close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej

     

  • MONGOLIA

  • Mongolia

    •  

       Informacje o kraju


       

       1. Informacje ogólne

       

      1.1. Położenie geograficzne, stolica, języki urzędowe.

       

      Położenie geograficzne: Mongolia jest krajem obszarowo 5-krotnie większym od Polski (1,5 mln km2), graniczącym z dwoma sąsiadami – Rosją i Chinami, znacznie oddalonym od morza, z bardzo niską gęstością zaludnienia, wynoszącą 1,9 osoby na km2. Kraj wyżynny i górzysty, z bardzo suchym klimatem kontynentalnym. Ułan Bator jest najzimniejszą stolicą świata, średnia temperatura w ciągu całego roku jest ujemna, podczas krótkiego lata bywają upały powyżej 35oC, zimą mrozy poniżej -40oC a nawet -50oC. Roczna suma opadów w południowej Mongolii wynosi zaledwie 50 mm, w części północnej jest kilkukrotnie wyższa.

       

      Stolica: Ułan Bator jest ponad milionowym miastem, stanowiącym centrum gospodarcze, kulturalne i administracyjne. Dotkliwym problemem tej metropolii są narastające trudności komunikacyjne, zanieczyszczenie powietrza oraz deficyt wody pitnej.

       

      Języki urzędowe: Językiem urzędowym jest język mongolski, w ograniczonym zakresie istnieje możliwość porozumienia się w języku rosyjskim i angielskim. Szacuje się, że ok. 5 tys. osób zna język polski, w tym ok. 800 absolwentów studiów wyższych, ukończonych w Polsce. Mongolia jest krajem Azji o najwyższym poziomie edukacji – umiejętność pisania i czytania obejmuje 97,8 % ludności w wieku powyżej 15 lat.

       

      1.2. Bogactwa naturalne.

       

      Mongolia dysponuje olbrzymimi bogactwami mineralnymi, które mogą mieć duże perspektywiczne znaczenie dla jej rozwoju. Eksploatowane są złoża węgla, miedzi, molibdenu, fluorytu, złota, srebra i ropy naftowej. Rozpoznane i oczekujące na inwestorów są kolejne bardzo bogate złoża miedzi, węgla (w tym koksującego), srebra, uranu, cyny, żelaza.

       

      1.3. Waluta.

       

      Walutą jest wymienialny tugrik, aktualny (10 stycznia 2014) kurs 1 USD = 1.653,00 tugrików.

       

      1.4. Religia.

       

      W Mongolii dominuje lamaizm z elementami szamanizmu, w części zachodniej – zamieszkałej przez mniejszość kazachską – nieortodoksyjny islam.

       

      1.5. Infrastruktura transportowa.

       

      Infrastruktura transportowa jest uboga, co jest wynikiem małej gęstości zaludnienia, rozległości terytorialnej kraju i bardzo surowego klimatu. Główne drogowe i kolejowe przejścia graniczne to Altanbulag i Nauszki na północy i Zamyn-Uud na południu. Jedyne lotnisko międzynarodowe znajduje się w Ułan Bator, lecz ze względu na jeden pas startowy kończący się u podnóża wysokich gór – z powodu silnych wiatrów – bywa nieczynne niekiedy przez nawet kilka dni. W maju 2013 rozpoczęto budowę nowego lotniska,
      w odległości ok. 50 km od stolicy, w czym pomaga ma kapitał japoński. Prace nad New Ulaanbaatar International Airport mają zakończyć się do grudnia 2016 roku.

       

      1.6. Obowiązek wizowy.

       

      Istnieje obowiązek wizowy dla posiadaczy wszystkich typów paszportów. Wizy wydawane są w mongolskich placówkach dyplomatycznych dość sprawnie, istnieje też możliwość ich uzyskania na lotnisku w Ułan Bator.

       

      1.7. Święta państwowe.

       

      Główne święta państwowe to Naadam w dniach 11-13 lipca oraz Święto Niepodległości 26 listopada. Zwykle po świętach jeszcze przez kilka dni instytucje i handel pracują w ograniczonym zakresie.

      Polska była jednym z pierwszych państw, które nawiązały stosunki dyplomatyczne z Mongolią, nastąpiło to 14 kwietnia 1950 roku.

       

       

      System administracyjny


       

      2. System administracyjny

       

      Stworzony na początku lat 90-tych demokratyczny model polityczny wzorowany był podobno w znacznym stopniu na rozwiązaniach przejmowanych z Polski. Funkcję prezydenta państwa od 18 czerwca 2009 r. pełni Tsakhiagiin Elbegdorj z Partii Demokratycznej. W 2013 uzyskał reelekcję wygrywając kolejne wybory prezydenckie.

       

      Tsakhiagiin Elbegdorj jest pierwszym prezydentem Mongolii, który nigdy nie był członkiem Mongolskiej Partii Ludowo-Rewolucyjnej oraz pierwszym, który otrzymał zachodnie wykształcenie (absolwent University of Colorado at Boulder oraz John F. Kennedy School of Government). Był także jednym z liderów rewolucji demokratycznej, która w 1990 roku w sposób pokojowy zakończyła ponad 65 lat komunizmu.

       

      Przed objęciem prezydentury, T. Elbegdorj dwukrotnie piastował stanowisko Premiera. Czterokrotnie był wybrany posłem i w parlamencie, zwanym Wielkim Churałem, pełnił funkcję przywódcy partii większościowej oraz Wicemarszałka. Znany jest z poglądów libertariańskich i pro-demokratycznych. Jest założycielem gazety pt. Ardchilal (pl. Demokracja).

       

      W systemie wielopartyjnym dominują dwa silne ugrupowania – Mongolska Partia Ludowo-Rewolucyjna i Partia Demokratyczna. Jest też zarejestrowanych ponad 20 innych partii politycznych, lecz w wyborach parlamentarnych, jakie odbyły się w końcu czerwca 2008 roku, nie odegrały one znaczącej roli.

       

      Do jednoizbowego parlamentu – Wielkiego Churału Państwowego, wybieranych jest co 4 lata 76 deputowanych. Churał powołuje i odwołuje rząd. Aktualnie premierem jest Norowyn Altanchujag z Partii Demokratycznej, który objął to stanowisko 10 sierpnia 2012 r.

       

      Terytorium Mongolii podzielone jest na 21 ajmaków, te składają się z somonów (w sumie 315) a najmniejszą jednostką terytorialną są bagi. Poszukiwanie odniesień do polskich realiów jest bardzo trudne, gdyż przykładowo somony mają obszar kilku polskich powiatów
      a zamieszkałe są zaledwie przez 1-3 tys mieszkańców.

       

      Sądownictwo gospodarcze funkcjonuje w oparciu o Mongolską Izbę Przemysłowo-Handlową oraz system sądów powszechnych. W kontaktach z tymi instytucjami konieczna jest znajomość języka mongolskiego i miejscowego prawa.

       

      Według opracowania grupy naukowców z uniwersytetu w Essex, Mongolia w porównaniu z innymi państwami regionu (Kazachstan, Kirgistan, Tadżykistan, Turkmenistan i Uzbekistan) wypada najkorzystniej pod względem przestrzegania praw człowieka, swobody ekonomicznej, nakładów na ochronę zdrowia, ochrony praw pracowniczych, przestrzegania praw kobiet, wolności mediów. Z wymienionych państw Mongolia otrzymuje też największe wsparcie pomocowe z zagranicy, które autorzy szacują na ok. 100 USD/mieszkańca rocznie.

      Obecna sytuacja polityczna jest stabilna. Dużym sukcesem okazała się walka z korupcją, czego owocem był awans o 36 miejsc w rankingu Transparency International w ciągu zaledwie roku.

       

      Mongolia w  2013 r. nawiązała stosunki dyplomatyczne z 11 państwami, podpisała 63 umowy dwustronne i wielostronne oraz memorandum o współpracy w ramach Światowego Forum Ekonomicznego w Ułan Bator (14-15 września).

       

       

      Gospodarka


       

      3. Gospodarka

       

      Mongolia jest krajem rolniczo-przemysłowym z wyraźną przewagą naturalnej gospodarki pasterskiej. Hodowla stanowi bazę surowcową dla przemysłu spożywczego i lekkiego. Po rozwiązaniu RWPG wystąpił długotrwały kryzys w wyniku utraty dostaw wielu komponentów, a przede wszystkim w wyniku wycofania się wielu krajów dawnego bloku ze wspierania technologicznego i obsługi serwisowej zainstalowanych urządzeń, wyjazdu fachowego personelu nadzorującego, zerwania powiązań kooperacyjnych i utraty rynków zbytu na wytwarzane produkty, często zresztą niskiej jakości. W ostatnich latach gospodarka Mongolii przekształca się w gospodarkę wolnorynkową. Zaniechano podtrzymywania dotowanych przedsiębiorstw przemysłowych i praktycznie zlikwidowano system kołchozowego rolnictwa. Dokonano prywatyzacji wielu przedsiębiorstw, wiele innych niszczeje bez szans na wznowienie działalności. Jednym z szokujących przykładów jest kompleks relatywnie nowoczesnych budynków zakładów młynarskich, wybudowanych z pomocą b. ZSRR w pobliżu Darchanu w latach 80-tych, które niszczeją z powodu braku zboża do przemiału, które pochodziło z wielkoobszarowych gospodarstw państwowych. Zdewastowane strefy przemysłowe obserwować można w Ułan Bator, Darchanie, Erdenecie i innych miastach i mniejszych miejscowościach.

      Gospodarka mongolska znajduje się we względnej równowadze. Wg informacji Dyrektora  Departamentu Finansów i Polityki Gospodarczej Ministerstwa Finansów deficyt budżetowy w 2013 r. wyniósł ok. 8% PKB, podczas gdy dług publiczny to ok. 51,7% PKB. Problem stanowi uzależnienie dochodów budżetowych od eksportu miedzi oraz węgla, a zatem od cen światowych tych surowców.

      Pomimo wzrostu znaczenia przemysłu wydobywczego jako siły napędowej mongolskiej gospodarki, sektor rolno-spożywczy pozostaje istotny. W tym kontekście, zmiany klimatyczne mają wymierny wpływ na środowisko naturalne Mongolii i w rezultacie na mongolską gospodarkę przede wszystkim w obszarze produkcji żywności. W latach 1940-2008 średnia temperatura w Mongolii wzrosła o 2,14oC. Mongolia Assesment Report on Climate Change, opracowany przy udziale UNDP stwierdza, iż zmiany klimatyczne „dramatycznie wpłyną na prawie wszystkie sektory gospodarki narodowej oraz na warunki życia, a w konsekwencji na realizację Milenijnych Celów Rozwoju”. Główne zachodzące procesy to wzrost temperatury, spadek wilgotności w dużej części kraju oraz anomalie pogodowe. W związku z powyższym szybko postępuje pustynnienie kraju, następuje migracja flory i ginięcie gatunków oraz zwiększa się częstotliwość tzw. dzud’u bądź zud’u, czyli okresów zimy, w których panują wyjątkowo trudne warunki, w konsekwencji których wymiera duży procent zwierząt hodowlanych. UNDP szacuje, iż podczas dzudu 2009/2010 zginęło 20% inwentarza. W warunkach mongolskich emisja gazów cieplarnianych związana jest z sektorem energetycznym (66% to energia produkowana z węgla) oraz sektorem rolno-spożywczym. Szacuje się, iż poziom emisji z 2005 r. wzrośnie pięciokrotnie do roku 2020. W związku z powyższym, władze Mongolii opracowują plany adaptacyjne.  

      Niemniej jednak panuje dość powszechna opinia, iż zmiany klimatyczne nie są najpoważniejszym bezpośrednim problemem dla rozwoju mongolskiej gospodarki, w szczególności sektora rolno-spożywczego. Jest nim natomiast nadmierna populacja zwierząt hodowlanych, która wywiera niewspółmiernie większą doraźną presję na ekosystemy naturalne w obrębie stepów. Pomimo cyklicznych dzudów, znacząco rośnie pogłowie zwierząt hodowlanych i w opinii przedstawicieli mongolskiej administracji stracono już kontrolę nad jego wzrostem. Liczba zwierząt hodowlanych przekroczyła w 2013 r. 45 mln sztuk i stanowi coraz poważniejszy problem dla środowiska naturalnego.

      Przemysł wydobywczy jest priorytetowym sektorem gospodarki. W związku z powyższym, w jego ramach rozwija się współpraca międzynarodowa. W 2010 r. została podpisana umowa o wydobyciu miedzi w kopalni Oyutolgoi pomiędzy rządem Mongolii a kanadyjską firmą Ivanhoe Mines (po przejęciu w 2012 przez brytyjsko-australijską korporację – Turquoise Hill Resource). Turquoise Hill Resource posiada 66% akcji kopalni Oyutolgoi, a jej inwestycje w projekt sięgnęły 700 mln USD. Kierownictwo koncernu szacuje, że dzięki eksploracji złoża wpływy podatkowe i koncesyjne do budżetu Mongolii wpłyną na zwiększenie budżetu o ok. 30%. W ciągu 46 lat planuje się eksploatację 16 mln ton miedzi i 350 ton złota o wartości, wg cen sprzed kryzysu ekonomicznego, 30 mld USD. Na początku 2011 roku, Ivanhoe Mines odkrył nowe złoża złota, srebra i miedzi na terenach położonych 10 kilometrów na północ od Oyu Tolgoi, które eksploatowane będzie wraz z BHP Billiton. Ivanhoe i BHP zawarły porozumienie z rządem Mongolii, w którym zobowiązały się do rozpoczęcia wydobycia nowych złóż pod koniec 2012 r. Szacuje się, że konsorcjum pozyska 50 tys. ton miedzi, 650 tys. uncji złota i 3 mln uncji srebra rocznie przez pierwsze 10 lat eksploatacji.

      Kraj staje się coraz bardziej atrakcyjnym potencjalnym źródłem węgla. Perspektywicznym złożem jest Tavan Tolgoi – bardzo bogate i płytko usytuowane pokłady węgla kamiennego (w sumie 6,4 mld ton), w tym w dużej części węgla koksującego (1,8 mld ton).  W czerwcu 2013 ogłoszono, że konsorcjum z udziałem brytyjskiej Ashmore Group i rosyjskiego
      funduszu inwestycyjnego Euroasia wraz z mongolską koleją podpisały pakiet inwestycyjny na finansowanie połączenia kolejowego Tavan Tolgoi do Sainshand (południowo-wschodnia Mongolia). Park Przemysłowy Sainshand jest obecnie ważnym projektem krajowym, zakładającym stworzenie dwóch koksowni z urządzeniami mieszającymi węgiel.
      Trzy firmy wydobywające węgiel w Tavan Tolgoi podpisały umowę z chińską Shenhua Group Co., na eksport 1 biliona ton węgla w ciągu najbliższych 20 lat.

      Do 2011 roku Mongolia była najszybciej rozwijającą się gospodarką świata (17,5% wzrostu PKB), jednak ostatnio coraz częściej pojawiają się informacje o kryzysie. Nadal wskaźniki rozwoju gospodarczego Mongolii pozostają bardzo wysokie. W III kw. 2013 r. odnotowano wzrost PKB o 11.5% w porównaniu z rokiem poprzednim. Wartość bezpośrednich inwestycji zagranicznych w 2013 roku wyniosła 1, 41 mld dolarów (spadek o 43% w stosunku do roku  poprzedniego). Wprowadzone przez mongolski parlament ustawy, mające na celu powstrzymanie chińskich koncernów państwowych, uderzyły również w pożądanych  inwestorów z USA, Kanady czy Australii. Ustawa z maja 2012 roku wprowadziła konieczność uzyskania zgody od rządu lub parlamentu na inwestycje w strategicznych sektorach – górnictwie, bankowości i finansach oraz telekomunikacji. W wyniku wprowadzenia restrykcji dla zagranicznych inwestorów, w I połowie 2013 r. inwestycje zagraniczne w Mongolii spadły o 43%. W listopadzie 2013 r. Rząd przyjął ustawę wprowadzającą bardziej korzystne warunki dla zachodnich inwestorów oraz szereg zachęt inwestycyjnych, znoszącą jednocześnie wcześniejsze wymogi dotyczące wymogu uzyskania specjalnych zezwoleń przez podmioty zagraniczne na prowadzenie inwestycji w Mongolii. Ustawa ma zagwarantować napływ nowych inwestycji zagranicznych i utrzymanie tych obecnych.

      Waluta mongolska – w czerwcu 2013 roku tugrik zanotował 15-procentowy spadek względem dolara amerykańskiego (1 USD - 1,692.50 tugrików). To największy spadek pośród 80 walut egzotycznych. 10 września 2013 r. zaś spadł do rekordowych od 19 latu 1,728. Inflacja sięgnęła 10,5%. Stopa bezrobocia oscylowała wokół 3,6%.

      Mongolia posiada duży potencjał rozwojowy w takich dziedzinach jak górnictwo, przemysł rolno-spożywczy, turystyka czy przemysł budowlany. Niemniej jednak z wielu przyczyn rozwój tych sektorów jest niezadowalający. Problemem jest brak infrastruktury, brak wody na niektórych obszarach, duży incydent biedy oraz brak kapitału.

      Rolnictwo było głównym motorem wzrostu gospodarczego (wzrost o 20,6%), podczas gdy wydobycie surowców spadło o 18,5%. W pierwszym kwartale zanotowano spowolnienie wzrostu, ale w drugim wróciło ono do poprzedniego tempa, w dużym stopniu dzięki wzrostowi wydatków publicznych, w tym znacznych nakładów Banku Rozwoju Mongolii.

      Według danych statystycznych w pierwszej połowie 2013 r. wartość obrotu handlu zagranicznego wyniosła 10 627.4 mln USD (spadek o 4,5%), eksport – 4 272.7 mln USD (spadek o 2,6%), import – 6 354.7 mln USD (spadek o 5,7%). 96,5% wartości eksportu stanowią produkty mineralne, produkty włókiennicze, kamienie szlachetne i półszlachetne, metale szlachetne, towary luksusowe oraz produkty pochodzenia zwierzęcego. Chiny są najważniejszym partnerem handlowym Mongolii (około 50%), w tym eksport do Chin stanowi 90% całości mongolskiego eksportu, a import 26%.

      Chiny i Rosja pozostają najważniejszymi partnerami gospodarczymi Mongolii. Przełamanie monopolu może – w ocenie władz mongolskich – nastąpić poprzez silniejszą integrację regionalną. W tym celu Mongolia rozwija dynamiczne stosunki gospodarcze z Japonią i Koreą Południową oraz zamierza ściślej współpracować z państwami ASEAN. Mongolia ma ambicje odgrywać ważniejszą rolę polityczną, jako że utrzymuje dobre stosunki ze wszystkimi sąsiadami w regionie, także z Koreą Północną i zamierza zaproponować przeprowadzenie sesji rozmów sześciostronnych w Ułan Bator.

      Innymi ważnymi partnerami handlowymi Mongolii są Japonia, Korea Południowa, USA i Unia Europejska. Mongolia korzysta z pewnych przywilejów w wymianie z Unią Europejską, gdzie ponad 8 tysięcy mongolskich produktów zwolnionych jest z cła. Niemniej jednak, jako kraj bez dostępu do morza, jest zmuszona albo korzystać z rosyjskiej kolei transsyberyjskiej, albo z portów morskich Chin. W nieoficjalnych rozmowach przedstawiciele administracji mongolskiej przyznają, iż Chińczycy skutecznie blokują rozwój alternatywnych kanałów przesyłu towarów. 

      Obszarem współpracy pozostającym w zainteresowaniu Ułan Bator (poza „wiecznymi sąsiadami” i państwami regionu) są kraje wyznające z Mongolią wspólne wartości demokratyczne, a zatem państwa Unii Europejskiej, USA i Kanada. Polska jest tutaj szczególnie interesującym partnerem jako duża gospodarka posocjalistyczna, która stała się państwem wysoko rozwiniętym wraz ze stabilną liberalną demokracją.

      Zdaniem ekspertów Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju - Mongolia jest pionierem reform ekonomicznych w regionie, najszybciej wprowadza rozwiązania rynkowe, stworzyła nowoczesny system bankowy z dobrze wykwalifikowanymi kadrami i jest atrakcyjna dla zagranicznych inwestorów. W 2013 roku odnotowano w Mongolii 3 543.4 mln użytkowników telefonów komórkowych (na 2 931.3 mln mieszkańców), a pod względem szybkości Internetu państwo zajmuje 51. miejsce (na 188).

       

       

      Dwustronna współpraca gospodarcza


       

      4. Dwustronna współpraca gospodarcza

       

      Z 28 państw poszerzonej UE Polska jest, zależnie od roku, drugim lub trzecim po Niemczech partnerem handlowym Mongolii. Od wielu lat Mongolia jest jedynym państwem Azji, z którym Polska ma dodatnie saldo w obrotach handlowych. W 2013 roku nadwyżka ta wzrosła o ponad 5,8 mln USD w porównaniu z dwoma pierwszymi kwartałami 2012 r.

      Zdecydowaną większość tej wymiany stanowi eksport polskich towarów na rynek mongolski, import jest corocznie praktycznie śladowy. Nasz eksport do Mongolii osiągnął w 2012 r. wartość 47,26 miliona USD. W ciągu dwóch pierwszych kwartałów 2013 roku była to liczba 32,3 mln USD.

      Z kolei import z Mongolii w okresie styczeń-lipiec 2013 r. wzrósł do poziomu prawie 50 tysięcy USD, tzn. o 159%, podczas gdy w łącznym przywozie do Polski odnotowano spadek o 0,3% (do ok. 87,5 mld euro).

      Warto przy tym podkreślić, iż w łącznej wymianie towarowej z zagranicą Polska odnotowała ponad 10-krotną redukcję deficytu, tj. do ok. 887,8 mln USD wobec 9,8 mld USD
      w analogicznym okresie 2012 r.

      Według danych Ministerstwa Gospodarki RP, w imporcie do Polski największy udział mają budynki prefabrykowane, rośliny używane w chemii kosmetycznej i innej oraz tekstylia. Łącznie stanowią one prawie 80% importu z Mongolii. W eksporcie z polski dominuje chemia kosmetyczna, urządzenia elektryczne i elektroniczne oraz artykuły spożywcze, które łącznie stanowią prawie 90% eksportu z Polski.

       

      W  ciągu minionego roku miało miejsce zintensyfikowanie polsko – mongolskie współpracy poprzez szereg wizyt studyjnych, misji gospodarczych, oficjalnych spotkań prezydentów obu krajów (w styczniu 2013 r. Polskę odwiedził Prezydent Elbegdorj, w październiku 2013 r. odbyła się krótka wizyta Prezydenta Bronisława Komorowskiego w Ułan Bator). Podpisano listy intencyjne między polskim Ministerstwem Rozwoju Regionalnego a Ministerstwem Rozwoju Gospodarczego o współpracy w zakresie rozwoju regionalnego oraz wymiany eksperckiej, natomiast polska firma z branży górniczej podpisała kontrakt na realizację inwestycji w Mongolii na kwotę 100 mln dolarów. 21 października 2013 r. w Ułan Bator w obecności Prezydentów Polski i Mongolii podpisano „Deklarację o współpracy w sektorze górnictwa i maszyn górniczych” oraz Regulamin Komisji Międzyrządowej powołanej przez Ministerstwo Gospodarki oraz Ministerstwo Rozwoju Ekonomicznego, której pierwsze posiedzenie ma nastąpić w I poł. 2014r.

       

       

       

      Dostęp do rynku


       

      5. Dostęp do rynku.

       

      Dostęp do rynku nie natrafia na istotne bariery, o czym może świadczyć coroczny skokowy wzrost polskiego eksportu i poszerzanie oferty asortymentowej. Odnotowano trudności proceduralne w próbach rejestracji polskich leków, lecz były to leki wysoko specjalistyczne. Po wprowadzeniu ustawy o zagranicznych inwestycjach w listopadzie 2013 r. można spodziewać się znacznego ożywienia  inwestycji w strategicznych w ocenie Mongolii sektorach - górnictwa, bankowości i finansów oraz telekomunikacji.

       

      Dostęp do mongolskiego rynku pracy nie budzi zainteresowania ze strony naszego kraju.

       

      Nabywanie nieruchomości przez obcokrajowców jest generalnie zabronione, możliwe jest jedynie dzierżawienie gruntów i to na relatywnie krótkie okresy (10-20 lat). Wynajmowanie nieruchomości – nie natrafia na istotne bariery.

       

      System zamówień publicznych jest dopiero wprowadzany, ochrona własności przemysłowej
      i intelektualnej – traktowana dość liberalnie i bardzo trudna do wyegzekwowania.

       

      Ochronę prawną inwestycji zagranicznych w Mongolii gwarantuje Konstytucja oraz traktaty międzynarodowe, których Mongolia jest stroną. Inwestorzy zagraniczni mogą swobodnie przesyłać zyski i dywidendy oraz przenosić inwestycje poza granice Mongolii – zgodnie
      z odpowiednimi przepisami. Inwestorzy zagraniczni mogą występować do sądów mongolskich.

       

      Mongolia jest sygnatariuszem konwencji międzynarodowych:

      - The 1958 New York Convention on The Recognition and Enforcement of Arbitral Awards (przystąpila w 1994 roku),

      - The 1965 Washington Convention on the Investment Disputes between States and National of other States.

      Własność intelektualna jest chroniona przez rząd Mongolii i obejmuje m.in. ochronę praw autorskich, prawo patentowe i ochronę znaku towarowego. Od 1979 roku Mongolia jest członkiem World Intellectual Property Organisation.

       

      Przydatne linki i kontakty


       

      6. Przydatne kontakty i linki

       

      Wielki Churał Państwowy (parlament) www.pmis.gov.mn

      Prezydent Mongolii http://www.president.mn/eng/

      Premier oraz Instytucje Centralne http://www.pmis.gov.mn/pmis_eng/index.php

      Mongolski Bank Centralny http://www.mongolbank.mn/

      Mongolska Izba Przemysłowo-Handlowa www.mongolchamber.mn

      Mongolskie linie lotnicze MIAT www.miat.com

      Stowarzyszenie Polska-Mongolia www.mongoluls.pl

      29 stycznia 2014 (ostatnia aktualizacja: 29 stycznia 2014)

      Drukuj Drukuj Podziel się treścią: