close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej

     

  • KIRGISTAN

  • Kirgistan

    •  

       Informacje o kraju


       

      I INFORMACJE O KRAJU

      Geografia

      Republika Kirgiska jest państwem położonym w Azji Centralnej, nie posiadającym dostępu do morza. Zajmuje powierzchnię 198,5 tys. km2 i sąsiaduje na północy z Republiką Kazachstanu (1.051 km), na zachodzie z Republiką Uzbekistanu (1.099 km), na południowym wschodzie z Chińską Republiką Ludową (858 km), zaś od południa z Tadżykistanem (870 km). Łączna długość granic wynosi 3.878 km. Większość powierzchni Kirgizji zajmują góry (ok. 94 %), których największą część stanowi rozciągające się wzdłuż granicy z Chinami pasmo Tienszan,  z jego najwyższą górą Szczyt Zwycięstwa (kir. Dżengisz czoku su 7 439 m n.p.m.). Niemal w całym kraju dominują krajobrazowo łańcuchy górskie (ponad 1/3 kraju położona jest na wysokości powyżej 3000 m n.p.m.), poprzecinane dolinami i kotlinami. Najbardziej rozległą z nich jest Kotlina Issykkulska, w której leży jezioro Issyk-kul, stanowiące największy zbiornik wodny Republiki Kirgiskiej (ponad 6 tys. km2 powierzchni i ponad 600 m głębokości), położone na wys. 1 600 m n. p. m.

       

      U podnóży gór rozciągają się urodzajne doliny, a nad nimi stepy górskie oraz obszary stepowo-leśne. Roślinność kraju stanowią zarówno bogate lasy w dolinach (w Kirgizji rośnie największy na świecie naturalny las orzecha włoskiego), jak i pokrywające wyższe partie gór łąki typu alpejskiego. Na obszarze ponad 8 tys. km leżą wieczne śniegi i lodowce. Ok. 46% powierzchni kraju nie nadaje się do uprawy (góry i nieużytki), pastwiska zajmują 42 %, zaś 3,5% lasy. Sprawia to, że zaledwie niewielki skrawek ziemi wykorzystywany jest pod uprawy rolne (ok. 7%).

       

      Pasma górskie dzielą również kraj na północ i południe. Głównym ośrodkiem miejskim jest Biszkek – stolica kraju, położony w północnej części Kirgistanu, na południu zaś położony jest Osz i Dżalalabad.

       

      Zbiorniki wodne zajmują powierzchnię 7 200 km2;. Przez terytorium Kirgizji przepływa wiele rzek, z których najdłuższymi są: Naryn (616 km w granicach Kirgizji), Czu (221 km) i Tałas (254 km).

       

       Klimat

      Ze względu na urozmaiconą rzeźbę terenu, klimat Kirgizji jest bardzo zróżnicowany. Określany jest jako kontynentalny, wysoko w górach z przewagą niskich temperatur, zaś w dolinach jest typowy dla klimatu podzwrotnikowego. Charakterystyczne jest występowanie wilgotnego i chłodnego powietrza w partiach górskich, kontrastującego z suchym i ciepłym w dolinach. Średnia temperatura stycznia wynosi w dolinach od -1°C do -8°C, wysoko w górach -27°C, zaś w lipcu kształtuje się w granicach 20° - 27°C do 15° - l7°C w dolinach i 5°C w górach. Roczne opady wahają się od 180 mm do 250 mm w kotlinach i na stokach gór oraz od 900 mm do 1 000 mm w najwyższych ich partiach. Zimą występują mrozy i obfite opady śniegu.

       

      Dość poważnym problemem jest położenie kraju w strefie zagrożonej trzęsieniami ziemi. Każdego roku na terenie Kirgizji dochodzi do wstrząsów sejsmicznych oraz innych katastrof, takich jak lawiny, osunięcia ziemi czy powodzie.

       

      Ludność

      Liczba ludności, zamieszkującej Kirgizję wynosi 6,01 mln (dane na dzień 1 stycznia 2016). Według danych średnia długość życia kształtuje się na poziomie 69,6 lat (65,7 lata dla mężczyzn i 73,7 lata dla kobiet).

       

      Gęstość zaludnienia Kirgizji wynosi około 26 osób na km2;. Ponad 66% ludności zamieszkuje tereny wiejskie. Pozostała jej część skupia się w miastach. W stolicy kraju Biszkeku mieszka ok. 861 tys. ludzi. Drugim co do wielkości miastem jest Osz, na południu kraju, mające ok. 256 tys. mieszkańców.

       

      Kirgizję zamieszkują przedstawiciele kilkudziesięciu narodowości: Kirgizi (72%), Uzbecy (14,3%), Rosjanie (6,9%) oraz Dunganie, Ujgurzy, Turcy, Tadżycy, Kazachowie, Tatarzy, Azerowie, Ukraińcy, Niemcy, Koreańczycy i inni (dane z 2012 r.)

       

       Języki urzędowe

      Językiem urzędowym jest kirgiski. Drugim językiem oficjalnym jest rosyjski.

       

      Waluta

      Walutą kraju jest som (KGS). Jeden USD wynosił 68,69 somów, 1 Euro – 77,83 somów  (kurs z dn. 14.04.2016 r.).

       

      Religia

      Dominującą religią jest islam, który wyznaje ok. 85 % ludności, przede wszystkim Kirgizi, Uzbecy, Dunganie i Ujgurzy, wyznawcy prawosławia - gł. Rosjanie i Ukraińcy, pozostała część społeczeństwa (ok. 5%) to członkowie innych grup wyznaniowych i niewierzący.

       

       Zasoby naturalne i surowce energetyczne

      Państwa Azji Centralnej tworzą układ zależnych od siebie energetycznie krajów w którym Kirgizja, posiadająca jedynie niewielkie złoża gazu ziemnego i ropy naftowej, zmuszona jest je importować. Import tych strategicznych surowców energetycznych odbywa się w zamian za dostawy energii wytwarzanej przez kirgiskie hydroelektrownie. Czerpią one swą moc z wielkiego bogactwa naturalnego Kirgizji, jakim są obfite zasoby energii wodnej, wspomagające rozwój przemysłowy kraju i stanowiące podstawowy towar eksportowy do innych państw Azji.

       

      Najcenniejszym zasobem naturalnym Kirgizji, obok energii wodnej, jest złoto. Wydobywa się je w kopalniach w zachodniej części kraju i w znacznych ilościach eksportuje. Kirgizja należy do światowej czołówki pod względem wydobycia rtęci. Wydobywa się tu również niewielkie ilości antymonu, węgla kamiennego i brunatnego, bizmutu, ołowiu, wolframu, uranu oraz cynku.

       

      Na terenie Kirgizji występują także zasoby surowców budowlanych, takie jak: granit, gips, marmur, wapń, glina i piasek.

       

       Obowiązek  wizowy 

      Cudzoziemiec lub inna osoba nieposiadająca obywatelstwa kirgiskiego, może wjechać na terytorium Republiki Kirgiskiej na podstawie paszportu lub innego dokumentu, który go zastępuje, po uzyskaniu wizy wjazdowej, jeśli nie reguluje tego inna umowa międzynarodowa lub decyzja władz Kirgistanu.

       

      W 2012 r. Kirgistan jednostronnie zwolnił z obowiązku wizowego obywateli 44 państw wjeżdżających na 60 dni na terytorium Kirgistanu, wśród tych państw znalazła się Polska (oraz wiele innych państw Europy). Obywatele Polski wybierający się do Kirgistanu na okres dłuższy niż 60 dni mogą uzyskać wizę na lotnisku „MANAS” w Biszkeku (nie ma możliwości uzyskania wizy na innych przejściach granicznych). Wszystkie kategorie wiz wjazdowych wydawane są w placówkach dyplomatycznych i konsularnych Republiki Kirgiskiej, znajdujących się za granicą. Wizy wydawane są również na lotnisku w Biszkeku. W krajach, w których Republika Kirgiska nie ma swoich przedstawicielstw, na podstawie obowiązujących umów dwustronnych, wizy wydawane są w przedstawicielstwach dyplomatycznych i konsularnych państw trzecich. W grudniu 2013 r. Kirgistan ratyfikował umowę polsko - kirgiską ws. zniesienia wiz dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych, która przewiduje możliwość pobytu bezwizowego przez okres 90 dni dla osób posiadających paszporty dyplomatyczne.

       

       Połączenia transportowe

      Przez cały rok do Biszkeku można dolecieć korzystając z połączeń przez Rosję, przede wszystkim Moskwę, Petersburg lub Stambuł. W miesiącach letnich (maj-wrzesień) ze Stambułu można dolecieć do Oszu na południu kraju. Funkcjonuje również połączenie Osz-Moskwa (Domodiedowo). Biszkek dobrze skomunikowany jest z Rosją, posiada połączenia do wielu miast w tym kraju.

       

      Drogi w Kirgistanie w większości są bardzo złym stanie, dotyczy to przede wszystkim miast. Nieliczne odcinki są jednak modernizowane,  m.in. autostradą został połączony Biszkek z jeziorem Issyk-Kuł.

       

       Święta państwowe

      • 01 stycznia – Nowy Rok,
      • 07 stycznia – Boże Narodzenie (prawosławne),
      • 23 lutego – Dzień Obrońcy Ojczyzny,
      • 08 marca – Międzynarodowy Dzień Kobiet,
      • 21 marca – Nauryz,
      • 24 marca – rocznica Rewolucji Tulipanowej,
      • 09 maja – Dzień Zwycięstwa,
      • 31 sierpnia – Święto Niepodległości Republiki Kirgiskiej,

       

       

      System administracyjny


       

      II.  SYSTEM ADMINISTRACYJNY

       

       Ustrój polityczny, władza ustawodawcza i wykonawcza

      Konstytucja Republiki Kirgiskiej obowiązująca od 2010 r. stanowi, iż Kirgizja jest demokratycznym, świeckim państwem prawa o ustroju republikańskim. Władza zwierzchnia należy do narodu, sprawującego ją bezpośrednio i przez system organów państwowych oraz samorządowych. Ustrój polityczny można określić jako republikę parlamentarną.

       

      Głową państwa jest Prezydent Republiki Kirgiskiej, wybierany co 6 lat w wyborach powszechnych bez możliwości reelekcji. Prezydent zgodnie z intencją twórców konstytucji ma być symbolem państwa    
      i arbitrem ponad bieżącymi podziałami politycznymi. Wybierany jest na kadencję pięcioletnią  w wyborach powszechnych, bez prawa reelekcji. Obecnym prezydentem jest Ałmazbek Atambajew z Socjaldemokratycznej Partii Kirgistanu. Ostatnie wybory prezydenckie odbyły się  w październiku 2011 r.

       

      Silną pozycję w państwie posiada parlament - Dżokorku Kenesz (Rada Najwyższa). Władza ustawodawcza jest jednoizbowa, zasiada w niej 120 deputowanych, wybieranych na 5-letnią kadencję, w oparciu o ordynację proporcjonalną z list partyjnych. Uchwala konstytucję i ustawy. Parlament powołuje rząd, wyraża wotum nieufności, odwołuje poszczególnych ministrów bądź cały gabinet.

       

      Naczelnym organem władzy wykonawczej jest Rada Ministrów, na czele której stoi premier. Stanowisko premiera od 13 kwietnia 2016 r. pełni S. Żeenebekow.

       

      Strukturę rządu określa premier. Rząd odpowiada za prowadzenie polityki gospodarczej, obronnej, socjalnej, kwestie edukacji, zdrowia etc. W jednoizbowej Radzie Najwyższej zasiada 120 deputowanych wybieranych w głosowaniu powszechnym. W wyniku ostatnich wyborów parlamentarnych z 4 października  2015 r. do parlamentu weszło 6 partii:

       

      • Socjaldemokratyczna Partia Kazachstanu (38 mandatów; szef frakcji – Czynybaj Tursunbekow);
      • Respublika Ata-Żurt  (28 mandatów; szef frakcji – Omurbek Babanow);
      • Kyrgystan (18 mandatów, szef frakcji – Kantabek Isajew);
      • Onuguu-Progres (13 mandatów, szef frakcji - Bakyt Torobajew);
      • Partia Jedności Narodowej i Patriotyzmu Bir-Bol (12 mandatów, szef frakcji – Altynbek Sulajmanow)
      • Ata-Meken (11 mandatów, szef frakcji: Omurbek Tekebajew)

       

      Na system polityczny kraju silny wpływ ma podział na kilkadziesiąt rodów/klanów Kirgistanu, na co nakłada się również silna identyfikacja geograficzna. Konflikty polityczne ostatniej dekady miały miejsce między przedstawicielami północy i biednego południa.

       

      Do 1991 roku Kirgizja była częścią ZSRR. W dniu 31 sierpnia 1991 roku deklarację niepodległości.  27 października 1990 roku Rada Najwyższa wybrała na nowo utworzony urząd Prezydenta Republiki, profesora Askara Akajewa, dotychczasowego szefa Kirgiskiej Akademii Nauk. Sprawował on tę funkcję do kwietnia 2005 r.  W wyniku zmian politycznych (tzw. tulipanowej rewolucji) w roku 2005 nowym prezydentem kraju został Kurmanbek Bakijew. Do kolejnej zmiany władzy w Kirgizji doszło na skutek wydarzeń z kwietnia 2010 roku. Kompleksowa zmiana systemu politycznego została wprowadzona na mocy nowej konstytucji przyjętej w referendum z 26 czerwca 2010. Referendum to usankcjonowało Rozę Otunbajewą na stanowisku tymczasowej prezydent Kirgizji. W październiku 2011 r. wybory prezydenckie wygrał Ałmazbek Atambajew z Socjaldemokratycznej Partii Kirgistanu, który sprawuje tę funkcję do dzisiaj. 

       

      Władze lokalne

      Funkcje władzy wykonawczej sprawują terenowe organy administracji państwowej działające na szczeblach obwodu i rejonu. Działalnością lokalnych organów administracji państwowej kierują gubernatorzy (w obwodach-regionach) i akimowie (w rejonach), mianowani na czteroletnią kadencję przez prezydenta. Są oni podporządkowani prezydentowi i Radzie Ministrów.

       

      Samorząd terytorialny w Kirgizji należał do najlepiej rozwiniętych w regionie centralno-azjatyckim. Organy samorządowe posiadają dużą samodzielność. Na wszystkich szczeblach podziału administracyjnego funkcjonują kenesze (rady) wybierane przez lokalną społeczność na okres 4 lat.

       

      Władzę wykonawczą sprawują merowie (w Biszkeku i miastach o znaczeniu obwodowym) wybierani przez kenesz danego miasta spośród kandydatów przedstawionych przez prezydenta, stojący na czele merostwa oraz przewodniczący samorządów (we wsiach i osiedlach wiejskich) wybierani w wyborach powszechnych przez lokalną społeczność, stojący na czele zarządów miejskich i zarządów wiejskich. Przygotowywana jest nowa ustawa dotycząca dwóch największych miast Biszkeku i Oszu, zgodnie z którą mają być wprowadzone wybory bezpośrednie merów.

       

       Sądownictwo

      Konstytucja Republiki Kirgiskiej gwarantuje obywatelom dochodzenie swoich praw przed sądem. Przepisy Konstytucji przewidują istnienie niezależnego sądownictwa, które stanowi odrębny człon władzy, funkcjonujący obok ustawodawczego i wykonawczego. Na system sądownictwa składają się Sąd Najwyższy i sądy terenowe. W Sądzie Najwyższym działa izba konstytucyjna, która przejęła niektóre funkcje zniesionego reformą konstytucyjną Sądu Konstytucyjnego.

       

      Sędziowie dysponują prawem nietykalności osobistej i nie mogą być zatrzymani ani aresztowani. Pociągnięcie sędziego Sądu Najwyższego do odpowiedzialności karnej i administracyjnej możliwe jest tylko za zgodą parlamentu. Sędziowie sądów terenowych są mianowani na okres 7 lat przez prezydenta,  za zgodą parlamentu. Konstytucja przewiduje dwuinstancyjność postępowania karnego. Postępowanie przed każdym sądem jest jawne, ale może być utajnione w szczególnych przypadkach, określonych prawem.  

       

      Podział administracyjny

      Podział administracyjny Republiki Kirgiskiej jest trójszczeblowy. Kraj podzielony jest na siedem obwodów administracyjnych: batkeński, czujski, dżalalabadzki, issyk-kulski, naryński, oski i talaski oraz miasto wydzielone Biszkek. Najliczniejszym obwodem jest obwód oski, w którym mieszka ok. 1,1 mln ludzi, a najmniej licznym obwód tałaski, gdzie mieszka ok. 235 tys. ludzi (2012 r.). Obwody podzielone są na rejony (łącznie jest ich 39), które z kolei dzielą się na miasta, osiedla wiejskie i wsie. Miasto stołeczne Biszkek podzielone jest na 4 rejony. Do największych miast, oprócz Biszkeku, należą Osz, Dżalalabad, Talas, Tokmok, Czołpon-Ata, Naryn, Batken i Karakoł.

       

      Gospodarka


       

      III GOSPODARKA

       

      Ogólna charakterystyka sytuacji gospodarczej  

      Obowiązującym dokumentem programowym kirgiskich władz jest przyjęta w 2013 r.  Strategia zrównoważonego wzrostu Kirgiskiej Republiki na lata 2013-2017 zakładająca m.in. podwojenie PKB na głowę mieszkańca z ok. 1000 USD obecnie do 2500 USD w 2017 roku. Cel ten będzie jednak trudno zrealizować, ponieważ aby go osiągnąć, konieczny jest coroczny przyrost PKB na poziomie 7% (w 2014 r. wskaźnik ten wyniósł tylko 3,6%, a w 2015 r. uległ dalszemu spadkowi do poziomu 3,5%),. Strategia zakłada koncentrację na rozwoju strategicznych sektorów gospodarki: rolnictwa i przemysłu spożywczego, energetyki, sektora wydobywczego, transportu oraz turystyki. Zgodnie z jej założeniami, w latach 2013-2017 rząd Kirgistanu ma zamiar wypracować korzystne warunki dla krajowych i zagranicznych inwestorów, co wiąże się z koniecznością ustanowienia stabilnego prawa w tym zakresie i zagwarantowaniem dostępu do źródeł finansowania. Z punktu widzenia zagranicznych partnerów gospodarczych obecne uwarunkowania inwestowania są niekorzystne, głównie z powodu:  wysokiego poziomu zadłużenia zagranicznego (kraj pozostaje wrażliwy na niespodziewane wstrząsy ekonomiczne, które mogą zagrozić rozwojowi gospodarczemu), skromnej infrastruktury (szczególnie infrastruktury transportowej), luki technologicznej (przemysł i rolnictwo, bazujące na technologiach radzieckich) oraz ograniczenia regionalnego (oddalenie od głównych międzynarodowych rynków towarowych i ograniczony dostęp do innych rynków regionalnych).

       

       Kirgiska gospodarka jest najbardziej otwarta ze wszystkich gospodarek Azji Środkowej i silnie uzależniona jest od eksportu złota. Kluczowe znaczenie dla gospodarki ma kondycja największego projektu wydobycia złota Kumtor kontrolowanego przez kanadyjska spółkę Centerra. Na Kumtor  w 2015 r. przypadało ok. 10-12% wartości produkcji przemysłowej kraju. Kryzys polityczny i konflikt etniczny w kraju z 2010 r. bardzo negatywnie wpłynęły na aktywność ekonomiczną w kraju.  


      W konsekwencji trudności finansowych oraz dużego zadłużenia kraj zależny jest od zagranicznych donorów. Obecnie ściśle współpracuje z Międzynarodowym Funduszem Walutowym przy formułowaniu polityki gospodarczej. Władze wprowadziły m.in. zmiany w polityce podatkowej i administrowaniu podatkami, aby polepszyć ściągalność podatków i efektywność ich wydatkowania. 

       

      Główne sektory gospodarki

       

      Rolnictwo. Najważniejszą dziedziną gospodarki Kirgizji jest rolnictwo. Udział rolnictwa w strukturze PKB kraju wynosi 25%, dając zatrudnienie 1/3 ludności kraju. Głównymi producentami produktów rolnych w Kirgizji są indywidualne gospodarstwa i grupy producenckie, wytwarzające ponad 95 % wszystkich towarów. Obecnie w kraju istnieje około 60 tys. gospodarstw rolnych i ponad 600 różnego rodzaju stowarzyszeń i zrzeszeń branżowych. Całkowita powierzchnia gruntów rolnych wynosi 1,4 mln ha. Do głównych upraw w Kirgizji należy pszenica, ziemniaki, buraki cukrowe i tytoń.

       

      Zasoby naturalne. Kirgizja posiada znaczne ilości zasobów naturalnych zwłaszcza złota, ponadto dysponuje ograniczonymi złożami ropy naftowej, gazu (znajdujące się jednak na dużych głębokościach), węgla oraz innych metali (poza złotem). 

       

      Metalurgia metali kolorowych i przemysł wydobywczy. W przemyśle Kirgizji wiodącą rolę odgrywa metalurgia metali kolorowych i przemysł wydobywczy (około 60% całości produkcji przemysłowej). Największe znaczenie gospodarcze dla kraju ma wydobywanie złota ze złoża Kumtor, zapewniające ponad 40% eksportu kraju. Strategiczne znaczenie ma również kompleks wodno-energetyczny, będący drugim źródłem wpływów z eksportu. Rocznie w Kirgizji wydobywa się około 75-100 tys. ton ropy naftowej, co tylko częściowo zabezpiecza potrzeby kraju. Ważną rolę odgrywa też przemysł spożywczy.

       

      Energetyka. Jedną z najważniejszych gałęzi przemysłu w Kirgizji jest energetyka. Po Rosji i Tadżykistanie Kirgizja posiada największe zasoby energii wodnej na jednego mieszkańca spośród krajów WNP. Wydajność strumieni górskich w Kirgizji szacuje się na poziomie około 142 mld kWh rocznie, zaś łączne zasoby hydroenergetyczne na ok. 163 mld KWh rocznie. W Kirgizji działa 9 elektrowni, których łączna moc wynosi 3.646 megawatów. Siedem z nich to elektrownie wodne o mocy 2.918 megawatów, a 2 to elektrownie cieplne. Obecnie Kirgizja eksportuje energię elektryczną do Kazachstanu, Uzbekistanu, Tadżykistanu i Chin, w ilości 2 – 2,5 mld KWh rocznie. Główny producent energii elektrycznej „KyrgyzEnergo” został podzielony na kilka mniejszych firm, specjalizujących się w produkcji, transmisji i dystrybucji energii. Nas rynku kirgiskim jest czterech głównych dystrybutorów energii elektrycznej: JSC „Severelectro”, które zaopatruje region Biszkieku, Czuj i Talas; JSC „Vostokelectro”, zaopatrujące region Issyk – Kul i Naryn, JSC „Oszelectro”, które obsługuje region Osz oraz JSC „Dżalalabadelectro”, zajmujące się dystrybucją energii w rejonie Dżalalabadu. Sektor energetyczny jest całkowicie otwarty dla inwestorów zagranicznych. Zgodnie z obowiązującym prawem mogą oni swobodnie inwestować w tę gałąź przemysłu, budować nowe elektrownie, sprzedawać energię elektryczną w kraju oraz za granicą.

       Ze względu na walory krajobrazowe Kirgizja ma duży potencjał dla rozwoju turystyki.

       

      Główne  wskaźniki makroekonomiczne

      W 2015 r i w I kwartale 2016 r. utrzymywały charakterystyczne dla tego kraju problemy rzutujące na rozwój sytuacji gospodarczej Kirgistanu, jak: słabe instytucje publiczne, skorumpowani przedstawiciele rządu, kryminalne enklawy w państwie i polityczna niestabilność. Republika Kirgiska jest drugim z najbiedniejszych krajów w Azji Centralnej, z PKB na głowę w wysokości 980 USD w 2015 r. Około 12% ludności nadal żyje w warunkach chronicznego niedostatku żywności, a 37% populacji żyje poniżej poziomu nędzy (1,90 USD dziennie). PKB Republiki Kirgiskiej osiągnął w 2015 roku nominalną wartość 424 mld KGS (5,6 mld USD), przy dynamice wzrostu w stosunku do 2014 r. - 103,5% (w roku 2014 - 103,6%). PKB na głowę mieszkańca wyniósł 74,4 tys. KGS (980,2 USD) i zwiększył się o 1,4% (liczony  w KGS, wyrażony w USD spadł; 1 USD=75,90 KGS). Udział poszczególnych branż w tworzeniu PKB  w 2015 r. wyglądał następująco: usługi – 50%, przemysł – 15,0%, rolnictwo – 14,0%, budownictwo – 8,0%. Wielkość produkcji przemysłowej w 2015 r. w stosunku do 2014 r. zmniejszyła się o 4,4%. Natomiast nastąpił wzrost w budownictwie o 13,9 % i rolnictwie o 6,2%. Wg. danych Ministerstwa Finansów KR w 2015 r. dochody budżetu państwa zwiększyły się o 7,4% w stosunku do 2014 r.,  a deficyt budżetowy w 2015 r. wyniósł 6 309,6 mln KGS  (83,1 mln USD, tj. 1,5% PKB).

       

      Zadłużenie zagraniczne wg. stanu na 31 grudnia 2015 r. wyniosło 273,7 mld KGS (tj. 3,6 mld USD)  
      i w porównaniu do tego samego okresu 2014 r. wzrosło o 4,9% (o 169 mln USD). Dług wewnętrzny (krajowy) wyniósł 15 483,7 mln KGS  (tj. ok. 204 mln USD). Udział zadłużenia zagranicznego w całkowitej wartości długu publicznego wyniósł 94,6%, udział długu krajowego - 5,4%. Inflacja średnioroczna wyniosła 3,4%. Jest to najniższa inflacja wśród pozostałych krajów WNP. Na przykład w Kazachstanie inflacja wyniosła 13,6%, Rosji - 12,9%, Białorusi – 12%, Tadżykistanie – 5,1%. Ceny na produkty spożywcze spadły o 4,2%, na produkty niekonsumpcyjne wzrosły o 12,3%, na usługi wzrosły o 6,7%. W 2015 r. kurs dolara w Kirgizji wzrósł o 20,1%.

       

      Bezrobocie w 2015 r. wyniosło 2,2%. W porównaniu do 2014 roku, dochód nominalny na osobę zwiększył się o 5,0%, a realny zmniejszył się o 4,3%. Wg. danych Narodowego Banku Kirgiskiej Republiki średnia miesięczna płaca w 2015 roku wyniosła 206 USD. Kirgizja prowadziła w 2015 r. wymianę towarową ze 141 krajami, w tym eksportowała do 133 państw i importowała z 89 krajów. Wymiana towarowa z członkami EUG stanowiła 41,8%, eksport do tych państw – 23,8%, import - 49,2%. Wartość wymiany handlowej Kirgizji z zagranicą w 2015 r. spadła o 24,6%. Eksport z Kirgizji zmniejszył się o 11,0%, a import do Kirgizji o 29,0%.  Głównym wyzwaniem kirgiskich władz jest utrzymanie stabilności makroekonomicznej kraju i uzdrowienie finansów publicznych. Istotnym elementem tej polityki jest dywersyfikacja gospodarki i zmniejszenie jej zależności od wydobycia złota i pomocy zewnętrznej, oraz rozwój sektora prywatnego, na którym można byłoby oprzeć wzrost gospodarczy w kraju.

       

      Główne wskaźniki makroekonomiczne Republiki Kirgiskiej 2013 – 2015 r. 

      Wyszczególnienie

      2013

      2014

      2015

       PKB ( mln KGS)

      350 028,4

      397 277,1

      423 635,5

       PKB (dynamika w %)

      110,5

      103,6

      103,5

       Deficyt budżetowy (% PKB)

      0,7

      0,6

      1,5

       Zadłużenie zagraniczne (% PKB)

      44,4

      50,9

      55,8

       Inflacja ( %)

      6,6

      10,5

      3,4

       Bezrobocie ( %)

      2,3

      2,3

      2,2

       Eksport (mld USD)

      2,0

      1,9

      1,7

       Import (mld USD)

      6,1

      5,7

      4,1

       Napływ BIZ do Kirgizji ( mln USD)

      993,2

      608,5

      641,7

      Źródło: Urząd statystyczny Kirgistanu, IMF 2013.

      Prawo gospodarcze Kirgizji gwarantuje równe traktowanie podmiotów krajowych i zagranicznych.

       

      Z dniem 12 sierpnia 2015 r. weszło w życie Porozumienie o przystąpieniu Republiki Kirgiskiej do Euroazjatyckiej Unii Gospodarczej (EUG). Z powyższą datą Kirgistan stał się jej pełnoprawnym członkiem, czego konsekwencją stało się formalne zniesienie kontroli celnej na granicy kirgisko-kazachstańskiej, jako wewnętrznej granicy tej organizacji. Zgodnie z warunkami akcesji do EUG Kirgistan  uzyskał wyłączenia od stosowania jednolitej taryfy celnej EUG wobec 167 pozycji towarowych na okres 5 lat (m.in. samochody i leki). Po wstąpieniu do EUG średni poziom ceł importowych Kirgistanu wzrósł  z 4,5% do 9,5%, jednak z uwagi na przypadający w 2019 r. koniec włączeń celnych przyznanych Rosji przez WTO, w 2019 r. spodziewane jest obniżenie stawek celnych w jednolitej taryfie celnej EUG do 7,7%.

       

      Przed wstąpieniem do EUG rząd Kirgistanu obiecał obywatelom wiele korzyści, które w ocenie posłów z opozycyjnych frakcji Parlamentu i wielu ekspertów ekonomicznych nie zostały osiągnięte.  Z danych Narodowego Urzędu Statystycznego Kirgistanu wynika, że w ciągu 9 miesięcy 2015 r. obroty handlowe  Kirgistanu z krajami EUG wyniosły 1,8 mld USD, z czego import to 1,5 mld USD. W okresie ostatnich  6 miesięcy 2015 r. waluta Kirgistanu (som) straciła na wartości 27%  w stosunku do USD, a Kirgistan, podobnie jak Kazachstan, bardzo stracił na konkurencyjności  i został „zalany” rosyjskimi towarami, które stały się relatywnie tanie i do tego mają rozpoznawalne marki. Dużym problemem  jest  też spadek wpływów z tytułu przekazów pieniężnych od Kirgizów pracujących w Rosji (ok. 1 mln osób) z 2 mld USD w 2014 r. do 1,6 mld USD za 11 miesięcy 2015 r. (r/r.).  Duża zależność od gospodarki rosyjskiej przejawia się też w przejęciu przez Gazprom całego systemu kirgiskiego gazownictwa.

       

      Dwustronna współpraca gospodarcza


       

      IV DWUSTRONNA WSPÓŁPRACA GOSPODARCZA

      Położenie geograficzne Republiki Kirgiskiej i odległość miedzy naszymi krajami, poziom rozwoju oraz dotychczasowa sytuacja polityczna kraju mają wpływ na niewielkie zainteresowanie współpracą polskich podmiotów gospodarczych. Jednak członkostwo Kirgizji w WTO, a także reformy gospodarcze wprowadzane przez rząd i wyjątkowo pozytywny stosunek do Polski dobrze rokują rozwojowi współpracy gospodarczej pomiędzy naszymi krajami. W marcu 2012 r. w Biszkeku otwarty został Konsulat Honorowy RP, co sprzyja intensyfikacji współpracy gospodarczej obu stron.

       

      Podstawową płaszczyznę dwustronnych kontaktów gospodarczych stanowi Polsko – Kirgiska Komisja ds. Współpracy Gospodarczej. Przedmiotem ostatniego, IV z kolei  posiedzenia  Komisji (13–14.07.2015 r., Biszkek) była m.in. tematyka  polskiego  kredytu rządowego, współpraca w rolnictwie oraz  sektorze małej  i średniej przedsiębiorczości, a także  przekazywanie polskich doświadczeń w zakresie PPP i  cyfryzacji.

       

      Ponadto, działania polskiej dyplomacji ekonomicznej w stosunkach z Kirgiską Republiką koncentrowały się w 2015 r. na doprowadzeniu do efektywnego wykorzystania środków przewidzianych polsko-kirgiską Umową kredytową w ramach pomocy wiązanej w wysokości ok. 40 mln EUR. Niestety, do końca 2015 r. nie udało się uzgodnić między Ministerstwem Finansów RP i operatorem kredytu ze strony kirgiskiej – „Ajyl Bankiem” wszystkich warunków technicznych wydzielania środków z kredytu (m.in. wzorów kontraktów), tak więc w 2015 roku nie podpisano żadnego kontraktu w ramach Umowy kredytowej.  Aby zapewnić, w kontekście funkcjonującego już kredytu, dotarcie z kompleksową ofertą polskiego sektora agroprzemysłowego do jak najszerszego grona potencjalnych kirgiskich partnerów, WPHI zorganizowało dwa seminaria informacyjne:  
      w Biszkeku (17.03.br.) i Osz (18.03.br.) z udziałem polskich i kirgiskich przedsiębiorców oraz przedstawicieli administracji państwowej. Ważnym czynnikiem sprzyjającym realizacji umowy był też fakt, iż I kwartale 2016 r. uległo zmianie rozporządzenie rządu KR w sprawie zasad wykorzystania środków przewidzianych Umową, co stwarza szansę na zawarcie dużych kontraktów (łącznie na ok. 15-20 mln EUR), od dawna negocjowanych przez firmy ABPLANALP i IUVO. Kontrakty te były dotychczas torpedowane przez „Ajyl Bank” ze względu na ograniczenia wynikające z w/w rozporządzenia rządu KR.

       

      Najbardziej obiecującymi dziedzinami do współpracy z Kirgiską Republiką są maszyny i urządzenia dla sektora rolniczego i przetwórstwa owocowo-warzywnego, a także  w dziedzinie bezpieczeństwa żywnościowego, produkcji materiału biologicznego zwierząt domowych oraz stosowania nowoczesnych technologii w rolnictwie. Ponadto strona kirgiska jest zainteresowana dostawami polskich kombajnów zbożowych, ciągników oraz szeregu innych maszyn rolniczych. Należy jednak zauważyć, że aktualna sytuacja gospodarcza Kirgistanu, w tym spadek kursu narodowej waluty soma i przystąpienie do EUG  nie sprzyjają realizacji Polsko-Kirgiskiej Umowy Kredytowej. Spadek kursu waluty wpływa negatywnie na zachowania inwestycyjne kirgiskich przedsiębiorców, zaś przystąpienie do EUG spowodowało, że rynek kirgiski jest zalewany towarami rosyjskimi i kazachstańskimi w wyniku deprecjacji ich walut : rubla i tenge.

       

      Gospodarcze umowy dwustronne

      Republika Kirgiska została uznana przez Polskę w dniu 27 grudnia 1991 roku, wkrótce po ogłoszeniu niepodległości, a stosunki dyplomatyczne ustanowiono 25 marca 1992 roku. Istotnym wydarzeniem w historii wzajemnych stosunków było zawarcie w tym samym roku „Umowy o współpracy i handlu”. Aktualnie kontakty gospodarcze reguluje „Umowa o współpracy gospodarczej”, podpisana w dniu 7 września 2006 roku. Między obu krajami podpisana jest również konwencja konsularna oraz umowa o współpracy kulturalno-naukowej, umowa o ochronie miejsc pamięci. Wśród innych dokumentów o charakterze prawno-traktatowym wymienić należy umowy  rządowe z 19 listopada 1998 roku odpowiednio: w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku oraz o współpracy w dziedzinie turystyki, a także umowę rządową z 25 października 2002 roku o międzynarodowych przewozach drogowych. Istnieje także „Porozumienie o współpracy między Krajową Izbą Gospodarczą RP a Izbą Przemysłowo-Handlową RK”. W 2012 r. podpisane zostało porozumienie między Urzędem Patentowym Rzeczpospolitej Polskiej i państwową Służba Własności Intelektualnej i Innowacji Kirgiskiej Republiki.

       

      W połowie (25 czerwca) 2014 r. Polska i Kirgistan podpisały umowę o kredycie wiązanym  
      w wysokości 40 mln euro na rozwój kirgiskiego rolnictwa.

       

      Handel zagraniczny

      Obroty handlowe pomiędzy Polską a Kirgistanem w 2015 r. wyniosły 26,4 mln USD i były niższe  
      o 33,0% niż w 2014 roku. W tym polski eksport wyniósł 23,4 mln USD i był niższy o 33,3%, a import z KR do Polski 3,1 mln USD i był niższy o 28,0%. Spadek wartości polskiego eksportu do Kirgizji w 2015 r. o 33,3% w porównaniu z rokiem 2014, wpisuje się w ogólną tendencję spadkową importu do Kirgistanu (spadek o 29,0%) i związany jest z panującym spowolnieniem w kirgiskiej gospodarce, spadkiem wartości waluty miejscowej oraz kryzysem gospodarczym w całym regionie państw EUG. Rozwojowi polsko-kirgiskich stosunków dwustronnych nie sprzyja także sytuacja polityczna w KR, która ukształtowała się po październikowych wyborach parlamentarnych w roku ubiegłym. Wybory parlamentarne w Kirgistanie wygrały bowiem partie sympatyzujące z Rosją, a koalicja, która się wyłoniła, wyraźnie dąży do zbliżenia z Moskwą.

       

       Wymiana handlowa Polski z Kirgiska Republiką w 2010-2015 (w mln USD)

       

      2010 r.

      2011 r.

      2012 r.

      2013 r.

      2014 r.

      2015 r.

      Obroty

      28,3

      24,4

      39,8

      38,8

      39,4

      26,4

      Eksport

      27,2

      23,5

      38,9

      36,6

      35,1

      23,4

      Import

      1,0

      0,9

      0,5

      2,2

      4,3

      3,1

      Saldo

      26,2

      22,4

      38,4

      34,4

      30,8

      20,3

      Źródło:  wg danych Narodowego Komitetu Statystycznego KR      

       

       W 2015 r. Polska zajęła 12-te miejsce na liście największych dostawców towarów i usług do Kirgistanu (0,6% udziału w kirgiskim imporcie ogółem), ustępując jej sąsiadom: Chinom, Kazachstanowi, Uzbekistanowi, bliskiej cywilizacyjnie i kulturowo Turcji oraz krajom WNP: Rosji, Białorusi, Ukrainie, a także silnym gospodarkom: USA, Niemcom, Japonii i Korei. Szczegółowe dane nt. pozycji Polski wśród krajów – dostawców do Kirgiskiej Republiki przedstawia Załącznik nr 6.

       

      Analizując polski eksport do Kirgistanu w 2015 r. w poszczególnych grupach towarowych okazuje się, iż pierwsze dziesięć pozycji towarowych stanowi 72,3% całego polskiego eksportu do Kirgistanu.

       

      Główne pozycje w polskim eksporcie do Kirgistanu w 2015 r. to: maszyny i urządzenia mechaniczne oraz ich części (15,5%),  papier i tektura oraz artykuły z masy papierniczej papieru lub tektury  (11,5%), preparaty perfumeryjne, kosmetyczne lub toaletowe (8,3%), produkty farmaceutyczne 7,0%, maszyny i urządzenia elektryczne oraz ich części (6,0%), cukry i wyroby cukiernicze (5,1%), drewno i artykuły z drewna; węgiel drzewny (4,8%), mydło, organiczne środki powierzchniowo czynne preparaty piorące, smarowe, woski syntetyczne (4,7%), tworzywa sztuczne i artykuły z nich (4,7%), meble; pościel, artykuły wyposażeniowe, lampy i oprawy oświetleniowe (4,7).

       

      Polska w 2015 r. znalazła się na 19 miejscu wśród importerów z Kirgizji.  Z punktu widzenia kirgiskiego eksportu, pierwsze dziesięć pozycji towarowych stanowi aż 99,2% całego polskiego importu z Kirgistanu. Dominujące pozycje w polskim imporcie z Kirgistanu w 2015 roku to: tytoń i przemysłowe namiastki tytoniu (46,5%), ołów i artykuły z ołowiu  (13,6%), warzywa oraz niektóre korzenie i bulwy, jadalne (13,2%), rudy metali, żużel i popiół (9,2%), pojazdy nieszynowe oraz ich części i akcesoria (7,1%), narzędzia, przybory i pozostałe sztućce z metali nieszlachetnych (4,1%), chemikalia nieorganiczne; organiczne lub związki metali szlachetnych (2,4%), maszyny i urządzenia mechaniczne; ich części (1,5%), maszyny i urządzenia elektryczne oraz ich części (1,0%), przetwory spożywcze (0,6%)

       

      Polska pomoc rozwojowa dla Kirgistanu

       Od 2008 r. Polska wspiera Kirgistan w ramach polskiej pomocy rozwojowej. W 2013 r. łączna wartość projektów z Polskiej Pomocy w Kirgistanie wyniosła ok. 1,3 mln PLN. Polska strona dużo uwagi poświęca zwłaszcza  dostępu do wody (budowa studni i kanałów irygacyjnych) oraz oczyszczania ścieków. Ważnym kierunkiem współpracy dwustronnej była  kontynuacja polskiej pomocy rozwojowej dla Kirgistanu.  W 2015 r. placówka we współpracy z partnerami lokalnymi zrealizowała  projekty rozwojowe w ramach małych grantów mające na celu poprawę dostępu do wody pitnej na ternach wiejskich,  wspieranie rozwoju sektora mikrokredytowgo, wspieranie małej i średniej przedsiębiorczości poprzez szkolenie liderów organizacji pozarządowych w Kirgistanie. Istotnym kierunkiem współpracy jest również przekazywanie polskich doświadczeń z zakresu wybranych zagadnień polityki gospodarczej, realizowane przez resorty gospodarki obydwu krajów.

       

      Dostęp do rynku


       

      V DOSTĘP DO RYNKU

      Warunki dostępu do rynku dla polskich towarów i usług

      Władze kirgiskie prowadzą liberalną politykę w zakresie dostępu do rynku wewnętrznego. W polityce handlowej kraju obowiązują rozwiązania, które są zgodne z wymogami Światowej Organizacji Handlu (WTO). Jednocześnie jednym z priorytetów Kirgizji jest tworzenie dogodnych warunków dla zagranicznych inwestorów, głównie inwestycji bezpośrednich. Od roku 2000 prowadzona jest prywatyzacja strategicznych branż gospodarki kraju, takich jak energetyka i telekomunikacja.

       

      12 sierpnia 2015 r. weszło w życie Porozumienie o przystąpieniu Republiki Kirgiskiej do EUG.  
      Z powyższą datą Kirgistan stał się pełnoprawnym członkiem EUG, czego konsekwencją stało się formalne zniesienie kontroli celnej na granicy kirgisko-kazachstańskiej, jako wewnętrznej granicy tej organizacji. Integracja w ramach EUG stwarza teoretyczną szansę na rozwój kilku branż przemysłu  i gospodarki rolnej Kirgistanu poprzez otwarcie dużych rynków innych krajów EUG (Rosji i Kazachstanu), uproszczenie procedur dla migrujących pracowników i stworzenie różnych, wspólnych biznes-projektów, co może pomóc w poprawie logistyki, infrastruktury i zarządzania państwem.  

       

      Z dniem 12 sierpnia 2015 r. w KR zaczęła funkcjonować jednolita dla EaUG taryfa celna oraz jednolita nomenklatura towarowa, stosowana w wymianie międzynarodowej. W KR obowiązywać będą wspólne dla krajów EUG wymogi dla produkcji towarów, a certyfikaty zgodności i bezpieczeństwa (wg jednolitego wzoru) będzie można uzyskiwać w dowolnym kraju członkowskim.

       

      W opublikowanym przez Bank Światowy zestawieniu „Doing Business 2016”, Kirgistan pod względem warunków sprzyjających do prowadzenia działalności gospodarczej zajmuje 67 pozycję wśród 189 ujętych w rankingu gospodarek świata. W porównaniu z poprzednią edycją ranking Kirgistanu nie uległ zmianie w ujęciu całkowitym.

       

      W odniesieniu do kategorii handel zagraniczny Kirgistan zajmuje 83 pozycję (spadek o  1 pozycję w stosunku do roku poprzedniego). Procedury importowe wymagają sporządzenia 12 dokumentów, a całkowity czas i koszt związany z procedurami importowymi (dokumentacja i odprawa na granicy) to odpowiednio: 73 godziny i 712 USD. Procedury eksportowe wymagają sporządzenia 13 dokumentów, a całkowity czas i koszt związany z procedurami eksportowymi (dokumentacja i odprawa na granicy) to odpowiednio: 51 godzin i 675 USD.

       

      Według badań przeprowadzonych przez Międzynarodową Korporację Finansową w 2015 r., korupcja i nieprzewidywalność rządu to główne przeszkody dla zagranicznych inwestorów w Kirgistanie. Według Korporacji, najczęstsze przyczyny otwierania biznesu w Kirgistanie przez inwestorów zagranicznych to rozmiar rynku wewnętrznego, prostota rejestracji i otrzymania licencji, a także prawo sprzyjające prowadzeniu biznesu. Inwestorzy nie korzystają natomiast z ulg oferowanych przez państwo, a 20% z nich przyznało się do przekupstwa.

       

      43% przedsiębiorców za najważniejszą barierę w prowadzeniu biznesu w Kirgistanie uważa korupcję, a 41,6% nieprzewidywalność działań rządu. Dla 62% cudzoziemców problem stanowi kwestia porządku publicznego i bezpieczeństwa, a 40% obawia się ryzyka wywłaszczenia. 39% respondentów skarży się na dyskryminację inwestorów zagranicznych.

       

      Pod względem zagrożeń politycznych, Kirgistan, w ocenie ekspertów, zajmuje przedostatnie miejsce wśród krajów Azji Centralnej, wyprzedzając jedynie Tadżykistan. Jeśli chodzi wyłącznie o zagrożenia wewnętrzne, polegające głównie na słabości państwa, to Kirgistan zajmuje zdecydowanie najgorszą pozycję wśród państw Azji Centralnej.

       

      Polskie firmy angażujące się w Kirgistanie, mogą korzystać ze wsparcia Konsulatu Honorowego RP w Biszkeku (http://hkrp.kg/pl/), oraz w Kazachstanie Wydziału Promocji Handlu i Inwestycji w Ałmaty (http://almaty.trade.gov.pl/) i Ambasada RP w Astanie (astana.msz.gov.pl).

       

      Ochrona własności przemysłowej i intelektualnej

       W dziedzinie praw własności, w tym intelektualnej, stworzone zostały ramy prawne, zapewniające odpowiednią ochronę, w oparciu o szereg ustaw, oraz międzynarodowych umów, w tym zasad obowiązujących w Światowej Organizacji Handlu. Jednak ze względu na wysoki poziom korupcji w Kirgistanie, słabe organy ścigania, praktyka stosowania tego prawa nie gwarantuje ochrony praw własności

       

      Współpraca inwestycyjna

       Polskie inwestycje w Kirgistanie, których wartość w poszczególnych latach waha się w szerokim przedziale, pozostają nadal na niskim poziomie. Niewielka wartość polskich inwestycji w Kirgizji jest konsekwencją braku stabilności politycznej i gospodarczej, a także stosunkowo niewielkiej chłonności rynku oraz znacznego geograficznego oddalenia obydwu krajów. W roku 2015 r. jak i w 2014 r. polskie inwestycje w Kirgizji nie są notowane. Wg danych Ministerstwa Gospodarki KR poczynając od 1995 r. Polska ogółem zainwestowała w Kirgizji 4 806,7 tys. USD. Pod względem skumulowanych bezpośrednich inwestycji zagranicznych Polska zajmuje 40 miejsce wśród wszystkich 86 państw inwestujących w Kirgiskiej Republice (w okresie od 1995 r. do 2015 r.)

       

      Polskie inwestycje bezpośrednie brutto w Kirgistanie w latach 2008 – 2015

      Tys. USD

       

      rok

      2008

      2009

      2010

      2011

      2012

      2013

      2014

      2015

      Wielkość

      inwestycji

      155,4

      1053,2

      643,7

      224,7

      708,6

      171,3

      -

      -

                     Źródło: Państwowy Komitet Statystyki Republiki Kirgiskiej

       

      Współpraca gospodarcza z Republiką Kirgiską – mocne i słabe strony

       

       Kirgistan: zalety dla współpracy biznesowej

      Atrakcyjność zasobów naturalnych. Kirgizja posiada istotne zasoby naturalne, takie jak złoto i inne metale kolorowe, zasoby wodne i hydroenergetyczne. Kraj ma także potencjał w sferze rozwoju turystyki, dzięki walorom geograficznym. Ekologicznie czysta przyroda, góry (różnych wysokości), jeziora, rzeki górskie, stanowią duży potencjał dla rozwoju turystyki. Dla potencjalnych inwestorów istotne znaczenie ma też dostępność wykwalifikowanej, umotywowanej siły roboczej oraz działania władz - zgodnie z założeniami Strategii, w latach 2013-2017 - służące wypracowaniu korzystnych warunków do inwestowania, co jednak wiąże się z koniecznością ustanowienia stabilnego prawa w tym zakresie i zagwarantowaniem dostępu do źródeł finansowania.

       

      Ponadto ze względu na położenie geograficzne, Kirgizja jest krajem z dużym potencjałem tranzytowym, aby stać się główną trasą dla tranzytu towarów przez korytarz transportowy Azji Centralnej. Taka trasa - uwzględniana w ramach Programu TRACECA - łączy rynki europejskie, chińskie oraz japońskie, wykorzystując kraje Kaukaskie i Azji Centralnej jako centrum tranzytowe.

       

      Jako słabe strony wymienia się następujące czynniki:

      Utrzymująca się od 2010 r. niestabilność socjalno-polityczna, w tym zaostrzający się podział polityczno-społeczny na północ i południe kraju, trudności gospodarcze (w szczególności uzależnienie finansów publicznych od pomocy zagranicznej), słabe struktury państwowe, napięcia etniczne na południu kraju pomiędzy Kirgizami a mniejszością uzbecką - w konsekwencji w Kirgistanie mamy do czynienia  z niestabilnością polityczną, słabością aparatu państwowego, podzieloną i rozdrobnioną sceną polityczną.

       

      Trudne środowisko biznesowe - konieczna jest przede wszystkim zmiana podejścia do inwestorów zagranicznych, a w szczególności wprowadzenie gwarancji ochrony inwestorów zagranicznych oraz ukrócenie powszechnie stosowanych praktyk korupcyjnych np. w przetargach publicznych.

       

      Skromna infrastruktura - Kirgistan stoi przed koniecznością modernizacji i rozbudowy infrastruktury kraju, szczególnie infrastruktury transportu, aby możliwe było wykorzystanie potencjału tranzytowego.

       

      Ograniczenia regionalne - z powodu  odległości od głównych międzynarodowych rynków towarowych i ograniczonego dostępu do innych rynków regionalnych Kirgistan ma ograniczony potencjał dla przyciągania inwestycji.

       

      Przydatne linki i kontakty


       

      VI PRZYDATNE LINKI I KONTAKTY

       

      Konsulat Honorowy RP w Biszkeku http://hkrp.kg/pl/

      Wydział Promocji Handlu i Inwestycji w Ałmaty http://almaty.trade.gov.pl/

      Ambasada RP w Astanie astana.msz.gov.pl

       

       MINISTERSTWA I URZĘDY CENTRALNE REPUBLIKI KIRGISKIEJ

      Ministerstwo Spraw Zagranicznych

      http://www.mfa.kg

      gendep@mfa.gov.kg

      Ministerstwo Obrony

      http://www.mil.kg

      ud@mo.mail.kg

      Ministerstwo Spraw Wewnętrznych

      http://www.mvd.kg

      pressa@mail.mvd.kg

      Ministerstwo Sprawiedliwości

      http://www.minjust.gov.kg

      minjust@bishkek.gov.kg

      Ministerstwo Finansów 

      http://www.minfin.kg

      minfin@minfinf.kg

      Ministerstwo Regulowania Gospodarki

      http://www.mert.kg

      mert_kg@mail.ru

      Ministerstwo Rolnictwa

      http://www.agroprod.kg

      agroprod@elcat.kg

      Ministerstwo Transportu i Komunikacji

      http://www.mtk.gov.kg

      mtk@mtk.gov.kg

      Ministerstwo Sytuacji Nadzwyczajnych

      http://www.mchs.in.kg

      mchs.osz@elcat.kg

      Ministerstwo Edukacji i Nauki

      http://www.minedu.kg

      monk@monk.bishkek.gov.kg

      Ministerstwo Ochrony Zdrowia

      http://www.med.kg

      mz@med.kg

      Ministerstwo Pracy

      http://www.mz.kg

      mz@mz.kg

      Ministerstwo Skarbu Państwa

      http://www.spf.gov.kg

      goskomitet@ktnet.kg

      Ministerstwo Zasobów Naturalnych

      http://www.geo.gov.kg

      info@geo.gov.kg

       Agencje Państwowe

      Państwowa Agencja ds. Kontroli

      http://www.antimonopolia.kg

      gkap@elkat.kg

      Agencja Architektury i Budownictwa

      http://www.gosstroy.gov.kg

      mail@gosstroy.bishkek.gov.kg

      Państwowa Agencja Ochrony Środowiska i Gospodarki Leśnej

      http://www.nature.kg

      demos@intranet.kg

      Państwowa Agencja Zabezpieczenia Socjalnego

      http://www.mlsp.kg

      mlsp@mlsp.kg

      Państwowa Agencja Wychowania Fizycznego i Sportu

      http://www.sport.gov.kg

      goskomsport05@mail.ru

      Państwowa Agencja ds. Kultury

      http://www.minculture.gov.kg

      mincultkr@mail.ru

      Służby Państwowe

      Państwowa Służba Ochrony Pogranicza

      Państwowa Służba Podatkowa

      http://www.sti.gov.kg

      stimf@sti.gov.kg

      Państwowa Służba Celna

      http://www.customs.gov.kg

      papers@customs.gov.kg

      Państwowa Służba ds. Nadzoru i Kontroli Rynku Finansowego

      www.fsa.kg

      fsa@fsa.kg

      Fundusze

      Fundusz Państwowych Rezerw Materiałowych

      http://www.goszakupki.gov.kg

      gosagency@totel.kg

      Fundusz Obowiązkowego Ubezpieczenia Medycznego

      foms.go.k                                                                     

      27 stycznia 2014 (ostatnia aktualizacja: 23 maja 2016)

      Drukuj Drukuj Podziel się treścią: