close

  • Polsce – służyć, Europę – tworzyć, Świat – rozumieć

     

  • ST. VINCENT I GRENADYNY

  • St. Vincent i Grenadyny

    •  

       Informacje o kraju


       

                1.1. Położenie geograficzne, ludność, obszar, stolica, języki urzędowe

       

      St. Vincent i Grenadyny to archipelag kilkunastu powulkanicznych wysp, położonych w południowowschodniej części Morza Karaibskiego, w archipelagu Małych Antyli, na północ od Grenady i na południe od St. Luci. Największą wyspą archipelagu jest Saint Vincent, na której znajduje się stolica państwa Kingstown.  Pozostałe wyspy przynależą do północnego łańcucha Grenadyn.

       

      Łączny obszar kraju to 389 km⊃2;, z czego powierzchnia Saint Vincent stanowi onad 85% całej powierzchni państwa. Kraj zamieszkuje ok. 103 tys. mieszkańców, gęstość zaludnienia wynosi 307 osób/km⊃2;. Główne grupy etniczne to Murzyni (potomkowie niewolników), Hindusi, biali (potomkowie angielskich kolonizatorów i portugalskich emigrantów).

      Językiem urzędowym jest angielski, oprócz tego w użyciu kreolski.

       

                1.2. Warunki klimatyczne

       

      Klimat tropikalny: gorący i wilgotny w porze deszczowej, chłodny z wiejącymi pasatami w porze suchej. St. Vincent i Grenadyny znajdują się na południowym skraju strefy huraganów, huragany są rzadsze i o mniejszej sile niż w państwach karaibskich położonych bardziej na północ. Pora deszczowa trwa od czerwca do grudnia, średnia temperatura to 28 stopni Celsjusza.

       

                1.3. Główne bogactwa naturalne

       

      Brak złóż bogactw naturalnych.

       

                1.4. System walutowy, kurs, wymiana

       

      Walutą St. Vincent i Grenadyn jest dolar wschodniokaraibski (XCD). Dolar wschodniokaraibski jest związany od 1976 r. stałym kursem do dolara amerykańskiego: 1 USD = XCD 2.70). Wymiany można dokonać we wszystkich bankach, a także większych hotelach i kantorach wymiany. Jednocześnie dolar amerykański jest powszechnie akceptowaną walutą.

       

                1.5. Religia

       

      Anglikanie 47%, Metodyści 28%, Katolicy 13%, inne religie (m.in. Protestanci, Adwentyści Dnia Siódmego, Hinduiści) 12%.

       

               1.6. Infrastruktura transportowa

       

      Drogi na St. Vincent i Grenadynach są w dobrym stanie. Obowiązuje ruch lewostronny. Na St. Vincent i Grenadynach nie ma linii kolejowych, ani nowoczesnego portu lotniczego. Nowe międzynarodowe lotnisko jest w budowie. Transport wielu dóbr odbywa się drogą morską.      

       

                1.7. Obowiązek wizowy

       

      Obywatele polscy są zwolnieni z obowiązku wizowego w przypadku pobytu turystycznego do 90 dni. Wymagany okres ważności paszportu wynosi 6 miesięcy. Należy okazać bilet powrotny, ale nie jest wymagane okazanie środków na utrzymanie na czas pobytu. Obowiązuje wypełnienie formularza imigracyjnego przy wjeździe na terytorium St. Vincent i Grenadyny.Nie ma ograniczeń co do kwoty wwożonych lub wywożonych pieniędzy. Pozostałe przepisy celne nie odbiegają od standardowych.

                 

                1.8. Wykaz świąt państwowych

                 

      Nowy Rok, 14 marca – Dzień Bohaterów Narodowych, Wielki Piątek, Wielkanoc (niedziela i poniedziałek), 4 maja – Święto Pracy, Boże Ciało, Karnawał (święto ruchome, przypada w lipcu), 3 sierpnia – Dzień Emancypacji,  27 października - Święto Niepodległości, 25–26 grudnia – Boże Narodzenie.

       

      System administracyjny


       

       

                2.1. Ustrój polityczny

       

      St. Vincent i Grenadyny jest częścią Brytyjskiej Wspólnoty Narodów (Commonwealth). Ustrojem politycznym jest monarchia dziedziczna, głową państwa jest królowa angielska, reprezentowana przez Gubernatora Generalnego (mianowanego przez królową).

       

                2.2. Władza ustawodawcza

       

      Władzę ustawodawczą sprawuje jednoizbowy parlament, w którym zasiada 21 deputowanych (15 wybieralnych reprezentantów i 6 mianowanych senatorów). Reprezentanci są wybierani co 5 lat w wyborach powszechnych.

       

                2.3. Władza wykonawcza

       

      Władzę wykonawczą stanowi rząd na czele z premierem. Premiera mianuje Gubernator Generalny, jest nim zazwyczaj przewodniczący partii politycznej, która wygrała wybory parlamentarne. Członków rządu, na wniosek premiera, mianuje Gubernator Generalny.

       

                2.4. Struktura administracji gospodarczej

       

      Zadania z zakresu administracji gospodarczej wykonuje rząd, w szczególności  jego odpowiednie resorty, których podział jest następujący: Ministerstwo Finansów i Planowania Gospodarczego, Ministerstwo Rolnictwa, Leśnictwa i Rybołówstwa, Ministerstwo Turystyki,   Ministerstwo Transportu i Robót Publicznych, Ministerstwo Telekomunikacji, Nauki, Technologii i Przemysłu oraz Ministerstwo Spraw Zagranicznych i Handlu Zagranicznego.

       

                2.5. Sądownictwo gospodarcze

       

      W St. Vincent i Grenadynach nie ma wyspecjalizowanego sądu ds. gospodarczych. Sprawy z zakresu gospodarczego są rozpatrywane przez sądy cywilne (pierwsza instancja). Od wyroków sądu cywilnego przysługuje odwołanie do sądu apelacyjnego oraz w kolejnych instancjach do Sądu Apelacyjnego Organizacji Państw Wschodniokaraibskich oraz Komitetu Sądowniczego Tajnej Rady Wielkiej Brytanii.

       

       

      Gospodarka


       

       

                3.1. Ogólna charakterystyka sytuacji gospodarczej

       

      Gospodarka Saint Vincent i Grenadyny opiera się na dwóch filarach - turystyce i przemyśle, które łącznie generują 93,5% PKB, zatrudniając ponad 80% czynnej zawodowo ludności. Dochody kraju z eksportu produktów rolnych (głównie bananów) i turystyki, są silnie uzależnione od warunków pogodowych w danym roku. Saint Vincent i Grenadyny, z uwagi na swoje położenie geograficzne, są wystawione na zagrożenia związane z działaniem sił natury, a zwłaszcza na skutki huraganów, które spustoszyły kraj w 1994, 1995 i 2002 r.  Od czasu ostatniego huraganu w 2002 r. Saint Vincent i Grenadyny zdołały odbudować sektor rolniczy i turystykę, notując np. w 2007 r. napływ ponad 200 tys. turystów, w większości przybywających do Grenadyn (Saint Vincent jest administracyjną stolicą kraju oraz siedzibą niewielkiego sektora bankowego, specjalizującego się w finansach offshore).

       

      W 2012 r. Saint Vincent i Grenadyny zanotowały dodatni przyrost PKB na poziomie 1,2% (w 2011 r. 0,8%) i były jednym z niewielu krajów, które nie zdołały wyjść z recesji spowodowanej kryzysem finansowym z 2008 r. Polityka gospodarcza rządu Saint Vincent i Grenadyny skupia się na inwestowaniu w programy socjalne, mające na celu zmniejszenie bezrobocia oraz modernizację infrastruktury kraju, w celu lepszego zabezpieczenia gospodarki przed skutkami klęsk żywiołowych. Problemem w realizacji tych celów jest zadłużenie Saint Vincent i Grenadyny, które na spłatę zobowiązań zagranicznych przeznaczają blisko 25% PKB rocznie. W 2013 r. planowane jest zakończenie głównej inwestycji infrastrukturalnej na wyspach – międzynarodowego lotniska w Port Elizabeth.

       

      Głównymi partnerami handlowymi Saint Vincent i Grenadyny w dziedzinie eksportu są  Trynidad i Tobago (12%), Austria (12%), St. Lucia (10,7%), Francia (9,5%), Turcja (8,9%), Barbados (8,9%), Dominka (7%), Grenada( 6,7%) i Antigua i Barbuda (6,1%). Głównymi partnerami handlowymi Saint Vincent i Grenadyny w dziedzinie importu są: Singapur (od którego Saint Vincent i Grenadyny kupują 24,9% dóbr i towarów importowanych), Trynidad i Tobago (17,6%),  Stany Zjednoczone (12,6%), Chiny (12,3%) oraz Norwegia (7,5%). Saint Vincent i Grenadyny importują przede wszystkim ropę naftową, chemikalia i nawozy sztuczne, maszyny i części zamienne oraz żywność.

       

                3.2. Tabela głównych wskaźników makroekonomicznych

       

       

      Wyszczególnienie

       

      2012

       

       

      2013

       

      PKB wartość globalna (mld USD)

      1,31

      1,33

      PKB wartość na 1 mieszkańca (w miarę możliwości zarówno według kursów rynkowych jak i w jednostkach parytetu siły nabywczej) (USD)

      11.900

      12.100

      Tempo wzrostu PKB w %

      1,53

      2,00

      Relacja deficytu/nadwyżki finansów publicznych do PKB w %

      -

      -

      Relacja całkowitego długu publicznego do PKB w %

      68

      -

      Stopa inflacji (indeks cen konsumpcyjnych CPI)

      2,5

      2,7

      Stopa bezrobocia w %

      15

      -

      Wartość obrotów handlu zagranicznego (mld USD)

      0,412

      0,434

      Wartość eksportu (mld USD)

      0,06

      0,07

      Wartość importu (mld USD)

      0,35

      0,36

      Relacja deficytu/nadwyżki na rachunku obrotów bieżących bilansu płatniczego do PKB w %

      -17,2

      -17,4

      Wartość rocznego napływu zagranicznych inwestycji bezpośrednich (mln USD)

      0, 125

      -

      Wartość rocznego napływu zagranicznych inwestycji bezpośrednich (mld USD)

      135

      -

      Skumulowana wartość zagranicznych inwestycji bezpośrednich w kraju urzędowania (inward) (mld USD)

      1,45

      -

      Skumulowana wartość zagranicznych inwestycji bezpośrednich kraju urzędowania za granicą (outward) (mld USD)

      -

      -

      Źródło: Bank Centralny St. Vincent i Grenadyny, CIA World Factbook, UNCTAD

                     IMF World Economic Outlook October 2013, The Economist Intelligence Unit,

       

       

                3.3. Główne sektory gospodarki (o największym znaczeniu/udziale w PKB).

       

      Podstawą gospodarki Saint Vincent i Grenadyny jest turystyka, która generuje największe zatrudnienie na wyspie. Turystyka wraz z innymi sektorami usługowymi (np. sektorem finansowym) generuje ponad 73,6% PKB Saint Vincent i Grenadyny i zatrudnia 57% czynnej zawodowo populacji.

       

      Przemysł przetwórczo-spożywczy i lekki (głównie odzieżowy i meblarski) oraz cementowy generują 19,9% udziału PKB i zatrudniając 17% czynnej zawodowo populacji.

       

      Rolnictwo w Saint Vincent i Grenadyny wytwarza 6,4% PKB, produkując głównie, przeznaczane na eksport, banany, gałkę muszkatołową, owoce cytrusowe, bawełnę, kakao i bataty. Zatrudnia 30% czynnej zawodowo populacji.

       

                3.4. Uczestnictwo w wielostronnych organizacjach i porozumieniach o charakterze ekonomicznym

       

      Saint Vincent i Grenadyny jest od 1974 r. członkiem Karaibskiej Wspólnoty i Wspólnego Rynku - CARICOM (The Caribbean Community and Common Market). CARICOM powstała w 1973 r. i w chwili obecnej zrzesza 15 państw-członków (Antigua i Barbuda, Bahamy, Barbados, Belize, Dominika, Grenada, Gujana, Haiti, Jamajka, Saint Lucia, Montserrat, Saint Kitts i Nevis, Saint Vincent i Grenadyny, Surinam, Trynidad i Tobago) oraz 5 państw nieposiadających pełnego statusu: Anguilla, Bermudy, Brytyjskie Wyspy Dziewicze, Kajmany, Turks i Caicos). CARICOM jest największym i najważniejszym projektem integracji gospodarczej na Karaibach, dodatkowo pogłębionym o elementy tzw. Jednolitego Rynku i Gospodarki CARICOM (CSME - CARRICOM Single Market and Economy).

       

      Wstępny harmonogram wdrażania CSME został przyjęty w 1989 r. w Deklaracji członków CARICOM z Grand Anse, stawiającej sobie za główny cel pogłębienie integracji gospodarczej poprzez przejście od Wspólnego Rynku do utworzenia Jednolitego Rynku i Gospodarki, co powinno zaowocować progresywnym i głębszym włączeniem regionu Karaibów w system gospodarki globalnej oraz powinno umocnić więzi handlowe z nie-tradycyjnymi partnerami państw Karaibskich.

       

      Pierwszą fazą tworzenia CSME było utworzenie Jednolitego Rynku CARICOM w 2006 r. Pełna implementacja założeń Jednolitego Rynku i Gospodarki CARICOM ma nastąpić do 2015 r. Wzorowany na przykładzie Jednolitego Rynku Unii Europejskiej, CSME zakłada swobodny przepływ towarów, usług, kapitału i siły roboczej oraz wspólną politykę handlową. CSME postuluje również wprowadzenie elementów wspólnej polityki monetarnej i fiskalnej oraz harmonizację prawa krajów członków.

       

      Obecnie trwają negocjacje w sprawie ostatecznego terminu wejścia w życie pełnego CSME. Podczas szczytu Państw CARICOM w marcu 2008 r. część krajów członkowskich, należących do zdefiniowanej na mocy traktatu założycielskiego CARICOM grupy „Krajów Bardziej Rozwiniętych” (MDCs – More Developed Countries: Bahamy, Barbados, Jamajka, Trynidad i Tobago, Gujana, Surinam), domagała się odsunięcia w czasie, poza zaplanowany na 2015 r., wprowadzenia CSME, obawiając się negatywnych skutków związanych z napływem taniej siły roboczej z biedniejszych krajów karaibskich. St.Vincent i Grenadyny należy do zwolenników utrzymania przyjętego harmonogramu wprowadzenia CSME do 2015 r.

       

      Saint Vincent i Grenadyny jest również członkiem Organizacji Państw Wschodniokaraibskich (Organisation of Eastern Caribbean States – OECS), która zrzesza oprócz Saint Vincent i Grenadyny, osiem innych wysp karaibskich (Anguilla, Antigua i Barbuda, Brytyjskie Wyspy Dziewicze, Dominika, Grenada, Montserrat, St Kitts i Nevis, Saint Lucia). OESC wprowadziło w swoich krajach wspólną walutę – wschodniokaraibskiego dolara (który jest związany od 1976 r. stałym kursem do dolara amerykańskiego: 1 USD = EC$ 2.70) oraz utworzyło wspólny Wschodniokaraibski Bank Centralny. Wszystkie kraje członkowskie OECS są jednocześnie pełnymi bądź nieposiadającymi pełnego statusu członkami CARICOM. 

       

      Saint Vincent i Grenadyny przystąpiły również do utworzonego w 2005 r. przez Wenezuelę stowarzyszenia Petrocaribe. Petrocaribe jest elementem tzw. „boliwariańskiej, solidarnej polityki  zagranicznej“ Prezydenta Hugo Chaveza i polega na sprzedaży wenezuelskiej ropy naftowej państwom basenu Morza Karaibskiego na warunkach preferencyjnych tj. płatność jest kredytowana przez stronę wenezuelską na okres 25 lat przy symbolicznej 1% stopie kredytu. W chwili obecnej Petrocaribe obejmuje 12 z 15 państw członków CARICOM oraz Kubę, Dominikanę, Honduras i Gwatemalę.  Petrocaribe zakłada średni dzienny wolumen sprzedaży wenezuelskiej ropy dla krajów stowarzyszonych na poziomie 185 tys. baryłek dziennie, niemniej w rzeczywistości liczba ta wynosi 145 tys. baryłek (z czego 95 tys. idzie od razu na Kubę).

       

      Saint Vincent i Grenadyny jest również członkiem Światowej Organizacji Handlu (WTO) i brytyjskiej Wspólnoty Narodów (Commonwealth of Nations), powołanej do życia w 1931 r. organizacji międzynarodowej zrzeszającej dawne dominia brytyjskie, obecnie niepodległe kraje.

       

                3.5. Relacje gospodarcze z UE

       

      Unia Europejska jest bardzo ważnym partnerem gospodarczym Saint Vincent i Grenadyny. Nadrzędnym celem UE jest pomoc krajom karaibskim umożliwiająca im skuteczne odpowiadanie na wyzwania w regionie. Strategia UE w tym zakresie składa się z trzech głównych kierunków: Utworzenie politycznego partnerstwa opartego na wspólnych wartościach, przezwyciężanie słabych punktów w dziedzinie gospodarki i ochrony środowiska a także propagowanie spójności społecznej i walka z ubóstwem. Z drugiej strony celem UE w dziedzinie rozwoju jest pomoc wszystkim państwom w regionie Karaibów w osiąganiu długoterminowych celów rozwoju, samodzielnie i w warunkach bezpieczeństwa i stabilności. Dotyczy to również wsparcia tych krajów Karaibów, które do 2020 r., a więc do czasu wygaśnięcia obecnej umowy z Kotonu, zamierzają osiągnąć status państw rozwiniętych.

       

      UE silnie popiera dążenia państw Karaibów do budowania wspólnoty na szczeblu regionalnym, traktując CARICOM jako oś integracji a CARIFORUM (Karaibskie Forum Państw AKP – Afryki, Karaibów i Pacyfiku (obecnie 77 krajów): jego członkami są wszyscy członkowie CARICOM z wyjątkiem Montserrat) – jako oś współpracy.

       

      UE ma specjalne stosunki z regionem Karaibów od ponad 30 lat, które zostały zagwarantowane podpisaną w 1975 r. Konwencją z Lome, a od 2000 roku Umową o partnerstwie z Kotonu, w ramach której dostępny był specjalny budżet pomocowy, preferencje handlowe oraz szereg mechanizmów dostępnych dla wszystkich państw AKP. Od 1 stycznia 2008 r. w stosunkach UE – AKP zaczęły obowiązywać Umowy o partnerstwie gospodarczym (Economic Partnership Agreement – EPA), które wprowadziły istotne zmiany we wcześniejszych relacjach EU z krajami AKP. Od tego dnia zarówno preferencje handlowe na mocy Umowy z Kotonu jak i ulgi zapewnione w 2001 r. przez Światową Organizację Handlu (WTO) przestały obowiązywać. U podstaw EPA leży polityka wzajemności, która ma na celu dostosowanie się do zasady wzajemności obowiązującej w ramach WTO. W praktyce oznacza ona, że kraje AKP, aby móc wejść ze swoimi produktami na rynki Unii Europejskiej muszą w pełni otworzyć w zamian swoje rynki dla produktów z Unii oraz usunąć wszelkie bariery celne i cła importowe.

       

      Saint Vincent i Grenadyny zakończyły negocjacje ws. EPA w końcu 2007 r. Oprócz umów gospodarczych z UE, Saint Vincent i Grenadyny korzystają w dużym zakresie z unijnej pomocy rozwojowej finansowanej przez Europejski Bank Inwestycyjny w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR). Wysokość 10 edycji EFR na lata 2008-2013 dla Saint Vincent i Grenadyny wynosi 9,7 mln euro i jest przeznaczona w całości na wsparcie makroekonomiczne kraju, realizację polityk sektorowych i odwrócenie niekorzystnych skutków wpływających destabilizująco na dochody z eksportu.           

       

      Saint Vincent i Grenadyny są również objęte Generalnym Systemem Preferencji Celnych UE (GSP). Założeniem tego systemu jest udzielanie przez kraje unijne preferencji celnych wszystkim krajom rozwijającym się i najmniej rozwiniętym, w myśl hasła ”Rozwój poprzez handel”. W praktyce dla krajów karaibskich i członków CARICOM, z których wszystkie objęte są systemem GSP, oznacza to znaczące redukcje taryf celnych na takie produkty jak: tytoń (redukcja taryfy celnej o 52%), soki owocowe (30%), owoce (20%), warzywa (14%), ryby (20%). Od 2009 r. Saint Vincent i Grenadyny objęte są również unijnym systemem GSP+. GSP+ jest dalszą redukcją stawek celnych (w niektórych przypadkach do 0) oferowanych przez UE krajom, które dodatkowo spełniają warunki poza-gospodarcze (tj. stosowanie polityki zrównoważonego rozwoju, praktyki dobrego rządzenia, a zwłaszcza przestrzeganie praw człowieka i praw pracowniczych, udziału w walce z przestępczością zorganizowaną etc.).

       

      W handlowych stosunkach bilateralnych z krajami UE, Saint Vincent i Grenadyny  mają bardzo zróżnicowane kierunki handlowe, eksportując swoje produkty do Włoch, Francji, Wielkiej Brytanii, Hiszpanii i Niemiec. Kraje UE są  odbiorcą ok. 30% eksportu Saint Vincent i Grenadyny. 

       

      Dwustronna współpraca gospodarcza


       

       

                4.1. Gospodarcze umowy dwustronne

       

      Polska nie ma podpisanej żadnej dwustronnej umowy gospodarczej z Saint Vincent i Grenadyny. W kwietniu 2008 r. Prezydent RP ratyfikował podpisaną 25 czerwca 2005 r. w Luksemburgu Umowę zmieniającą Umowę o Partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku z jednej strony a Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. Umowa zmieniająca weszła w życie dnia 1 lipca 2008 r.

       

      Z Umowy wynika obowiązek udzielania przez państwa członkowskie Wspólnoty Europejskiej, w tym Polskę, na podstawie osobnych porozumień, Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu gwarancji „pokrywającej wszelkie ryzyko” (w tym kredytowe, ekonomiczne i polityczne) dla 75% operacji w krajach AKP oraz krajach i terytoriach zamorskich realizowanych w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR), finansowanych przez Europejski Bank Inwestycyjny z  funduszy własnych. Wysokość 10 edycji EFR na lata 2008-2013 jest określona na poziomie 2 mld 30 mln euro. Wysokość gwarancji jest proporcjonalna do wkładu państw członkowskich w kapitale Europejskiego Banku Inwestycyjnego i dla Polski wynosi 2,084% jego wartości, co stanowi w chwili obecnej kwotę 31 mln 730 tys. euro. Minister Finansów jest odpowiedzialny za dokonywanie szacunków potencjalnych wypłat z tytułu gwarancji dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego oraz za dokonywanie płatności z tego tytułu.

       

      Umowa nie rodzi dla Polski bezpośrednich skutków gospodarczych. Kontrybuowanie przez Polskę do 10. edycji EFR stwarza natomiast przed polskimi przedsiębiorcami i innymi podmiotami gospodarczymi możliwość uczestnictwa w przetargach organizowanych przez Komisję Europejską na realizację projektów w krajach AKP, finansowanych z EFR.

       

                   4.2. Handel zagraniczny

       

      Według danych Ministerstwa Gospodarki za 2012r., wartość obrotów handlowych z Saint Vincent i Grenadynami w tym okresie wyniosła łącznie 12,4 mln euro (w 2011 r. 4,6 mln euro),  mniejsza niz w 2009r, kiedy na kwotę złożył się w rekordowy – i wyjątkowy pod względem wielkości w ostatnich latach - polski zakup łodzi i konstrukcji pływających w dokach St.Vincent i Grenadyn).

       

      W 2012 r. polski eksport do Saint Vincent i Grenadyn osiągnął wartość 5,8 mln euro (2,1mln w 2009 r.), zaś wartość polskiego importu z Saint Vincent i Grenadyn wyniosła 6,5 mln euro (2,5 mln w 2011r.). Głównymi polskimi produktami eksportowymi do Saint Vincent i Grenadyn były oleje mineralne i produkty ich destylacji, substancje bitumiczne, woski mineralne oraz konstrukcje pływające. Z Saint Vincent i Grenadyn Polska importowała w 2012 r. głównie maszyny i urządzenia mechaniczne oraz ich części (wcześniej głównie łodzie i konstrukcje pływające).

       

      Saldo obrotów towarowych z Saint Vincent i Grenadynami w 2012 r. było ujemne i wyniosło -0,9 mln  euro (w 2011 r. saldo obrotów towarowych było ujemne, wynosząc -10,4 mln euro). W 2009 r. udział łącznej wartości eksportu i importu do/z Saint Vincent i Grenadyn wyniósł 0,01% i był to najwyższy wskaźnik dla Polski wśród państw członków CARICOM.  W 2012 r. wskaźnik powrócił do poziomu z lat poprzednich nie przekraczając 0,001% całości polskiego eksportu i importu.

       

      4.3. Inwestycje /wzajemne/

       

      W Saint Vincent i Grenadyny nie ma jak dotąd żadnych polskich inwestycji bezpośrednich.

       

      4.4. Współpraca regionalna

       

      Według informacji Ambasady RP w Caracas, brak jest jakiejkolwiek współpracy między Polską a Saint Vincent i Grenadyny na szczeblu regionalnym.

       

      4.5. Współpraca samorządów gospodarczych

       

      Według informacji Ambasady RP w Caracas, brak jest jakiejkolwiek współpracy między Polską a Saint Vincent i Grenadyny na szczeblu samorządów gospodarczych. 

       

      Dostęp do rynku


       

       

      5.1. Dostęp do rynku dla polskich towarów i usług /bariery/

       

      Rząd Saint Vincent i Grenadyny nie stosuje barier w dostępie do rynku dla zagranicznych towarów i usług. Saint Vincent i Grenadyny, starając się przyciągać zagranicznych inwestorów, głównie w sektorze turystycznym i bankowym, uzyskał w latach 90-tych reputację raju podatkowego i centrum finansów offshore. Po naciskach i groźbach wprowadzenia przez UE i OECD sankcji gospodarczych za domniemane pranie brudnych pieniędzy przez instytucje finansowe działające na wyspie, Saint Vincent i Grenadyny zdecydowanie ograniczyły liczbę wydawanych pozwoleń i licencji na zakładanie banków offshore przez klientów zagranicznych oraz wprowadziły nieco bardziej restrykcyjne zapisy w prawie podatkowym i finansowym. 

       

      5.2. Dostęp do rynku pracy. Świadczenie usług i zatrudnienie obywateli RP

       

      W celu podjęcia zatrudnienia na terenie Saint Vincent i Grenadyny niezbędne jest posiadanie wizy z prawem do pracy. Wizy wystawiane są przez Departament Imigracyjny, a aplikacje wizowe mogą być składane bezpośrednio do urzędu lub za pośrednictwem przedstawicielstw dyplomatycznych Saint Vincent i Grenadyny. Do aplikacji wizowej z prawem do pracy wymagane jest również dołączenie zaświadczenia o niekaralności w kraju zamieszkania. Wiza turystyczna nie upoważnia do podejmowania pracy w Saint Vincent i Grenadyny.

       

      5.3. Nabywanie i wynajem  nieruchomości

       

      Cudzoziemcy mogą nabywać i wynajmować nieruchomości na terenie Saint Vincent i Grenadyny bez dodatkowych restrykcji. Prawo regulujące nabywanie nieruchomości w Saint Vincent i Grenadyny, podobnie jak w innych krajach anglojęzycznych Karaibów, wywodzi się z wyspiarskiego prawa zwyczajowego (Common Law). Z uwagi na różnice w prawie cywilnym (m.in. polskim) i zwyczajowym, w przypadku nabywania nieruchomości przez cudzoziemca, sugeruje się korzystanie z usług autoryzowanych pośredników sprzedaży nieruchomości.

       

      5.4. System zamówień publicznych

                 

      System zamówień publicznych nie jest stosowany w terenie Saint Vincent i Grenadyny. Saint Vincent i Grenadyny są w trakcie prac nad wdrożeniem spójnego systemu zamówień publicznych, wzorowanych na systemach członków CARICOM.     

       

      5.5. Ochrona własności przemysłowej i intelektualnej

       

      Ochrona władności przemysłowej i intelektualnej jest zapewniona na Saint Vincent i Grenadyny. Saint Vincent i Grenadyny wraz z odzyskaniem niepodległości w 1983 r. transponowała do swojego prawa całość brytyjskich regulacji dotyczących ochrony własności przemysłowej i intelektualnej (np.: The Copyright Act, The Patents and Designs Act, The Trademarks Act). Urzędem wydzielonym do zajmowania się ochroną własności intelektualnej i przemysłowej w Saint Vincent i Grenadyny jest Ministerstwo Spraw Prawnych (Ministry of Legal Affairs), a bezpośrednią rejestracją patentów i copyrights zajmuje się Rejestr Sądu Najwyższego. Grenada jest członkiem Światowej Organizacji Własności Intelektualnej (World Intellectual Property Organization - WIPO) i sygnatariuszem Paryskiej Konwencji dot. Ochrony Własności Przemysłowej. 

       

      Przydatne linki i kontakty


       

       

      6.1. Administracja gospodarcza

       

       

      6.2. Samorządy gospodarcze

       

                  brak

       

      6.3. Oficjalna prasa ekonomiczna

       

                  brak

       

      6.4. Oficjalne strony o charakterze ekonomicznym

       

      8 lipca 2013 (ostatnia aktualizacja: 18 listopada 2014)

      Drukuj Drukuj Podziel się treścią: