podpisano w lutym 2016 r. Trwają rozmowy władz CA nad kształtem  porozumień o wolnym handlu z szeregiem innych krajów (m.in. z Japonią, Indiami i Marokiem). 

     

    3.2. Relacje gospodarcze z UE         


    Stosunki gospodarcze miedzy Kanadą i państwami UE rozwijane są  od wielu lat na bazie szeregu porozumień generalnych (np. The Canada-EU Partnership Agenda – 2004) jak i sektorowych.


    Istotnym elementem relacji handlowych Kanady z UE, który może zwiększyć dwustronną wymianę handlową jest umowa o wolnym handlu CETA. 18 października 2013 r. premier Kanady oraz Przewodniczący KE osiągnęli w Brukseli polityczne porozumienie w tej sprawie.  26 września 2014 r. Kanada i UE podpisały wspólną deklarację oznajmiającą uzyskanie ostatecznego kształtu umowy CETA. 29 lutego 2016 r.  kanadyjska minister handlu międzynarodowego Chrystia Freeland oraz  komisarz UE ds. polityki handlowej  Cecilia Malmström poinformowały o zakończeniu uzgodnień ws. treści umowy CETA.  30 października 2016 r. odbył się z kolei 16 szczyt UE-Kanada w Brukseli. Głównymi punktami szczytu było podpisanie m.in. kompleksowej umowy gospodarczo-handlowa (CETA).


    Rząd CA mocno akcentuje znaczenie dla gospodarki umów o wolnym handlu, w tym z UE (CETA).  Władze powołały wysłannika ds. umowy o wolnym handlu CETA (Pierre Pettigrew), którego głównym celem będzie wsparcie szybkiego wejścia w życie porozumienia z Unią. Kanada będzie dążyła do jak najszybszego doprowadzenia do możliwości tymczasowego stosowania umowy CETA. Projekt ustawy ratyfikacyjnej został złożony w parlamencie federalnym przez minister ds. handlu Chrystię Freeland już 31.10.2016 r.
    Po zakończeniu procesu ratyfikacji i wejściu w życie, umowa o wolnym handlu między UE i Kanadą ma przynieść szereg korzyści, m.in.:
    - zwiększenie wzajemnych obrotów handlowych o 23%; ponad 92% unijnych towarów rolnych i przemysłowych importowanych będzie do Kanady bezcłowo;
    - eliminacja niemal wszystkich ceł importowych, co przyniesie 470 mln EUR oszczędności rocznie unijnym eksporterom
    - dostęp do rynku zamówień publicznych Kanady na poziome prowincji.

     

    Dwustronna współpraca gospodarcza


     

     

    4. Dwustronna współpraca gospodarcza


    4.1. Gospodarcze umowy dwustronne


    •Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Kanady w sprawie popierania i wzajemnej ochrony inwestycji podpisana w Warszawie dnia 6 kwietnia 1990 r. (Dz.U. z 1991 r. Nr 27, poz. 114);
    •Umowa między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Kanady w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku sporządzona w Warszawie dnia 4 maja 1987 r. (Dz.U. z 1990r. Nr. 38, poz. 216);
    •Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Kanady o wspieraniu mobilności młodych obywateli, sporządzona w Warszawie dnia 14 lipca 2008 r.; 1 sierpnia 2009 r. weszła w życie;
    •Umowa o zabezpieczeniu społecznym między Rzeczpospolitą Polską a Kanadą, podpisana w Warszawie w dniu 2 kwietnia 2008 r. (Dz.U. z 2009 r. nr 133, poz. 1095);
    •Umowa między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Kanady o komunikacji lotniczej podpisana w Ottawie dnia 14 maja 1976 roku;
    •Umowa między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i Rządem Kanady w sprawie wzajemnych stosunków w dziedzinie rybołówstwa podpisana w Ottawie dnia 14 maja 1982 roku;
    •Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej i Rządem Quebecu o współpracy ekonomicznej, naukowej, technologicznej i kulturalnej podpisana w Warszawie dnia 14 marca 1991 roku;
    •Porozumienie między Ministerstwem Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa Rzeczypospolitej Polskiej i Departamentem Środowiska oraz Departamentem Przemysłu Kanady o współpracy w dziedzinie ochrony środowiska podpisana w Ottawie 12 września 1994 roku.

     

    4.2. Stan współpracy handlowej

    Obroty polsko-kanadyjskiej wymiany handlowej w 2015 r. osiągnęły rekordowy poziom 2 207,24 mln CAD, a więc o 13,97 % więcej niż w analogicznym okresie roku poprzedniego.


    Polski eksport do Kanady w 2015 r. przekroczył półtora miliarda dolarów kanadyjskich osiągając wartość 1 761,85 mln CAD, zaś import z Kanady do Polski (nie uwzględniając kanadyjskiego reeksportu) wyniósł w tym okresie 445,39 mln CAD. Dodatni dla Polski bilans w handlu z Kanadą wzrósł do 1 431,8 mln CAD (po uwzględnieniu kanadyjskiego reeksportu). W porównaniu z tym samym okresem roku poprzedniego, eksport z Polski do Kanady wzrósł 10,56% a import Polski z Kanady (bez kanadyjskiego reeksportu) zwiększył się o 28,63%. Wśród państw Unii Europejskiej w 2015 r. Polska zajęła 10 miejsce wśród dostawców towarów do Kanady (wzrost o 10,5% w porównaniu do poprzedniego roku) oraz 12 miejsce pod względem odbiorców kanadyjskich produktów (wzrost o 28,6%) Wśród odbiorców kanadyjskiego reeksportu, Polska znalazła się na 6 pozycji (wzrost aż o 69,6%).


    Wśród prowincji kanadyjskich głównym odbiorcą polskich towarów w 2015 r. był Quebec. Wartość polskiego eksportu do tej prowincji osiągnęła poziom 802,42 mln CAD, odnotowując wzrost o 45,6% w porównaniu do roku 2014. Na drugim miejscu znalazła się prowincja Ontario, do której Polska wyeksportowała towary na łączną kwotę 685,09 mln CAD, co oznacza spadek o 14,45%. Trzecie miejsce zajęła Alberta, z wartością otrzymanych dostaw z Polski 146,01 mln CAD (wzrost o 5,8%).
    Polskie firmy zwiększają inwestycje w Kanadzie. Największą dotychczas inwestycją (2,8 mld CAD) był zakup przez KGHM kanadyjskiej firmy Quadra FNX Mining (2012) wraz z jej kopalniami i projektami wydobywczymi w Kanadzie, USA i Chile. Znaczącymi inwestorami w sektorze energetycznym i wydobywczym są też ORLEN (TriOil, Birchill, Kicking Horse) i Kulczyk Investment (Serinus Energy). Kanadyjskie spółki inwestujące w PL to przede wszystkim: Pratt&Whitney Canada, Bombardier Transportation, Shoppers Drug Mart, Nafa, Heli One, Wentworth Technologies Co. Ltd. i SNC-Lavalin.

     

    Dostęp do rynku


     

    5.1. Dostęp do rynku dla polskich towarów i usług (bariery)


    Warunki dostępu do rynku kanadyjskiego dla polskich towarów i usług są identyczne, jak dla innych dostawców z krajów UE. Istniejące bariery zostały zidentyfikowane przez eksporterów europejskich i umieszczone wśród tematów do dalszych rozmów UE z Kanadą. Najważniejsze bariery, z jakimi spotkać się może polski przedsiębiorca w Kanadzie to:
    funkcjonowanie monopoli państwowych np. w zakresie importu alkoholu
    do prowincji,
    kontyngenty importowe na niektóre towary rolno-spożywcze (np. sery twarde i inne wyroby mleczarskie, drób i jego przetwory i inne),
    regulacje techniczne i sanitarne, w tym różnice w standardach produktów żywnościowych,
    uciążliwe procedury prowadzenia inspekcji i certyfikacji przez CFIA (Kanadyjską Agencję Kontroli Żywności), w tym wymogi dotyczące etykietowania i opakowania towarów,
    uciążliwe i prowadzone niekiedy w sposób uznaniowy formalności celne,
    restrykcje w zakresie świadczenia usług technicznych, związane z wymaganiami ubezpieczeniowymi, imigracyjnymi oraz nieuznawaniem dyplomów i świadectw kwalifikacji zawodowych, dodatkowo zróżnicowane w zależności od prowincji, powodują de facto uniemożliwienie dostępu do rynku zamówień publicznych tak federalnych, jak i na szczeblu prowincji dla firm spoza Kanady. Ponadto, dostęp do zamówień publicznych jest mocno ograniczony dla firm, które nie prowadzą swojej działalności gospodarczej w Kanadzie lub jeżeli przedmiot zamówienia nie jest objęty międzynarodową umową o handlu.


    Praktyczną barierą dla przedsiębiorców polskich mogą być również, wyższe niż w Europie koszty reklamy i wprowadzenia na rynek nowego produktu, a także koszty obsługi prawnej. Muszą oni zwrócić uwagę na skomplikowaną zawartość umów handlowych, jaka obowiązuje na rynku kanadyjskim tak, aby zabezpieczyć w jak największym stopniu swoje interesy. Dotyczy to zwłaszcza klauzul określających konsekwencje naruszenia zapisów zawartych umów. Trudnym jest wprowadzenie wyrobu do dużych działających w Kanadzie sieci dystrybucyjnych, mających w niektórych przypadkach centrale zakupów w USA.
     

    5.2. Dostęp do rynku pracy. Świadczenie usług i zatrudnienie obywateli RP.
     

    Polacy  chcący   wyjechać do  Kanady do pracy,  muszą  ubiegać się o pozwolenie na pracę w Ambasadzie  Kanady w Warszawie. Wjazd do Kanady w celu  podjęcia  zatrudnienia,  w  tym kraju wymaga posiadania wizy z prawem do pracy. W dniu 2 kwietnia 2008 r. podpisano umowę o zabezpieczeniu społecznym między Rzeczpospolitą Polską i Kanadą. Umowa ta ma na celu m.in. uchronienie przed obowiązkiem podwójnego opłacania składek na ubezpieczenia społeczne. W dniu 14 lipca 2008 r. Polska i Kanada  podpisały umowę o wspieraniu mobilności młodych obywateli.  Jej celem jest  uproszczenie procedury wyjazdowej dla osób w  wieku od 18 do 35 lat w tym  absolwentów  szkół  wyższych),które  zamierzają  odbyć  praktyki  zawodowe  w Kanadzie (lub Polsce), zrealizować tam część swojego programu studiów; przebywać w celach szkoleniowych i poznawczych oraz podjąć czasowe zatrudnienie lub przebywać w celach kulturalnych lub poznawczo-turystycznych oraz podjąć pracę. Na mocy tej umowy pobyt na terenie Kanady (lub Polski) może trwać jeden rok. Obywatele Polski wyjeżdżający do Kanady, którym wydany został list polecający, a w niektórych  przypadkach  również  wiza,  otrzymają w dniu wjazdu do Kanady, niezależnie od sytuacji na rynku pracy, zezwolenie na pracę wydane przez rząd Kanady ważne przez okres ich legalnego pobytu w tym kraju.

     
    5.3. Nabywanie i wynajem nieruchomości.


    Sektor mieszkaniowy jest ważnym elementem gospodarki kanadyjskiej, a jego znaczenie jeszcze wzrosło w ostatnich latach, kiedy niskie stopy oprocentowania kredytów hipotecznych w powiązaniu ze wzrostem zatrudnienia i dochodów indywidualnych ludności stworzyły podstawy dla silnego popytu na mieszkania i domy. Organizacje, które odgrywają szczególną rolę na rynku nieruchomości to Canadian Mortgage and Housing Corporation (CMHC) oraz Canadian Real Estate Association (CREA). Stowarzyszenie (CREA) jest przedstawicielem 66 tys. brokerów i agentów nieruchomości, którzy działają w 123 komitetach (real estate boards) i stowarzyszeniach. CREA jest przedstawicielem tych organizacji na szczeblu federalnym. Na stronach CREA znajdują się informacje o uwarunkowaniach, trendach i czynnikach oddziaływujących na kanadyjskie budownictwo. Tam też znajduje się informacja na temat kwestii takich jak aktywność budowlana, trendy w zakresie własności, kredyty hipoteczne.

     
    5.4. System zamówień publicznych.


    Zakupów w systemie publicznym dokonuje w Kanadzie ponad sto ministerstw i departamentów rządu federalnego, rządów prowincjonalnych oraz terytorialnych, agencji rządowych i korporacji państwowych. Największą instytucją rządową dokonującą zakupów jest Ministerstwo Robót Publicznych i Usług Rządowych – Public Works and Government Services Canada (PWGSC). Ministerstwo to zawiera rocznie średnio ok. 80.000 kontraktów, o wartości ok. 8 mld CAD. PWGSC zakupuje towary dla większości ministerstw rządu federalnego, natomiast kontraktacja usług jest dokonywana zwykle przez ministerstwa i agencje rządu federalnego w większości we własnym zakresie. PWGSC w zakresie usług realizuje tylko ok. 20% wartości wszystkich zamówień rządowych lokowanych w sektorze prywatnym. Poszczególne ministerstwa mogą dokonywać zakupów bezpośrednio od dostawców, poprzez własne biura zakupów. Są to kontrakty do wartości 400,000 CAD z zachowaniem zasad przetargu lub do 100,000 CAD bez przetargu, z zachowaniem określonych zasad regulacji federalnych. Mogą one również dokonywać zakupów wartości nieprzekraczającej 2 mln CAD, jeśli przetarg na usługę został ogłoszony w systemie elektronicznym MERX – www.merx.com. Korporacje federalne (crown corporations) kontraktują usługi samodzielnie i posługują się bardziej elastycznymi procedurami zakupów niż ministerstwa. Niektóre korporacje zawierają porozumienia z organizacjami rządowymi dla wspólnego dokonywania zakupów usług. Głównymi aktami prawnymi regulującymi zamówienia publiczne w Kanadzie są:
    -  Government Contracts Regulations
    -  Financial Administration Act


    Przetargi  w  Kanadzie  są  przeprowadzane  zgodnie z tzw. Kodeksem  Zasad dot. Zamówień Publicznych (Code of Conduct for Procurement). Zamówienia publiczne są przedmiotem rozmów  UE-Kanada. Unia domaga się  dopuszczenia podmiotów  unijnych do  przetargów rządowych i prowincjonalnych.  Obecnie  udział  w nich jest praktycznie zablokowany dla firm unijnych. Wiele użytecznych informacji ws. zamówień  publicznych w Kanadzie znajduje się na stronie internetowej Ministerstwa Robót Publicznych i Usług Rządowych.


    5.5. Ochrona własności przemysłowej i intelektualnej.


    Odpowiedzialność  za  zarządzanie  ochroną  własności  intelektualnej  i  przemysłowej  w Kanadzie  spoczywa  na  Kanadyjskim  Urzędzie  Własności  Intelektualnej  (The Canadian Intellectual  Property Office – CIPO), który działa w ramach Ministerstwa Przemysłu Kanady (Industry Canada).  Do głównych zadań CIPO należy przyznawanie:
    Patentów dla nowych wynalazków (przyznawane zastrzeżenia patentowe dotyczą zarówno procesów, maszyn, produkcji, składu substancji) bądź użytecznych ulepszeń istniejących wynalazków.
    Znaków handlowych – wyrazy, symbole, wzory (bądź kombinacje wszystkich trzech elementów).
    Praw autorskich chroniących dzieła artystyczne, teatralne, muzyczne i literackie, włączając w to programy komputerowe oraz w trzech innych dziedzinach określanych jako: wykonanie, nagranie dźwiękowe oraz sygnał komunikacyjny.
    Wzorów przemysłowych, rozumianych jako cechy wizualne kształtów, konfiguracji, wzoru czy ornamentu (bądź kombinacji tychże cech), które stosuje się do gotowego, wyprodukowanego artykułu.
    Topografii układów scalonych, rozumianych jako trójwymiarowe konfiguracje obwodów elektrycznych wcielonych do układów scalonych produktów bądź wzorów rozmieszczenia.
    Dodatkowo, Kanadyjska Agencja Inspekcji Żywności (The Canadian Food Inspection Agency (CFIA)) zajmuje się ochroną praw hodowców roślin (Plant breeders' rights).
     

    5.6. Informacja o aktach prawnych.


    Na poziomie federalnym, podstawowym aktem prawnym regulującym zakładanie działalności gospodarczej przez zagranicznych przedsiębiorców na kanadyjskim rynku jest Investment Canada Act (ustawa o inwestycjach zagranicznych w Kanadzie przyjęta w 1985 r.). Ustawa ta wskazuje na warunki i procedury związane z utworzeniem nowego przedsiębiorstwa na terenie Kanady, jak również przejęciem kontroli nad istniejącą kanadyjską firmą. Dokument ten określa sytuacje, w których zagraniczny inwestor jest zobowiązany do poinformowania władz kanadyjskich o dokonaniu inwestycji na terenie Kanady oraz przypadki, w których jego inwestycja musi zostać poddana przeglądowi i uzyskać zgodę rządu na jej realizację. W zależności od formy prawnej, przedsiębiorstwo zakładane przez zagranicznego inwestora może zostać zalegalizowane w Kanadzie w ramach jurysdykcji federalnej lub prowincjonalnej. Przykładowo, prowincje Kanady mają wyłączną jurysdykcję nad regulowaniem zakładania firm jednoosobowych i spółek osobowych.
    Natomiast w przypadku tworzenia korporacji, inwestor może zalegalizować swoją firmę na poziomie federalnym, jeżeli prowadzona działalność odbywać się będzie na obszarze całej Kanady, bądź na poziomie prowincjonalnym, jeżeli obszar działania jest ograniczony
    do jednej prowincji.

     
    Prezentacja na temat Kanady zawierająca w pigułce najważniejsze informacje o rynku
    https://canada.trade.gov.pl/pl/o-kraju/kanadyjski-elementarz/88383,Kanadyjski-elementarz.html

     

    Przydatne linki i kontakty


     

     

    6.1. Administracja gospodarcza


    Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Handlu i Rozwoju: http://www.international.gc.ca/
    Ministerstwo Przemysłu: http://www.ic.gc.ca/ic_wp-pa.htm
    Ministerstwo Finansów: http://www.fin.gc.ca
    Ministerstwo ds. Zasobów Naturalnych Kanady - http://www.nrcan-rncan.gc.ca/
     Kanadyjska Agencja Inspekcji Żywności (The Canadian Food Inspection Agency) http://www.inspection.gc.ca
    Canada Revenue Agency: http://www.cra-arc.gc.ca
    Canadian International Development Agency: http://www.acdicida.gc.ca/index.htm
    Biuro Radcy Handlowego Kanady (The Canadian Trade Commissioner Service) http://www.infoexport.gc.ca/
    Sąd Podatkowy Kanady (Tax Court of Canada) http://www.tcc-cci.gc.ca
    Kanadyjski Urząd Własności Intelektualnej (The Canadian Intellectual Property Office (CIPO)) http://www.cipo.ic.gc.ca/
    Export Development Canada: http://www.edc.ca/


    6.2. Samorządy gospodarcze


    Canadian Chamber of Commerce: http://www.chamber.ca/
    Canadian Manufacturers & Exporters: http://www.cme-mec.ca/
    Canadian Employers Council: http://www.cec-cce.ca/
    Canadian Council of Chief Executives: http://www.ceocouncil.ca/
    Toronto Board of Trade: http://www.bot.com/
    Canadian Tourism Commission: http://www.corporate.canada.travel
    Canada’s Chemical Producers: http://www.ccpa.ca
    Canadian Automotive Partnership Council: http://capcinfo.ca/
    W tym polonijne:
    Canada-Poland Chamber of Commerce of Toronto: www.canada-poland.com

     
    6.3. Oficjalna prasa ekonomiczna


    Financial Post (National Post): http://www.financialpost.com/
    Report on Business (the Globe and Mail): http://www.reportonbusiness.com/
    Business and Technology (Ottawa Citizen): http://www.canada.com/ottawacitizen/news/bustech/index.html
    Business (The Gazette): http://www.canada.com/montrealgazette/news/business/index.html
    Économie (Le Devoir): http://www.ledevoir.com/economie/
    Les Affaires: http://www.lesaffaires.com
    Business Edge: http://www.businessedge.ca

     
    6.4. Oficjalne strony o charakterze ekonomicznym


    Trade Negotiations and Agreements (TNA): http://www.international.gc.ca/trade-agreements-accords-commerciaux/  
    Canadian International Trade Tribunal: http://www.citt.gc.ca/
    Invest in Canada: http://www.investincanada.gc.ca/
    Asia-Pacific Gateway - http://www.asiapacificgateway.net

    2 sierpnia 2013 (ostatnia aktualizacja: 23 grudnia 2016)

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: