close

  • Polsce – służyć, Europę – tworzyć, Świat – rozumieć

     

  • CHILE

  • Chile

    •  

       Informacje o kraju


       

       

      1.1. Położenie geograficzne, ludność, obszar, stolica, języki urzędowe.

       

      Położenie geograficzne: Chile leży na zachodnim wybrzeżu Ameryki Południowej i graniczy z Peru, Boliwią i Argentyną. Do Chile należą wyspy: Wyspa Wielkanocna (Rapa Nui), Salas y Gómez, San Félix, San Ambrosio, Archipelag Juan Fernández (Alejandro Selkirk, Róbinson Crusoe)  i Archipelag Chiloé (Quinchao). Chile kontynentalne rozciąga się na przestrzeni 4 270 km, natomiast szerokość od wybrzeża do granicy, przebiegającej wzdłuż pasma Andów, wynosi średnio 200 km. Chile rości sobie prawa do fragmentu Antarktydy o powierzchni 1,25 mln km kw., gdzie znajdują się antarktyczne stacje badawcze wielu państw, w tym Polska Stacja Antarktyczna „Arctowski”.

       

       

      Ludność: Chile liczy ok. 16,6 milionów osób. Biali stanowią 52,7% społeczeństwa, Metysi 44,1%, Indianie 3,2%.
      Wśród grup etnicznych dominującą grupą stanowią Indianie Mapuche (87% ludności autochtonicznej Chile). Inne grupy etniczne to: Aimara, Atacameños, Kawésqar, Kolla, Quechua, Rapa Nui i Yagán. Gęstość zaludnienia to 22,1 mieszkańców na km⊃2;.

       

      Obszar: Powierzchnia Chile wynosi 756 945 km⊃2;.

       

      Stolica: Stolicą Chile jest Santiago, skupiające 1/3 ludności państwa, tj. ok. 7 mln mieszkańców. Pozostałe większe miasta to: Valparaíso (804 tys. mieszkańców), Concepción (666 tys.), La Serena (296 tys.), Antofagasta (285 tys.), Temuco (263 tys.) i Iquique (216 tys.).

       

      Język urzędowy: hiszpański. 

       

      1.2. Warunki klimatyczne.

       

      Chile leży pomiędzy 17 a 56 stopniem długości geograficznej, stąd jego ogromna różnorodność klimatów. Północ kraju jest bardzo sucha, w dużej mierze pokryta pustynią, w centrum Chile dominuje klimat śródziemnomorski, a na południu umiarkowany morski.

       

      1.3. Główne bogactwa naturalne.

       

      Wg badań United Geological Service z USA, złoża rudy miedzi w Chile wynoszą 140 mln ton, co odpowiada 30% światowych zasobów tego surowca. Złoża molibdenu wynoszą 3 mln ton, co równe jest 35% światowych zasobów. Ponadto, Chile dysponuje eksploatowanymi złożami złota, srebra, żelaza, magnezu, ołowiu, cynku i litu.  W Chile ropa naftowa wydobywana jest ze złóż położonych na dalekim południu kraju, na 36 platformach wiertniczych położonych w Cieśninie Magellana. Złoża gazu ziemnego są eksploatowane na południu Chile (Region Magallanes), podobnie jak węgla kamiennego (okolice Coronel). Chile posiada również złoża gazu łupkowego, które szacuje się na 64 tcf.

       

      1.4. System walutowy, kurs i wymiana.

       

      Kurs walutowy jest płynny, rezerwy walutowe Banku Centralnego Chile gromadzone są w dolarach amerykańskich. W dniu 24 lutego 2015 r. kurs wg Banku Centralnego Chile 1 USD = 621 pesos chilijskich (CLP). UF – Unidad de Fomento jest jednostką monetarną, której wartość zmienia się codziennie, zależnie od poziomu inflacji. Jej wysokość ustala i publikuje Bank Centralny Chile, w okresach 30 dniowych. UF używana jest w niektórych usługach finansowych i nieruchomościach. W dniu 24 lipca2014 r. wartość 1 UF wynosiła  24 541,73  pesos.

       

      1.5. Religia.

       

      67% ludności Chile wyznaje katolicyzm. Około 17% to protestanci,  11% deklaruje ateizm, pozostałe religie są wyznawane przez 5% społeczeństwa.

       

      1.6. Infrastruktura transportowa (przejścia graniczne, lotniska, porty).

       

      Chile graniczy z Argentyną (5308 km), Boliwią (860 km) i Peru (171 km).

      Autostrada panamerykańska jest podstawą transportu drogowego Chile. Jej długość wynosi ok. 1500 km. Ponadto nowoczesne autostrady łączą główne ośrodki miejskie z portami, np. Santiago – San Antonio, Santiago – Valparaiso i Viña del Mar.

       

      Najważniejsze drogowe przejścia graniczne (www.pasosfronterizos.gov.cl):

      1) z Argentyną: Paso Cristo Redemptor,
      w V Regionie. 2) z Boliwią: Paso Chungara, w I Regionie 3) z Peru, Paso Concordia, w I Regionie. 

       

      Przewóz towarowy koleją został w Chile sprywatyzowany w latach ’90. Kolejowe przewozy pasażerskie należą obecnie do Przedsiębiorstwa Kolei Państwowych (EFE) i obejmują trasy łączące Santiago z miastami na południu kraju, oraz kilka połączeń regionalnych, również na południu kraju. Kolejowy transport pasażerski ma nieznaczną rangę w Chile, połączenia kolejowe obsługują trasy z Santiago na południe kraju (Santiago-Rancagua-Talca-Chillan). W 2013 r. doszło do reaktywacji linii kolejowej towarowo-pasażerskiej Arica – La Paz (Boliwia).

       

      Blisko 88% wymiany handlowej Chile z zagranicą dokonuje się drogą morską. Chile dysponuje 4 tys. km wybrzeża, wśród portów handlowych jest 10 portów państwowych i 14 prywatnych. Największe chilijskie porty morskie: San Antonio i Valparaiso (V Region), Talcahuano – San Vincente (VIII Region), Antofagasta (II region), Iquique i Arica (I region).

      Najważniejszym lotniskiem w Chile jest Arturo Merino Benitez w Santiago. Lotniska regionalne znajdują się w: Arica, Antofagasta, Concepción, Puerto Montt, Iquique, Calama, Punta Arenas, Temuco, Copiapó, Osorno, La Serena.

       

      Strefa Wolnocłowa w Iquique (www.zofri.cl)

       

      Strefa wolnocłowa w Iquique powstała  25 czerwca 1975 w celu wspierania rozwoju gospodarczego na północnym obszarze Chile, m.in. poprzez stworzenie miejsc pracy (obecnie zatrudnia 30 tysięcy osób) oraz integrację gospodarczą z pozostałymi regionami Chile i państwami ościennymi. Stała się ona ważnym ośrodkiem handlu zagranicznego dla krajów regionu, takich jak Argentyna, Brazylia, Paragwaj, Peru i Boliwia. Wewnątrz Strefy działa około 1800 firm z 70 krajów. Obrót towarów zwolniony jest z cła i podatków, a roczna sprzedaż wynosi około 6 mld USD. Towary mogą być przechowywane, przetwarzane, wykańczane lub sprzedawane bez ograniczeń. W Strefie znajduje się również centrum handlowe (Mall Zofri) o powierzchni 30.000 m kw. Firmy działające w Strefie otrzymują następujące korzyści podatkowe i celne: zwolnienie z zapłaty podatku  podstawowego (19%); zwolnienie z płatności podatku VAT za operacje prowadzone w ramach systemu  Strefy; zwolnienie z płatności podatku VAT za usługi świadczone na terytorium Strefy. Nabywca kupujący towary w Strefie o wartości powyżej 1000 USD z przeznaczeniem do obrotu na rynku jest zobowiązany uiścić opłaty podatkowe i celne.

      Strefa wolnocłowa znajduje się również w Punta Arenas (Zona Franca de Punta Arenas).

       

      1.7. Obowiązek wizowy.

       

      Obywatele Polski mogą wjechać do Chile bez wizy na pobyt do 90 dni. Nie dotyczy to przyjazdów na pobyt stały lub w celu podjęcia pracy.

       

      1.8. Wykaz świąt państwowych, dni wolne od pracy w 2015 r.:

       

      a)                  1 stycznia, Nowy Rok

      b)                  3 kwietnia, Wielki Piątek, (święto ruchome)

      c)                  1 maja, Święto Pracy

      d)                  21 maja, Rocznica bitwy pod Iquique

      e)                  29 czerwca Świętego Piotra i Pawła

      f)                   16 lipca, Matki Boskiej z Karmelu

      g)                  15 sierpnia, Wniebowzięcie NMP,

      h)                  18 września, Dzień Niepodległości (tzw. Fiesta Patria)

      i)                    19 września, Święto Armii (tzw. Fiesta Patria)

      j)                    12 października, Dzień Odkrycia Ameryki

      k)                   31 października/1 listopada, Wszystkich Świętych

      l)                    8 grudnia, Niepokalanego Poczęcia NMP

      m)                25 grudnia, Boże Narodzenie

       

       

      System administracyjny


       

       

      2.1. Ustrój polityczny.

       

      Chile jest republiką prezydencką. Prezydent, jako szef państwa i rządu, wybierany jest w wyborach powszechnych na czteroletnią kadencję, bez możliwości reelekcji w kolejnych bezpośrednio następujących wyborach. Prezydentem jest Michelle Bachelet, która została wybrana na 4-letnią kadencję 20014-2018.

      Pod względem administracyjnym państwo składa się z 15 regionów, na czele których stoi intendente: Tarapacá, Antofagasta, Atacama, Coquimbo, Valparaíso, Region Metropolitalny Santiago, Libertador General Bernardo O’Higgins, Maule, Bio-Bío, Araucanía, Los Lagos, Aisén del General Carlos Ibáñez del Campo, Magallanes y de la Antártica Chilena, Los Ríos oraz Arica y Parinacota.

       

      Terenowa administracja rządowa

       

      Prezydent -> Minister Spraw Wewnętrznych -> Intendente Regional + Rada Regionalna -> Gubernator Prowincjonalny

       

      2.2. Władza ustawodawcza.

       

      Władzę ustawodawczą sprawuje dwuizbowy Kongres Narodowy, złożony z Izby Deputowanych (120 deputowanych, wybieranych na czteroletnią kadencję) i Senatu (38 senatorów kadencji 8-letniej, co 4 lata połowa składu ulega odnowieniu). Siedzibą Kongresu jest Valparaíso.

       

      2.3. Struktura administracji gospodarczej.

       

      Do zadań Ministerstwa Finansów należy:

      1) Administrowanie finansami państwa,.2) Przygotowywanie projektów prawa, które pozwoli na osiągnięcie wzrostu gospodarczego. 3) Prowadzenie polityki podatkowej. 4) Pogłębianie i otwarcie rynku kapitałowego, wspieranie integracji z rynkiem światowym. 5) Udział w negocjacjach umów o wolnym handlu,.6) Koordynacja prac instytucji związanych z Ministerstwem Finansów. 

      Instytucje podległe Ministerstwu Finansów:

      ·                    Dyrekcja ds. budżetowych  (Dirección de Presupuestos, Dipres), 

      ·                    Urząd Skarbnika Republiki (Tesorería General de la República), 

      ·                    Mennica Państwowa (Casa de Moneda de Chile).

      Instytucje związane z Ministerstwem Finansów:

      ·                    Urząd Podatkowy (Servicio de Impuestos Internos),

      ·                    Krajowy Urząd Celny (Servicio Nacional de Aduanas),

      ·                    Dyrekcja Zakupów Publicznych (Dirección de Compras y Contratación Pública),

      ·                    Krajowa Dyrekcja Służby Cywilnej (Dirección Nacional del Servicio Civil),

      ·                    Komisja Nadzoru nad Bankami i Instytucjami Finansowymi (Superintendencia de Bancos e Instituciones Financieras),

      ·                    Komisja Nadzoru Papierów Wartościowych i Ubezpieczeń (Superintendencia de Valores y Seguros),

      ·                    Komisja Nadzoru Kasyn Gry (Superintendencia de Casinos de Juego),

      ·                    Oddział Analiz Finansowych (Unidad de Análisis Financiero).
       

      Do obszarów działania Ministerstwa Gospodarki należy:

      1) Rozwój produktywności i eksportu, innowacyjność technologiczna przedsiębiorstw, rozwój produktywności
      w regionach, polityka dot. małych przedsiębiorstw, promocja turystyki. 2) Konkurencja i regulacja rynków, udoskonalanie instytucji regulujących rynki telekomunikacji, energetyki oraz wodociągów i kanalizacji, reforma systemu antymonopolowego. 3) Administracja i polityka w dziedzinie rybołówstwa.   

       

      Instytucje związane i/lub podległe z Ministerstwu Gospodarki:

      ·                    Krajowy Urząd ds. Rybołówstwa (Servicio Nacional de Pesca),

      ·                    Krajowy Urząd ds. Turystyki (Servicio Nacional de Turismo),

      ·                    Krajowy Urząd ds. Konsumenckich (Servicio Nacional del Consumidor),

      ·                    Komisja Nadzoru Elektryczności i Paliw (Superintendencia de Electricidad y Combustible),

      ·                    Krajowy Instytut Statystyki (Instituto Nacional de Estadisticas),

      ·                    Krajowy Urząd Kontroli Gospodarczej (Fiscalia Nacional Economica),

      ·                    Komitet Inwestycji Zagranicznych (Comité de Inversiones Extranjeras),

      ·                    Przedsiębiorstwo Zaopatrzenia na Obszarach Odległych (Empresa de Abastecimiento de Zonas Aisladas),

      ·                    System Przedsiębiorstw Publicznych (Sistema de Empresas Publicas),

      ·                    Korporacja Rozwoju Produkcji (Corporación de Fomento de Producción, CORFO),

      ·                    Krajowa Rada ds. Innowacji na rzecz Konkurencyjności (Consejo Nacional de Innovación para la Competividad).

       

      Ministerstwo Rolnictwa

      Jest instytucją rządową odpowiedzialną za kierowanie i koordynowanie działalności w sektorze rolnym i leśnym.

      Instytucje podległe:

      ·                    Urząd ds. Analiz i Polityk Rolnych (Oficina de Estudios y Políticas Agrarias – ODEPA),

      ·                    Instytut Rozwoju Rolnego (Instituto de Desarrollo Agropecuario),

      ·                    Urząd Weterynaryjny (Sevicio Agricola y Ganadero SAG),

      ·                    Lasy Państwowe (Corporación Nacional Forestal CONAF),

      ·                    Instytut Badawczy Rolnictwa (Instututo de Investigaciones Agropecuarias INA),

      ·                    Fundacja na rzecz Innowacyjności w Rolnictwie (Fundación para la Innovación Agraria),

      ·                    Fundacja na rzecz komunikacji, szkoleń i kultury rolnej (Fundación de  Comunicaciones,

      Capacitación y Cultura del agro – FUCOA),

      ·                    Krajowa Komisja ds. Irygacji (Comisión Nacional del Riego),

      ·                    Instytut ds. Lasów (Instituto Forestal INFOR),

      ·                    Centrum Informacji o Zasobach Naturalnych (Centro de Información de Recursos Naturales).

       

       Ministerstwa Górnictwa

      Misją Ministerstwa Górnictwa jest tworzenie, rozwój, rozpowszechnianie i ocena norm, które przyczyniają się do zrównoważonego rozwoju górnictwa, jednocześnie optymalizując jego wkład do rozwoju gospodarczego państwa. Instytucje podległe lub zależne od Ministerstwa Górnictwa:

      ·                    Krajowa Korporacja Miedzi - Codelco,

      ·                    Krajowe Przedsiębiorstwo Ropy Naftowej (Empresa Nacional del Petroleo ENAP),

      ·                    Krajowe Przedsiębiorstwo Górnicze (Empresa Nacional de Minería, Enami),

      ·                    Krajowy Urząd ds. Geologii i Górnictwa (Servicio Nacional de Geología y Minería),

      ·                    Krajowa Komisja ds. Miedzi, (Comisión Chilena de Cobre, Cochilco)

       

      Ministerstwo Energii

      Ministerstwo Energii koordynuje plany, zasady i normy prawidłowego funkcjonowania i rozwoju sektora energetycznego w kraju i doradza rządowi we wszystkich sprawach związanych z energią. Instytucje podległe lub zależne od Ministerstwa Energii:

      ·                    Komisja ds. Energii Nuklearnej (CCHEN),

      ·                    Agencja ds. Efektywności Energetycznej (ACHEE),

      ·                    Centrum Energii Odnawialnych (CER),

      ·                    Krajowa Komisja ds. Energii (CNE),

      ·                    Wyższy Urząd Nadzoru ds. Energii Elektrycznej i Paliw (SEC).

       

      Do kompetencji Ministerstwa Robót Publicznych należy zapewnienie usług w dziedzinie infrastruktury (drogi, porty, lotniska) oraz gospodarowania zasobami wodnymi.

      Ministerstwo Transportu i Telekomunikacji, opracowuje polityki transportowe i telekomunikacyjne i kontroluje ich stosowanie, nadzorowanie przedsiębiorstw publicznych i prywatnych,  które świadczą usługi transportowe i telekomunikacyjne.

       

      2.4. Sądownictwo gospodarcze.

       

      Urząd Krajowego Prokuratora ds. Gospodarczych (Fiscalia Nacional Economica) jest kompetentny w sprawach nadużycia pozycji dominującej na rynku, ograniczeń wolnej konkurencji, nieuczciwej konkurencji oraz koncentracji podmiotowej (fuzje, przejęcia).
      Trybunał ds. Ochrony Wolnej Konkurencji jest sądem specjalnym orzekającym tylko w tej dziedzinie. Arbitraż  gospodarczy zapewnia Centrum Arbitrażu i Mediacji Izby Handlowej w Santiago. Centrum to świadczy również usługi arbitrażu międzynarodowego (Centro de Arbitraje y Mediación de la Cámara de Comercio de Santiago, CAM Santiago).

       

      Gospodarka


       

       

      3.1. Ogólna charakterystyka sytuacji gospodarczej.

       

      W rankingach i raportach międzynarodowych instytucji takich jak OECD i Bank Światowy, Chile uznaje się za najbardziej bezpieczne i stabilne państwo Ameryki Południowej. Solidne podstawy makroekonomiczne, gwarancje prawne dla zagranicznych firm, wysoki wskaźnik wolności gospodarczej, stabilność polityczna, niewielka korupcja oraz bezpieczeństwo wyróżniają ten kraj na tle innych państw kontynentu.

       

      Gospodarka chilijska odnotowuje znaczące sukcesy od ponad 20 lat dzięki dobremu zarządzaniu finansami publicznymi. Rozsądna polityka makroekonomiczna i stabilizacja fiskalna stanowiły kluczowe czynniki wzrostu Chile w warunkach realizacji strategii otwartego rozwoju gospodarki surowcowej. Przeprowadzenie udanych reform w obszarze handlu i sprzyjające uwarunkowania międzynarodowe (wysokie ceny miedzi, głównego towaru eksportowego) umożliwiły Chile w latach 1988–1997 realizację wysokiego tempa wzrostu gospodarczego (ok. 7-8%). W następnych latach m.in. wskutek kryzysu azjatyckiego, nastąpił spadek wzrostu PKB. W latach 2004-2008 kraj ten ponownie zaczął osiągać wysokie tempo wzrostu PKB (ok. 6%). Wobec światowego kryzysu ekonomicznego 2007-2009, wskaźniki gospodarcze Chile pogorszyły się – wzrost  i popyt wewnętrzny odnotowały znaczące spadki. Na początku 2010 r. Chile, tuż przed oficjalną zmianą rządu, stanęło w obliczu tragicznego w skutkach trzęsienia ziemi (27 luty 2010). Z tego też powodu pierwszym najważniejszym zadaniem dla nowego rządu było przygotowanie planu odbudowy kraju. Szacunkowe straty spowodowane trzęsieniem ziemi oceniono na 30 mld USD. Rząd ogłosił Program odbudowy kraju w latach 2010-2013. Program zakłada realizację inwestycji w wysokości 8,4 miliardów USD w najbliższych  4 latach  w następujących sektorach: - mieszkalnictwo, urbanizacja, architektura; - edukacja; - infrastruktura drogowa, wodociągowa itp., - roboty publiczne, - ochrona zdrowia, - zapobieganie kataklizmom. Do końca 2013 r. odbudowano 95% zniszczonej infrastruktury publicznej.

       

      W 2014 do władzy wróciła koalicja centrowo-lewicowa pod nazwą "Nueva Mayoria" i na czele rządu stanęła ponownie M. Bachelet. Obecny rząd zapowiada przywrócenie systemu bezpłatnej edukacji, zmianę konstytucji oraz nowy system podatkowy.

       

      Z uwagi na głębokie strukturalne zróżnicowanie społeczno-gospodarcze kraju (regionalne, społeczne, kulturowe), wizja szybkiego rozwoju gospodarczego Chile jest bardzo optymistyczna. W rzeczywistości społeczno-politycznej Chile, które należy do krajów o najwyższej rozpiętości dochodów na świecie (współczynnik Gini 0,503), realizacja priorytetów programu rządowego wymagać będzie dłuższego okresu czasu, nawet przy bardzo aktywnej roli państwa wspierającego wolny rynek. Prognozy dla Chile na 2015 r. są jednak optymistyczne. Według szacunków Banku Centralnego, Chile osiągnie  w bieżącym roku wzrost gospodarczy rzędu 3,1%, a w 2016 r. 3,9%PKB.

       

      Umowy o wolnym handlu.

       

      Duże znaczenie dla handlu zagranicznego Chile mają zawierane umowy  o wolnym handlu. Chile zawarło 28 umów handlowych w ciągu ostatnich 20 lat, w tym 22  z nich ma charakter traktatów o wolnym handlu. Powyższe umowy obejmują 50 państw na świecie. Aktualnie obowiązują umowy z UE, USA, Australią, Meksykiem, Kanadą, Panamą, Ameryką Środkową (Honduras, Kostaryka, Gwatemala, Salwador), Peru, Kolumbią, Chinami, Japonią, Koreą Płd., EFTA, P4 (Nową Zelandią, Singapurem i Brunei), Turcją, Malezją, Indonezją  i Wietnamem. Trwają negocjacje z Tajlandią i Honkongiem.  Na import z państw, z którymi nie ma preferencyjnych warunków wymiany handlowej obowiązuje 6% stawka celna.

       

      Według danych Banku Centralnego Chile wartość eksportu wyniosła w 2013 r. ok. 74,8 mld USD, podczas gdy w 2012 r. wyniosła 78,3 mld USD. Wartość importu wyniosła 79,2 mld USD, podczas gdy w 2012 r. wyniosła 70 mld USD. Nastąpił zatem wzrost obrotów handlowych w porównaniu z rokiem 2012, a pojawiła się nierównowaga w bilansie handlowym na niekorzyść Chile  2 mld USD.

       

      Miedź w Chile jest głównym zasobem górniczym, a zarazem najważniejszym produktem eksportowym. Dostarcza ponad połowę przychodów z eksportu. W 2011 eksport miedzi osiągnął wartość 42,6 mld USD (56% wartości chilijskiego eksportu). Największymi odbiorcami chilijskiej miedzi są Chiny (14 mld USD), Japonia (5,4), Korea Płd. (3,3), USA (3,1), Brazylia (2,2). Z krajów europejskich najwięcej miedzi trafia do Włoch (2,0 mld USD), Holandii (1,9), Francji (1,0) Hiszpanii (0,9). W sumie wartość eksportu miedzi do krajów Unii Europejskiej wyniosła 8 mld USD w 2011 roku. Według danych Banku Centralnego Chile Polska importuje miedź w postaci rudy i koncentratu o wartości 74 mln USD (co stanowi 51% całości polskiego importu z Chile). Chilijska produkcja miedzi niemal całkowicie kierowana jest na eksport. Wewnętrzne  zapotrzebowanie kraju zaspokajane są przez niecałe 2% całkowitej produkcji. Rynek producentów miedzi w Chile można podzielić wg wielkości producenta na grupę dużych, średnich i małych producentów miedzi. Do kategorii dużych producentów miedzi należy 14 firm zagranicznych i jedna krajowa – Codelco.

       

      W ujęciu geograficznym chilijski eksport trafia głównie do krajów azjatyckich (46%) – główni odbiorcy to Chiny, Japonia i Korea Południowa, Europy (15,5%) – głównie do Włoch, Holandii i Belgii, do Ameryki Północnej (ok. 17%) – głównie do USA, do Ameryki Południowej (ok. 19%) – Brazylii i Peru. Wśród dóbr eksportowych oprócz miedzi znajdują się również: celuloza i papier (10%), produkty chemiczne (8%), ryby (3%), wino (2,5%), molibden (2,5%), świeże winogrona (2%), złoto (2%), mąka rybna (1%), drewno przetarte (1%).

       

      Inwestycje bezpośrednie.

       

      Wiele zagranicznych firm zainwestowało w Chile wykorzystując zapisy Dekretu 600 (Decreto Ley 600 Estatuto de la Inversión Extranjera) dotyczącego mechanizmu inwestycji zagranicznych, który gwarantuje określone prawa i przynosi korzyści zagranicznym inwestorom, np.: niezmienność stawki podatkowej przez okres 10 lat. Obecny rząd planuje wyeliminowanie ww. dekretu i zastąpienie go innym mechanizmem.

       

      Wartość zakumulowanych bezpośrednich inwestycji zagranicznych w 2012 r. (za okres 1974 – 2012) w Chile wyniosła ponad 256 miliardów USD. Sektory do których trafiło najwięcej BIZ  to górnictwo; elektryczność, woda i gaz; usługi; przemysł; transport i telekomunikacja. BIZ pochodziło głównie z USA, Hiszpanii, Kanady, Wielkiej Brytanii, Australii  i Japonii. Wartość BIZ  najdynamiczniej rosła w latach 1995-2000, w kolejnych latach napływ BIZ był już mniej dynamiczny. Zagraniczne inwestycje bezpośrednie w 2012 r. wyniosły 24,9 mld USD.  Ze względu na kraj pochodzenia najwięcej inwestycji bezpośrednich w 2011 r. pochodziło z Hiszpanii (12,9%), USA (10,5%), Kanady (9,7%), Brytyjskich Wysp Dziewiczych (9,7%), Kajmanów (7,9%), Bermudów (7,6%), Japonii (6,2%), Francji (6,1%), Holandii (3,3%), Szwajcarii (3%), Brazylii (2,9%), Wielkiej  Brytanii (2,3%) i innych (18%). Zakumulowane inwestycje zagraniczne Chile w latach 1990-2009 wyniosły ponad 90 mld USD i trafiły do 65 krajów na wszystkich kontynentach.

       

      3.2. Tabela głównych wskaźników makroekonomicznych Chile w l. 20011-2013 (w USD).

       

       

      2012

      2013

       2014

      PKB na 1 mieszkańca (w tys. USD)

      15 300 (ppp)

      15 776

       

      PKB (w mld USD)

      266

      277

       

      PKB (dynamika w %)

                      5,5%

      4,1%

      1,8%

      Nadwyżka budżetowa (% PKB)

      1,3%

      1,3%

       

      Dług publiczny (% PKB)

      12%

      12,5%

       

      Inflacja (w %)

      1,5%

      3,0%

      4,6%

      Bezrobocie (w %)

      6,4%

      5,9%

      6,2%

      Eksport (w mld USD)

      78,3*

      76,7*

      *

      Import (w mld USD)

      74,8*

      79,2*

      *

      Eksport do Polski (w mln USD)

      198*/132**

      71,2*/267**

      71,2*/259**

      Import z Polski (w mln USD)

      77,4*/71**

      94,6*/97**

      94,6*/97**

      Bezpośrednie inwestycje zagraniczne (mld USD)

      28,5

      20,2

      23,3

      Inwestycje bezpośrednie za granicą (mld USD)

      19,5

      20,1

      bd.

      Bankowa stopa procentowa

      5,0%

      4,5%

      3,00%

       

      *- wg danych Banku Centralnego Chile

      **- wg danych Ministerstwa Gospodarki RP

       

      3.3. Główne sektory gospodarki (o największym znaczeniu/udziale w PKB).

       

      W 2013 r. udział poszczególnych sektorów gospodarki w tworzeniu PKB prezentował się następująco:

      ·                    usługi finansowe (obejmują usługi finansowe, ubezpieczenia, usługi dla biznesu) – 19,1%;             

      -                   usługi dla osób - 11,3%         

      -                   górnictwo - 11,1% (w200 r. wynosił 20,7%);

      ·                    przemysł przetwórczy – 10,5%;

      ·                    handel, gastronomia, hotelarstwo – 10,1%;

      ·                    edukacja i służba zdrowia (prywatna i publiczna) – 9,6%;

      ·                    transport – 3,9%;

      ·                    budownictwo – 7,8%;

      ·                    rolnictwo i rybołówstwo – 5%;

      -                   administracja publiczna - 4,5%

       

      Górnictwo. Chile jest krajem górniczym i jego rozwój gospodarczy w dużym stopniu zależy od wydobycia i eksportu surowców naturalnych.

      Motorem gospodarki chilijskiej jest górnictwo, które wypracowuje 11,2% PKB. Sektor górnictwa jest głównym źródłem dochodów z eksportu oraz głównym celem dla zagranicznych inwestorów. Zgodnie z ostatnim indeksem potencjału polityki, w badaniu przedsiębiorców górniczych w latach 2012-2013 przeprowadzonym przez kanadyjski Fraser Institute, Chile uznane zostało za siódme państwo w rankingu najatrakcyjniejszych do inwestowania w branżę górniczą, a także za trzecie w branżę miedzi.

      Chile jest największym producentem miedzi i posiada największe rezerwy tego złoża na świecie szacowane na 150 mln ton, co stanowi prawie 28% udział w skali światowej. Pomimo dominacji dużych producentów (kilka prywatnych spółek oraz jedna państwowa), także mniejsi przedsiębiorcy prowadzą inwestycje, a sektor pozostaje wciąż otwarty i konkurencyjny. W latach 90-tych XX w. wydobycie miedzi wynosiło 3,5 mln ton rocznie, w roku 2010 5,4 mln ton, w 2013 r. 5,78 mln ton i docelowo ma osiągnąć 8 mln ton do 2018 roku.

       

      Chilijska produkcja miedzi niemal całkowicie kierowana jest na eksport. Wewnętrzne zapotrzebowanie kraju zaspokajane są przez niecałe 2% całkowitej produkcji. Największymi odbiorcami chilijskiej miedzi są Chiny (14 mld USD), Japonia (5,4), Korea Płd. (3,3), USA (3,1), Brazylia (2,2). Z krajów europejskich najwięcej miedzi trafia do Włoch (1,1 mld USD), Holandii (1,0) oraz Francji i Hiszpanii (0,7). W sumie wartość eksportu miedzi i jej pochodnych do krajów Unii Europejskiej wyniosła 4,8 mld USD w 2013 roku.

       

      W Chile wydobywany jest również molibden, towarzyszący złożom miedzi. Chile posiada 20% udział w światowej produkcji molibdenu. Pozostałe metale wydobywane w Chile to złoto, srebro, żelazo, magnez, ołów i cynk. Chile posiada 9,7% udział w światowej produkcji srebra. Posiada największe rezerwy litu na świecie, szacowane na 6,9 milionów ton, i jest drugim największym producentem tego minerału na świecie. Wydobycie węgla kamiennego koncentruje się na południu kraju. Dzięki przyznanym przedsiębiorstwom prywatnym koncesjom na wydobycie węgla, własność tym sektorze nie jest już w 100% państwowa. Aktualnie firmy prywatne produkują 75% węgla kamiennego w Chile. W rynku wydobycia węgla kamiennego uczestniczą małe i średnie oraz duże przedsiębiorstwa. Po ograniczeniu produkcji własnej, jedną z form działalności państwowej ENACAR jest skup węgla pozyskiwanego przez MŚP węglowe. W związku  z ograniczeniami dostaw gazu ziemnego z Argentyny ocenia się, że rola węgla kamiennego  w produkcji energii elektrycznej może w przyszłości wzrosnąć. Ropa naftowa wydobywana jest ze złóż położonych na dalekim południu kraju, na 36 platformach wiertniczych położonych w Cieśninie Magellana. Złoża ropy naftowej są własnością państwa chilijskiego, poszukiwanie i wydobycie surowców należy do państwowej Empresa Nacional de Petroleo (ENAP). Jednakże firmy prywatne mogą również wykonywać tę działalność na podstawie zawartych z państwem kontraktów. W ostatnich latach wydobycie ropy naftowej stopniowo spada. Krajowy gaz ziemny, wydobywany na południu Chile, jest wykorzystywany jedynie na potrzeby najbliższego regionu, (m.in. do produkcji metanolu) ze względu na małą skalę wydobycia jak i odległości nie jest opłacalny jego transport. Na Ziemi Ognistej występują również złoża gazu łupkowego

      Przemysł przetwórczy. W 2012 r. w strukturze przemysłu przetwórczego największy udział miały następujące branże: branża chemiczna, rafinacji ropy naftowej, produkcja kauczuku  i tworzyw sztucznych – 29%; artykuły spożywcze, napoje i tytoń – 29%; metalurgiczne, maszyny i urządzenia – 12%. Natomiast produktami przemysłu przetwórczego o najwyższej wartości w eksporcie były: celuloza; łosoś i pstrąg; produkty rafinacji ropy naftowej  i pochodne; produkty z miedzi; wina; tarcica; mączka rybna; metanol.

      Usługi finansowe. Na chilijskim rynku istnieje 25 banków, w tym 13 banków zagranicznych. Wśród banków chilijskich jest jeden bank państwowy (Banco de Estado), pozostałe są prywatne. Pięć największych banków skupia 71% rynku, są to: Santander, Banco del Estado, Banco de Chile, BCI, BBVA. Rynek bankowy jest nadzorowany przez Komisję Nadzoru nad Bankami i Instytucjami Finansowymi.

       

      3.4. Uczestnictwo w wielostronnych organizacjach i porozumieniach o charakterze ekonomicznym (OECD, WTO itd.).

       

      11 stycznia 2010 r. został podpisany traktat akcesyjny między Chile i Organizacją Współpracy Gospodarczej i Rozwoju, który wszedł w życie w maju 2011 roku. Chile stało się de facto pierwszym członkiem tej organizacji w Ameryce Południowej i drugim, po Meksyku, państwem członkowskim w Ameryce Łacińskiej.

      Chile opowiada się za liberalizacją handlu światowego w ramach WTO. Celem Chile jest ograniczenie skali subsydiów rolnych oraz zmiana zasad stosowania środków antydumpingowych, tak by nie były one używane jako bariery w handlu zagranicznym. Uczestniczy w negocjacjach WTO jako członek grup G-20, CAIRNS oraz grupy przyjaciół negocjacji antydumpingowych.

       

      3.5. Relacje gospodarcze z UE.

       

      Współpraca gospodarcza z UE regulowana jest w części gospodarczej Porozumienia  o Stowarzyszeniu Ekonomicznym, Konsultacjach Politycznych i Współpracy, zawartym  w 2002 r. między Unią Europejską i Chile. Od tego czasu obroty handlowe wzrosły prawie dwukrotnie, z poziomu 7 mld USD w 2002 r. do 15 mld USD w 2010 r. Chilijski eksport do krajów UE odznaczał się dużą dynamiką i w 2011 r. osiągnął poziom 14,5 mld USD (rekordowy poziom odnotowano w 2007 i 2008 r. 16 mld USD). Udział UE w chilijskim eksporcie to 18%. Natomiast import z UE wyniósł 9,8 mld USD.

       

      W 2012 r. ponad 80 % eksportu do UE było kierowane do sześciu państw: Holandii (3,8 mld USD), Włoch (2,7 mld), Hiszpanii (1,6 mld), Belgii i Francji (1,4 mld) oraz Niemiec (1,1 mld USD). W chilijskim eksporcie do UE największy udział miało górnictwo - 90%. Wartość eksportu w tym sektorze wyniosła 9 mld USD (rekordowym rokiem pod tym względem był 2007 z 12 mld USD). Dominujące znaczenie miał eksport miedzi.

       

      Główne państwa UE, do których napłynęły chilijskie inwestycje w latach 1990 – 2009, są następujące: Hiszpania (53%), Francja (26%), Belgia (8%), Malta (5%), Niemcy (3%), Łotwa (2%). Powyższe inwestycje trafiły do branży usługowej (59%) i przemysłowej (41%).

       

      Dwustronna współpraca gospodarcza


       

       

      4.1. Gospodarcze umowy dwustronne.

       

      Kwestie współpracy gospodarczej Polska – Chile regulowane są Porozumieniem  o Stowarzyszeniu Gospodarczym, Konsultacjach Politycznych i Współpracy, zawartym w 2002 r. między Unią Europejską i Chile. Umowa o wolnym handlu weszła w życie w dniu 1 lutego 2003 roku.

       

      Ponadto między Polską i Chile obowiązują następujące umowy :

       

      ·                    Umowa o popieraniu i wzajemnej ochronie inwestycji z dnia 5.07.1995 r. (weszła  w życie w 2000 r.);

      ·                    Konwencja między Rządem RP a Rządem Republiki Chile w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania  w zakresie podatków od dochodu i od majątku z dnia 10. 03. 2000 r. (weszła w życie w dn. 1.01.2004 r.) ;.

      ·                    Umowa o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach celnych z dnia 28.06.2007 podpisana w Brukseli.

       

      4.2. Handel zagraniczny.

       

      Według danych Ministerstwa Gospodarki RP, za 2013 r. obroty handlowe z Chile wyniosły 356 mln USD, w tym polski eksport 97 mln USD a import 259 mln USD. Obroty handlowe zwiększyły się w porównaniu z 2012 rokiem o 153 mln USD. Wartość polskiego eksportu do Chile wzrosła z 71 mln USD w 2012 roku do 97 mln USD w 2013 roku. Jednocześnie zwiększył się import z Chile ze 132 mln w 2012 r. do 259 mln USD w 2013 r. Saldo bilansu handlowego wynosi 162 mln USD na korzyść Chile. Utrzymująca się tendencja spadku obrotów handlowych od 2008 roku (297 mln USD), w 2009 (217 mln), do 2010 r. (201 mln) została przełamana w 2011 r. i osiągnęła poziom 259 mln USD, który wzrasta.

       

      Największą wartość w polskim eksporcie do Chile, wg struktury towarowej, miały (dane MG): urządzenia mechaniczne i elektryczne; w tym do rejestracji i odbioru dźwięku (32 mln USD); tworzywa sztuczne i wyroby z nich (16 mln USD); pojazdy, statki powietrzne, jednostki pływające i współdziałające urządzenia (13 mln USD), produkty przemysłu chemicznego i przemysłów pokrewnych (9 mln USD) oraz gotowe artykuły spożywcze (6 mln USD). W imporcie z Chile największą wartość miały: produkty mineralne (119 mln USD); produkty pochodzenia roślinnego (64 mln USD); zwierzęta żywe, produkty pochodzenia zwierzęcego (45 mln USD) oraz gotowe artykuły spożywcze, napoje bezalkoholowe, alkoholowe i ocet, tytoń (17 mln USD).

       

      Polska kupuje z Chile: wino, owoce suszone, owoce świeże (winogrona, truskawki, jagody, jabłka, gruszki), filety rybne, orzechy oraz miedź w postaci rudy i koncentratu oraz miedź nierafinowaną.  Z kolei Chile kupuje z Polski: górnicze taśmy transportowe, kable i drut izolowany, rusztowania, samochody turystyczne typu melex, jachty, rowery, kotły wytwarzające parę, urządzenia spawalnicze, sondy głębokościowe, torby papierowe typu kraft, opony autobusowe i ciężarowe, kamienie młyńskie i szlifierskie, kosmetyki, słodycze oraz wódkę.

       

      4.3. Inwestycje (wzajemne).

       

      Chilijska firma ANCOR TECMIN otworzyła fabrykę betonu polimerycznego w Polkowicach w 2005 roku.

       

      Polska firma brokerska X-Trade Brokers Dom Maklerski SA z Warszawy otworzyła w lipcu 2011 r. oddział międzynarodowy w Santiago de Chile. Jest to pierwszy pozaeuropejski oddział tej firmy, który ma być przyczółkiem do zdobycia rynku internetowych usług maklerskich w Ameryce Południowej. Jednocześnie jest to pierwsza polska inwestycja  w Chile.

       

      Na początku grudnia 2011 r. KGHM Polska Miedź ogłosił informację o zakupie kanadyjskiej kopalni Quadra FNX i dzięki tej transakcji przystąpi wspólnie z japońską Sumitomo Metal Mining do realizacji projektu eksploatacji złóż miedzi i molibdenu w Sierra Gorda  w północnym Chile (Region Antofagasta). Otwarcie oficjalne kopalni nastąpiło 1 października 2014 roku.

       

      Pod koniec 2013 r. producent kosmetyków INGLOT otworzył 3 punkty sprzedaży w Santiago.

       

      W styczniu 2014 r. firma Centrum Rozwoju Energetyki otworzyło biuro konsultingowe w Coquimbo i realizuje projekty inwestycyjne z obszaru czystych technologii.

       

      4.4                Współpraca regionalna.

       

      Istnieją umowy o współpracy między miastami: Kraków – La Serena (miasta bliźniacze), Kraków – Santiago Providencia (umowa o współpracy w dziedzinie kultury i edukacji), Bielsko-Biała – Rancagua (miasta partnerskie) oraz Elbląg – Coquimbo (miasta partnerskie). Przygotowywana jest umowa o współpracy między Regionem Coquimbo i Dolnym Śląskiem.

       

      4.5. Współpraca samorządów gospodarczych.

       

      Krajowa Izba Gospodarcza współpracuje z chilijską Krajową Izbą Gospodarczą, Usług  i Turystyki (Cámara Nacional de Comercio, Servicios y Turismo de Chile) i Izbą Gospodarczą Santiago (Cámara de Comercio de Santiago) przy organizacji misji gospodarczych do Chile. 22 sierpnia 2003 w Santiago Fundacja Przedsiębiorczości „EuroChile” i Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości podpisały Memorandum of understanding w celu zacieśnienia współpracy.

       

      Dostęp do rynku


       

       

      5.1. Dostęp do rynku dla polskich towarów i usług (bariery).

       

      Bariery taryfowe

      Dostęp do chilijskiego rynku reguluje Porozumienie o Stowarzyszeniu Gospodarczym, Konsultacjach Politycznych i Współpracy zawartym w 2002 r. między UE i Chile. Na mocy umowy o wolnym handlu stawki większości towarów (96%) będących we wzajemnym obrocie zostały zredukowane do 0%. Niewielka ich część jest obłożona cłem w wysokości 6%.

      Bariery pozataryfowe, techniczne

      Chile wymaga od importerów spełnienia przepisów dotyczących certyfikacji, norm technicznych.

       

      -              Produkty pochodzenia zwierzęcego i roślinnego. W przypadku zwierząt żywych, produktów pochodzenia zwierzęcego i roślinnego zaświadczenie upoważniające do eksportu na teren Chile wystawia urząd Servicio Agricola y Ganadero (SAG), odpowiednik polskiego Głównego Inspektoratu Weterynarii. Na mocy IV Aneksu do Umowy Stowarzyszeniowej między Chile i UE, SAG wystawia zakładom przetwórstwa spożywczego określonych branż dokumenty, dzięki którym mogą eksportować na teren Chile. Procedura, w imieniu producentów, prowadzona jest przez upoważnione instytucje państw członkowskich UE, w Polsce jest to Główny Inspektorat Weterynarii. Na stronie SAG znajduje się aktualna lista producentów, którzy mogą eksportować do Chile:

      http://www.sag.cl/ambitos-de-accion/habilitacion-de-establecimientos

       

      -              Artykuły spożywcze. Natomiast odnośnie niektórych produktów spożywczych wymagane są zaświadczenia zarówno z SAG, jak i Instituto de Salud Pública (Instytut Zdrowia Publicznego). W przypadku produktów spożywczych o podwyższonej zawartości tzw. „krytycznych”  składników odżywczych (sól, cukier, tłuszcze nasycone, wartość energetyczna) Ministerstwo Zdrowia Chile wymaga tego, aby produkt posiadał właściwą etykietę ostrzegawczą z napisem „Wysoka zawartość…..” (Ley 20.606 dot. składu odżywczego artykułów spożywczych i informowanie o tym z dn. 6 lipca 2012). Wprowadzony został również zakaz reklamowania produktów o podwyższonym stanie ww. składników skierowany do osób poniżej 14 roku życia. Prawo miało wejść w życie w 2014 r., ale zdecydowano o przedłużeniu vacatio legis do 2015 r.

       

      -             Kosmetyki. W przypadku kosmetyków w Chile obowiązują przepisy z kwietnia 2003 r. regulujące ich rejestrację, produkcję, import, magazynowanie, dystrybucję (certyfikat dopuszczenia do obrotu handlowego) i reklamę. Produkty krajowe i importowane przechodzą tą samą procedurę rejestracyjną i nie są tu przewidziane wyjątki dla towarów z UE. Instituto de Salud Pública odpowiada za procedury związane z rejestracją kosmetyków.

       

      -              Urządzenia i aparaty elektryczne.  W 2005 r. wprowadzono system obligatoryjnych certyfikatów (Dekret 298) dla importowanych produktów elektrycznych (w szczególności dla ręcznych narzędzi elektrycznych, przenośnych piecyków elektrycznych oraz kabli elektrycznych) pod względem bezpieczeństwa ich używania, jakości oraz efektywności energetycznej. Jednocześnie Superintendencia de Electricidad y Combustibles SEC dopuszcza możliwość uznania certyfikatów zagranicznych dla konkretnych produktów wg listy wyłączeń (Resolución Extenta) znajdującej się na oficjalnej stronie internetowej SEC: http://www.sec.cl/portal/page?_pageid=33,3405520&_dad=portal&_schema=PORTAL

       

      Opodatkowanie dodatkowe dla poniższych towarów importowanych:

      - woda mineralna, napoje sztuczne i syropy (13%),

      - wina, szampan, wina musujące i piwo (15%),

      - likiery, pisco, whisky, brandy, wódka (27%),

      - cygara (52,6%),       

      - papierosy (60,5%),

      - tytoń przetworzony (59,7%)

       

      Inne bariery pozataryfowe

       

      -              Przy imporcie towarów w opakowaniu zawierającym drewno lub na paletach konieczne jest spełnienie przepisów dotyczących fumigacji, niezależnie od kraju pochodzenia.

       

      -              Chile wprowadziło ograniczenia dla dalekomorskich statków połowowych należących do krajów UE i innych w korzystaniu z portów chilijskich (zakaz wyładunku, składowania, logistyka, zaopatrzenie itp.), które poławiają miecznika i makrelę na Południowym Pacyfiku.

       

      -              Brak przestrzegania ochrony praw własności intelektualnej i przemysłowej ze strony Chile. W szczególności, jeśli chodzi o produkty farmaceutyczne, programy komputerowe i książki. Chile znajduje się na tzw. czerwonej liście Priority Watch List USA od 2007 roku.

       

            Chile nie stosuje subsydiów eksportowych, ograniczeń ilościowych ani dobrowolnych ograniczeń eksportu. Występuje natomiast zakaz importu do Chile samochodów i motocykli używanych, używanych opon, azbestu w jakiejkolwiek formie i toksycznych odpadów przemysłowych, miodów oraz materiałów pornograficznych.

       

       

       

      5.2. Dostęp do rynku pracy. Świadczenie usług i zatrudnienie obywateli RP.

       

      Zgodnie z prawem chilijskim obcokrajowiec, który chce podjąć pracę w Chile, musi uzyskać zezwolenie na pobyt czasowy albo zezwolenie na pracę. Może je uzyskać w Ambasadzie/ Konsulacie Chile w kraju, w którym obecnie rezyduje lub bezpośrednio w Chile. Zezwolenie na pobyt tymczasowy  ważne jest na okres 1 roku, po którym można je przedłużyć na okres kolejnego roku. Osoba, posiadająca zezwolenie na pobyt tymczasowy, może podjąć pracę w Chile. Po uzyskaniu drugiej wizy tymczasowej, tj. po upływie 2 lat pobytu w Chile można starać się o pobyt stały. Wiza rezydenta w ramach zezwolenia na pracę – jest przyznawana na okres 2 lat. Po tym okresie można ubiegać się o status stałego rezydenta. Analogiczna wiza przyznawana jest współmałżonkowi, rodzicom i dzieciom, pod warunkiem, ze pozostają na jego utrzymaniu. Nie mogą oni podjąć żadnych zajęć, za które otrzymywaliby wynagrodzenie.

       

      Więcej informacji na stronie chilijskiego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych:

      www.extranjeria.gob.cl

       

      5.3. Nabywanie i wynajem nieruchomości.

       

      Obcokrajowcy mają takie same prawa nabywania i wynajmu nieruchomości jak rezydenci. W przypadku przedsiębiorstw, tylko te zarejestrowane w Chile mają prawo zakupu nieruchomości.

       

      5.4. System zamówień publicznych.

       

      Instytucją odpowiedzialną za funkcjonowanie systemu zamówień publicznych jest Urząd ds. Zamówień Publicznych (Dirección de Compras Públicas). Ogłaszanie zapotrzebowania oraz zawieranie kontraktów na dobra i usługi dla sektora publicznego ma miejsce na rynku on-line, który nazywa się ChileCompra. Portal www.chilecompra.cl   pozwala każdej osobie czy przedsiębiorstwu, chilijskiemu czy zagranicznemu, brać udział w systemie. ChileProveedores jest platformą zintegrowaną z ChileCompra. Stanowi Oficjalny Elektroniczny Rejestr Dostawców w ramach zamówień publicznych. Rejestr ten pozwala stwierdzić wiarygodność dostawców bez zbędnej biurokracji i przeprowadzać licytacje „bez dokumentów”. W rejestrze mogą zamieścić swoje dane osoby fizyczne i prawne, Chilijczycy i obcokrajowcy, umieszczając w serwisie w prosty sposób zaświadczenia o prowadzonej przez siebie działalności handlowej i inne wymagane dokumenty. Na stronie Ministerstwa Robót Publicznych można znaleźć szczegółowe informacje dotyczące przetargów publicznych:

      http://portal.mop.gov.cl/servicios/Paginas/ConcursosyLicitaciones.aspx

       

      5.5. Ochrona własności przemysłowej i intelektualnej.

       

      Instytucją odpowiedzialną za ochronę własności przemysłowej i intelektualnej jest Krajowy Instytut Własności Przemysłowej. (Instituto Nacional de Propiedad Industrial – INAPI, www.inapi.cl), który jest kompetentny w dziedzinie znaków firmowych i patentów.

      Znaki firmowe - muszą być zarejestrowane w Rejestrze Znaków Firmowych w Departamencie Własności Przemysłowej, Ministerstwa Gospodarki. Należy zwrócić uwagę na fakt, że rejestracja znaku firmowego za granicą nie uprawnia do wnoszenia żadnych skarg, jeśli dana marka nie jest oficjalnie zarejestrowana w Chile. Znaki firmowe rozpoznawane na całym świecie mogą liczyć na priorytetowe traktowanie. Jeśli dana marka jest powszechnie rozpoznawana, proces rejestracji powinien przebiegać sprawniej. Używanie znaku firmowego nie jest konieczne, aby obowiązywała zasada wyłączności na dany znak firmowy. Znak firmowy rejestrowany jest na okres 10 lat. W celu przedłużenia tego okresu, należy złożyć odpowiednie podanie przez upływem okresu obowiązywania wyłączności na dany znak firmowy. Kwestie przestrzegania praw własności intelektualnej pozostają tematem spornym w stosunkach Chile z Unią Europejską (farmaceutyki, muzyka, programy komputerowe).
      W 2007 r. United States Trade Representantive (USTR) umieścił Chile na tzw. Priority Watch List, która jest spisem państw gdzie nie są przestrzegane prawa własności intelektualnej.

       

      5.6. Inwestowanie w Chile.

       

      Dwa podstawowe prawa regulujące zagraniczne inwestycje w Chile to Ustawa o Inwestycjach Zagranicznych (tzw. Dekret 600) oraz Artykuł 47 Ustawy Organicznej Banku Centralnego znanego także jako rozdział XIV Kompendium Regulacji Wymiany Międzynarodowej. Istnieje także trzecia możliwość poprzez prawo nr 18.657 które reguluje strukturę prawną Funduszu Zagranicznego Kapitału Inwestycyjnego. Jednak w tym wypadku kapitał inwestowany musi być zgodny z Rozdziałem XIV Dekretu nr 600.

      Statut Inwestycji Zagranicznych (Dekret 600) reguluje wejście obcego kapitału na rynek chilijski jako zagranicznej inwestycji używając przejrzystych i prostych zasad. Obowiązuje w stosunku do osób indywidualnych lub podmiotów prawnych, a także do Chilijczyków rezydujących poza granicami kraju. Kilka podstawowych zasad to między innymi:

       

      • Minimum inwestycji  szacowane na 5 mln USD (akceptuje się minimum 2.5 mln USD, jeżeli inwestycja zawiera transfer technologii wraz z aktywami trwałymi),
      • Praktycznie żaden z sektorów gospodarki oraz regionów nie jest zarezerwowany wyłącznie dla państwowych inwestorów,
      • Niedyskryminujące traktowanie wszystkich petycji,
      • W przypadku gdy dochody i korzyści są repatriowane obowiązują dwa rodzaje opodatkowania: niezmienny reżim podatkowy ustalający efektywny całościowy podatek na poziomie 42% na przestrzeni 10 lat; drugi z reżimów to ogólny którego zwyczajna rata podatkowa wynosi 35%,
      • Swobodny dostęp do wymiany walut po najkorzystniejszym kursie,
      • Inwestycje mogą być dokonane między innymi w: dowolnej obcej walucie, która może być wymieniana zgodnie z wolą inwestora; aktywach fizycznych zarówno nowych, jak
        i używanych; technologiach,  
      • Dodatkowe korzyści mogą być przydzielone inwestorom inwestującym powyżej 50 milionów USD (np. prawo do posiadania kont zagranicznych, niezmienny reżim podatkowy do 20 lat).

      Zasady te są gwarantowane zgodnie z kontraktem podpisywanym przez zagranicznego inwestora oraz Komitet Inwestycji Zagranicznych reprezentującą rząd w Chile.

      Procedura kwalifikacyjna do statutu o zagranicznych inwestycjach jest prosta. Inwestor jest zobowiązany wypełnić standardową formę zawierającą podstawowe informacje o projekcie, który chciałby zakwalifikować do DL 600 i zaprezentować wiceprzewodniczącemu Komitetu. Rozpatrzenie wniosku o inwestycję trwa zazwyczaj od 20 do 30 dni przy czym maksimum to 6 miesięcy. Inwestor podpisuje wraz z rządem chilijskim reprezentowanym przez członka Komitetu kontrakt definiujący warunki porozumienia. 

      Dekret 600 ustanawia termin wykonania inwestycji od jednego roku do trzech lat. Inwestycje powyżej 50 mln USD przeznaczone na wydobycie oraz projekty przemysłowe mogą starać się o termin do lat ośmiu, który może zostać przedłożony do lat dwunastu (dla projektów górniczych).

       

      Przepisy dotyczące międzynarodowej wymiany walutowej odnoszą się do ogólnych zasad kursu walut dla kredytów, depozytów, inwestycji, dodatków kapitałowych z zagranicy oraz zobowiązań międzynarodowych. Minimum kwalifikujące się pod ten reżim to 10 000 USD lub odpowiednik tej sumy wyrażony w obcej walucie. Poinformowanie Banku Centralnego Chile o tego typu operacjach jest obowiązkowe nawet jeśli nie jest wymagana autoryzacja. Nie ma restrykcji dotyczących kapitału repatriowanego.

       

      Fundusz Kapitału Inwestycyjnego. Fundusz ten został ustalony przez prawo nr 18.657 i ma on na celu przyciągać inwestycje zagraniczne do Chile. Są to środki pochodzące z zewnątrz kraju wnoszone przez jednostki, podmioty prawne lub zbiorowe.

       

      Więcej informacji dotyczących inwestowania w Chile można znaleźć Na stronie Ministerstwa Finansów lub Komitetu Inwestycji Zagranicznych:

       

      www.hacienda.cl/english/investor-relations-office/incentives-for-foreign-investment/investment-incentives.html

      www.hacienda.cl/english/investor-relations-office/sites-of-interest.html

      www.inversionextranjera.cl

      www.foreigninvestment.cl

       

       

       

       

       

      Przydatne linki i kontakty


       

       

      6.1. Administracja gospodarcza.

       

      Ministerstwo Gospodarki, Rozwoju i Turystyki , Ministerio de Economía, Fomento
      y Turismo http://www.economia.cl/

      Ministerstwo Finansów, Ministerio de Hacienda, http://www.hacienda.cl/

      Dyrekcja ds. Budżetu, Dirección de Presupestos,  http://www.dipres.cl/

      Ministerstwo Rolnictwa, Ministerio de Agricultura, http://www.minagri.gob.cl/

      Ministerstwo Górnictwa, Ministerio de Mineria, http://www.minmineria.cl/

      Ministerstwo Energii, Ministerio de Energia, http://www.minenergia.cl/

      Ministerstwo Robót Publicznych, Ministerstwo de Obras Publicas, http://www.mop.cl/

      Ministerstwo Transportu i Telekomunikacji, Ministerio de Transportes y Telecomunicacciones, http://www.mtt.cl

      Krajowa Komisja ds. Energetyki, Comisión Nacional de Energia, www.cne.cl

      Departament Ekonomiczny Ministerstwa Spraw Zagranicznych, DIRECON, www.direcon.cl/

      Agencja Promocji Eksportu, PROCHILE, http://www.prochile.cl/

      Komitet Inwestycji Zagranicznych, http://www.inversionextranjera.cl/

      Bank Centralny, Banco Central de Chile, http://www.bcentral.cl

      Urząd Celny, Servicio Nacional de Aduanas, http://www.aduana.cl

      Urząd ds. Turystyki, SERNATUR, http://www.sernatur.cl

      Urząd Podatkowy, Servicio de Impuestos Internos, http://www.sii.cl

      Zamówienia Publiczne, http://www.chilecompra.cl  www.mercadopublico.cl

      Krajowy Instytut Własności Przemysłowej (Instituto Nacional de Propiedad Industrial – INAPI), www.inapi.cl

      Urząd ds. Inspekcji Weterynaryjnej i Sanitarnej, Servicio Agricola y Ganadero (SAG), www.sag.cl

      Korporacja Rozwoju Produkcji, www.corfo.cl, www.investchile.com

      Krajowa Rada ds. Innowacji na rzecz Konkurencyjności, www.consejodeinnovacion.cl

      Rozwój przedsiębiorczości, www.paraemprender.cl

      Instytut Statystyki, INE, www.ine.cl

       

      6.2. Samorządy gospodarcze.

       

      Krajowa Izba Gospodarcza, Cámara Nacional de Comercio, http://www.cnc.cl

      Izba Gospodarcza Santiago, Cámara de Comercio de Santiago, http://www.ccs.cl www.portalcomexccs.cl

      Regionalna Izba Gospodarcza w Valparaiso, http://www.crcpvalpo.cl/

      Krajowe Stowarzyszenie Górnicze, Sociedad Nacional de Minería SONAMI, www.sonami.cl

      Konfederacja Produkcji i Handlu, Confederacion de la producción y del comercio, www.cpc.cl

      Federacja Przemysłu, Federacion Gremial de la Industria, SOFOFA, www.sofofa.cl

       

      6.3. Oficjalna prasa ekonomiczna.

       

      Dario Financiero, http://www.df.cl/

      Estrategia, http://www.estrategia.cl/

      Economia y Negocios (dodatek do dziennika El Mercurio) www.economiaynegocios.cl/

      El Diario de InfoNegocios,  http://www.infonegocios.cl/

       

      Prasa górnicza:

      „Mineria chilena” (www.mch.cl),

      „Area Minera” (www.aminera.com),

      “Gestion Minera” (www.gestionminera.cl),

      „LatinoMineria” (www.latinomineria.com)

      Directorio Minero (www.direcmin.com)

      www.clusterminero.cl

       

      6.4. Oficjalne strony o charakterze ekonomicznym i portale handlowe.

       

      Portal handlowy z bazą ponad 100 tysięcy firm chilijskich, www.mercantil.com

      Portal Handlu Zagranicznego, www.portalcomercioexterior.cl

      Portal handlowy dotyczący usług, www.chilexportasservicios.cl

      Portal dotyczący handlu międzynarodowego, www.comerciointernacional.cl

      Strefa Wolnocłowa w Iquique, www.zofri.cl

      www.businesschile.cl

      Strona rządowa: www.direcon.gob.cl

       

      Inne:

      Chile’s Official Website, www.thisischile.cl

      www.chile.com

      www.sitios.cl

      www.chile.travel

      www.chileclic.gob.cl

       

      Delegacja UE w Chile:

       

      http://eeas.europa.eu/delegations/chile

      http://exporthelp.europa.eu/

       

       

       

      8 lipca 2013 (ostatnia aktualizacja: 24 lutego 2015)

      Drukuj Drukuj Podziel się treścią: