close

  • Polsce – służyć, Europę – tworzyć, Świat – rozumieć

     

  • KOREA POŁUDNIOWA

  • Korea

    •  Informacje o kraju


       

      1.1. Położenie geograficzne, ludność, obszar, stolica, języki urzędowe

       

      Położenie geograficzne: Republika Korei (RK) położona jest na Półwyspie Koreańskim, usytuowanym pomiędzy Chinami a kontynentem azjatyckim oraz archipelagiem Wysp Japońskich. Półwysep Koreański, na którym oprócz RK zlokalizowana jest również Koreańska Republika Ludowo- Demokratyczna (KRLD), otacza od zachodu Morze Żółte, oddzielające Koreę od Chin, a od wschodu i południa Morze Japońskie (wg. źródeł koreańskich: Wschodnie), oddzielające ten kraj od Japonii.

       

      Ludność: Populacja Republiki Korei liczy 50,62 milionów osób. Liczba osób pracujących w wieku 15-64 osiągnie maksimum w 2016r. wynosząc 37 milionów osób po czym zacznie maleć. Średnia gęstość zaludnienia wynosi ok. 519 mieszkańców na km⊃2;. 82% ludności mieszka w miastach. Aglomeracja seulska skupiająca ponad 25 milionów mieszkańców jest jedną z największych na świecie. Seul należy do najbardziej zatłoczonych miast na świecie. Inne duże ośrodki miejskie to Busan, Daegu, Incheon, Daejeon, Ulsan, Gwangju.

       

      Południowa Korea jest krajem jednolitym narodowościowo, aż 96,5% ogółu ludności stanowią Koreańczycy.

       

      Obszar, granice: Długość części Półwyspu Koreańskiego należącej do RK wynosi 350 kilometrów, natomiast szerokość około 270 km. Terytorium kraju zajmuje powierzchnię 100,2 tys. km⊃2;. Republika Korei posiada granice morskie z Chinami oraz Japonią. Od północy graniczy z Koreańską Republiką Ludowo-Demokratyczną, od której na całej szerokości półwyspu oddziela ją obszar strefy zdemilitaryzowanej (DMZ). DMZ ma szerokość 4 km i jest jedną z najbardziej strzeżonych linii granicznych na świecie. Nie istnieją dostępne dla ruchu przejścia graniczne pomiędzy RK i KRLD. Ukształtowanie terenu Korei Południowej jest większości górzysto-wyżynne, niziny stanowią około 30% powierzchni kraju.

       

      Stolica, podział administracyjny: Seul, stolica Republiki Korei, położony jest w północno-zachodniej części kraju. Część władz administracyjnych i ośrodków państwowych mieści się w Sejong, który ma status administracyjnej stolicy kraju. Seul leży niedaleko ujścia rzeki Han do Morza Żółtego, około 50 km na południe od strefy zdemilitaryzowanej. Seul jest politycznym, społecznym oraz ekonomicznym centrum Republiki Korei.

       

      Republika Korei podzielona jest na 9 prowincji (Do), będących odpowiednikami polskich województw. Są to: północna prowincja Chungcheong, południowa prowincja Chungcheong, prowincja Gangwon, prowincja Gyeonggi, północna prowincja Gyeongsang, południowa prowincja Gyeongsang, północna prowincja Jeolla, południowa prowincja Jeolla oraz Jeju. Oprócz Seulu definiowanego jako miasto specjalne, w RK wyznaczonych jest 6 miast metropolitalnych: Incheon, Gwangju, Busan, Daejeon, Daegu, Ulsan oraz autonomiczne miasto metropolitarne Sejong.

       

      Język: Jedynym językiem oficjalnym i urzędowym jest koreański. Język angielski jest czasem stosowany w międzynarodowej korespondencji handlowej, ale jego znajomość nie jest powszechna.

       

      1.2. Warunki klimatyczne

           

      Korea leży w strefie klimatu monsunowego, w północnej i środkowej części ma on charakter umiarkowanie ciepły, w południowej podzwrotnikowy. Średnia temperatura w styczniu wynosi około –4°C, w lipcu około +25°C. Przeciętna suma opadów dla całego kraju wynosi 100 cm. Pora deszczowa przypada na okres od połowy czerwca do początku września, w którym spada 2/3 łącznych opadów rocznych. Późnym latem do wybrzeży Korei Południowej docierają tajfuny.

           

      1.3. Główne bogactwa naturalne

           

      Republika Korei nie posiada w zasadzie bogactw naturalnych. Na jej terenie w niewielkich ilościach występują: węgiel, wolfram, grafit, molibden, ołów.

       

      1.4. System walutowy, kurs i wymiana

       

      Jednostką walutową w RK jest won południowokoreański (₩) oznaczany kodem KRW. W użyciu występują banknoty o nominałach: ₩1.000, ₩5.000, ₩10.000, ₩50.000 oraz monety ₩10, ₩50, ₩100, ₩500. 1 won teoretycznie dzieli się na 100 dzonów, nie występują one jednak w obiegu. Od 1997 roku won jest walutą o kursie płynnym. W październiku 2016 roku za 1 USD trzeba było zapłacić około 1,125 KRW, za 1 EUR ok. 1,239 KRW, zaś za 1 PLN ok. 289 KRW.

       

      1.5. Religia

       

      Prawie połowa ludności RK deklaruje się jako niewierzący. Wśród osób deklarujących wiarę 22.8% to buddyści, 18.3% stanowią protestanci a 10.9% to chrześcijanie kościoła rzymskokatolickiego. Pozostali są wyznawcami innych religii, łączących elementy szamanizmu, taoizmu, konfucjanizmu, buddyzmu i chrześcijaństwa.

       

      1.6. Infrastruktura transportowa

       

      Republika Korei posiada doskonale rozwiniętą infrastrukturę komunikacyjną, spełniającą wysokie standardy międzynarodowe. Należą do niej: sieć autostrad o łącznej długości 4,1 tys. km, 13,9 tys. km dróg krajowych, 18 tys. km dróg regionalnych, światowej klasy lotniska (3 międzynarodowe, w tym główne lotnisko Incheon obsługujące stolicę kraju, 7 krajowych i międzynarodowych oraz 5 wyłącznie krajowych), 19 portów morskich. Ponadto RK może się poszczycić szybką koleją KTX łączącą główne miasta kraju. Łączna długość połączeń KTX wynosi 3,590 km. Przejazd KTX na trasie Seul-Busan (346 km) trwa ok. 3 godz. Ze względu na położenie RK przejścia graniczne znajdują się wyłącznie na międzynarodowych lotniskach i w portach morskich.

       

      1.7. Obowiązek wizowy

       

      Polscy obywatele nie muszą posiadać wiz przy wyjazdach turystycznych do Republiki Korei na okres do 90 dni.

       

      Przy pobytach turystycznych nie ma obowiązku meldunkowego, niemniej jednak należy podać adres pobytu podczas wizyty. W przypadku pobytów wiążących się z wykonywaniem pracy lub nauką konieczne jest uprzednie uzyskanie wizy. Na jej podstawie oraz oświadczenia pracodawcy lub uczelni władze imigracyjne wydają dokument tożsamości cudzoziemca – Alien Registration Card.

       

      1.8. Wykaz świąt państwowych w 2016

       

      1 stycznia

      piątek

      Nowy Rok

      7-10 lutego

      niedziela, poniedziałek, wtorek, środa

      Nowy Rok wg. kalendarza księżycowego

      1 marca

      wtorek

      Święto Ruchu Niepodległościowego

      5 maja

      czwartek

      Dzień Dziecka

      14 maja

      sobota

      Urodziny Buddy

      6 czerwca

      poniedziałek

      Dzień Pamięci o poległych podczas służby
      oraz w walce za Ojczyznę

      15 sierpnia

      poniedziałek

      Święto Wyzwolenia spod Okupacji Japońskiej

      14-16 września

      środa, czwartek, piątek

      Święto Dziękczynienia

      3 października

      poniedziałek

      Dzień utworzenia pierwszego państwa koreańskiego

      9 października

      niedziela

      Dzień języka koreańskiego Hangeul

      25 grudnia

      niedziela

      Boże Narodzenie

       

      System administracyjny


       

      2.1. Ustrój polityczny

       

      Korea Południowa jest demokracją parlamentarną z silną władzą prezydencką. Prezydent wybierany jest w wyborach powszechnych na 5-letnią kadencję bez możliwości reelekcji. Od 25 lutego 2013 r. stanowisko to piastuje po raz pierwszy kobieta, PARK Geun-hye, członek konserwatywnej partii Saenuri. Pracami rządu administruje premier powoływany przez prezydenta. Od czerwca 2015 r., premierem jest HWANG Kyo-ahn.

       

      W rezultacie kryzysu politycznego trwającego od października 2016 r., spowodowanego przez skandal korupcyjny wokół wieloletniej znajomej prezydent Park Geun-hye  – Choi Soon-sil, 9 grudnia 2016 r. parlament - Zgromadzenie Narodowe RK - przegłosowało wniosek o impeachment prezydent Park Geun-hye. W związku z tym została ona odsunięta od sprawowania urzędu, a obowiązki głowy państwa tymczasowo pełni premier Hwang Kyo-ahn. Wniosek o impeachment jest obecnie procedowany przez Trybunał Konstytucyjny, który ma 180 dni na orzeczenie o jego zasadności lub nie (do 6 czerwca 2017 r.).

       

      2.2. Władza ustawodawcza

       

      Władzę ustawodawczą sprawuje Zgromadzenie Narodowe składające się z 300 członków wybieranych na czteroletnie kadencje. 253 posłów pochodzi z okręgów jednomandatowych, pozostałych 47 wybieranych jest na mocy ordynacji proporcjonalnej. W wyniku wyborów które odbyły się 13 kwietnia 2016 r. konserwatywna partia Saenuri posiada nieznaczną większość w parlamencie.

       

      2.3. Władza wykonawcza

       

      Zgodnie z koreańską konstytucją na czele państwa stoi prezydent. Jest on również głównym ośrodkiem władzy wykonawczej Republiki Korei oraz zwierzchnikiem sił zbrojnych. Prezydent jest bezpośrednim zwierzchnikiem licznych agencji rządowych i urzędów centralnych. Premier Republiki Korei powoływany jest przez prezydenta i zatwierdzany przez parlament. Premier jest odpowiedzialny za koordynację pracy ministerstw.

       

      2.4. Struktura administracji państwowej

       

      Wraz z inauguracją kadencji Prezydent Park Geun-hye w marcu 2013 r. została przeprowadzona rekonstrukcja rządu Republiki Korei, w wyniku której w skład administracji państwowej wchodzi obecnie 17 ministerstw. Sprawy gospodarcze leżą przede wszystkim w kompetencjach Ministerstwa Handlu, Przemysłu i Energii (wraz z podległym mu Urzędem ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw oraz Koreańskim Biurem Własności Intelektualnej), a także Ministerstwa Strategii i Finansów (podległe mu są: Narodowa Służba Podatkowa, Koreańska Służba Celna, Biuro Zamówień Publicznych oraz Urząd Statystyczny). Bezpośrednio podległe urzędowi Premiera są m.in. Koreańska Komisja ds. Uczciwego Handlu oraz Ministerstwo Bezpieczeństwa Żywności i Leków, odpowiedzialne za dopuszczanie na rynek koreański żywności oraz leków.

       

      2.5. Administracja gospodarcza

       

      W Republice Korei działa wiele urzędów i organizacji bezpośrednio lub pośrednio związanych z gospodarką. Organizacje o charakterze gospodarczym afiliowane są przy ministerstwach lub działają w sposób samodzielny i niezależny. Są to m.in. izby przemysłowo-handlowe, organizacje importerów i/lub eksporterów, specjalne strefy przemysłowe oraz ekonomiczne, agencje promujące Koreę jako cel inwestycji zagranicznych lub przyjazdów turystycznych oraz wiele organizacji branżowych. Ta rozbudowana struktura odzwierciedla priorytet państwa, jakim od lat jest rozwój gospodarczy, w tym przede wszystkim handel zagraniczny.

       

      W Ministerstwie Handlu, Przemysłu i Energii RKMinistry of Trade, Industry and Energy istnieje szereg działów odpowiedzialnych za współpracę i wsparcie dla przedsiębiorstw produkcyjnych i handlowych. Są to między innymi:

      • Centrum Pomocy dla Przedsiębiorstw - zajmujące się przyjmowaniem zgłoszeń dotyczących przeszkód w działalności gospodarczej wypływających z: regulacji prawnych, postępowań administracyjnych, działania urzędów państwowych.
      • Centrum ds. zmian przepisów – zajmujące się dostarczaniem informacji dotyczących zmian w regulacjach prawnych związanych z działalnością przedsiębiorstw.
      • e-Government dla obcokrajowców – portal zawierające ogólne informacje dla inwestorów zagranicznych.

       

      Ważnym elementem koreańskiej administracji gospodarczej jest Urząd ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw. Zadaniem urzędu jest m.in.: wypracowywanie polityki wspierającej małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP), promowanie rozwoju MŚP, analizowanie trendów i zbieranie informacji związanych z sektorem MŚP, wypracowywanie projektów związanych z restrukturyzacją MŚP, wsparcie dla przedsiębiorstw typu venture capital, wsparcie dla MŚP w przypadkach dotkliwych negatywnych szoków podażowych, wsparcie współpracy pomiędzy MŚP a dużymi koncernami, wsparcie technologiczne i finansowe.

       

      Do najważniejszych koreańskich organizacji gospodarczych należą:

      • Federacja Koreańskiego Przemysłu (FKI) – skupiająca przedstawicieli przemysłu koreańskiego, wśród członków federacji znajdują się przedstawiciele największych koreańskich koncernów. Celem organizacji jest rozwój koreańskiego przemysłu a zarazem wspieranie i reprezentowanie własnych członków. (http://www.fki.or.kr/en/)
      • Koreańska Agencja Promocji Handlu i Inwestycji (KOTRA) – realizująca zadania związanie promocją kraju jako partnera gospodarczego, a w szczególności inwestycyjnego. (http://www.kotra.or.kr/foreign/main/KHEMUI010M.html?LOCALE=en)
      • Koreańskie Centrum Inwestycyjne (KISC) – instytucja wspomagająca zagranicznych inwestorów w RK. (http://www.investkorea.org/en/index.do)
      • Koreańska Izba Handlu i Przemysłu (KCCI) – skupiająca 71 regionalnych izb handlowych zachowujących dużą niezależność. Zadaniem izby jest wzmacnianie współpracy pomiędzy przedsiębiorstwami w ramach sektora prywatnego, a także ze strukturami rządowymi, organizacja seminariów i konferencji, doradztwo, zbieranie informacji dotyczących przemysłu koreańskiego, tworzenie propozycji legislacyjnych dotyczących działalności gospodarczej.

      (http://english.korcham.net/nChamEng/Service/Main/appl/Main.asp)

      • Koreańska Organizacja Handlu Międzynarodowego (KITA) – agencja zajmująca się promocją koreańskiego eksportu min. poprzez doradztwo, pośrednictwo w znajdowaniu partnerów handlowych itp. (http://www.kita.org/)
      • Koreański Związek Importerów (KOIMA) – organizacja wspomagająca koreańskich importerów organizująca m.in. targi i wystawy dla zagranicznych firm zainteresowanych wejściem na rynek koreański. (http://www.import.or.kr/index.do)
      • Koreańska Federacja Pracodawców (KFP) – priorytetem organizacji jest obrona praw pracodawców. KFP uczestniczy w komisjach trójstronnych, świadczy doradztwo prawne, współpracuje z organami państwowymi w tworzeniu projektów legislacyjnych dotyczących rynku pracy.
        (http://www.kefplaza.com/kef/kef_eng_intro_1.jsp)

       

      2.6. Sądownictwo gospodarcze

       

      Sprawy gospodarcze są w Republice Korei rozpatrywane przez sądy powszechne. Nie występują oddzielne wydziały do spraw gospodarczych w sądach okręgowych czy rejonowych. Sprawy te prowadzone są przez wyznaczonych wyspecjalizowanych sędziów.

       

      Gospodarka


       

      3.1. Ogólna charakterystyka sytuacji gospodarczej

       

      Korea Południowa należy do krajów, które w ostatnim półwieczu osiągnęły najbardziej spektakularny sukces gospodarczy. W ciągu zaledwie jednego pokolenia jeden z biedniejszych krajów Azji awansował do grona najbardziej rozwiniętych i najbardziej zaawansowanych technologicznie gospodarek świata. W 2015r., jako czwarta największa gospodarka świata, Korea Południowa plasowała się na 11 pozycji na świecie pod względem wielkości PKB awansując z miejsca 13 w poprzednim roku. Jeszcze na początku lat 60. produkt krajowy brutto (PKB) na osobę w RK osiągał niewiele ponad 100 USD, czyli poziom porównywalny z najsłabiej rozwiniętymi krajami. Wówczas PKB per capita w Republice Korei stanowił zaledwie ok. 3,5% produktu wypracowywanego przez przeciętnego obywatela Stanów Zjednoczonych, 18,0% PKB per capita Japonii oraz niecałe 25% średniego poziomu PKB per capita na świecie. Obecnie stanowi ponad dwukrotnie więcej niż średnia światowa. Z kwotą 34,549 USD PKB na głowę mieszkańca (wg. parytetu siły nabywczej) w 2015r. Korea Południowa jest na 30 miejscu na świecie. PKB na mieszkańca Korei jest o ponad 8.000 USD większe niż Polski.

       

      Ten ogromny postęp, jaki dokonał się na przestrzeni ostatnich dziesięcioleci w gospodarce koreańskiej, był możliwy m.in. dzięki konsekwentnej polityce gospodarczej ukierunkowanej na rozwój wybranych gałęzi przemysłu oraz eksportu, przy jednoczesnym wsparciu nauki. Prowadzenie polityki protekcjonistycznej w odniesieniu do określonych branż i podmiotów stworzyło sprzyjające warunki do powstawania w tym kraju wielkich konglomeratów (tzw. czeboli), które stworzyły rodzaj konkurencji oligopolistycznej. Pomimo wprowadzanych od lat 80-tych działań liberalizujących gospodarkę koreańską (ograniczenie subsydiów eksportowych, zwiększenie dostępności rynku koreańskiego, wprowadzenie uregulowań prawnych o charakterze prokonkurencyjnym i deregulacyjnym) nie zaszkodziło to czebolom na tyle, by te utraciły swoją wiodącą rolę. Do dnia dzisiejszego cechą charakterystyczną gospodarki koreańskiej jest wysoki udział ogromnych konglomeratów w tworzeniu PKB tego kraju.

       

      Korea jest przykładem kraju, który rozwijał się etapowo - od gospodarki opartej na czynnikach podstawowych, takich jak tania siła robocza, przez okres dominacji przemysłu ciężkiego, do gospodarki skoncentrowanej na najnowszych technologiach. Efektem konsekwentnej i skutecznej polityki gospodarczej kraju realizowanej w ostatnich dziesięcioleciach był awans Republiki Korei do grona państw wysoko rozwiniętych gospodarczo.

       

      Długofalowa polityka wspierania wybranych dziedzin produkcji nie tylko przyczyniła się do dynamicznego rozwoju Korei Południowej, ale także do silnej modyfikacji struktury gospodarki tego kraju. W 1960 r. sektorami o największym udziale w wytwarzaniu PKB Korei Południowej były usługi (47,7%) oraz rolnictwo (35,8%). Sektor przemysłowy wytwarzał zaledwie 16,5% produktu krajowego. Obecnie gospodarkę koreańską cechuje silnie rozwinięty sektor usług (prawie 60% udziału w tworzeniu PKB) przy niewielkim udziale rolnictwa (2%). Do wiodących gałęzi przemysłu, który produkuje 38% PKB, należą: przemysł elektroniczny, telekomunikacyjny, samochodowy, chemiczny, stoczniowy i stalowy. Korea jest światowym liderem w produkcji półprzewodników, ekranów LCD i plazmowych, elektroniki użytkowej, takiej jak telewizory, smartfony oraz telefony komórkowe.

       

      3.2. Główne wskaźniki makroekonomiczne

       

      Wyszczególnienie

      2013

      2014

      2015

      PKB (w cenach nominalnych, mld USD)

      1,305

      1,410

      1,377

      PKB per capita (w cenach nominalnych, USD)

      23,875

      24,565

      27,222

      Wzrost rzeczywistego PKB (zmiana w %)

      2,9

      3,3

      2,6

      Wzrost rzeczywistego PKB per capita (zmiana w %)

      2,5

      2,9

      2,2

      Inflacja bazowa (%)

      1,3

      1,3

      1,2

      Stopa bezrobocia (%)

      3,1

      3,5

      3,6*

      Stopa procentowa Banku Centralnego

      2,5

      2,0

      1,5

      Wartość obrotów handlu zagranicznego (mld USD)

      1075,1

      1,098,1

      963,1

      Wartość eksportu ( mld USD)

      559,6

      572,6

      526,7

      Wartość importu ( mld USD)

      515,5

      525,5

      436,4

      Saldo handlu zagranicznego (mld USD)

      44,1

      47,1

      90,3

      Kurs KRW/USD

      1,095

      1,053

      1,131

      *) wartość szacowana. Źródła: Bank Światowy, Korea International Trade Association, KOSIS

       

      Ranking partnerów handlowych Republiki Korei w 2015 r.

      Eksport

      Import

      Państwo

      Obroty (mld USD)

      Państwo

      Obroty (mld USD)

      1 Chiny

      137,12

      1 Chiny

      90,25

      2 Stany Zjednoczone

      69,83

      2 Japonia

      45,85

      3 Hong-Kong

      30,41

      3 Stany Zjednoczone

      44,02

      4 Wietnam

      27,77

      4 Niemcy

      20,95

      5 Japonia

      25,57

      5 Arabia Saudyjska

      19,56

      6 Singapur

      15,01

      6 Tajwan

      16,65

      7 Indie

      12,02

      7 Wietnam

      9,80

      8 Tajwan

      12,00

      8 ZEA

      8,61

      9 Meksyk

      10,89

      9 Malezja

      8,60

      10 Australia

      10,83

      10 Indonezja

      8,85

      Źródło: Korea International Trade Association

       

      3.3. Bieżąca sytuacja gospodarcza

       

      Wzrost ekonomiczny w 2015r. wyniósł 2,6%, o 0,1% mniej niż szacowano. Mniejszy wzrost gospodarczy spowodowany był zarówno czynnikami wewnętrznymi jak i zagranicznymi, takimi jak liczne strajki w przemyśle samochodowym, kryzys na rynku stoczniowym i upadłości z nim związane oraz kontynuowane restrukturyzowanie korporacji.

       

      W trzecim kwartale 2016r. koreańska gospodarka wzrosła o 0,7%, nieco bardziej niż zakładano. Największy wpływ na wzrost miały inwestycje infrastrukturalne, oraz eksport.

       

      Przewiduje się, że pod koniec 2016r. wzrost ekonomiczny osiągnie 2,7%-2,8% co jest wynikiem relatywnie słabego popytu zewnętrznego na koreańskie produkty eksportowe, restrykcyjnej polityki fiskalnej i inflacji na poziomie 1%.

       

      By utrzymać tendencję i spełnić założony wzrost gospodarczy w wysokości 2,8% pod koniec roku na początku października rząd koreański podjął decyzję o wprowadzeniu w czwartym kwartale 2016r. pakietu fiskalnego w wysokości 8,9 mld USD. Najprawdopodobniej to przełoży się na dalszy wzrost konsumpcji, która systematycznie wzrastała w ostatnich miesiącach.

       

      Decyzja o wycofaniu z rynku popularnego telefonu Galaxy S7 Note może wpłynąć na rynek w zależności od zdolności producentów do absorbowania zapotrzebowania na produkt zastępczy.

       

      Koreański Bank Centralny utrzymuje obniżone w czerwcu o 0,25% stopy procentowe na rekordowo niskim poziomie 1,25%.

       

      Wraz ze zwiększeniem się popytu zewnętrznego, przewiduje się, ze wzrost ekonomiczny w 2017r. osiągnie 3%.

       

      3.4. Główne sektory gospodarki

       

      Gospodarka koreańska cechuje się silnie rozwiniętym sektorem produkcyjnym oraz usług. Korea jest siódmym krajem na świecie pod względem wielkości produkcji przemysłowej. Rolnictwo generuje zaledwie 2,3 % PKB, przemysł 38,6%, a sektor usług 59,1%. Do wiodących sektorów przemysłu należą: przemysł elektroniczny, telekomunikacyjny, samochodowy, chemiczny, stoczniowy i stalowy.

       

      Wśród gałęzi, które najlepiej prosperują znajduje się przede wszystkim przemysł samochodowy i elektroniczny. Koreańskie produkty zwiększają swój udział w rynkach zagranicznych ponieważ są tańsze niż japońskie, natomiast bardziej zaawansowane technologicznie i bardziej trwałe niż chińskie. Przykładem są tu np. aparaty komórkowe LG i Samsung, które systematycznie zwiększają swój udział w rynku światowym kosztem produktów innych marek, podobnie jak telewizory, samochody, półprzewodniki, pamięci i komponenty do końcowych produktów elektronicznych.

       

      Wśród sektorów najbardziej zagrożonych recesją znalazły się: transport, produkty ropopochodne, a przede wszystkim przemysł stoczniowy. Sytuacja tego sektora jest poważnie zagrożona przez tańszą konkurencję chińską.

       

      Rząd koreański od kilku lat wdraża program wyznaczający nowe kierunki rozwoju gospodarczego (creative economy), które po kończącej się erze półprzewodników, przemysłu stoczniowego i samochodowego dadzą impuls do dalszego intensywnego rozwoju kraju. Do sektorów przyszłości zaliczono technologie związane głównie z energetyką, ekologią. W szczególności są to: technologie czystego węgla, biopaliwa, baterie słoneczne, ogniwa paliwowe, energetyka jądrowa, innowacyjny przemysł samochodowy, ekrany nowej generacji, technologie komunikacji bezprzewodowej, diody elektroluminescencyjne, roboty, nanotechnologie, biotechnologie, sprzęt medyczny, usługi medyczne i zaawansowane rozwiązania w usługach cybernetycznych.

       

      3.5. Polityka energetyczna Republiki Korei

       

      Gospodarka koreańska jest w pełni zależna od importu surowców energetycznych. Aż 97% surowców energetycznych zużywanych w ciągu roku w Korei pochodzi z importu. Dla Korei, 7. na świecie producenta dóbr przemysłowych pozbawionego praktycznie całkowicie surowców naturalnych kwestia bezpieczeństwa energetycznego i cen dostaw surowców energetycznych jest problemem strategicznym. Korea jako dziewiąty na świecie największy konsument energii jest drugim największym importerem gazu płynnego (LNG), czwartym importerem węgla i piątym importerem ropy naftowej.

       

      Potrzeby energetyczne w Korei w niespełna 40% zaspokaja ropa naftowa, natomiast po ok. 20% węgiel, gaz oraz energia jądrowa. Ok. 3% przypada na energię wodną i inne rodzaje energii odnawialnej. Korea znajduje się w światowej czołówce w dziedzinie udziału energii jądrowej w produkcji energii elektrycznej (ponad 30%).

       

      Celem koreańskiej polityki energetycznej jest dywersyfikacja źródeł pozyskiwania surowców energetycznych, zwiększenie własnego wydobycia poprzez nabywanie udziałów w kopalniach, polach gazo- i roponośnych w krajach surowcowych oraz rozwój sektora energii jądrowej i eksport reaktorów atomowych. W dokumentach strategicznych Rosja i Azja Centralna obok Afryki wymieniane są jako główne cele dyplomacji energetycznej. Nowym obszarem intensywnego poszukiwania możliwości zakupu złóż surowców stała się Ameryka Łacińska.

       

       

      Bardzo ważnym elementem polityki energetycznej oraz modernizacyjnej RK jest rozwój sektora energii jądrowej oraz eksport elektrowni jądrowych. Energetyka atomowa jest ponadto uważana przez koreańskich decydentów za realistyczną odpowiedź na potrzebę przeciwdziałania zmianom klimatu poprzez redukcję emisji CO2. Obecnie działa 21 reaktorów, kolejnych 7 jest w budowie, do 2024r. ma powstać łącznie 13 nowych reaktorów. Wówczas ich udział w krajowej produkcji prądu wzrośnie do ok. 48%.

       

      3.6. Handel zagraniczny RK

       

      Handel zagraniczny od wielu lat jest kołem zamachowym całej gospodarki kraju stanowiąc ponad 82% wielkości PKB. W roku 2011 Republika Korei została 9. krajem na świecie z obrotami HZ przekraczającymi 1 bilion USD. Jest to wyjątkowe osiągnięcie, zważywszy że jeszcze na początku lat 70. obroty wynosiły ok. 2 mld USD. W 2015 r. Korea Południowa była 5. największym krajem eksportowym na świecie, eksportując towary i usługi o wartości 526,7 mld USD. Taki wynik był możliwy dzięki proeksportowemu nastawieniu całej gospodarki oraz konsekwentnie budowanej bazie traktatowej, wspomagającej międzynarodową wymianę handlową. Niemniej jednak w 2015 roku zanotowano zmniejszenie zarówno eksportu jak i importu w porównaniu do lat poprzednich. W porównaniu do roku 2014 eksport zmalał o 8%. Jednocześnie o 16.9% zmalał import, który wyniósł 436,4 mld USD notując dodatni bilans handlowy na poziomie 90,2 mld USD.

       

      Korea eksportuje głównie urządzenia elektryczne i elektroniczne, samochody, sprzęt AGD i RTV, półprzewodniki, ekrany ciekłokrystaliczne, smartfony i podzespoły urządzeń elektronicznych. Import surowców naturalnych stanowi tradycyjnie największą kategorię importową, w której znajdują się również komponenty urządzeń elektronicznych.

       

      Gospodarka Republiki Korei jest w najwyższym stopniu, wśród wszystkich krajów OECD, uzależniona od wyników osiąganych w handlu zagranicznym.

       

      3.7. Inwestycje zagraniczne

       

      Według opublikowanych danych, suma wartości bezpośrednich inwestycji zagranicznych  (FDI) w Republice Korei w 2015r wyniosła 20,9 mld USD, nieznacznie więcej niż w roku poprzednim (19 mld USD). Podobny poziom inwestycji utrzymuje się od kilku lat, a istotną przeszkodą w jego bardziej znaczącym wzroście jest m.in. napięta sytuacja na Półwyspie Koreańskim. Największymi inwestorami pozostają USA i Japonia. Coraz więcej inwestycji lokowanych jest w zielonych technologiach, wspieranych różnymi dotacjami przez władze Korei.

       

      Koreańskie inwestycje za granicą wzrosły w 2015r. do kwoty 27,1 mld USD (z poziomu 26,9 mld USD). Utrzymane natomiast zostały najważniejsze kierunki inwestycyjne (Azja Wschodnia, Ameryka Północna, Ameryka Środkowa, Europa).

       

      3.8. Uczestnictwo w wielostronnych organizacjach i porozumieniach o charakterze ekonomicznym.

       

      Republika Korei jest członkiem wielu międzynarodowych organizacji ekonomicznych, zarówno o charakterze regionalnym (m.in. APEC - Asia-Pacific Economic Cooperation), jak i globalnym (m.in.: OECD, WTO, G-20). Jednym z celów strategicznych administracji koreańskiej jest aktywny udział w pracach organizacji międzynarodowych oraz uzyskanie maksymalnie dużego wpływu na procesy zachodzące w gospodarce światowej. Dla władz w Seulu istotny jest także wzrost międzynarodowego statusu kraju, co osiągane jest m.in. poprzez aktywność na arenie międzynarodowej.

       

      Podczas negocjacji związanych z redukcją emisji gazów cieplarnianych Korea występuje nadal po stronie krajów rozwijających się – pomimo wysokiego stopnia rozwoju i wartości PKB per capita. Nie zgadza się również na przyjęcie wszystkich zobowiązań i ograniczeń dla krajów rozwiniętych, choć przyjęła dobrowolne zobowiązanie redukcji emisji CO2 o 4 % do 2020 r. w stosunku do poziomu z 2005 r.

       

      W zakresie liberalizacji wymiany handlowej Korea największą wagę przywiązuje jednak do stworzenia własnej bazy traktatowej sprzyjającej rozwojowi handlu, głównie poprzez podpisywanie bilateralnych Umów o Wolnym Handlu (Free Trade Agreement – FTA). Jeszcze w połowie 2011 r. obowiązywały tylko umowy z Chile, Singapurem, EFTA, ASEAN i Indiami. W lipcu 2011 r. weszła w życie najważniejsza FTA z Unią Europejską, która zniosła z dniem 1 lipca 2011 większość wzajemnych ceł na towary i usługi. Szczegółowe informacje dotyczące korzyści z UE-RK FTA płynących dla polskich eksporterów i importerów można znaleźć na stronie Wydziału Promocji Handlu i Inwestycji Ambasady RP w Seulu http://seoul.trade.gov.pl/pl/ . Kolejna bardzo ważna umowa FTA ze Stanami Zjednoczonymi, a także z Peru, weszły w życie w 2012 r. Zakończono negocjacje nt. FTA z Nową Zelandią, Kolumbią i Turcją. Z różną intensywnością toczą się rozmowy z Kanadą, Radą Państw Zatoki, Meksykiem, Australią, Chinami, Japonią, Wietnamem i Indonezją. We wstępnej fazie przygotowawczej są negocjacje z MERCOSUR, Ameryką Centralną, Malezją i Izraelem. Korea rozpatruje również możliwość przystąpienia do Partnerstwa Transpacyficznego.

       

      3.9. Relacje gospodarcze z UE

       

      Stosunki RK-UE ogniskują się przede wszystkim wokół wymiany gospodarczej. Unia Europejska jest drugim pod względem wielkości obrotów partnerem handlowym RK, a łączna wartość obrotów handlowych pomiędzy partnerami wyniosła w 2015 r. ponad 141 mld USD. Eksport z Korei do Unii spadł w 2015 r. o 5,4 mld USD i wyniósł 66,2 mld USD. Jednocześnie o 10 mld USD zmalał import z Unii który wyniósł 75,3 mld USD notując ujemny dla Korei bilans handlowy na poziomie przekraczającym 9 mld USD. Od kilku lat kraje UE osiągają nadwyżkę w handlu z RK. Do największych europejskich partnerów handlowych Korei należą Wielka Brytania, Niemcy, Francja, Włochy i Holandia. W 2015 r. obroty handlowe Polski i Korei Południowej kształtowały się na poziomie 3,5 mld USD i były niższe o 4,5% niż w roku 2014. Eksport polskich produktów do Republiki Korei w tym czasie zmniejszył się o 76,3 mln USD, tj. o 9,9%, osiągając poziom 696,6 mln USD. Z kolei polski import zmniejszył się o 1042 mln USD, tj. o 27,1%. W rezultacie w wymianie handlowej Polski z Republiką Korei nastąpiło zmniejszenie deficytu z około -3,1 mld USD w roku 2014 do - 2,1 mld USD.

       

      Największą składowa eksportu UE były maszyny i sprzęt transportowy (49,9%; 21,6 mld EUR), produkty chemiczne (14,2%; 6,2 mld EUR) oraz różne wyroby przemysłowe (10,3%; 4,5 mld EUR). Z Korei Południowej UE importuje przede wszystkim maszyny i sprzęt transportowy (61,2%; 23,8 mld EUR), a także wyroby przemysłowe klasyfikowane wg materiału (12,4%; 4,8 mld EUR) oraz produkty chemiczne (10%; 3,9 mld EUR).

       

      Konsekwencją implementacji FTA był wzrost eksportu towarów do 55% w okresie 2011-czerwiec 2015). Eksport dóbr całkowicie zliberalizowanych („fully liberalised”), w tym maszyn, urządzeń elektrycznych, chemikaliów wzrósł o 46% (do czerwca 2015 – o 57%), zaś import z Rep. Korei – o 21% (do czerwca 2015 – o 35%). Eksport samochodów wzrósł o 90%, a sprzętu transportowego o 56%.

       

      Relacje gospodarcze Republika Korei – Unia Europejska

       

      Dwustronna współpraca gospodarcza


       

      4.1. Gospodarcze umowy dwustronne

       

      Stosunki gospodarcze pomiędzy Rzeczpospolitą Polską a Republiką Korei regulują
      następujące dokumenty:

      • Umowa o popieraniu i wzajemnej ochronie inwestycji podpisana w Seulu w dniu
        1 listopada 1989 r.
      • Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarta w dniu 21 czerwca 1991 r.
      • Międzyrządowa umowa o komunikacji lotniczej podpisana w dniu 14 października 1991 r.
      • Umowa o współpracy naukowo – technicznej zawarta w dniu 29 października 1993 r.
      • Umowa o wzajemnym uznawaniu praw jazdy podpisana w dniu 25 listopada 1998 r.
      • Umowa o wzajemnej współpracy i pomocy celnej zawarta w dniu 28 czerwca 1999 r.
      • Memorandum of Understanding w sprawie współpracy pomiędzy Krajową Izbą Gospodarczą a Stowarzyszeniem Importerów i Agentów Firm Zagranicznych w Korei AFTAK z września 1999 r. (obecnie KOIMA)
      • Memorandum of Understanding o współpracy pomiędzy Polską Organizacją Turystyczną a Narodową Organizacją Turystyki Korei KNTO z 13 października 2003 r.
      • Ramowa Umowa o Handlu i Współpracy zawarta w Brukseli w dniu 19 marca 2001 r. pomiędzy Unią Europejską a Republiką Korei.
      • Umowa miedzy Korporacją Ubezpieczeń Kredytów Eksportowych (KUKE S.A.) i Korea Export Insurance Corporation zawarta w dniu 23 grudnia 2004 r.
      • Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Korei o współpracy w dziedzinie turystyki zawarta w dniu 3 grudnia 2004 r.
      • Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Korei o współpracy gospodarczej zawarta w Warszawie w dniu 3 grudnia 2004 r.
      • Memorandum of Understanding pomiędzy Głównym Inspektoratem Weterynarii RP a National Veterinary Research and Quarantine Service (koreański nadzór weterynaryjny) Republiki Korei podpisane w dniu 12 marca 2007 r.
      • Memorandum of Understanding pomiędzy Ministerstwem Zdrowia RP a Ministerstwem Zdrowia i Opieki Społecznej RK podpisane w dniu 23 maja 2013 r.
      • Memorandum of Understanding pomiędzy Urzędem Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych RP a Ministerstwem Bezpieczeństwa Żywności i Leków RK podpisane w dniu 5 czerwca 2013 r.
      • Memorandum of Understanding pomiędzy Ministerstwem Administracji i Cyfryzacji a Ministerstwem Infrastruktury i Rozwoju a Ministerstwem Nauki ICT i Planowania Przyszłości podpisane w dniu 24 października 2014 r.

       

      4.2. Handel zagraniczny

       

      W 2015 r. obroty handlowe Polski i Korei Południowej kształtowały się na poziomie 3,5 mld USD i były niższe o 4,5% niż w roku 2014. Eksport polskich produktów do Republiki Korei w tym czasie zmniejszył się o 76,3 mln USD, tj. o 9,9%, osiągając poziom 696,6 mln USD. Z kolei polski import zmniejszył się o 1042 mln USD, tj. o 27,1%. W rezultacie w wymianie handlowej Polski z Republiką Korei nastąpiło zmniejszenie deficytu z około -3,1 mld USD w roku 2014 do - 2,1 mld USD.

       

      Zmiana wartości obrotów handlowych między Polską a RK w ostatnich latach przedstawiała się następująco:

       

      Źródło: Korea International Trade Association

       

      Polska eksportuje do Korei urządzenia mechaniczne i elektryczne; do rejestracji i odbioru dźwięku (53,28 %), wyroby nieszlachetne i wyroby z metali nieszlachetnych (10,73 %), pojazdy, statki powietrzne, jednostki pływające i współdziałające urządzenia (6,27 %) oraz  wyroby z kamieni, gipsu, cementu, azbestu wyroby ceramiczne, szkło (6,03 %). Import obejmuje przede wszystkim urządzenia mechaniczne i elektryczne; do rejestracji i odbioru dźwięku (59,95 %), tworzywa sztuczne i wyroby z nich; kauczuk i wyroby z kauczuku (9,56 %), wyroby nieszlachetne i wyroby z metali nieszlachetnych (8,90 %) oraz przyrządy, aparaty optyczne, kinematograficzne, pomiarowe, medyczne (7,59 %).

       

      Stan i wartość wymiany handlowej między Polską a Republiką Korei jest m.in. pochodną struktury przemysłowej i struktury eksportu obu gospodarek. Bardzo silne ukierunkowanie Korei na eksport wysoko przetworzonych produktów (elektronika, samochody, AGD i RTV), także na rynki Unii Europejskiej, jest jedną z przyczyn wysokiego ujemnego dla Polski salda bilansu handlowego. RK od wielu lat należy do grupy krajów o wysokim dodatnim saldzie handlu zagranicznego. Inną przyczyną są dokonane na przestrzeni lat znaczące przemysłowe inwestycje koreańskie w Polsce, generujące duży import zaopatrzeniowy niezbędny do produkcji.

       

      Warto zwrócić uwagę, że polskie źródła wskazują, że w pierwszych 8 miesiącach 2016 polski eksport do RK wzrósł o 10% (do 268261,7 tys. Euro) w porównaniu do analogicznego okresu w 2015 r. Na obecnym etapie trudno ocenić, jaka jest główna przyczyna tego wzrostu.

       

      4.3. Współpraca inwestycyjna

       

      Polska pozostaje liderem w przyciąganiu inwestycji koreańskich do Europy Środkowo-Wschodniej. Według statystyk Export–Import Bank of Korea (Korea EXIM) zaangażowanie inwestycyjne firm południowokoreańskich w krajach naszego regionu w 2015 wyglądało następująco:

       

      Kraj

      Liczba inwestorów koreańskich

      Wartość inwestycji koreańskich (mln USD)

      Polska

      159

      1 441

      Słowacja

      375

      1 228

      Czechy

      170

      1 183

      Rumunia

       92

      618

      Węgry

      207

      418

      Ukraina

      44

      246

      Bułgaria

      108

      200

      Austria

      83

      154

      Źródło: Korea Eximbank (2015)

       

      Prawie 90% kapitału zostało zainwestowane w przemysł i technologie związane z nowoczesną elektroniką użytkową i AGD. Na pozycji lidera wśród inwestorów koreańskich znajduje się grupa LG, posiadająca zakłady LG Electronics w Mławie oraz park przemysłowy skupiony wokół LG Philips w Kobierzycach pod Wrocławiem. Należy podkreślić, iż spośród 4 największych koreańskich konglomeratów (tzw. czeboli), trzy z nich znacząco akcentują swoją obecność w Polsce. Oprócz grupy LG (4. co do wielkości konglomerat przemysłowy w Korei) są to Samsung (jako Samsung Electronics - działalność B+R w Warszawie oraz Samsung we Wronkach – po przejęciu aktywów producenta sprzętu gospodarstwa domowego Amica) oraz SK - fabryki we Włocławku oraz Dzierżoniowie. Firma Mando uruchomiła w Polsce jeden ze swych zakładów produkujących układy hamulcowe i systemy wspomagania kierownicy. Koreańska firma Heesung Electronics Poland posiadająca zakład w Kobierzycach produkuje podzespoły do telewizorów LCD.

       

      Biorąc pod uwagę przyszłe działania na rzecz nowych koreańskich inwestycji w Polsce, oprócz dotychczasowych, tradycyjnych form i dziedzin inwestycji, nowymi obszarami zainteresowania mogą być:

      • udział przedsiębiorstw koreańskich w polskim programie energetyki jądrowej – RK posiadając własne technologie w dziedzinie energetyki jądrowej prowadzi intensywną ekspansję eksportową w tej dziedzinie;
      • rozwój i modernizacja infrastruktury w Polsce – uczestnictwo koreańskich przedsiębiorstw w najważniejszych projektach modernizacyjnych, jak np. linii kolejowych i rozwój kolei dużych prędkości (RK jest jednym z kilku państw na świecie posiadających własną technologię High Speed Rail);
      • rozwój i modernizacja infrastruktury teleinformatycznej – Polsko-koreańskie konsorcjum KT Corporation podpisało umowę w 2014 z Samorządem Województwa Mazowieckiego na realizację budowy światłowodowej sieci szerokopasmowej na terenie Mazowsza. „Internet dla Mazowsza” to największy tego typu projekt realizowany obecnie w Europie. Jego celem jest m.in. budowa 3680 km sieci światłowodowej. Wartość całego przedsięwzięcia wyniesie około 458 mln zł.
        Powstała sieć będzie otwarta dla wszystkich przedsiębiorców telekomunikacyjnych oferujących usługi teleinformatyczne odbiorcom końcowym, czyli mieszkańcom i przedsiębiorcom. Inwestycja zakłada budowę 3680 km sieci światłowodowej, spełniającej wymogi sieci NGN (Next Generation Network).

       

      Firmy koreańskie są również zainteresowane współpracą przemysłów obronnych.

       

      Zainteresowanie ze strony polskich przedsiębiorców rynkiem koreańskim jako potencjalnym miejscem lokalizacji inwestycji można określić jako minimalne. Głównymi przyczynami braku zainteresowania inwestycjami w Korei są: odległość geograficzna, wysokie koszty pracy w Korei i stosunkowo niska penetracja rynku koreańskiego przez polski biznes, a także słaba rozpoznawalność polskich marek wśród koreańskich konsumentów i brak świadomości pośród polskich przedsiębiorców o tym korzyści, jakie niesie za sobą Umowa o Wolnym Handlu (FTA) między UE a Koreą. Łączna wartość kapitału zainwestowanego przez firmy pochodzenia polskiego wynosi 4,33 mln USD.

       

      Dostęp do rynku


       

      5.1. Dostęp do rynku dla polskich towarów i usług

       

      Kluczowe elementy FTA pomiędzy Unią Europejską a Republiką Korei:

         - wyeliminowanie koreańskich taryf importowych na artykuły rolno-spożywcze i wyroby przemysłowe pochodzące z UE. Łączna wielkość obciążenia taryfowego po stronie Korei Południowej, która będzie podlegać stopniowej likwidacji wyniesie 1,6 mld EUR rocznie, przy czym w momencie wejścia w życie umowy – 850 mln EUR;

         - wyeliminowanie unijnych taryf importowych na artykuły rolno-spożywcze i wyroby przemysłowe pochodzące z Republiki Korei (1,1 mln EUR rocznie);

         - ograniczenie lub eliminacja barier pozataryfowych we wszystkich sektorach, a w szczególności w przemyśle samochodowym, farmaceutycznym i elektronicznym. Obie strony FTA zobowiązują się do wzajemnego uznawania części standardów i certyfikatów jakościowych na towary będące przedmiotem wymiany;

         - realizacja postanowień umowy przyczyni się do znaczącej liberalizacji wymiany w zakresie usług, w tym w szczególności w zakresie telekomunikacji, ochrony środowiska, transportu, finansów i usług prawniczych;

         - FTA pozwoli na zwiększenie przejrzystości i przewidywalności w zakresie wzajemnych relacji gospodarczych, w tym m.in. w kwestii ochrony własności intelektualnej (umowa ma zagwarantować wysoki poziom ochrony marek produktów regionalnych obu stron), zamówień publicznych i reguł konkurencji;

         - postanowienia FTA tworzą efektywny system rozstrzygania sporów pomiędzy kontrahentami obu stron, który zagwarantuje rozstrzygnięcie sporu w ciągu 160 dni, czyli krócej niż w WTO;

         - FTA, poprzez zawartą w niej klauzulę bezpieczeństwa (general safeguard clause), pozwoli na czasowe przywrócenie we wzajemnym handlu w ramach konkretnej grupy towarowej ograniczeń na zasadzie tzw. klauzuli najwyższego uprzywilejowania (Most Favoured Nation), jednak tylko w przypadku nagłego wzrostu importu w tej grupie i nie dłużej niż na 4 lata;

         - ogólne reguły dotyczące pochodzenia towarów zawarte w FTA zostały uproszczone w stosunku do stanu sprzed umowy, jednak w przypadku pewnych towarów wrażliwych pozostaną bardziej restrykcyjne. Przykładowo, w przypadku samochodów umowa o wolnym handlu pomiędzy UE a Koreą Południową zakłada zaledwie nieznaczne podwyższenie dopuszczalnego poziomu komponentów zagranicznych (z 40% do 45%).

       

      FTA inkorporuje podstawowe zasady WTO w zakresie barier pozataryfowych, takich jak reguła traktowania narodowego, zakaz wprowadzania restrykcji w imporcie i eksporcie towarów, etc. Szczegółowe informacje dotyczące możliwości skorzystania z preferencyjnych stawek celnych w ramach FTA z Republiką Korei oraz inne praktyczne informacje dotyczące rynku koreańskiego (Przewodnik po rynku) znajdują się na stronie Wydziału Promocji Handlu i Inwestycji Ambasady RP w Seulu www.seoul.trade.gov.pl .

       

      W odniesieniu do niektórych grup produktów (głównie przemysłu rolno – spożywczego, farmaceutycznego, kosmetyków i produktów agrochemicznych) stosowanych jest jednak nadal szereg środków ochronnych i procedur rejestracyjnych zdecydowanie utrudniających ich sprzedaż na terytorium Korei. Instytucje nadzorujące koreański import żywności i certyfikujące wyroby specjalizują się w zależności od źródła pochodzenia artykułów. Dwie główne instytucje powołane do kontroli i certyfikacji to:

      • Ministerstwo Bezpieczeństwa Żywności i Leków – Ministry of Food and Drug Safety (poprzednio: KFDA - Korea Food and Drug Administration, została podniesiona do statusu ministerstwa w ramach rekonstrukcji rządu w marcu 2013 r.) – instytucja, która prowadzi nadzór nad produkcją, importem i dystrybucją gotowych produktów żywnościowych, farmaceutyków i kosmetyków w celu zapewnienia bezpieczeństwa konsumentów. W przypadku importu w obrębie wymienionych przemysłów jest instytucją certyfikującą i dopuszczającą produkty do sprzedaży na rynku koreańskim.
      • QIA - Agencja Kwarantanny i Inspekcji Zwierząt, Roślin i Rybołówstwa (Animal, Plant and Fisheries Quarantine and Inspection Agency) odpowiedzialna za kwarantannę i inspekcję (w imieniu Ministerstwa Rolnictwa, Żywności i Wsi) produktów pochodzenia zwierzęcego (w tym produktów rybnych), produktów mlecznych oraz nadzór fitosanitarny, kwarantannę i inspekcję produktów roślinnych (w tym owoców i warzyw).

       

      W lutym 2014r. RK wprowadziła embargo na mięso wieprzowe pochodzące z Polski, w związku z wystąpieniem przypadków ASF.

       

      5.2. Dostęp do rynku pracy

       

      Dostęp do koreańskiego rynku pracy dla Polaków możliwy jest wyłącznie w drodze zaproszenia obywatela Polski przez przedsiębiorstwo zlokalizowane na terenie Korei. Pracodawca chcący zatrudnić Polaka musi zgłosić się w tej sprawie do Urzędu Imigracyjnego. Podanie rozpatrywane jest w ciągu 30 dni. Po otrzymaniu zezwolenia z urzędu osoba może ubiegać się o stosowną wizę w Konsulacie RK lub Ambasadzie Koreańskiej. Procedura ta regulowana jest poprzez Immigration Control Act z 08.12.1992 r.

       

      5.3. Nabywanie i wynajem nieruchomości

       

      Koreańskie prawo przewiduje możliwość zakupu nieruchomości przez cudzoziemców na zasadzie wzajemności (Reprocity procedure). Oznacza to, że obywatel obcego państwa może skorzystać z prawa do zakupu nieruchomości pod warunkiem, że obywatel koreański może dokonać podobnej transakcji w myśl prawa tego państwa. Istnieją jednakże ograniczenia w nabywaniu nieruchomości zlokalizowanych w pobliżu terenów wojskowych, ziem położonych na wyspach, obszarów chronionych oraz terenów rolniczych.

       

      Zakup nieruchomości przez cudzoziemców regulowany jest w zależności od osobowości prawnej nabywcy oraz celu nabycia. Procedury nabywania nieruchomości w Korei regulowane są przez następujące dokumenty:

      • Foreign Land Act – określający podstawy prawne i ogólne wytyczne nabywania nieruchomości przez cudzoziemców. Jest podstawowym aktem prawnym określającym procedury nabywania nieruchomości przez osoby fizyczne posiadających prawo pobytu stałego na terytorium Republiki Korei.
      • Foreign Investment Promotion Act – określający m.in. procedury dotyczące nabywania nieruchomości przez inwestorów zagranicznych zarejestrowane
        w Republice Korei jako osoby prawne.
      • Foreign Currency Trade Act – regulujący procedury przepływu kapitału związane z nabywaniem nieruchomości przez podmioty zagraniczne nieposiadające statusu rezydenta (pobytu stałego) lub nie zarejestrowane w Korei na podstawie przepisów Foreign Investment Promotion Act.
      • Foreign Echange Trade Act
      • Real Property Registration Act – określający procedury rejestracji nieruchomości nabytych przez firmy lub osoby fizyczne.

       

      Zdecydowanie częściej niż na zakup obcokrajowcy decydują się na wynajem nieruchomości. Należy pamiętać, że tak jak w przypadku nabycia nieruchomości, proces wynajmu prowadzony jest standardowo przez agencje nieruchomości. Na stronie internetowej www.investkorea.org znajduje się lista agencji nieruchomości obsługujących obcokrajowców, rekomendowana przez Krajowe Stowarzyszenie Agentów Nieruchomości (National Association of Real Estate Brokers). Od kwoty kontraktu zwyczajowo pobierana jest prowizja w wysokości 2-3% jego wartości, płatna przez obie strony. Jednocześnie kontrakty na wynajem zawierane są wielokrotnie z określeniem zwrotnej kaucji. Kaucja ustalana jest na poziomie od kilku do kilkudziesięciu tysięcy dolarów, w zależności od powierzchni lokalu i lokalizacji. Kaucja powoduje obniżenie miesięcznego czynszu za wynajem, jednak zwracana jest w wartości początkowej, bez ewentualnych odsetek bankowych.

       

      Nabywanie nieruchomości do celów komercyjnych (produkcja, handel, itp.) regulowane jest przez 3 dokumenty prawne tj. Foreign Land Act, Foreign Investment Promotion Act oraz Real Property Registration Act. Przedsiębiorstwo nabywające nieruchomość nie musi stosować się do wytycznych zawartych w wymienionych dokumentach, jeśli udział kapitału zagranicznego w przedsiębiorstwie wynosi mniej niż 50% kapitału spółki.

       

      Zasady regulujące proces nabycia nieruchomości różnią się w zależności od:

      • podmiotu nabywającego nieruchomość dla celów komercyjnych (osoby fizyczne lub spółki);
      • sposobu nabycia nieruchomości (zakup na podstawie kontraktu-umowy, dziedziczenie, transfer nieruchomości między podmiotami).

       

      Nabycie nieruchomości w Republice Korei podlega opodatkowaniu. Prawo koreańskie przewiduje następujące rodzaje podatków:

      1. Podatek od nabycia nieruchomości (Acquisition tax) wynoszący 2% kwoty transakcji. W przypadku nabycia nieruchomości rolnych stawka podatku wynosi 10%. Podstawowa stawka podatku (2%) może zostać zwiększona trzykrotnie, w regionach określonych jako „przeludnione” (overpopulation suppression areas) lub pięciokrotnie, w przypadku nabycia nieruchomości „luksusowych” np. do budowy pól golfowych. Możliwe są zwolnienia z podatku w przypadku prowadzenia działalności w obszarze nowoczesnych technologii lub w wyznaczonych strefach ekonomicznych.
      2. Podatek od wartości dodanej (VAT) wynoszący 10%.
      3. Podatek rejestracyjny wynoszący 2% oraz podatek edukacyjny wynoszący 20% wartości podatku rejestracyjnego.

       

      5.4. System zamówień publicznych

       

      Prawo Republiki Korei przewiduje możliwość udziału firm zagranicznych w przetargach publicznych. Nadzór nad organizacją i prowadzeniem postępowań przetargowych sprawuje odpowiednik polskiego Urzędu Zamówień Publicznych - Public Procurement Service (PPS).

       

      Strona internetowa urzędu www.pps.go.kr dostępna jest dla przedsiębiorców zagranicznych w języku angielskim i zawiera pełne informacje dotyczące produktów objętych procedurami przetargowymi oraz całościowego postępowania przetargowego.

       

      Na przestrzeni ostatnich lat głównymi produktami zamawianymi przez instytucje publiczne, których zakup objęty był przetargami, były:

      • komputery i wyposażenie peryferyjne,
      • urządzenia komunikacyjne (communications & broadcasting devices),
      • sprzęt medyczny,
      • sprzęt laboratoryjny,
      • obiekty użyteczności publicznej (np. oczyszczalnie ścieków).

       

      Na liście produktów objętych przetargami, za które odpowiada „Public Procurement Service” nie znajdują się produkty przemysłu obronnego. Jednostką publiczną, która nadzoruje zakupy w ramach tego sektora jest „Defense Acquisition Program Administration” (www.dapa.go.kr).

       

      5.5. Ochrona własności przemysłowej i intelektualnej

       

      Korea jest sygnatariuszem wielu traktatów międzynarodowych mających na celu ochronę własności przemysłowej i intelektualnej. Instytucjami bezpośrednio zajmującymi się tym zagadnieniem są Korea Intellectual Property Office www.kipo.go.kr, jak również Copyright Commission www.copyright.or.kr afiliowana przy Ministerstwie Kultury i Turystyki. Korea Intellectual Property Office zajmuje się również rejestrowaniem znaków towarowych na terenie RK. Od strony regulacji prawnych własność przemysłowa i intelektualna jest dobrze chroniona w RK, niestety w praktyce często dochodzi do nadużyć w tej dziedzinie.

       

      5.6. Informacja o aktach prawnych

       

      Regulacje prawne dotyczące działalności gospodarczej na terenie Republiki Korei znaleźć można na stronie internetowej www.investkorea.org w zakładkach Doing Business oraz Investment Guide.

       

      Przydatne linki i kontakty


       

      6.1. Ministerstwa, organizacje rządowe i instytucje wsparcia biznesu, banki

       

      Ministry of Strategy and Finance: www.mosf.go.kr

      Ministry of Science, ICT and Future Planning: www.msip.go.kr

      Ministry of Education: www.moe.go.kr

      Ministry of Land, Infrastructure and Transport: www.molit.go.kr

      Ministry of Agriculture, Food and Rural Affairs: www.mafra.go.kr

      Ministry of Oceans and Fisheries: www.mof.go.kr

      Ministry of Culture, Sports and Tourism: www.mcst.go.kr

      Ministry of Employment and Labor: www.moel.go.kr

      Ministry of Foreign Affairs: www.mofa.go.kr

       

      Koreańska Agencja Promocji Handlu i Inwestycji: www.kotra.or.kr

      Koreańskie Stowarzyszenie Handlu Międzynarodowego: www.kita.net

      Stowarzyszenie Importerów Koreańskich: www.import.or.kr

      Koreańska Izba Technologii Przemysłowych: www.koita.or.kr

      Zrzeszenie Przemysłów Koreańskich: www.fki.or.kr

       

      Europejska Izba Handlowa w Republice Korei: www.ecck.eu

       

      Służba Celna Republiki Korei: www.customs.go.kr

       

      Urząd ds. Ochrony Własności Intelektualnej: www.kipo.go.kr

       

      Koreański Bank Centralny: www.bok.or.kr

      Korean Exchange Bank: www.keb.co.kr

      The Export-Import Bank of Korea: www.koreaexim.go.kr

      LG Economic Research Institute: www.lgeri.com

       

      6.2. Instytuty zajmujące się badaniami nad gospodarką koreańską

       

      Korea Development Institute: www.kdi.re.kr

      Samsung Research Institute: www.seriworld.org

      Korea Economic Research Institute: www.keri.org

      Samsung Economic Research Institute: www.seri.org

      Hanyang Economic Research Institute: www.iheri.com

      Korean Institute for International Economic Policy: http://www.kiep.go.kr/eng/

       

       

      National Research Council for Economics, Humanities and Social Sciences: www.nrcs.re.kr

       

      6.3. Anglojęzyczna prasa (także ekonomiczna), agencje informacyjne

       

      The Korea Times: www.koreatimes.co.kr

      Korea Joongang Daily: http://koreajoongangdaily.joins.com/

      The Korea Herald: www.koreaherald.co.kr

      The Chosun Ilbo: www.chosun.com                            

      Yonhap News: www.yonhapnews.co.kr

       

      5 lipca 2013 (ostatnia aktualizacja: 19 grudnia 2016)

      Drukuj Drukuj Podziel się treścią: