close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej

     

  • FILIPINY

  • Filipiny

    •  

       Informacje o kraju


       

      1.1. Położenie geograficzne, ludność, obszar, stolica, języki urzędowe.

       

      Położenie geograficzne:

       

      Filipiny (oficjalna nazwa: Republika Filipin) są krajem zaliczanym do Azji Południowo Wschodniej, położonym w archipelagu złożonym z ponad 7 tysięcy wysp otoczonych od zachodu Morzem Południowo Chińskim, a od wschodu Morzem Filipińskim, pomiędzy 112° i 127° długości geograficznej wschodniej oraz 4° 23' i 21° 25' szerokości geograficznej północnej. Głównymi wyspami są: na północy - Luzon, w części środkowej – archipelag Visayas i na południu – Mindanao.

       

      Ludność: 89,7 mln. mieszkańców.

       

      Obszar: 299,76 tys. km2 (łączna długość linii brzegowej wynosi 17,5 tys. km).

       

      Stolica: Manila

       

      Język urzędowy: filipiński (oparty na dialekcie tagalog) i angielski.

       

      1.2. Warunki klimatyczne.

       

      Filipiny są krajem o klimacie tropikalnym morskim (zwrotnikowo-monsunowym), z rozróżnialnymi, trzema porami roku. Od listopada do grudnia wieje monsun północno wschodni przynosząc porę suchą i chłodną (średnie temperatury 25,5 ºC). Pomiędzy marcem i majem wieje monsun południowo-zachodni, przynosząc porę suchą i gorącą (średnie temperatury 37 ºC). Od czerwca do października panuje pora deszczowa, z temperaturami ok. 31 ºC. Opady roczne wahają się, w zależności od regionu, od 965 mm na południowym krańcu wyspy Mindanao do 5000 mm w obszarze górzystego wschodniego wybrzeża wysp: Luzon, Samar, oraz północnego krańca Mindanao. Z uwagi na swoje położenie Filipiny nawiedzane są przez 15 - 20 tajfunów rocznie, z których część jest przyczyną poważnych strat materialnych i przypadków śmiertelnych wśród ludności.

       

      1.3. Główne bogactwa naturalne.

       

      Ziemia uprawna, lasy, bogactwa mineralne. Ziemia uprawna stanowi ponad 30% całego obszaru (tj. 92 tys. km2), lasy – ok. 25% (tj. 72 tys. km2). Ważnym i potencjalnym źródłem energii są źródła termalne i rzeki górskie.

      Z zasobów mineralnych występują: miedź, kobalt, nikiel, złoto, srebro, chromit, gips, gaz ziemny, ropa naftowa, sól, siarka. W mniejszych ilościach także: ołów, rtęć, molibden, cynk, boksyty.

       

      1.4. System walutowy, kurs i wymiana.

       

      Walutą obowiązującą jest filipińskie peso. 1 peso = 100 sentimo. W obiegu są banknoty o nominałach: 1000, 500, 200, 100, 50, 20, 10 i 5 peso. Są one oznaczone cyframi arabskimi. Monety mają nominały: 5, 10 i 25 sentimo oraz: 1, 5 i 10 peso. Wymiany walut zagranicznych można dokonać w bankach lub w kantorach wymiany znajdujących się w kompleksach handlowych i na ulicach dużych miast (najpopularniejszą walutą zagraniczną jest USD, wymiany EURO dokonuje znacznie mniej kantorów). Kurs na dzień 03.04.2015 r. wynosił:1 PhP = 0,0843 PLN (Narodowy Bank Polski).

       

      1.5. Religia.

       

      Dominującą religią na Filipinach jest religia katolicka (obrządku rzymskiego) z ok. 83% ludności wyznającymi tę religię. Protestanci stanowią ok. 9% ludności, w tym wyznawcy niezależnego kościoła filipińskiego – 2,6%, kościoła krzyża (Iglesia ni Cristo) – 2,3%. Muzułmanie stanowią ok. 4,6%, a buddyści ok. 3% ludności.

       

      1.6.Infrastruktura transportowa.

       

      Podstawową formą transportu lądowego na Filipinach jest transport drogowy. Łączna długość dróg wynosi ok. 202 tys. km, przy czym ok. 60% stanowią drogi wiejskie o niskiej jakości. Transport drogowy, w tym komunikacja międzymiastowa, obsługiwany jest przez prywatne firmy. Długość linii kolejowych wynosi ok. 1400 km, z głównymi liniami znajdującymi się na wyspie Luzon (gdzie położona jest stolica – Manila). Trasami długodystansowymi zarządzają Philippine National Railways, natomiast systemami kolei miejskich w Manili: Metro Rail Transit Authority i Light Rail Transit Authority. Długość śródlądowych dróg wodnych wynosi 3219 km. Głównymi portami morskimi są: Manila (Eva Macapagal Port), Bacolod, Batangas City, Cagayan de Oro, Cebu, Davao, Butuan, Iligan, Iloilo, Jolo, Legazpi, Lucena, Puerto Princesa, San Fernando, Subic, Zamboanga, Cotabato, Allen, Ormoc, Ozamiz i Tagbilaran. Filipiny posiadają 87 lotnisk, z których największe to międzynarodowe porty lotnicze: w Manili (Ninoy Aquino International Airport - NAIA), w Mactan (MIA) na Cebu, Diosdado Macapagal w Pampanga, w Davao (na Mindanao).

       

      1.7. Obowiązek wizowy.

       

      Obywatele polscy zwolnieni są z obowiązku uzyskania wizy wjazdowej na Filipiny przy wizytach trwających do 21 dni. Szczegółowe informacje dot. obowiązku wizowego na Filipinach można uzyskać poprzez stronę internetową (http://www.immigration.gov.ph).

       

      1.8. Wykaz świąt w 2015 r.

       

       

      Nowy Rok

      1 styczeń

      People Power Day

      25 luty

      Wielki Czwartek

      05 kwiecień

      Wielki Piątek

      06 kwiecień

      Bataan (Arawng Kagitingan)

      09 kwiecień

      Święto pracy

      1 maj

      Dzień flagi narodowej

      28 maj

      Dzień Niepodległości

      12 czerwiec

      Eid Ul Fitr (koniec Ramadanu)

      19 sierpień

      National Heroes Day

      31 sierpień

      Dzień Wszystkich Świętych

      1 listopad

      Bonifacio Day

      30 listopad

      Święto Bożego Narodzenia

      25 grudzień

      Rizal

      30 grudzień

      Sylwester

      31 grudzień

       

       

      System administracyjny


       

      2.1.Ustrój polityczny.

       

      Filipiny są republiką o systemie prezydenckim, formalnie istniejącą od 1935 r. (data przyjęcia pierwszej Konstytucji), z prezydentem pełniącym jednocześnie rolę głowy państwa i szefa rządu.

       

      2.2.Władza ustawodawcza.

       

      Władza ustawodawcza w Republice Filipin należy do 2-izbowego Kongresu (Kongreso). Kongres składa się z izby wyższej – Senatu (Senado) oraz izby niższej – Izby Reprezentantów (House of Representatives - Kapulungan Ng Mga Kinatawan). W Senacie zasiada 24 senatorów (wybieranych w wyborach powszechnych na 6 lat, maksymalnie dwie kadencje). W Izbie Reprezentantów zasiada maksymalnie 250 posłów. 214 z nich wybieranych jest w wyborach powszechnych. Reszta (ich liczba limitowana jest do 20% całej Izby) może być wyłoniona poprzez system list wyborczych partii i organizacji na poziomie krajowym i mianowana przez prezydenta. Posłowie do izby niższej mogą zasiadać przez 3 kadencje. Ostatnie wybory uzupełniające do Senatu i do Izby Reprezentantów miały miejsce w 2013 r.

       

      2.3.Władza wykonawcza.

       

      Głową państwa w Republice Filipin jest prezydent. Prezydent może być wybrany tylko na jedną kadencję. W oddzielnym głosowaniu (w czasie tych samych wyborów), wybiera się wiceprezydenta. Ta sama osoba może pełnić tę funkcję przez dwie, kolejne kadencje. Prezydent sprawuje swoje funkcje wykonawcze poprzez gabinet złożony z ministrów/szefów 22 ministerstw i urzędów centralnych, którzy są mianowani przez niego za zgodą Komisji ds. Nominacji (Commission of Appointments). Ostatnie Wybory prezydenckie odbyły się w 2010 r.

       

      2.4. Struktura administracji gospodarczej.

       

      W skład administracji gospodarczej Filipin wchodzi kilka resortów i instytucji centralnych nadzorujących poszczególne obszary życia gospodarczego kraju. Są to: Ministerstwo Finansów, Ministerstwo Handlu i Przemysłu, Ministerstwo Budżetu Państwa i Zarządzania (Department of Budget and Management - DBM), Narodowa Agencja ds. Rozwoju Gospodarczego (National Economic and Development Authority - NEDA), Agencja ds. Inwestycji (Board of Investment) – podlegająca bezpośrednio Ministerstwu Handlu i Przemysłu, Bank Centralny (Bangko Sentral ng Pilipinas - BSP). W ramach Ministerstwa Spraw Zagranicznych funkcjonuje Urząd Podsekretarza ds. Zagranicznych Stosunków Gospodarczych (The Office of the Undersecretary for International Economic Relations - OUIER) koordynujący działania MSZ podejmowane w zakresie zewnętrznych relacji gospodarczych, nauki i techniki, ochrony środowiska, trwałego i zrównoważonego rozwoju, turystyki oraz wszelkich innych spraw związanych z gospodarką. National Economic and Development Authority podlega bezpośrednio prezydentowi, który jest jednocześnie przewodniczącym Agencji i pełni rolę organu ds. planowania i rozwoju gospodarczego. W jej władzach zasiadają także m.in. ministrowie i prezes banku centralnego. Department of Budget and Management jest ministerstwem opracowującym m.in. budżet państwa, plany finansowania programów rozwojowych finansowanych z budżetu oraz nadzorującym efektywność i racjonalność wydatków budżetowych.

       

      2.5. Sądownictwo gospodarcze.

       

      Na Filipinach istnieje Centrum Rozstrzygania Sporów (The Philippine Dispute Resolution Center, Inc. - PDRCI) pełniące rolę sądu arbitrażowego. Jest to organizacja typu „non-profit”, która została wydzielona z Filipińskiej Izby Przemysłowo-Handlowej (Philippine Chamber of Commerce and Industry). Centrum działa na podstawie dwóch aktów prawnych: Alternative Dispute Resolution Act of 2004 (R.A. 9285) and Arbitration Law (R.A. 876). Centrum, zgodnie z powszechnymi zasadami sądów arbitrażowych, w zależności od uzgodnień pomiędzy stronami zawartych w kontrakcie, prowadzi postępowanie pojednawcze lub arbitraż. Sąd ten rozpatruje sprawy pomiędzy stronami jedynie w przypadku, gdy uzgodniły one taki sposób rozstrzygania sporów w podpisanym kontrakcie handlowym.

       

       

      Gospodarka


       

      3.1. Ogólna charakterystyka sytuacji gospodarczej.

       

      Filipiny zaliczane są do tzw. rynków wschodzących i według statystyk MFW na rok 2014 zajmują 39 miejsce na świecie pod względem wielkości gospodarki. Uznawane są za kraj nowo-uprzemysłowiony, którego gospodarka do niedawna oparta jedynie na rolnictwie, teraz prężnie rozwija sektory usług i produkcji przemysłowej. Wyniki gospodarcze Filipin w 2014 r. potwierdziły utrzymywanie się wysokiego tempa rozwoju gospodarczego, aczkolwiek niższego niż ten prognozowany przez rząd (6,5-7,5%). Pomimo intensywnego przyspieszenia w IV kwartale 2014 r. (wzrost o 6,9%), w całym 2014 roku gospodarka Filipin wzrastała w tempie 6,1%. Taki poziom wzrostu uplasował Filipiny na drugim miejscu w regionie Azji i Pacyfiku – za Chinami (7,4%), zaś na pierwszym miejscu pośród krajów ASEAN - przed Malezją (6%) i Indonezją (5,0%). Obserwowano dalsze ożywienie popytu wewnętrznego oraz eksportu. Wzrost wydatków sektora prywatnego (w tym gospodarstw domowych) przełożył się zarówno na wyższe wydatki na inwestycje, jak i konsumpcję. Wg prognoz OECD wzrost gospodarczy Filipin będzie się utrzymywał na podobnym poziomie przez najbliższe 5 lat i wyniesie średnio  6,2 % w latach 2015-2019 zaś MFW oszacował, że PKB per capita (parytet siły nabywczej) Filipin w 2015 zbliży się do 752 mld. dolarów. Bank inwestycyjny Goldman Sachs przewiduje, iż do roku 2050 Filipiny staną się 14 największą gospodarką świata i wejdą do grupy państw N-11. Natomiast zgodnie z raportem Economic Outlook for Southeast Asia, China & India 2015, Filipiny są krajem najlepiej sytuowanym w perspektywie wzrostu spośród krajów ASEAN-5 (Filipiny, Indonezja, Malezja, Wietnam, Tajlandia).

       

      Bank Światowy przewiduje, że w 2015 r. gospodarka Filipin wzrośnie o 6,5% (6% w 2014 r.). Utrzymanie tak wysokiego tempa wzrostu i równoczesna realizacja reform może wpłynąć na znaczącą redukcję ubóstwa. W długim okresie, jeśli wzrost PKB utrzyma się na poziomie 6%, to dochód per capita może ulec podwojeniu w ciągu dekady, zwiększyć się 5-krotnie w ciągu dwóch dekad oraz 11-krotnie – w ciągu 3 dekad. Zmiany, które są niezbędne do osiągnięcia powyższego celu to wzrost inwestycji w infrastrukturę, zdrowie i edukację, wspieranie i zwiększanie konkurencji, uproszczenie przepisów w zakresie tworzenia nowych miejsc pracy, jak i w zakresie ochrony własności. Inflacja w 2014 r. wzrosła się do poziomu 4,1% (wobec 3,0% rok wcześniej). Wynik ten był zgodny z prognozami rządowymi na 2014 r. (4% +1p.p.). Nawet obniżenie poziomu inflacji w IV kwartale 2014 r. do 3,6%, będące skutkiem niższych cen żywności, energii elektrycznej i produktów z ropy naftowej, nie zahamowało jej całorocznego wzrostu.

      W maju 2011 r. administracja prezydenta Benigno S. Aquino III opublikowała Średnioterminowy Plan Rozwoju Filipin na lata 2011-2016 (PDP), który stawia sobie za cel wspieranie i stymulowanie rozwoju gospodarczego oraz generowanie nowych miejsc pracy. Mottem przewodnim planu jest większa inkluzywność społeczna i bardziej rozproszony (skierowany do większej liczby osób) podział dochodu. Program został stworzony jako kontynuacja kampanii wyborczej prezydenta Aquino opierającej się na walce o równość wszystkich Filipińczyków i zawarcie układu społecznego w celu transformacji państwa. Program zakłada podwyższenie poziomu edukacji i dostarczenie wysokiej klasy edukacji do najsłabiej uposażonych grup społecznych, równy dostęp do środków produkcji (m.in. finansowania, ziemi, technologii), poprawa jakości i dostępności publicznej służby zdrowia, wzmocnienie instytucji rządowych oraz zapewnienie ochrony konkurencji. Elementem powyższych strategii jest promocja handlu zagranicznego i przyciągania inwestycji zagranicznych, rozwój rolnictwa, górnictwa, budownictwa mieszkaniowego, turystyki, a także infrastruktury, przy jednoczesnym zachowaniu troski o środowisko naturalne i podnoszenie poziomu życia obywateli.

       

      Handel zagraniczny

       

      Zgodnie z danymi Urzędu Statystycznego Filipin, w 2014 r. utrzymane zostało wysokie tempo wzrostu eksportu towarów w porównaniu do 2013 r. (wzrost o 9%). W rezultacie sprzedaż towarów za granicę osiągnęła poziom 61,8 mld USD. Import towarów w tym okresie wzrastał w wolniejszym tempie (o 2,4%) do poziomu 63,9 mld USD. Skutkowało to zmniejszeniem deficytu wymiany towarowej z zagranicą do 2,1 mld USD, tj. o 3,6 mld USD w porównaniu do 2013 r.

       

      Głównymi grupami towarowymi, których eksport istotnie się zwiększył w 2014 r. były:

       

      • wyroby elektroniczne – wzrost o 8,1% do 25,9 mld USD (szczególnie należy tu wymienić półprzewodniki, urządzenia do elektronicznego przetwarzania danych, sprzęt biurowy, urządzenia do łączności i urządzenia pomiarowei kontrolne etc.)
      • maszyny i sprzet transportowy – wzrost o 45,2% do 5,5 mld USD,
      • produkty mineralne – wzrost o 17,6% do poziomu 4,0 mld USD w związku ze zwiększonym popytem za granicą na inne produkty mineralne (wzrost o 39,6%);
      • owoce i warzywa – wzrost eksportu o 16% do 1,8 mld USD (sprzedaż bananów do Japonii, Chin, Nowej Zelandii i Korei Południowej – wzrost o 18,1% ogółem);
      • produkty z kokosa – wzrost o 21,4% do 1,8 mld USD (głównie w związku ze zwiększonym zapotrzebowaniem na olej kokosowy - o 33,8%).

      Powyższe pozytywne wyniki zostały częściowo zneutralizowane spadkami sprzedaży za granicę w takich pozycjach jak:

       

      • miedź i koncentraty z miedzi            –          o 19,0% do poziomu 879 mln USD
      • produkty mineralne                           –          o 46,9% do poziomu 448 mln USD
      • cukier i wyroby z cukru                     –          o 53,7% do poziomu 138,7 mln USD.

       

      Eksport towarów z Filipin jest ukierunkowany w większości na rynki krajów Azji Wschodniej 
      i Południowo-Wschodniej (blisko 64% towarów trafia do Japonii, Chin, Hongkongu, Hongkongu, Singapuru, Republiki Korei, Tajwanu, Malezji i Tajlandii). Sprzedaż do Unii Europejskiej to 11% eksportu Filipin, przy czym w analizowanym okresie udział ten uległ zmniejszeniu o 1,7 p.p. Import towarów na Filipiny w 2014 r. zwiększył się o 2,4%, przy czym należy zauważyć,
      że w ostatnich dwóch miesiącach tego okresu zaobserwowano jego znaczące ograniczenie (o 1,7% i 10,6% odpowiednio w listopadzie i grudniu) w związku ze zmniejszeniem popytu na dobra inwestycyjne. Import surowców i towarów zaopatrzeniowych w 2014 r. wzrósł o 9% do poziomu 25,6 mld USD. Spadek ten był skorelowany ze wzrostem popytu za granicą na filipińską produkcję eksportową, w tym elektroniki. Import towarów inwestycyjnych uległ zmniejszeniu w tym okresie (o 9,8% w porównaniu do 2013 r. do poziomu 15,5 mld USD). Import zaś towarów konsumpcyjnych wzrósł o 14,2% do 9,2 mld USD na skutek zwiększonego popytu na samochody osobowe, motocykle oraz inne towary przetworzone. Główne kraje pochodzenia towarów w imporcie na Filipiny, to: Chiny, Stany Zjednoczone, Japonia, Korea, Singapur i Tajwan. Powyższe 6 krajów stanowi o 53,5% importu Filipin ogółem. Import z 28 krajów Unii Europejskiej, to 11,7% importu ogółem.

       

      3.2. Tabela głównych wskaźników makroekonomicznych

       

      Podstawowe wskaźniki makroekonomiczne gospodarki Filipin

      w latach 2007-2014

       

       

      WSKAŹNIKI

      2007

      2008

      2009

      2010

      2011

      2012

      2013

      2014*

      Liczba ludności (mln)

      88,70

      90,50

      91,00

      92,60

      94,80

      96,50

      98,20

      99,90

      PKB na 1 mieszkańca (PPP, tys. USD)

      4,90

      5,12

      5,18

      5,55

      5,74

      6,13

      6,55

      6,89

      PKB (mln USD - ceny stałe 2000 rok)

      113,8

      118,5

      119,9

      129,0

      133,7

      142,8

      153,1

      162,4

      PKB (dynamika % - ceny stałe 2000 rok)

      6,6

      4,2

      1,1

      7,6

      3,7

      6,8

      7,2

      6,1

      Deficyt budżetowy (% PKB)

      -0,2

      -0,9

      -3,7

      -3,5

      -2,0

      -2,3

      -1,4

      -0,6

      Dług publiczny (% PKB)

      69,3

      68,2

      70,9

      73,0

      78,2

      70,9

      66,3

      61,9*

      Inflacja (%)

      2,9

      8,3

      4,2

      3,8

      4,6

      3,2

      3,0

      4,1

      Bezrobocie (%)

      7,3

      7,4

      7,5

      7,4

      7,0

      7,0

      7,1

      6,8

      Eksport (mln USD)

      50 465

      49 077

      38 436

      51 496

      48 305

      57 460

      56 698

      61 810

      Główne kierunki eksportu [2014]:

      kraje (%): Japonia (22,5), USA (14,1), Chiny (13,0), Hongkong (9,0), Singapur (7,2), Niemcy (4,3) i inne (29,9).

      Główne towary eksportowe (%)[2014]: wyroby elektroniczne i elektryczne (42,2), maszyny i sprzęt transportowy (6,6), surowce mineralne (6,0), produkty z drewna (5,4), produkty chemiczne (5,0) i inne (34,8).

      Import (mln USD)

      57 640

      60 555

      46 300

      61 159

      60 496

      57 193

      62 411

      63 923

      Główne kierunki importu [2014]:

      kraje (%): Chiny (15,0), USA (8,7), Japonia (8,0), Rep. Korei (7,9), Singapur (7,0), Tajwan (6,9), inne (53,5).

      Główne towary importowe (%) [2014]: wyroby elektroniczne i elektryczne (24,9), paliwa mineralne, smary i in. (21,1), pojazdy i sprzęt transportowy (10,0), maszyny przemysłowe i urządzenia (5,1), zwierzęta żywe i pozostała żywność (2,9), tworzywa sztuczne (2,4), żelazo i stal (2,3), rózne artykyły przetworzone (2,2), produkty chemiczne (2,2) i inne (26,9).

      Bezpośrednie inwestycje zagraniczne na Filipinach netto (mln USD)

      2 919,00

      1 340,00

      2 065,00

      1 070,00

      2 007,00

      3 215,00

      3 737,00

      6 201

      Inwestycje portfelowe netto (mln USD)

      1 717,00

      -3 192,00

      2 288,00

      6 359,00

      3 100,00

      4 169,00

      363,00

      -3

      Inwestycje ogółem netto (mln USD)

      -170,00

      1 370,00

      -896,00

      -11 491,00

      -5 319,00

      -6 748,00

      2 230,00

      10 084

      Średni kurs  wymiany USD/PHP

      46,1484

      44,4746

      47,6372

      45,1097

      43,3131

      42,2290

      42,45

      44,395

      *dane wstępne, dane dot. długu publicznego - stan na koniec czerwca 2014 r.

      Źródło: NSO - National Statistic Office of The Republic of Philippines / Bangko Sentral Pilipinas

      © WPHI Ambasady RP w Kuala Lumpur, marzec 2015 r.

       

      3.3. Główne sektory gospodarki Filipin.

       

      Wzrost gospodarczy w 2014 r. można było zaobserwować we wszystkich sektorach gospodarki. Największy wpływ jednakże na wzrost PKB miał sektor usług (udział na poziomie 3,3% w IV kwartale 2014 r.) oraz w przemyśle (odpowiednio 3,1%). Najwolniej rozwijało się rolnictwo i górnictwo (odpowiednio 1,7% i 3,3%). W tych też sektorach odnotowano spowolnienie i spadki wzrostu w ciągu roku. Odpowiada to strukturze PKB utrzymującej się na przestrzeni ostatnich lat. Gospodarka Filipin wykazuje cechy innych, rozwijających się krajów Azji Południowo- Wschodniej, związane z sektorową koncepcją rozwoju, z nierównomiernym poziomem rozwoju sektorów gospodarki i poszczególnych gałęzi, zwłaszcza przemysłu. Ważnymi sektorami gospodarki filipińskiej są: rolnictwo i przemysł. W zakresie rolnictwa największe znaczenie mają uprawy: palay (ryż), orzechów kokosowych i kukurydzy. W produkcji zwierzęcej przoduje hodowla trzody chlewnej i drobiu. W zakresie produkcji przemysłowej ważne miejsce zajmuje przetwórstwo rolno-spożywcze, produkcja tekstyliów i ubrań, przemysł elektroniczny i produkcji akcesoriów oraz części samochodowych.

       

      3.4. Uczestnictwo w wielostronnych organizacjach i porozumieniach o charakterze ekonomicznym.

       

      · Światowa Organizacja Handlu (WTO),

      · Międzynarodowy Banku Odbudowy i Rozwoju (IBRD) - Bank Światowy,

      · Międzynarodowy Fundusz Walutowy (IMF),

      · Azjatycki Banku Rozwoju (ADB),

      · Forum Współpracy Gospodarczej Azji i Pacyfiku (APEC),

      · Światowa Organizacja Własności Intelektualnej (WIPO),

      · Stowarzyszenie Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN),

      · Porozumienie Inwestycyjne Krajów ASEAN (AIA),

      · Porozumienie o Współpracy Przemysłowej Krajów ASEAN (AICO),

      · Międzyregionalny Dialog Azja-Europa (ASEM),

      · Międzynarodowa Korporacja Finansowa (IFC),

      · Mędzynarodowa Organizacja Pracy (ILO),

      · Forum Dialogu Międzyregionalnego Azja Wschodnia-Ameryka Łacińska (EALAF), Asia Cooperation Dialogue (ACD),

      · Dialog Azja – Bliski Wschód (The Asia-Middle East Dialogue - AMED),

      · Forum Współpracy Azja Wschodnia – Ameryka Łacińska (Forum for East Asia – Latin America Cooperation - FEALAC).

       

      3.5. Relacje gospodarcze z UE.

       

      Unia Europejska jest jednym z głównych partnerów gospodarczych Filipin, zarówno w zakresie współpracy handlowej, inwestycyjnej jak i rozwojowej. Eksport do krajów UE stanowi około 20% filipińskiego eksportu (wartość oscyluje wokół 5,5 mld euro). Około 18% eksportu korzysta z preferencji GSP a dalsze 70% jest objęte zwolnione z obciążeń celnych dzięki Klauzuli Największego Uprzywilejowania (MFN). Około 8% filipińskiego eksportu stanowią produkty z państw UE (wartość ok. 3,5 mld euro).

       

      Eksport do UE jest zdominowany przez produkty elektroniczne. Większość importu z krajów UE również stanowiły art. elektroniczne, a także produkty medyczne i farmaceutyczne, maszyny przemysłowe i sprzęt transportowy. Na terenie Filipin realizowanych jest wiele projektów pomocowych z udziałem funduszy UE. Mają one na celu wsparcie rozwoju gospodarczego tego kraju, osiągnięcie Celów Milenijnych jak i stworzenie warunków do rozwoju współpracy gospodarczej m.in. poprzez podnoszenie wiedzy wśród środowiska biznesowego i administracji rządowej nt. regulacji, procedur i zasad funkcjonowania poszczególnych sektorów gospodarki w UE, wzrost przejrzystości prowadzenia działalności gospodarczej na Filipinach, pomoc w implementacji i przestrzeganiu zobowiązań w zakresie współpracy gospodarczej podjętych na forum międzynarodowym – w rezultacie, także zwiększanie dostępu do rynku filipińskiego. Ścisła współpraca UE i Filipin została wzmocniona zawarciem Umowy o Partnerstwie i Współpracy, która została podpisana w 2012 r. Porozumienie nie weszło jeszcze w życie, trwa proces ratyfikacji. Filipiny są beneficjentem preferencji handlowych przyznanych przez UE w ramach Generalnego Systemu Preferencji (GSP) a w grudniu 2014 państwo to zyskało od strony unijnej dodatkowe przywileje w ramach systemu GSP + - szczególnego rozwiązania motywacyjnego mającego na celu wdrażanie mechanizmów dla zrównoważonego rozwoju i dobrych rządów.

       

      Dwustronna współpraca gospodarcza


       

       

      Współpraca gospodarcza ograniczona jest do wymiany handlowej. Brak jest znaczących polskich inwestycji na Filipinach. Największą filipińską inwestycją w Polsce jest inwestycja z 2006 r. firmy International Container Terminal Services w Bałtycki Terminal Kontenerowy w Gdyni (szacunkowa wartość to ok. 100 mln USD).

       

      4.1. Gospodarcze umowy dwustronne.

       

      · Umowa między Rządem RP a Rządem Republiki Filipin w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu. (data podpisania: 1992-09-09, data wejścia w życie: 1997-04-07),

      · Umowa między Rządem RP a Rządem Republiki Filipin o cywilnej komunikacji lotniczej. (data podpisania: 1993-07-01, data wejścia w życie: 2002-06-03).

       

      4.2. Handel zagraniczny.

       

      Handel dwustronny

       

      W zakresie współpracy gospodarczej Filipin z Polską utrzymują się tendencje obserwowane przez ostatnich kilka lat. Dotychczasowa współpraca ograniczona jest praktycznie do wymiany handlowej (z wyjątkiem inwestycji filipińskiej w port kontenerowy w Gdyni). Jest ona stosunkowo niewielka, gdyż wzajemne, roczne obroty nie przekraczają dwustu milionów dolarów amerykańskich.

       

      ● STATYSTYKI POLSKIE

                                                                                                                       

      HANDEL ZAGRANICZNY POLSKA - FILIPINY 2001-2014 (w mln USD)

       

       

      EKSPORT Z POLSKI

      DYNAMIKA W %

      IMPORT Z FILIPIN

      DYNAMIKA W %

      OBROTY

      DYNAMIKA W %

      SALDO

      2001

      5,14

       

      65,20

       

      70,34

       

      -60,05

      2002

      2,66

      51,71

      86,93

      133,34

      89,59

      127,37

      -84,27

      2003

      6,38

      239,74

      71,81

      82,61

      78,19

      87,27

      -65,43

      2004

      20,66

      324,00

      107,42

      149,58

      128,08

      163,81

      -86,76

      2005

      8,65

      41,89

      82,20

      76,52

      90,85

      70,93

      -73,54

      2006

      6,26

      72,38

      92,67

      112,74

      98,93

      108,90

      -86,41

      2007

      12,77

      203,92

      99,44

      107,30

      112,21

      113,42

      -86,67

      2008

      9,64

      75,45

      161,22

      162,13

      170,86

      152,26

      -151,58

      2009

      19,16

      198,83

      154,81

      96,03

      173,98

      101,82

      -135,65

      2010

      18,30

      95,48

      153,96

      99,45

      172,26

      99,01

      -135,67

      2011

      40,29

      220,20

      139,14

      90,37

      179,43

      104,16

      -98,86

      2012

      51,98

      129,03

      144,00

      103,49

      195,98

      109,22

      -92,02

      2013

      54,45

      104,74

      149,27

      103,66

      203,72

      103,95

      -94,83

      2014

      102,26

      187,81

      250,24

      167,64

      352,49

      173,03

      -147,98

      Źródło: Ministerstwo Gospodarki - DAP na podstawie danych Ministerstwa Finansów i GUS;

      opracowanie własne.

       © WPHI Ambasady RP w Kuala Lumpur, marzec 2015 r.

       

       

      ● STATYSTYKI FILIPIŃSKIE

                                                       

      HANDEL ZAGRANICZNY FILIPINY - POLSKA 2006-2014 (w mln USD)

       

       

      IMPORT Z POLSKI

      DYNAMIKA W %

      EKSPORT Z FILIPIN

      DYNAMIKA W %

      OBROTY

      DYNAMIKA W %

      SALDO

      2006

      1,97

      13,43

       

      15,40

       

      11,46

      2007

      3,50

      177,66

      18,32

      136,41

      21,82

      141,69

      14,82

      2008

      3,28

      93,71

      33,65

      183,68

      36,93

      169,25

      30,37

      2009

      10,91

      332,62

      41,03

      121,93

      51,94

      140,64

      30,12

      2010

      8,57

      78,55

      67,83

      165,32

      76,40

      147,09

      59,26

      2011

      20,05

      233,96

      57,67

      85,02

      77,72

      101,73

      37,62

      2012

      17,48

      87,18

      45,64

      79,14

      63,12

      81,21

      28,16

      2013

      16,20

      92,68

      46,44

      101,75

      62,64

      99,24

      30,24

      2014

      22,10

      136,42

      51,50

      110,90

      73,60

      117,50

      29,40

      Źródło: Department of Trade & Industry Philippines; opracowanie własne.
      © WPHI Ambasady RP w Kuala Lumpur, marzec 2015 r.

       

      Artykułami dominującymi w polskim eksporcie w 2013 r. były: artykuły rolno-spożywcze, produkty pochodzenia zwierzęcego (mleko i jego przetwory), wyroby przemysłu elektromaszynowego, statki i łodzie, wyroby przemysły drzewno- papierniczego, produkty przemysłu chemicznego.

       

      W naszym imporcie dominuje: artykuły rolno-spożywcze, wyroby przemysłu elektro-maszynowego, urządzenia mechaniczne i elektryczne. Pozostałe znaczące grupy towarowe to: tekstylia, wyroby przemysłu chemicznego oraz wyroby spożywcze (głównie pochodzenia roślinnego).

       

      4.3. Inwestycje wzajemne.

       

      Brak znaczących polskich inwestycji na Filipinach. Największą filipińską inwestycją jest inwestycja filipińskiej firmy International Container Terminal Services w terminal kontenerowy w Gdyni – o wartości szacunkowej ok. 100 mln USD.

       

      4.4.Współpraca regionalna.

       

      Brak

       

      4.5. Współpraca samorządów gospodarczych.

       

      Brak

       

       

      Dostęp do rynku


       

      5.1. Dostęp do rynku dla polskich towarów i usług.

       

      Brak polskich inwestycji na Filipinach, a także niski poziom wymiany towarowej powodują, że szereg istotnych dla innych krajów o większym zaangażowaniu na tym rynku, kwestii związanych z dostępem do rynku filipińskiego – nie jest sygnalizowana placówce przez polskie podmioty gospodarcze.

       

      Najistotniejszym od strony praktycznej, z punktu widzenia polskiego przedsiębiorcy, elementem oceny dostępu do rynku filipińskiego - są opłaty celne oraz środki pozataryfowe. Z uwagi na brak umowy o wolnym handlu pomiędzy Unią Europejską a ASEAN, czy też bezpośrednio z Filipinami – Polska, podobnie jak inne kraje UE posiada status MFN (Most Favoured Nation). Filipiny mają 66,8% stawek związanych (w ramach zobowiązań podjętych w WTO). 2,1% linii taryfowych (wg. 6 cyfr kodu HS) w zakresie artykułów rolnych dotyczą ograniczenia ilościowe (kwoty), 16-tu procent linii w zakresie tych towarów dotyczą specjalne środki ochronne. Poziom ceł importowych dot. towarów rolnospożywczych, jest wyższy niż dla towarów przemysłowych. Filipińskie stawki związane na towary pochodzenia roślinnego i zwierzęcego wahają się w od ok. 20% do 45%, przy czym najwyższe stawki dotyczą linii taryfowych związanych z cukrem i wyrobami z cukru (80%).

      Średnia linii taryfowych dla zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego (jeden z obszarów zainteresowania polskich eksporterów) wynosi 36,5%, a średnia stawek stosowanych w stosunku do MFN, wynosi 21% (najwyższe 45%). Dla nabiału, stawki te wynoszą odpowiednio: 27,2% i 3,9% (7%).Na warzywa i owoce stawki związane średnio wynoszą 37,3%, stosowane 9,4% (maks. 40%). Na zboża i produkty zbożowe średnie stawki związane wynoszą 37,7%, a stosowane dla MFN – 10,9% (maks. 50%). Dla tej grupy towarowej stopień związania wynosi 95,1%, podczas gdy dla pozostałych towarów rolnospożywczych – praktycznie 100% (z wyjątkiem ryb i przetworów gdzie stopień związania jest niski – 4,7%). Inną grupą potencjalnego zainteresowania polskich eksporterów są minerały i metale. W grupie tej średnie stawki związane wynoszą 24,6% (maksymalne – 50%, stopień związania – 34,5%), a stosowane – 4,7% (maks. 20%). Na maszyny nie-elektryczne średnie stawki związane wynoszą 19% (maks. 50%), stosowane 6,7% (maks. 30%). Na maszyny i urządzenia elektryczne: średnie stawki związane 18,1% (maks. 50%), a stosowane 3,8% (maks. 30%). Urządzenia do transportu: średnie stawki związane 19,1% (maks. 50%), a stosowane 9% (maks. 30%). W warunkach silnej konkurencji istotnym czynnikiem jest też kwestia marki. W tej chwili na rynku Filipin nie ma żadnej marki, która kojarzona byłaby z Polską. Utrzymuje się konkurencyjność oferty tak jakościowa, jak i cenowa, polskiego przemysłu obronnego.

       

      5.2. Dostęp do rynku pracy. Świadczenie usług i zatrudnianie obywateli RP.

       

      Zatrudnienie obcokrajowca na Filipinach może mieć miejsce jedynie na podstawie uzyskanego przez niego (lub pracodawcę w imieniu zatrudnianego) pozwolenia na pracę (Alien Employment Permit – AEP) z Ministerstwa Pracy i Zatrudnienia (Department of Labour and Employment - DOLE). Pozwolenie takie jest ważne przez rok od daty wystawienia i może być, za zgodą DOLE, przedłużone. Pracodawca zamierzający zatrudnić obcokrajowca musi wystąpić, wykazując jednocześnie, że stanowisko, na którym będzie on zatrudniony wymaga unikalnych kwalifikacji i nie ma możliwości zatrudnienia pracownika filipińskiego. Pracodawca zatrudniający obcokrajowców zobowiązany jest dodatkowo do zapewnienia przeszkolenia dla co najmniej dwóch pracowników filipińskich. Prawo o inwestycjach zagranicznych (Foreign Investment Act) określa obszary działalności w których udziały obcokrajowców są ograniczone do 40% -poprzez tzw. listy negatywne A i B (Foreign Investment Negative List A & B). W pozostałych dziedzinach dopuszczalne są 100%-we udziały zagraniczne. Na liście A znajdują się dziedziny działalności lub zawody, których wykonywanie jest zastrzeżone dla Filipińczyków na mocy Konstytucji lub innego ustawodawstwa. Pierwsza ich grupa, gdzie nie są dopuszczalne żadne udziały zagraniczne, dot. m.in. publikatorów (mass-media), zawodów, których wykonywanie związane jest z uzyskaniem specjalnych licencji (np. prawnik, lekarz itp), handlu detalicznego, spółdzielczości itp. Druga grupa w ramach listy A, gdzie dopuszczalne są mniejszościowe udziały zagraniczne dotyczy, m.in. usług reklamowych, działalności związanej z posiadaniem ziemi, zarządzania i działalności operacyjnej w zaopatrywaniu w media (np. energia elektr., woda, telekomunikacja itp). Na liście B znajdują się dziedziny związane z: - działalnością dot. obronności kraju, wymagające licencji filipińskiego MON (np. produkcja, naprawa sprzętu wojskowego, produkcja i obrót mat. wybuchowymi), - działalnością mającą wpływ na publiczne zdrowie i morale (np. gry liczbowe i hazard, nocne kluby, bary, dyskoteki, łaźnie, kliniki, salony masażu), - sektorem MSP, gdzie kapitał nie przekracza 200 tys. USD (w przypadku firm używających zaawansowanych technologii lub zatrudniających co najmniej 50 pracowników limit ten wynosi 100 tys. USD). Działalność podmiotów zagranicznych w zakresie bankowości i instytucji finansowych, podlega Ustawie Nr 7721 (Act Liberalizng the Entry and Scope of Operations of Foreign Banks in the Philippines) oraz nadzorowi i regulacjom Banku Centralnego – Bangko Sentral ng Filipinas). Zgodnie z ww. ustawą maksymalny udział zagraniczny w miejscowych bankach wynosić może 60%).

       

      5.3. Nabywanie i wynajem nieruchomości.

       

      Nabycie ziemi przez obcokrajowca jest zabronione. Jedyną formą w jakiej obcokrajowiec może stać się właścicielem nieruchomości (ziemia, budynki) jest dziedziczenie po obywatelu Filipin. Dopuszczalny jest zakup nieruchomości związany z założeniem firmy, ale zagraniczne udziały w niej nie mogą przekroczyć 40%. Podobna zasada dotyczy własności budynków mieszkalnych – obcokrajowiec może posiadać pojedyncze mieszkania w takim budynku, o ile ich wartość nie przekracza 40% całości nieruchomości. Nie ma ograniczeń dla obcokrajowców w zakresie wynajmu nieruchomości, a szczegółowe warunki najmu ustalane są w umowie z jej właścicielem, sporządzanej na podstawie miejscowego prawa.

       

      5.4. System zamówień publicznych.

       

      Zamówienia publiczne podlegają przepisom zawartym w: “Republic Act No 9184”, oraz w szeregu ustawach i dekretach. Szczegółowe zasady zależą od rodzaju nabywanych przez agencje rządowe lub firmy państwowe dóbr, z podziałem na: towary/zaopatrzenie, zamówienia w zakresie budownictwa, zamówienia usług konsultingowych, dla których sformułowane są odrębne tzw. Implementing Rules and Regulations (IRR). Generalną zasadą jest realizacja zamówień publicznych w drodze przetargów otwartych. Każda, z realizujących zamówienia, agencja rządowa musi utworzyć komisję przetargową – Prequalification, Bids and Award Committee (PBAC – przypadku dwóch pierwszych rodzajów zamówień). W przypadku zamówienia usług konsultingowych jest to tzw. Prequalification, Evaluation and Award Committee (PEAC). Obowiązkiem powyższych komisji jest przeprowadzenie całości procedur związanych z zamówieniem publicznym, począwszy od przekazania do wiadomości publicznej informacji o zamówieniu i rozesłaniu zaproszeń do udziału w przetargu potencjalnych jego uczestników, przeprowadzenie prekwalifikacji, przeprowadzenie ewaluacji złożonych ofert, selekcja i rekomendacja oferty wygrywającej. Decyzja o udzieleniu zamówienia publicznego podejmowana jest przez kierownika określonej, rządowej agencji. Zamówienia publiczne w zakresie dóbr, materiałów i towarów powszechnego użytku (jak np. materiały biurowe) realizowane są w systemie centralnym poprzez tzw. Procurement Service, organizację desygnowaną do zaopatrywania wszystkich agencji rządowych. System oraz działanie powyższej organizacji nadzorowane są przez międzyresortową radę – Procurement Policy Board. Powyższe, powtarzalne zamówienia realizowane są w ramach roku budżetowego, a gromadzone w ich wyniku zapasy nie mogą przekraczać 3-miesięcznego zapotrzebowania. Przyznanie zamówienia publicznego opiera się na wyborze najlepszej oferty ocenianej z punktu widzenia jej konkurencyjności i przewagi cenowej. W przypadku towarów i robót wybierana jest oferta o najniższej cenie. W przypadku usług konsultingowych, najczęściej wybierana jest oferta najlepiej spełniająca warunki kontraktu (terms of reference) – niezależnie od ceny, w uzasadnionych przypadkach - o najniższej cenie.

       

      Istniejąca do niedawna zasada korzystania jedynie z dostaw lokalnych w zakresie towarów, robót i usług została zliberalizowana i dopuszczalny jest, w określonych przypadkach, także udział podmiotów zagranicznych. Zasady określone w IRR nie muszą być przestrzegane w przypadku finansowania zamówienia publicznego ze środków w ramach pomocy rozwojowej albo z innych źródeł zewnętrznych na podstawie umowy dwustronnej – stosuje się wtedy zasady określone w umowie. W uzasadnionych przypadkach, przy zakupach towarów/zaopatrzenia o wartości poniżej 10 mln peso (ok. 200 tys. USD) dopuszczalne jest odstąpienie od reguł IRR jeśli jest to korzystne dla finansów publicznych. W przeszłości stosowano politykę zakupu jedynie od firm filipińskich. Obecnie, dla zapewnienia lepszej przejrzystości, a także zwiększenia konkurencji również dostawcy zagraniczni mogą ubiegać się o zamówienia publiczne w zakresie towarów i robót, po spełnieniu warunków określonych w IRR. Nadal jednak faworyzowane są firmy filipińskie i z przewagą kapitału filipińskiego.

       

      Jeśli zamówienie realizowane jest w całości ze środków budżetowych, o jego udzielenie mogą ubiegać się firmy z minimalnym udziałem filipińskim na następującym poziomie: 60% - gdy przetarg dotyczy dostaw towarów i zaopatrzenia oraz usług konsultingowych, 75% - gdy dotyczy usług budowlanych. Filipińskie prawo przewiduje także inne, niż przetarg otwarty, metody realizacji zamówień publicznych, a mianowicie:

       

      - przetarg ograniczony (Limited Source Bidding lub Selective Bidding),

      - zakup bezpośredni ( Direct Contracting, Single Source Procurement),

      - zamówienie powtarzalne (Repeat Order),

      - zakup zwyczajny (shopping),

      - negocjacje cenowe (Negotiated Procurement).

       

      Poniższe akty prawne zawierają określają zasady zamówień publicznych w Republice Filipin:

       

      - Republic Act No. 9184 - główny akt regulujący system zamówień publicznych na

      Filipinach, znany też pod nazwą “Government Procurement Reform Act” (GPRA).

      - Implementing Rules and Regulation of RA 9184 – w skrócie określany takŜe jako “IRR-A”

      uchwalony na podstawie delegacji prawnej zawartej w Sekcji 75 ustawy R.A. 9184,

      - Circular No. 01-2005 (określający wymogi związane z publicznym powiadamianiem o

      przyznaniu zamówień publicznych

      - Resolution No. 22-2006- (nowelizacja Sekcji 23.6 i 24.7 R.A. 9184) .

       

      5.5. Ochrona własności przemysłowej i intelektualnej.

       

      Prawa autorskie na Filipinach są chronione przez szereg aktów prawnych. Głównym, formułującym podstawowe zasady, jest Intellectual Property Code (1997). Szereg ustaw reguluje, w kontekście praw autorskich, określone dziedziny, jak: internet (Electronic Commerce Act 2000), topografię układów scalonych (2001) czy produkcję dysków optycznych (Optical Media Act – 2004). Filipiny są członkiem Światowej Organizacji Własności Intelektualnej (World Intellectual Property Organization WIPO). Są teŜ sygnatariuszem Konwencji Berneńskiej ws. Ochrony Dzieł Literackich i Sztuki, Traktatu Budapesztańskiego (ws. próbek mikroorganizmów pobranych dla celów patentowych), Konwencji Paryskiej ws. Ochrony Własności Przemysłowej. W ramach członkostwa w WTO zobowiązane są przestrzegać umowy ws. TRIPS (Agreement on Trade-Related Aspects of Intellectual Property Rights). Urzędem nadzorującym przestrzeganie obowiązującego prawa jest Intellectual Property Office (IPO), jakkolwiek w poszczególnych dziedzinach zaangażowane są w ten proces takŜe instytucje branżowe, jak: National Telecommunications Commission, czy Optical Media Board, oraz Bureau of Customs.

       

      Ochrona wynalazków, wzorów użytkowych, znaków towarowych itp jest uregulowana w

      następujących aktach:

       

      Rules and Regulations on Inventions (ze zmianami z 2008 r. – Office Order No 121),

      Rules and Regulations on Utility Models and Industrial Design,

      Rules and Regulations on Trademarks, Service Marks, Trade Names.

      Wnioski o przyznanie patentu rozpatrywane są przez Bureau of Patents działające przy

      Intellectual Property Office.

       

      Filipiny w ostatnich latach podjęły działania w celu wzmocnienia przestrzegania prawa w zakresie własności intelektualnej co przejawiło się w wielu inicjatywach legislacyjnych i działaniach, jak np. utworzenie w ramach Sądu Najwyższego tzw. Task Force ds. Praw Własności Intelektualnej, nadanie Intellectual Property Office dekretem prezydenckim roli koordynatora działań poszczególnych agencji rządowych w zwalczaniu naruszania praw własności intelektualnej, wzmożenie działań policyjnych. Wysiłki te zaowocowały zmianą przez USA statusu Filipin z tzw. „Priority Watch List” na „Watch List”.

       

      5.6. Informacja o aktach prawnych.

       

      A) Akty prawne regulujące inwestycje zagraniczne na Filipinach:

       

      - Republic Act No. 7042, June 13, 1991 znany też jako: Foreign Investment Act of 1991, opisuje procedury i wymogi rejestracyjne dla firm zagranicznych, oraz zasady prowadzenia działalności gospodarczej,

      - Republic Act No.8179 określa zakres działalności gospodarczej dozwolonej dla obcokrajowców i firm zagranicznych, zawiera dwie negatywne listy A i B zawierające maksymalne, dopuszczalne wysokości udziałów zagranicznych w zależności od rodzaju działalności gospodarczej oraz wymienia dziedziny działalności zastrzeżone dla Filipińczyków.

       

      B) Prawo podatkowe:

       

      Sprawy podatkowe na Filipinach reguluje ustawa Nr 8424 “TAX REFORM ACT OF 1997” zwierająca przepisy dotyczące opodatkowania: dochodów indywidualnych (PIT), dochodów z działalności gospodarczej (CIT), od nieruchomości, od darowizn, wartości dodanej (VAT), akcyzy, podatków na określone dobra oraz opłat skarbowych. Podatek dochodowy z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej jest jednakowy dla firm krajowych oraz zagranicznych i wynosi 32%. Pewne rodzaje działalności gospodarczej, np. działalność szpitali nie będących spółkami giełdowymi opodatkowana jest w wysokości 10%, podobnie regionalne biura operacyjne firm zagranicznych (Regional Operating Headquarters), międzynarodowe firmy przewoźnicze – w wysokości 25%. Nie podlegają opodatkowaniu dochody firm, statutowo prowadzących działalność nie zarobkową: stowarzyszenia użyteczności publicznej, zrzeszenia i związki samorządu gospodarczego, sportowe, religijne, charytatywne, kulturalne itp, rządowe instytucje edukacyjne, lokalne stowarzyszenia i spółdzielnie rolnicze, lokalne towarzystwa wzajemnej asekuracji rolników i inne związki lokalne, które pobierają składki od członków celem pokrycia kosztów działalności.

       

      Podatek VAT wynosi na Filipinach 12%. Dywidendy uzyskane z tytułu udziałów w miejscowych korporacjach, firmach giełdowych, funduszach ubezpieczeniowych i inwestycyjnych, a także w zagranicznych firmach operujących na Filipinach podlegają opodatkowaniu w wysokości 10%. Odsetki bankowe opodatkowane są w wysokości 20%, a naliczenie podatku następuje „u źródła” (tj. nalicza i odprowadza je bank- podobnie jak w Polsce). Depozyty długoterminowe (powyżej 5 lat) są zwolnione z podatku, na 3 – do 4 lat – opodatkowane w wysokości 12%, a na 4 – do 5 lat – opodatkowane w wysokości 5%. Dochody z tytułu zbycia akcji o wysokości do 100 tys. peso podlegają 5%. podatkowi, powyżej 100 tys. peso – podatkowi 10%. Jeśli akcje należą do spółki giełdowej naliczany jest dodatkowo tzw. „transfer tax” w wysokości 0,5%. Podatek z tytułu zbycia lub zamiany nieruchomości wynosi 6% od uzyskanego dochodu.

       

      Przydatne linki i kontakty


       

       

      6.1. Administracja gospodarcza.

      Department of Trade and Industry

      385 Industry and Investments Bldg., Sen. Gil Puyat Ave.,

      Makati City, Philippines 1200.

      Tel: (+632)751-0384

      Fax: (+632)895-6487

      Trade and Industry Information Center e-mail: tiic@dti.gov.ph

      Website: www.dti.gov.ph

       

      National Economic and Development Authority (NEDA)

      12 Saint Josemaria Escriva Drive, Ortigas Center, Pasig City 1605

      Tel: (+632)631 0945 to 56

      Fax: (+632)6313747

      E-mail: absantos@neda.gov.ph , rgtungpalan@neda.gov.ph

      Website: www.neda.gov.ph

       

      The Office of the Undersecretary for International Economic Relations (OUIER)

      Department of Foreign Affairs

      2330 Roxas Boulevard, Pasay City, Philippines 1300

      Tel: (+632) 834-4000 / 834-3000

      Fax: (+632) 832-0683

      E-mail address: ouier@dfa.gov.ph

      Website: www.dfa.gov.ph

       

      Department of Finance (DOF)

      DOF Bldg., BSP Complex, Roxas Blvd., 1004 Metro Manila, Philippines

      Tel: + 632 523-6051

      Fax: + 632 526-8474

      Email: hotline@dof.gov.ph

      Website: http://www.dof.gov.ph

       

      Bangko Sentral Ng Pilipinas

      A. Mabini St. cor. P. Ocampo St.,

      Malate Manila, Philippines 1004

      Tel. : (632) 524.70.11

      Fax. : (632) 523.62.10

      E-mail: bspmail@bsp.gov.ph

      Website: http://www.bsp.gov.ph/

       

      Board of Investments

      Industry and Investments Bldg.

      385 Sen. Gil J. Puyat Avenue

      1200 Makati City, Philippines

      Tel: (+632) 897.6682

      Website: www.boi.gov.ph

       

       

      Bureau of International Trade Relations (BITR)

      3F Trade and Industry Bldg., 361 Sen. Gil J. Puyat Ave., Makati City

      Tel. no.: (632) 751.3257

      Fax no.: (632) 751.3258

       

      Philippine Economic Zone Authority

      Roxas Boulevard, cor. San Luis St., Pasay City

      Tel : (+632) 551-3432 and 551-3455

      Fax.: (+632) 891-6380 and 551-3449

      E mail: dglbl@peza.gov.ph

      Website: www.peza.gov.ph

       

      Bureau of Export Trade Promotion

      DTI International Bldg.

      375 Sen. Gil J. Puyat

      Makati City

      Tel..: (+632) 896.3668

      Fax.: (+632) 895.3654

      E-mail: smperlada@dti.gov.ph

       

      Intellectual Property Office of the Philippines

      IPO Bldg., 351 Sen. Gil J. Puyat Ave.,

      Makati City

      Tel.: (+632) 752-5450 to 65 ext. 601/604

      890-4863/890-4942

      Fax.: (+632) 890-4862

      E-mail: mail@ipophil.gov.ph

      Website: www.ipophil.gov.ph

       

      Philippine Tourism Authority

      DOT Building, T.M. Kalaw Street

      Teodoro F. Valencia Circle, Ermita

      Manila, Philippines 1000

      Tel: (0632) 524-71-41

      Fax: (0632) 521-81-13

      Email: info@philtourism.gov.ph

      Website: http://www.philtourism.com/

       

      6.2. Samorządy gospodarcze.

       

      Philippine Chamber of Commerce and Industry

      3rd Floor, ECC Building, 355 Sen. Gil Puyat Avenue, Makati City

      Tel. No.: (632)896-4549 * Fax: (632)899-1727

      Website: http://www.philippinechamber.com/

      E-mail: pcci@philippinechamber.com

       

      Federation of Philippine Industries

      Suite 701 Atlanta Center, Annapolis Street, Greenhills, San Juan, Metro Manila

      Tel. Nos. (632) 722-3409, 721-9642, 727-4359 Fax Nos. 722-9737

      Email: fpi@fpi.ph

       

      European Chamber of Commerce of The Philippines (ECCP)

      19/F Axa Life Center, Sen. Gil Puyat Avenue corner Tindalo Street

      Makati City, Metro Manila, 1200 Philippines

      Tel: (63 2) 845 1324, (63 2) 759 6680 Fax: +(63 2) 845 1395 to 97

      Website: www.eccp.com/

      Email: info@eccp.com

       

      Philippine Association of Multinational Companies Regional Headquarters

      ITC Complex, Roxas Blvd. cor. Sen. Gil Puyat Ave., Pasay City

      Tel: 816-1549; 812-3201 Fax: 810-8307

      E-mail: Pamurilm@info.com.ph

       

      6.3. Oficjalna prasa ekonomiczna.

      Dodatki ekonomiczne dzienników centralnych:

       

      The Philippine Star

      13th Corner Railroad St., Port Area, Manila, Philippines 1016

      Tel. No. (632) 527-7901 (trunkline)

      Email: tmendoza@philstar.com.ph

      Website: www.philstar.com

       

      Philippine Daily Inquirer

      9/F Rufino Bldg., Ayala Ave.

      Makati City Philippines 1200

      Telephone: +63(02)892-1829

      Fax: +63(02)813-0818

      E-mail: advertise@inquirer.net

      Website: http://www.inquirer.net/

       

      Manila Times

      371 A. Bonifacio Drive, Port Area, Manila

      Tel.: (02) 524 5664 up to 67

      Fax: (02) 521 6897 or 521 6872

      Email: business@manilatimes.net

      Website: http://www.manilatimes.net/

       

      6.4. Oficjalne strony o charakterze ekonomicznym.

       

      National Statistic Coordination Board

      Midland Buendia Bldg.,

      403 Sen. Gil Puyat Ave., Makati City, Philippines

      Tel. (632) 895-2767

      Fax (632) 890-8456

      Email: info@nscb.gov.ph

      Website: http://www.nscb.gov.ph/

      Ponadto, oficjalne informacje gospodarcze znaleźć można na stronach podanych w sekcji

      6.1 ministerstw oraz banku centralnego.

      27 sierpnia 2013 (ostatnia aktualizacja: 7 kwietnia 2016)

      Drukuj Drukuj Podziel się treścią: