close

  • Polsce – służyć, Europę – tworzyć, Świat – rozumieć

     

  • ARGENTYNA

  • Argentyna

  •  

     Informacje o kraju


     

     

    1.1. Położenie geograficzne, ludność, obszar, stolica, języki urzędowe.

     

                Republika Argentyńska położona jest w południowo-wschodniej części Ameryki Południowej. Graniczy z Chile (5,308 km) na zachodzie, Boliwią (832 km) i Paragwajem (1,880 km) na północy, Brazylią (1,261 km) i Urugwajem (580 km) na północnym-wschodzie. Na wschodzie ma granicę morską na Atlantyku. Długość linii brzegowej wynosi 4,989 km. Stolicą jest Miasto Stołeczne Buenos Aires.

     

                Powierzchnia Argentyny wynosi 2.791.810 km2.Według wstępnych danych spisu z 27.10.2010 r. liczba ludność wynosi 40,09 mln osób. Argentynę cechuje wysoki odsetek ludności miejskiej. W samym Buenos Aires i okolicy (tzw. Gran Buenos Aires) mieszka ok. 12,8 mln osób (tylko 12% ludności kraju stanowią mieszkańcy wsi).

               

                Językiem urzędowym jest język hiszpański.

     

    1.2. Warunki klimatyczne.

     

                Duża rozciągłość południkowa wpływa na znaczne zróżnicowanie klimatu Argentyny: od gorącego zwrotnikowego z porą suchą i podzwrotnikowego bez pory suchej w części północnej, do klimatów zimnych na południu, z pasem klimatów umiarkowanych w centrum. Konsekwentnie wraz ze wzrostem szerokości geograficznej (21°46’ – 55°58’) rośnie też w lecie długość dnia z północy na południe (aż do dnia polarnego), a w zimie długość nocy (aż do nocy polarnych). Południkowy rozkład stref klimatycznych jest modyfikowany przez barierę orograficzną Andów na zachodzie a wody Oceanu Atlantyckiego, oblewające wybrzeża Argentyny od wschodu, łagodzą zróżnicowanie klimatyczne, zmniejszając amplitudy termiczne. W Buenos Aires najcieplejszym miesiącem jest styczeń, ze średnią temperaturą 23°C, a najchłodniejszym lipiec (10°C).

     

    1.3. Główne bogactwa naturalne.

     

                Do głównych bogactw naturalnych należą: ropa naftowa, gaz ziemny, węgiel kamienny, rudy żelaza, rudy cynku i ołowiu, cyna, srebro, złoto, miedź, rudy, uran, siarka, mangan oraz sól kamienna.

     

    1.4. System walutowy, kurs i wymiana.

     

                Jednostką monetarną jest peso argentyńskie, ARS (1 peso = 100 centavos). W obiegu znajdują się monety: 5, 10, 25, 50 centavos, 1 i 2 peso, oraz banknoty: 2, 5, 10, 20, 50 i 100 peso. Walutę można wymieniać w bankach lub punktach wymiany (niezbędny jest paszport lub argentyński dokument tożsamości). Kurs dolara reguluje Bank Centralny. W październiku 2011 r. wprowadzone zostały ograniczenia na zakup dolarów przez obywateli i przedsiębiorstwa z siedzibą w Argentynie.  Oficjalny kurs na początku kwietnia 2015 r. wynosił 8,67 peso za 1 dolara. W tym czasie dolar na czarnym rynku kosztował ok. 12,55 peso za 1 USD. Zniesienie 17 grudnia 2015 r. ograniczenia wymiany walut oznaczało dewaluację peso w stosunku do USD. 29 stycznia 2016 r. kurs dolara wynosił 13,690 (kupno) i 14,060 (sprzedaż).

     

    1.5. Religia.

     

                Argentyna jest krajem katolickim. Katolicy stanowią 92% ludności (mniej niż 20% to katolicy praktykujący), protestanci 2%, żydzi 2%, pozostali 4%.

     

    1.6. Infrastruktura transportowa (przejścia graniczne, lotniska, porty).

     

                W Argentynie istnieje 31 przejść granicznych, 154 lotniska (z czego 20 to lotniska międzynarodowe) i 88 portów międzynarodowych (najważniejsze to Buenos Aires, Rosario i Bahia Blanca).

               

                Sieć kolejowa ma 35 tys. km, z czego używanych jest 16 tys. km.

     

                Sieć dróg krajowych i prowincjonalnych ma ponad 230 tys. km. Drogi krajowe mają 38,5 tys. km (z czego 34 tys. to drogi asfaltowane), a drogi prowincjonalne 201,4 tys. km (41,9 tys. km to drogi asfaltowane).

     

    1.7. Obowiązek wizowy.

     

                Polaków nie obowiązują wizy, gdy udają się do Argentyny na okres do 90 dni w celach turystycznych. Inne przypadki powinny być konsultowane w Ambasadzie Republiki Argentyńskiej. W razie przedłużenia pobytu ponad trzy miesiące trzeba wcześniej uzyskać stosowną wizę w argentyńskim urzędzie migracyjnym. Paszport powinien być ważny co najmniej 3 miesiące od daty planowanego wjazdu.

     

    1.8. Wykaz świąt państwowych.

     

    1 stycznia – Nowy Rok

    24 marca – Dzień Pamięci Narodowej, Prawdy i Sprawiedliwości

    2 kwietnia – Dzień Weterana i poległych podczas wojny o Malwiny

    1 maja – Święto Pracy

    25 maja - Utworzenie Pierwszego Rządu (Dzień Rewolucji Majowej)

    20 czerwca – Dzień Generała Manuela Belgrano

    9 lipca – Święto Narodowe (Dzień Niepodległości)

    17 sierpnia – Dzień Generała Jose de San Martin

    12 października – Dzień Szacunku Wobec Różnorodności Kulturowej

    20 listopad – Dzień Suwerenności Narodowej

    8 grudnia – Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny

    25 grudnia – Boże Narodzenie

    Święta ruchome:

    Karnawał – poniedziałek i wtorek przed Środą Popielcową

    Wielkanoc -Wielki Czwartek i Wielki Piątek

     

    System administracyjny


     

     

    2.1. Ustrój polityczny.

     

    Według art. 1. konstytucji argentyńskiej, Argentyna jest republiką federacyjną. Prezydent jest głową państwa i szefem rządu.

    Dwuizbowy Parlament – Kongres Narodowy – składa się z Senatu i Izby Deputowanych.

    W polityce dominują dwie partie: peronistyczna Partia Sprawiedliwości i Radykalna Unia Obywatelska.

     

    2.2. Władza ustawodawcza.

     

    Senat: co dwa lata wybierana jest 1/3 z 72 senatorów (po 3 z każdej prowincji i Miasta Stołecznego Buenos Aires) na okres 6 lat. Przewodniczącym Senatu jest wiceprezydent państwa.

    Izba Deputowanych: co dwa lata wybierana jest połowa z 257 deputowanych na okres 4 lat.

     

    2.3. Władza wykonawcza.

     

    Prezydent wybierany jest wraz z wiceprezydentem w wyborach powszechnych na czteroletnią kadencję. Może być ponownie wybrany, ale tylko raz. W październiku 2011 r. na stanowisko prezydenta została ponownie wybrana Cristina Fernández, która uzyskała 54,11% głosów.

     Ministerstwa: Spraw Wewnętrznych; Spraw Zagranicznych i Wyznań; Obrony; Gospodarki i Finansów Publicznych; Federalnego Planowania, Inwestycji Publicznych i Usług; Sprawiedliwości i Praw Człowieka; Pracy, Zatrudnienia i Polityki Społecznej; Zdrowia; Rozwoju Społecznego; Edukacji; Nauki, Technologii i Innowacji Produkcyjnej; Przemysłu; Turystyki; Rolnictwa, Hodowli i Rybołówstwa; Bezpieczeństwa.

     

    2.4. Struktura administracji gospodarczej.

     

    Ministerstwo Gospodarki i Finansów Publicznych. Sekretariaty: Polityki Gospodarczej i Planowania Rozwoju; Handlu Wewnętrznego; Handlu Zagranicznego; Finansów; ds. podatkowych i budżetowych; oraz ds. prawnych i zarządzania;

    Ministerstwo Federalnego Planowania, Inwestycji Publicznych i Usług. Sekretariaty: Inwestycji Publicznych; Komunikacji; Energetyki; Górnictwa; oraz Transportu.

    Ministerstwo Przemysłu: Sekretariaty: Przemysłu; Małych i Średnich Przedsiębiorstw i Rozwoju Regionalnego; oraz Strategicznego Planowania Przemysłowego.

    Ministerstwo Rolnictwa, Hodowli i Rybołówstwa. Sekretariaty: Rolnictwa, Hodowli i Rybołówstwa; ds. Rozwoju Wsi i Rodzinnych Gospodarstw Rolnych; ds. Instytucjonalnych; oraz ds. technicznych i administracyjnych.

    Ministerstwo Spraw Zagranicznych i Wyznań podzielone jest na Sekretariaty. Sekretariat Międzynarodowych Stosunków Gospodarczych podzielony jest na Podsekretariat Integracji Gospodarczej Ameryki Łacińskiej i Mercosur; Podsekretariat Międzynarodowych Negocjacji Gospodarczych; oraz Podsekretariat Rozwoju Inwestycji i Promocji Handlu.

     

    2.5. Sądownictwo gospodarcze.

     

    W skład władzy sądowej wchodzą: Sąd Najwyższy oraz Trybunały Narodowe i Federalne.

    W ramach Trybunałów Narodowych działa 26 Sądów Handlowych.

    W ramach Trybunałów Federalnych funkcjonują Sądy Karno-Gospodarcze (8), Sądy Cywilno-Handlowe (11) oraz Sądy Prowincjonalne

     

    Gospodarka


     

     

    3.1. Ogólna charakterystyka sytuacji gospodarczej.

     

    Według szacunków CEPAL gospodarka Argentyny w 2015 r. odnotowała wzrost PKB na poziomie 2%, a w 2016 r. wzrośnie o 0,8%. Inflacja jest jednym z głównych problemów i według niezależnych instytucji w 2015 r. wahała się w okolicach 25-27%. Rok 2015 był kolejnym z rzędu z bardzo wysoką inflacją, słabym poziomem eksportu oraz niedoborem rezerw walutowych. Wprowadzane  w ostatnich latach przez rząd prezydent C. Fernandez de Kirchner rozwiązania polegały na reglamentacji walut, ścisłej kontroli wymiany handlowej, druku pieniądza i subsydiowaniu energii elektrycznej czy transportu. Rząd prezydent Kirchner w 2015 r. praktycznie nie prowadził rozmów z grupą wierzycieli domagających się zwrotu długu wraz z odsetkami. Bez takiego porozumienia niemożliwy jest powrót Argentyny na międzynarodowe rynki kapitałowe i wyjście ze stanu technicznej niewypłacalności. Rząd uzyskał pożyczki udzielone przez Chiny, umowa między bankami centralnymi z Buenos Aires i Pekinu opiewa łącznie na swap walutowy warty 11 mld USD. 10 grudnia 2015 r. urząd prezydenta objął Mauricio Macri, który zapowiadał podczas kampanii politykę "zmiany". W grudniu 2015 r. administracja prezydenta Macri zniósł ograniczenia wymiany walut i przepływu kapitału oraz ograniczenia importowe. Rząd prezydenta M. Macri przygotowując się do uwolnienia kursu peso, zniósł w  podatki od eksportu kluczowych płodów rolnych i oczekuje znacznych zysków ze sprzedaży zakumulowanych zbiorów. Zachęca też przedsiębiorstwa rolne do zwiększenia produkcji. Argentyna jest jednym z największych na świecie producentów soi, kukurydzy i pszenicy.

     

    Po kryzysie w 2002 r. argentyńska gospodarka rosła bardzo szybko, osiągając jedno z najwyższych w regionie Ameryki Łacińskiej i Karaibów tempo wzrostu. Wzrost PKB w latach 2003 – 2013 r. wynosił średnio 6 %. Do czasu światowego kryzysu argentyński eksport wzrastał dzięki zwiększonej konkurencyjności wynikającej z deprecjacji waluty, wzrostu gospodarczego u głównych partnerów handlowych oraz wysokich cen surowców na rynkach międzynarodowych. Do 2010 r. wzrost eksportu oraz poprawa dochodów podatkowych doprowadziły do nadwyżek budżetowych pozwalając na gromadzenie rezerw walutowych. Od 2008 r. argentyńska gospodarka zaczęła zwalniać, średni wzrost w latach 2009 – 2013 wyniósł 4,3%, a w 2014 r. wpadła w recesję. Sytuację pogarsza spadająca na rynku międzynarodowym cena soi – głównego produktu eksportowego Argentyny.

     

    Głównym źródłem spłaty zadłużenia Argentyny są nadwyżki w obrotach handlu zagranicznego oraz rezerwy dewizowe.

    Celem zabezpieczenia rezerw dewizowych dla obsługi zadłużenia zewnętrznego, poprzedni rząd Argentyny wprowadził politykę sztywnego kursu walutowego i restrykcji importowych. Skutkiem tej polityki było ograniczenie zaufania zagranicznych inwestorów i partnerów handlowych do argentyńskiego rynku. Dla miejscowego biznesu taka polityka oznaczała utrudnienia w wymianie z zagranicą.

     

     

    Ograniczenie dostępu do dolara amerykańskiego od 2011 r. doprowadziło do odrodzenia się w Argentynie czarnorynkowego kursu peso. Wartość tzw. dolara blue, czarnorynkowego dolara była podawana przez argentyńskie dzienniki obok wartości kursu oficjalnego. Różnica między dolarem oficjalnym a czarnorynkowym sięgała nawet do 80%. W grudniu 2015 r. dolar oficjalny kosztował 9,8 peso, podczas gdy dolar na czarnym rynku osiągał wartość ok. 14-15.5 peso.  Zniesienie 17 grudnia 2015 r. ograniczenia wymiany walut oznaczało dewaluację peso w stosunku do USD. 29 stycznia 2016 r. kurs dolara wynosił 13,690 (kupno) i 14,060 (sprzedaż).

     

     

    Najważniejszym partnerem handlowym Argentyny jest Mercosur. W pierwszych dziewięciu miesiącach 2015 r. głównymi rynkami zbytu dla argentyńskich towarów były: MERCOSUR (24% całości eksportu), ASEAN (24%) oraz UE (14%). Największymi dostawcami towarów na rynek argentyński były: ASEAN (28% całości importu), MERCOSUR (24%), UE (17%) i NAFTA (16%).

     

    Wskaźnik wolności gospodarczej Argentyny wynosi 44,1/100, plasując kraj na 169. miejscu najbardziej liberalnych gospodarek świata w Indeksie Wolności Gospodarczej z 2015 r. Zajmuje 27 miejsce z 29 krajów regionu.

     

     

    3.2. Główne sektory gospodarki (o największym znaczeniu/udziale w PKB).

     

    Argentyńska gospodarka tradycyjnie oparta jest na rolnictwie, jednakże w ostatnich latach dostrzega się wyraźny wzrost znaczenia przemysłu i sektora usług.

     

    Kraj jest bogaty w zasoby naturalne szczególnie złoża ropy naftowej, gazu i uranu.

     

    Sektor rolnictwa opiera się na hodowli bydła i owiec. Argentyna jest także jednym z największych producentów zboża i olejów roślinnych. Eksportuje przede wszystkim pszenicę, kukurydzę, len, owies, cytryny, soję, winogrona, tytoń, wołowinę, baraninę, skóry zwierzęce i wełnę. Kraj słynie także z produkcji wina, którego jest piątym największym producentem na świecie.

     

    Według INDEC w 2014 r. Argentyna eksportowała do Unii Europejskiej 350 tysięcy ton kukurydzy, 50 tysięcy ton soi oraz 7,6 milionów ton mączki sojowej. Stanowi to 31% całego argentyńskiego eksportu mączki sojowej. Rynek ten wyceniany jest na 3,6 miliardów dolarów.

     

    Ważnymi sektorami jest także przetwórstwo żywności, przemysł motoryzacyjny, tekstylny, chemiczny, petrochemiczny i stalowy.

     

    Wg danych argentyńskiego urzędu statystycznego Indec w sierpniu 2015 r. zanotowano wzrost aktywności gospodarczej o 2,6% w porównaniem z sierpniem zeszłego roku. Natomiast miał miejsce wzrost w produkcji o 0,5% w odniesieniu do sierpnia 2015. W pierwszych ośmiu miesiącach roku 2015 spadek wyniósł 0,7%. Już 3 rok z rzędu Argentyna odnotowuje niekorzystne wyniki w sektorze przemysłu.

     

    Turystyka jest jedną z ważniejszych gałęzi gospodarki Argentyny. W ciągu sierpniu 2015 Argentynę odwiedziło 385,9 tysięcy obcokrajowców, oznacza to spadek o 13,1%. (INDEC).

     

    W roku 2003 miał miejsce boom budowlany, po którym następował stały wzrost tego sektora aż do 2009 r., kiedy odnotowano spadek rzędu 2%. We wrześniu 2015, wg Indec, odnotowano rekordowo wysokie wskaźnik w sektorze budownictwa .

     

    3.3. Uczestnictwo w wielostronnych organizacjach i porozumieniach o charakterze ekonomicznym

     

    WTO: Argentyna jest członkiem WTO od 1 stycznia 1995 r. Należy m. in. do następujących grup negocjacyjnych: Mercosur, Cairns, NAMA-11 i FoFs (Friends of Fish).

    FAO: Argentyna, jako członek FAO ma dostęp do programów tej organizacji, jednak ze względu na ograniczone środki organizacji i rozwój gospodarczy kraju nie jest ona traktowana w sposób priorytetowy.

     

    WIPO: Argentyna jest krajem członkowskim Światowej Organizacji Własności Intelektualnej.

     

    UNCTAD: Argentyna jest krajem członkowskim Konferencji Narodów Zjednoczonych ds. Handlu i Rozwoju i korzysta z generalnego systemu preferencji celnych GSP.

     

    MERCOSUR: Argentyna jest jednym z krajów założycielskich MERCOSUR - Wspólnego Rynku Południa.

    ZICOSUR: Północne prowincje Argentyny należą do Zicosur, procesu regionalnej integracji horyzontalnej, który stanowi subregion w ramach struktury MERCOSUR z włączeniem północnych regionów Chile i południowych Peru.

    ANDYJSKA KORPORACJA ROZWOJU: Od 2001 r. Argentyna jest akcjonariuszem w tej międzynarodowej instytucji finansowej, która wspiera rozwój i integrację krajów członkowskich.

    BANK POŁUDNIA: W 2007 r. podpisany został w Buenos Aires akt utworzenia Banku Południa (Banco del Sur) przez Argentynę, Boliwię, Brazylię, Ekwador, Paragwaj, Urugwaj i Wenezuelę. Akt założycielski ustala, jako jego główny cel „finansowanie rozwoju gospodarczego i społecznego" narodów.

     

    OECD: Argentyna nie należy do OECD, posiada natomiast status obserwatora m. in. w Komitetach Handlu, Rolnictwa i Inwestycji i jest członkiem Centrum Rozwoju.

     

     

    3.4. Relacje gospodarcze z UE.

    Unia Europejska, po Mercosur i ASEAN, jest jednym z najważniejszych partnerów handlowym Argentyny. Od 2002 r. do 2012 r. Argentyna posiadała nadwyżkę w wymianie handlowej z UE, która w 2010 r. wyniosła 1,55 mld USD. W 2013 r. argentyński eksport do UE wzrósł o 10% (do 11,28 mld USD). Zwiększył się głównie eksport dóbr przemysłowych i surowców. Import natomiast wzrósł o 52% (do 9,73 mld USD). Wzrost objął przede wszystkim import dóbr pośrednich i kapitałowych. Zmiana nastąpiła w  2012 r., gdy UE uzyskała nadwyżkę w handlu z Argentyną.

     

    Argentyńska polityka handlowa w ostatnich latach charakteryzowała się silnym protekcjonizmem. W związku z tym, w maju 2012 r. Unia Europejska, wraz z  Japonią oraz USA, złożyła do Światowej Organizacji Handlu oficjalną skargę przeciwko argentyńskim zakazom importowym. 22 sierpnia 2014 r. niezależny panel WTO oznajmił, iż protekcjonizm stosowany przez Argentynę łamie poszczególne prawa dotyczące międzynarodowego handlu, jest zatem niedopuszczalny.

     

    Dwustronna współpraca gospodarcza


     

     

    4.1. Gospodarcze umowy dwustronne.

     

               W stosunkach gospodarczych obowiązują następujące umowy i porozumienia:

    • Porozumienie międzyrządowe z dnia 28 grudnia 1950 r. w sprawie wyeliminowania podwójnego opodatkowania w transporcie morskim,
    • Umowa o współpracy w dziedzinie górnictwa z dnia 2 października 1982 r.,
    • Umowa o popieraniu i wzajemnej ochronie inwestycji z dnia 31 lipca 1991 r

     

    4.2. Handel zagraniczny.

    Argentyna jest tradycyjnie jednym z głównych partnerów handlowych Polski na kontynencie Ameryki Łacińskiej.

     

    Wartość obrotów handlowych w latach 2004 –  2015*

    (mln USD)

     

     

    2005 r.

    2006 r.

    2007 r.

    2008 r.

    2009 r.

    2010 r.

    2011 r.

    2012 r.

    2013 r.

    2014 r.

    2015 r.

    Obroty

    491,5

    569,2

    721

    894

    758,3

    702,6

    900,7

    1.023

    948,7

    936

    711,4

    Eksport

    76,9

    62,9

    67,4

    106, 4

    47,2

    82,8

    101,8

    114,8

    143,6

    123,2

    87,9

    Import

    414,7

    506,3

    653,7

    787, 7

    711,1

    619,8

    789,8

    908,2

    805,1

    812,8

    623,5

    Saldo

    -337,8

    -443,4

    -586,3

    -681

    -663,9

    -537

    -697

    -793

    -661

    -689,6

    -535,5

     

    *Dane za 2015 r. są danymi wstępnymi, obejmują I-XI 2015 r.

     

    na podstawie danych Ministerstwa Gospodarki

    Więcej informacji znajduje się na stronie Wydziału Promocji Handlu i Inwestycji.  

    Polska eksportuje do Argentyny głównie kątowniki, kształtowniki i profile z żeliwa lub ze stali niestopowej, piece, kuchnie, ruszty i kuchenki, nawozy oraz papier i tekturę. Importujemy głównie makuchy i inne pozostałości stałe
    z ekstrakcji oleju sojowego, orzeszki ziemne, owoce cytrusowe oraz filety rybne i pozostałe mięso rybie. Ujemne saldo wymiany z Argentyną ma charakter strukturalny, który bezpośrednio wynika z wprowadzonego w UE zakazu karmienia bydła mączką pochodzenia zwierzęcego. Skutkuje to masowymi zakupami pasz sojowych. Z porównania statystyk handlu zagranicznego Argentyny i Polski należy wnioskować, że znaczna część polskiego eksportu do tego kraju jest dokonywana za pośrednictwem firm zagranicznych (via Hamburg lub Rotterdam).

     

     

     

     

     

    Dostęp do rynku


     

    Dostęp do rynku dla polskich towarów i usług (bariery).

     

    Obroty handlowe z Argentyną powinny być analizowane w szerszym kontekście wynikającym z faktu przynależności Argentyny do ugrupowania regionalnego dążącego do ustanowienia wspólnego rynku (Mercosur).

     

    Eksport do Argentyny do końca 2015 r. napotykał na bariery, zarówno taryfowe, jak i pozataryfowe. W szczególności należały do nich: wysokie obciążenia celne, rygorystyczne przepisy sanitarne i weterynaryjne, zakaz importu niektórych towarów oraz kontyngenty i licencje importowe. Szeroko były stosowane licencje importowe, a importerzy muszą uzyskać każdorazowo zezwolenie na import. Administracja rządu prezydenta M. Macri od grudnia 2015 r. wprowadza istotne zmiany w polityce handlowej, znosząc większość ww. graniczeń.

     

    Uwzględniając warunki dostępu towarów pochodzących z obszaru Unii Europejskiej, na szczególną uwagę zasługuje decyzja SENASA (argentyńskiego urzędu sanitarnego i jakości produktów rolno spożywczych) o wprowadzeniu w 2007 roku systemu prelistingu w celu umożliwienia firmom unijnym eksportu żywności pochodzenia zwierzęcego do Republiki Argentyńskiej. Według nowego systemu, każdy produkt powinien być zaakceptowany oddzielnie, a wymogi będą zależeć od kraju jego pochodzenia. W przypadku Polski, automatycznie systemem prelistingu zostały objęte produkty mleczne z mleka krowiego. Wynegocjowano weterynaryjne świadectwa zdrowia na eksport piór i pierza oraz żelatyny i kolagenu. W 2010 r. wznowione zostały negocjacje umowy stowarzyszeniowej między Mercosur a UE, która w przyszłości ułatwiłaby dostęp do rynków obu ugrupowań.

     

    Dostęp do rynku pracy. Świadczenie usług i zatrudnienie obywateli RP.

    Rynek pracy:

    Od 2006 roku stopa bezrobocia kształtowała się na poziomie poniżej 10%. W 2013 r. wyniosła 7%. Od września 2012 r. minimalne wynagrodzenie wynosiło 578 USD (w porównaniu do 498 USD w poprzednim okresie) a we wrześniu 2013 r. wzrosło do 608,85 USD.  W styczniu 2014 r. odnotowano spadek płacy minimalnej o 17,1% w stosunku do roku poprzedniego i wynosiła ona 449 USD (La Nacion). W marcu 2014 INDEC przyznał, że doszło do spadku płacy realnej a we wrześniu 2014 r. rząd zatwierdził projekt ustawy przewidującej wzrost płacy minimalnej o 31% od stycznia 2015 r. na poziomie około 550 USD.

    Zatrudnienie obcokrajowców: W Argentynie nie ma żadnych ograniczeń związanych z pracą obcokrajowców, pod warunkiem, że spełniają oni wymogi urzędu migracyjnego, tzn. posiadają wizę do pracy i ważne zezwolenie na pobyt w kraju (są rezydentami). Pobyt ten może być stały, tymczasowy lub przejściowy.

    Firmy, zatrudniające obcokrajowców, którzy są naukowcami lub absolwentami szkół wyższych i będą pracować w kraju krócej niż dwa lata, mogą wystąpić o zwolnienie z płacenia znacznej części ubezpieczeń społecznych dla tych pracowników. W celu założenia firmy obcokrajowiec musi mieć pobyt stały lub tymczasowy na terytorium Argentyny. Nie ma restrykcji, co do obywatelstwa dyrektorów firm, ale muszą oni posiadać stały adres zamieszkania w Argentynie.

     

    Nabywanie i wynajem nieruchomości.

    Nabywanie nieruchomości: W większości przypadków w transakcjach biorą udział wyspecjalizowane agencje nieruchomości, które za swoje usługi pobierają średnio 2-3% wartości nieruchomości. Akt notarialny sporządzany jest przez notariusza wyznaczonego przez kupującego nieruchomość. Obcokrajowcy mają prawo do zakupu nieruchomości.

    W celu nabycia nieruchomości trzeba posiadać: DNI - argentyński dokument tożsamości (cudzoziemcy: argentyński dokument tożsamości dla obcokrajowców lub paszport); i CDI – kod identyfikacyjny, lub CUIL (numer identyfikacji podatkowej dla osób fizycznych), lub CUIT (numer identyfikacji podatkowej dla przedsiębiorstw). Kupujący nieruchomość muszą udowodnić pochodzenie środków na tę transakcję.

     

    Wynajem nieruchomości: standardowy kontrakt zawierany jest na okres 2 lat i obu stronom trudno jest się z niego wycofać. Niezbędna jest kaucja gwarancyjna i poręczyciel. Standardowa opłata dla agencji nieruchomości za pośrednictwo w wynajmie wynosi 5% wartości kontraktu. Istnieją również kontrakty tymczasowe na tydzień, miesiąc lub rok (jest to inny rodzaj kontraktu, przewidziany min. dla obcokrajowców, którzy zamiast gwarancji płacą z góry część kosztów wynajmu).

     

    Dostęp do złóż

    Pod koniec października 2014r. , argentyński parlament przyjął nową ustawę, która czeka na podpis prezydent. Jest to nowelizacja ustawy regulująca wydobycie węglowodorów, która wprowadza podział na złoża łupkowe i morskie oraz konwencjonalne. Koncesje mają obowiązywać przez 35 lat, a firmy które zainwestują w wydobycie będą mogły liczyć m.in. na zwolnienia podatkowe. Nowa ustawa określa także podatek od wydobycia (12% wartości wydobytego surowca). Nowe prawo ma przyczynić się do wzrostu zainteresowania argentyńskim rynkiem.

    System zamówień publicznych.

     

    „System Zamówień Centralnej Administracji Państwowej” obejmuje administrację centralną, organy zdecentralizowane, uniwersytety państwowe, oraz siły zbrojne i bezpieczeństwa. Wyłączone są: prowincje, Miasto Stołeczne Buenos Aires, gminy, Państwowy Instytut Usług Socjalnych dla Emerytów i Rencistów, urząd celny i skarbowy, fundusze powiernicze
    z udziałem skarbu państwa, przedsiębiorstwa państwowe, Bank Centralny i Bank Hipoteczny. Organem zarządzającym jest Krajowe Biuro Zamówień.

     System oparty jest na centralizacji norm i decentralizacji w zakresie wykonawstwa. Krajowe Biuro Zamówień tworzy normy, systemy i procedury dot. zakupów, które dokonywane są bezpośrednio przez organy centralnej administracji państwowej.

     System Zamówień Centralnej Administracji Państwowej i Krajowe Biuro Zamówień zostały stworzone przez Dekret prezydencki nr 1545 z 31 sierpnia 1994 r. Systemem objęte są m. in. kontrakty kupna-sprzedaży, zaopatrzenie, usługi, dzierżawa, najem z opcją kupna, doradztwo, itd.

      

    Ochrona własności przemysłowej i intelektualnej.

    Prawo patentowe. Obowiązujące normy prawne: Ustawa 24481, Ustawa 25859, Ustawa 24766. Ustawodawstwo zezwala min. na marketing lekarstw „podobnych", do tych, które zostały już przetestowane. Argentyna przystąpiła do Układu o współpracy patentowej (Układ PCT), ale nie został on zatwierdzony przez Senat od 1998 r. Argentyński urząd patentowy ma duże opóźnienie w rozpatrywaniu zgłoszeń wynalazków (około 8 lat).

     

    Prawo o znakach handlowych. Obowiązujące normy prawne: Ustawa 22362, Ustawa 25986, Ustawa 25649. Obowiązująca ustawa z 1980 r. nie została uaktualniona. W tym zakresie wykazuje się argentyński urząd celny, który stworzył specjalny departament do zwalczania fałszerstwa znaków handlowych, ale dotyczy to głównie importu.

     

    Prawo autorskie. Najważniejsza jest ustawa 11723 z 1933 r. z późniejszymi nowelizacjami.

     

    Oznaczenia geograficzne. Obowiązujące ustawodawstwo w ramach Mercosur nakłada obowiązek tłumaczenia etykiet towarów na języki hiszpański i portugalski, co w przypadku oznaczeń geograficznych może wprowadzać w błąd konsumenta. Poza tym zezwala się na zwrot „typu" do określania towarów, np. „ser typu parmeggiano".

     

    Przydatne linki i kontakty


     

     

     Administracja gospodarcza.

     

     Ministerstwo Gospodarki i Finansów Publicznych

    Adres:              Hipólito Yrigoyen 250 – (C1086AAB) Buenos Aires

    Telefon:            (54 11) 4349-5000                 Link: www.mecon.gov.ar

    Ministerstwo Planowania Federalnego, Infrastruktury i Usług

    Adres:              Hipólito Yrigoyen 250 piso 11º - (C1086AAB) Buenos Aires

    Telefon:            (54 11) 4349-5710/12            Link: www.minplan.gov.ar

    Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Handlu Zagranicznego i Wyznań

    Adres:              Esmeralda 1212 - (C1007ABR) Buenos Aires

    Telefon:            (54 11) 4819-7320                 Link: www.mrecic.gov.ar

    Ministerstwo Przemysłu

    Adres:              Hipólito Yrigoyen 250 piso 11º - (C1086AAB) Buenos Aires

    Telefon:            (54 11) 4819-7320                 Link: www.mit.gob.ar

    Ministerstwo Rolnictwa Hodowli i Rybołówstwa

    Adres:              Paseo Colon 982 - (C1063ACW) Buenos Aires

    Telefon:            (54 11) 4349-2000                 Link: www.minagri.gob.ar

     

     Samorządy gospodarcze.

     

    Argentyńska Izba Handlowa

    Adres:              Av. Leandro N. Alem 36 - (C1003AAN) Buenos Aires

    Telefon:            (54 11)  5300-9000                Link: www.cac.com.ar

    Izba Importerów  Republiki Argentyńskiej

    Adres:              Av. Belgrano 427, 7º piso - (C1092AAE) Buenos Aires

    Telefon:            (54 11)  4342-1101                Link: www.cira.org.ar

    Izba Eksporterów Republiki Argentyńskiej

    Adres:              Av. Roque Sáenz Peña 740, piso 1º - (C1035AAP) Buenos Aires

    Telefon:            (54 11)  4394-4482                Link: www.cera.org.ar

     

     Oficjalna prasa ekonomiczna.

     

    Centrum Gospodarki Międzynarodowej

    Adres:              Esmeralda 1212, piso 2º, of. 201 - (C1007ABR) Buenos Aires

    Telefon:            (54 11)  4819-7482                Link: www.cei.mrecic.gov.ar

     

     Oficjalne strony o charakterze ekonomicznym.

     

    Bank Centralny Republiki Argentyńskiej

    Adres:              Reconquista 266 – (C1003ABF) Buenos Aires

    Telefon:            (54 11)  4348-3500                Link: www.bcra.gov.ar

    Argentyński Urząd Statystyczny (INDEC)

    Adres:              Av. Julio A. Roca 615, PB (1067) Buenos Aires,

    Telefon:            (54 11)  4349-9200                Link: www.indec.mecon.ar 

    20 czerwca 2013 (ostatnia aktualizacja: 15 lutego 2016)

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: