close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej

     

  • WIETNAM

  • Wietnam

  •  

     Informacje o kraju



     

    1. Informacje ogólne.
     

    1.1. Położenie geograficzne, ludność, obszar, stolica, języki urzędowe.

     

    Położenie geograficzne

     

    Socjalistyczna Republika Wietnamu (SRW) znajduje się w Azji Południowo-wschodniej, we wschodniej części Półwyspu Indochińskiego. Od północy terytorium kraju graniczy z Chinami, od zachodu z Laosem i Kambodżą, a od wschodu i południa z Morzem Południowochińskim. Wietnam kształtem przypomina literę S i rozciąga się na długości ponad 1650 km (w najszerszym miejscu szerokość kraju wynosi 600 km, a w najwęższym zaledwie 50 km). Linia brzegowa Wietnamu, nie licząc wysp, wynosi 3260 km.

     

     

     

    Ludność

     

    94,6 mln mieszkańców (2016 r.). Przyrost naturalny wyhamowuje, współczynnik dzietności wynosi 1,96, jednak nadal co roku przybywa ok. milion nowych obywateli. Mediana wieku wynosi 30,8. Wietnam oficjalnie zamieszkują 54 grupy etniczne. Ponad 85% ludności stanowią Wietowie (Kinh). Wietnam jest czternastym krajem na świecie pod względem liczby ludności.

     

     

     

    Obszar

     

    331 211 km2

     

     

     

    Stolica

     

    Hanoi (7,588 mln mieszkańców, dane z 2016 r.)

     

     

     

    Język urzędowy

     

    wietnamski

     

    1.2. Warunki klimatyczne.

    Wietnam leży w strefie klimatów umiarkowanego i tropikalnego. Na północy kraju panują warunki tropikalne o charakterze zwrotnikowym i monsunowym, z gorącą porą deszczową między majem i wrześniem oraz porą suchą między październikiem i marcem. Najchłodniejszy okres przypada tam na miesiące styczeń i luty, kiedy temperatura minimalna na terenach nizinnych spada nawet do ok. +5 stopni Celsjusza. Na południu kraju panują warunki tropikalne o charakterze podrównikowym i znacznie mniejszym zróżnicowaniu temperatur. Wybrzeże środkowe Wietnamu charakteryzuje się klimatem przejściowym między północą a południem, a rejon płaskowyżu centralnego mniejszymi opadami i stałymi, umiarkowanymi temperaturami.

     

    1.3. Główne bogactwa naturalne.

    Główne bogactwa naturalne to węgiel, boksyty, fosfaty, ilmenit, ziemie rzadkie, magnez, chromiany, ropa naftowa, gaz ziemny, zasoby hydroenergetyczne, zasoby leśne.

     

    1.4. System walutowy, kurs i wymiana.

    Oficjalną walutą Wietnamu jest dong (1 USD = 22.690 VND; 1 EUR = 26.590 VND – kursy z dnia 31/7/2017). Od 2011 r. wietnamski dong jest przywiązany do amerykańskiego dolara, przez co, zachowuje się dość stabilnie. Jego wartość względem USD waha się o ok. 1%. Kurs jest kontrolowany i sterowany przez rząd. W ostatnich dwóch latach dokonywano kilkakrotnej dewaluacji (3 w 2015, 1 w 2016 r.), m.in. w odpowiedzi na spadek wartości chińskiego juana – waluty głównego partnera handlowego Wietnamu..

     

    1.5. Religia.

    Wietnam zamieszkuje 6,8 mln buddystów, 5,7 mln katolików, 1,4 mln buddystów Hoa Hao, 0,8 mln kaodaistów, 0,7 mln protestantów i 1,0 mln przedstawicieli innych wyznań, a resztę ludności stanowią bezwyznaniowcy (choć niektóre źródła wskazują na większą liczbę osób wierzących).

     

    1.6. Infrastruktura transportowa.

     

    Przejścia graniczne

     

    z Chinami: Lao Cai (prowincja Lao Cai), Mong Cai (prowincja Quang Ninh), Huu Nghi (prowincja Lang Son), Dong Dang (przejście kolejowe w prowincji Lang Son);

    z Laosem – Na Meo (prowincja Thanh Hoa), Nam Can (prowincja Nghe An), Keo Nua (prowincja Ha Tinh), Lao Bao (prowincja Quang Tri), Cha Lo (prowincja Quang Binh), Po Y (prowincja Kon Tum), Tay Trang (prowincja Dien Bien);

    z Kambodżą – Moc Bai (prowincja Tay Ninh), Sa Mat (prowincja Tay Ninh), Tinh Bien (prowincja An Giang), Dinh Ba (prowincja Dong Thap), Xa Xia (prowincja Kien Giang), Le Thanh (prowincja Gia Lai), Vinh Xuong (przejście morskie w prowincji An Giang).

     

     

     

    Porty lotnicze

     

    Największe porty lotnicze w Wietnamie mieszczą się w Hanoi i w Ho Chi Minh City. Inne międzynarodowe porty lotnicze: Can Tho, Da Lat, Da Nang, Hai Phong, Hue, Nha Trang, Phu Quoc.

     

     

     

    Porty morskie

     

    Najważniejszymi portami morskimi w Wietnamie są: Cam Pha, Hon Gai, Hai Phong, Nghi Son, Cua Lo, Vung Ang, Chan May, Da Nang, Dung Quat, Quy Nhon, Van Phong, Nha Trang, Ba Ngoi, Ho Chi Minh, Vung Tau, Dong Nai, Can Tho.  

     

    1.7. Obowiązek wizowy.

    Istnieje obowiązek wizowy w stosunku do polskich obywateli podróżujących do Wietnamu. Organem wydającym wietnamskie wizy na terenie Polski jest Ambasada Socjalistycznej Republiki Wietnamu w Warszawie:

     

    ul. Resorowa 36

    02-956 Warszawa

    Tel.: 22 651 6098

    Faks: 22 651 6095

    Email:   vnemb.poland@yahoo.com

                  vnemb.pl@mofa.gov.vn

    Możliwe jest też uzyskanie wizy na lotnisku (wyłącznie międzynarodowe porty lotnicze w Hanoi, Ho Chi Minh i Da Nang), po uprzednim uzyskaniu promesy wizowej. Promesy wydają m.in. agencje turystyczne.

     

    1.8. Wykaz świąt państwowych.

    Nowy Rok: 1 stycznia

    Nowy Rok Księżycowy (Tet): od ostatniego dnia ostatniego miesiąca księżycowego roku do trzeciego dnia kolejnego miesiąca księżycowego (w okolicach stycznia/lutego)

    Święto Królów Hung: w dziesiątym dniu trzeciego miesiąca księżycowego (ok. końca kwietnia)

    Dzień Zwycięstwa: 30 kwietnia (rocznica wyzwolenia Sajgonu w 1975 r.)

    Dzień Pracy: 1 maja

    Dzień Niepodległości: 2 września (rocznica proklamowania niepodległości w 1945 r.)

     

     

     

    System administracyjny


     

    2.  System administracyjny.

     

    2.1 Ustrój polityczny.

    Socjalistyczna Republika Wietnamu jest państwem o systemie jednopartyjnym, gdzie kontrolę nad życiem politycznym, gospodarczym i społecznym sprawuje Komunistyczna Partia Wietnamu (KPW). Zjazdy KPW odbywają się co pięć lat i przy tej okazji przyjmowane są rezolucje dotyczące zasadniczych celów rozwoju kraju oraz wybierani są członkowie Komitetu Centralnego KPW. Ostatni kongres KPW (12) odbył się w styczniu 2016 roku. Komitet Centralny (KC) spotyka się na plenach dwa-trzy razy w roku i posiada swój własny aparat administracyjny. Najważniejszym organem Komitetu Centralnego jest jego Biuro Polityczne (BP), które w praktyce ma największy wpływ na rządzenie krajem. Od 2011 r. sekretarzem generalnym BP jest Nguyen Phu Trong (w 2016 r. uzyskał reelekcję). Sekretarz generalny jest formalnie najważniejszą osobą w BP i podlega mu m.in. Sekretariat, na bieżąco nadzorujący pracę KC.

     

    2.2 Władza wykonawcza.

    Według konstytucji SRW z 2013 r. najwyższym organem władzy państwowej w Wietnamie jest Zgromadzenie Narodowe, które dokonuje wyboru prezydenta kraju oraz powołuje szefa rządu i ministrów. Zgromadzenie Narodowe spotyka się dwa razy w roku podczas trzydziestodniowych sesji i ma formalną zwierzchność zarówno nad władzą wykonawczą jak i nad władzą sądowniczą. Członkowie Zgromadzenia Narodowego wybierani są w wyborach powszechnych i bezpośrednich na pięcioletnie kadencje. Przewodniczącą Zgromadzenia Narodowego jest obecnie Nguyen Thi Kim Ngan – po raz pierwszy urząd ten piastuje kobieta.

     

    Ze względu na ograniczoną w praktyce – choć rosnącą w ostatnich latach – rolę Zgromadzenia Narodowego, poszczególne ministerstwa mają duże znaczenie w procesie legislacyjnym i w prawodawstwie. Rządem kieruje powoływany na wniosek prezydenta spośród członków Zgromadzenia Narodowego premier. Od 2016 r. premierem SRW jest Nguyen Xuan Phuc – formalnie czwarta najważniejsza osoba w Biurze Politycznym (BP).

     

    Prezydent Wietnamu jest głową państwa, jednakże jego rola ogranicza się w znacznej mierze do pełnienia funkcji ceremonialnych. Od kwietnia 2016 r. prezydentem SRW jest Tran Dai Quang – formalnie trzecia najważniejsza osoba w BP. 

     

    Wietnam jest podzielony na 58 prowincji i 5 miast wydzielonych. Prowincje dzielą się na powiaty, a te z kolei na gminy. Administracja publiczna funkcjonuje, odpowiednio, na czterech poziomach: centralnym (zgromadzenie narodowe, prezydent, rząd, sąd najwyższy, prokurator generalny), prowincji/miast wydzielonych, powiatów oraz gmin. Na wszystkich poziomach administracji publicznej powoływane są do życia w drodze bezpośrednich wyborów na pięcioletnie kadencje Rady Narodowe, które z kolei powołują swoje organy wykonawcze, tzw. Komitety Ludowe.

     

    2.3 Struktura administracji gospodarczej:

    Głównym podmiotem administracji gospodarczej Wietnamu jest rząd centralny wraz z szeregiem ministerstw – przede wszystkim Planowania i Inwestycji; Przemysłu i Handlu; Finansów; Transportu; Budownictwa; Zasobów Naturalnych i Środowiska; Rolnictwa i Rozwoju Wsi; Nauki i Technologii; Informacji i Komunikacji; Zdrowia – i innych instytucji centralnych, takich jak Państwowy Bank Wietnamu. Bank centralny nie jest instytucją niezależną, a polityka monetarna podlega wytycznym rządu.

     

    Podmiotami administracji gospodarczej są w Wietnamie również władze na szczeblu lokalnym: Komitety Ludowe. Podmioty te zyskały w ostatnich latach na znaczeniu wraz z decentralizacją władzy w zakresie nadzoru nad inwestycjami.

     

    2.4 Sądownictwo gospodarcze.

    Struktura sądownictwa w Wietnamie jest trzypoziomowa: sąd najwyższy, sądy prowincjonalne i sądy powiatowe. Sąd najwyższy i sądy prowincjonalne posiadają ponadto szereg sądów specjalistycznych, tj. sądy gospodarcze, sądy administracyjne, sądy cywilne, sądy pracy i sądy kryminalne. Decyzje sądów pierwszej instancji mogą w szczególnych przypadkach podlegać rewizji sądów apelacyjnych. Sądy gospodarcze posiadają jurysdykcję m.in. w sprawach dotyczących sporów biznesowych i w sprawach upadłościowych. Prerogatywą sądów administracyjnych jest natomiast m.in. rozpatrywanie przypadków niedopełnienia biurokratycznych procedur przez przedstawicieli administracji publicznej.

     

    Wiele przedsiębiorstw zagranicznych decyduje się jednak na pozasądowe rozwiązywanie sporów gospodarczych, co spowodowane jest kilkoma czynnikami. Po pierwsze, niezależni eksperci uważają, że sądy nie wykazują się pełną obiektywnością względem zagranicznych podmiotów. Po drugie, egzekucja praw wciąż daleka jest od doskonałości. W związku z tym popularne są metody pozasądowego rozwiązywania sporów gospodarczych: mediacja i arbitraż. Kultura wietnamska jest tradycyjnie kulturą konsensusu, jak również prawo wietnamskie zachęca do rozwiązywania sporów poprzez mediację.

     

    Ustawa o arbitrażu handlowym (nr 54-2010-QH12) weszła w życie w 2011 r. Najważniejszą instytucją arbitrażową jest Vietnam International Arbitration Center, działająca przy Wietnamskiej Izbie Przemysłowo-Handlowej (VCCI). Od 1995 r. Wietnam jest sygnatariuszem Konwencji Nowojorskiej z 1958 r. o uznawalności i egzekwowaniu zagranicznych odszkodowań arbitrażowych, a jednostkami arbitrażowymi mogą być inne podmioty zarówno na terenie jak i poza granicami Wietnamu. Instytucje arbitrażowe działają np. w niektórych prowincjach i miastach Wietnamu, choć wiele firm decyduje się na wyznaczenie w kontraktach własnych, niezależnych komisji arbitrażowych. Większość zagranicznych firm zdaje się wybierać instytucje arbitrażowe poza granicami Wietnamu. Arbitraż nie rozwiązuje jednak problemu słabej egzekucji praw w Wietnamie. Ponadto wietnamskie sądy nie zawsze honorują zagraniczne wyroki arbitrażowe.

     

    Gospodarka


     

     

    3. GOSPODARKA
     

    3.1. Ogólna charakterystyka sytuacji gospodarczej

    Kontekst historyczny

     

    W drugiej połowie lat 80-tych XX wieku, m.in. w wyniku tzw. reform „Doi Moi” („odnowa”), nastąpiło otwarcie wietnamskiej gospodarki na świat, poczyniono też znaczne kroki na rzecz uczynienia jej wolnorynkową (choć państwo wciąż kontroluje w szczególności przemysł ciężki). W rezultacie w ostatnim dwudziestoleciu Wietnam osiągnął średni roczny wzrost PKB rzędu 6,44%, co jest drugim najlepszym (po Chinach) wynikiem na świecie. Wietnamski wzrost charakteryzuje się również bardzo dużą stabilnością (drugi najwyższy wskaźnik stabilności wzrostu PKB). Od 2008 r. jest oficjalnie uznawany za gospodarkę o średnich dochodach (lower middle income). Na skutek awansu kraju do tej grupy, od 2017 r. traci on prawo do preferencyjnych kredytów oferowanych przez Grupę Banku Światowego (WB). Ten przywilej utraci też w 2018 r. w stosunku do kredytów oferowanych przez Azjatycki Bank Rozwoju (ADB). Stopa ubóstwa w Wietnamie spadła z ok. 75% w 1990 r. do ok. 8% w 2016 r. Pomimo rozlicznych wyzwań strukturalnych i utrudnień w prowadzeniu działalności gospodarczej dla obcokrajowców, Wietnam jest powszechnie uznawany za kraj o znaczącym potencjale gospodarczym.

     

     

     

    PKB

     

    PKB na koniec pierwszego półrocza 2017 r. wyniósł ok. 5.129.070 mld VND (w cenach bieżących), co w przeliczeniu na dolara po kursie Banku Państwowego Wietnamu z dnia 31/7/2017 (22.695 VND/USD), wynosi 226 mld USD. Przy uwzględnieniu parytetu siły nabywczej (PPP) było to ok. 625,7 mld USD, co daje PKB per capita 2.430 USD (nominalnie) i 6.728 USD (PPP). Jest to jeden z najniższych poziomów w regionie. Statystyka nie odzwierciedla jednak znacznego zróżnicowania dochodów między mieszkańcami wielkich aglomeracji miejskich a ludnością zamieszkującą resztę kraju (66,3% populacji zamieszkuje tereny wiejskie). Szybki wzrost gospodarczy uległ spowolnieniu w dobie globalnego kryzysu gospodarczego. Szybkie tempo zdołano odzyskać w 2015 r. – 6,67%, w 2016 r. zaś zanotowano 6,3% wzrostu. W pierwszej połowie 2017 r. wzrost gospodarczy rozczarował, był poniżej oczekiwań i osiągnął 5,7%, i 6,2% w kwartale pierwszym i drugim. W roku 2016 było to analogicznie: 5,8 w 2Q, 5,4 w 1Q oraz 5,65% w całym pierwszym półroczu. Za większy wzrost w 2Q 2017 w dużej mierze przyczyniło się odzyskanie tempa wzrostu produkcji przemysłowej – 7,4% (4,2% w 1Q 2017). Sektor usług odpowiadający za 44% PKB, wzrósł o 7,1%. Rolnictwo (11,2% PKB) kontynuuje ścieżkę wzrostu (3,1%), po zeszłorocznych spadkach.

     

     

     

    Inflacja, stopy procentowe

     

    Sztuczne pobudzanie wzrostu gospodarczego skutkowało m.in. podwyższoną inflacją w końcówce 2016 r. i na początku 2017 r. W pierwszej połowie 2017 r. wyniosła ona 4,15% rdr (wobec prognozowanych 3,9%). Za wzrost cen odpowiedzialny jest ponadto rosnący popyt wewnętrzny, a także wzrost cen paliw, stali i usług (m.in. medycznych, edukacyjnych). Spadły natomiast ceny żywności, zwłaszcza wieprzowiny.

    Suma środków pieniężnych wzrosła o 12,5% w 2016 r. gromadzenie kapitałów instytucji kredytowych wzrosło o 12,02%, wartość kredytów wzrosła o 10,46%. Stopy procentowe ustalone przez Bank Państwowy wynoszą: refinansowania – 6,5%, redyskontowa – 4,5%, bazowa – 9%.

     

     

     

    Budżet, dług publiczny

     

    Po pierwszych sześciu miesiącach 2017 r. nadwyżka handlowa wyniosła 2,7 mld USD (2,6 mld USD na koniec 2016 r.). Kurs wymiany wietnamskiego donga w 2017 r. utrzymuje się na stabilnym poziomie (ok. 22.700 VND = 1 USD), po dewaluacji w drugiej połowie 2016 roku (trzy dewaluacje miały miejsce w roku 2015). Poziom rezerw walutowych systematycznie rośnie i stanowi równowartość ok. 2,7 miesiąca importu (37,1 mld USD). W roku 2016 niespodziewanie spadły transfery z zagranicy, po dynamicznym, nieprzerwanym od 2011 r., wzroście, osiągając 9 mld USD. W 2015 r. było to 12,3 mld USD, co było jedenastym wynikiem na świecie i trzecim w regionie Azji i Pacyfiku. 70% z nich stanowią transfery ze Stanów Zjednoczonych. Jako jedną z przyczyn eksperci podają wzrost stóp procentowych za oceanem przy jednoczesnym spadku w Wietnamie, przy założeniu, że większość przesyłanych pieniędzy przeznaczona była na inwestycje w Wietnamie, w tym inwestycje w nieruchomości.

     

     

     

    Bilans płatniczy

     

    Na koniec drugiego kwartału 2017 roku skumulowana wartość zrealizowanych w Wietnamie bezpośrednich inwestycji zagranicznych wyniosła ok.  293,25 mld USD (22 509 projektów). Wietnam przyciąga inwestorów m.in. tanią siłą roboczą oraz ulgami podatkowymi i celnymi przy produkcji na eksport; odstrasza natomiast obciążeniami regulacyjno-administracyjnymi i słabym stanem infrastruktury. Największymi inwestorami pod względem skumulowanej wartości projektów są: Korea Południowa (50,79 mld USD – 5747 projektów), Japonia (42,058 mld USD – 3280 projektów), Singapur (37,879 mld USD –  1786 projektów), Tajwan (31,569 mln USD –  2509 projektów), Brytyjskie Wyspy Dziewicze (21,149 mld USD –  686 projektów) i Hongkong (16,937 mld USD – 1161 projektów). Wszystkie kraje Unii Europejskiej zainwestowały w sumie  24,2 mld USD w  1855 projektów, z czego najwięcej: Holandia (7,612 mld USD –  274 projekty), Wielka Brytania (3,750 mld USD – 289 projektów), Francja (3,386 mld USD –  484 projekty) i Luksemburg (2,304 mld USD – 47 projektów).

    W pierwszej połowie 2017 r. zarejestrowano 1183 nowych projektów o łącznej wartości 11,83 mld USD, co oznacza wzrost o 57,9% w stosunku do analogicznego okresu roku poprzedniego. Nowym liderem jest Japonia (26,45% łącznej wartości nowych inwestycji), a następnie Korea Południowa (25,79% łącznej wartości nowych inwestycji), dalej plasuje się Singapur (18,1% łącznej wartości nowych inwestycji).

     

     

     

    Inwestycje zagraniczne

     

    Na koniec trzeciego kwartału 2016 roku skumulowana wartość zrealizowanych w Wietnamie bezpośrednich inwestycji zagranicznych wyniosła ok.  405,22 mld USD (21 889 projektów). Wietnam przyciąga inwestorów m.in. tanią siłą roboczą oraz ulgami podatkowymi i celnymi przy produkcji na eksport; odstrasza natomiast obciążeniami regulacyjno-administracyjnymi i słabym stanem infrastruktury. Największymi inwestorami pod względem skumulowanej wartości projektów są: Korea Południowa (50,79 mld USD – 5546 projektów), Japonia (40,705mld USD – 3150 projektów), Singapur (36,949 mld USD –  1701 projektów), Tajwan (32,228 mln USD –  2561 projektów). Brytyjskie Wyspy Dziewicze (19,85 mld USD –  654 projekty) i Hongkong (16,61 mld USD – 1099 projektów). Wszystkie kraje Unii Europejskiej zainwestowały w sumie  24,2 mld USD w  1855 projektów, z czego najwięcej: Holandia (8,4 mld USD –  267 projektów), Wielka Brytania (4,87 mld USD –  273 projektów), Francja( 3,53 mld USD –  474 projektów) i Luksemburg (2,18 mld USD – 40 projektów).

    W 3 pierwszych kwartałach 2016 r. zarejestrowano 1820 nowych projektów o łącznej wartości 16,43 mld USD, co oznacza wzrost o 95,8% w stosunku do analogicznego okresu roku poprzedniego. Liderem pozostaje Korea Południowa (34% łącznej wartości nowych inwestycji), dalej plasuje się Singapur (11,2% łącznej wartości nowych inwestycji), a następnie Japonia (10,3% łącznej wartości nowych inwestycji)

    Niektóre duże projekty zatwierdzone w 2016 roku:

     - LG Display Hai Phong, zatwierdzony 15 kwietnia 2016 r. z inwestycją o wartości 1,5 mld USD przez LG Display co.,ltd (Korea Południowa) - produkcja ekranów OLED

     

    - Fabryka LG Innotek Hai Phong, z zarejestrowanym kapitałem 550 mln USD przez LG Innotek Co.,Ltd (Korea Południowa) - produkcja modułów kamer.

     

    - Miasto Amata Long Thanh w Dong Nai, zarejestrowany kapitał: 309,3 mln USD przez inwestora z Tajlandii

     

    - Centrum Badań i Rozwoju Samsung w Hanoi, zarejestrowany kapitał 300 mln USD - Samsung Electronics Vietnam.

     

    - Seoul Semiconductor Vina, zarejestrowany kapitał: 300 mln USD przez Koeańskiego inwestora - badania i produkcja LED Chip, LED package, LED Components, LED module

     

     

     

    Obroty handlowe

     

    W trzech pierwszych kwartałach 2016 roku obroty handlu zagranicznego Wietnamu osiągnęły  253,6 mld USD, z nadwyżką na poziomie 2,8 mld USD. Wartość eksportu wzrosła w perspektywie rocznej o  6,7% (do 128,2 mld USD), a importu o 1,3% (do 125,4 mld USD). Najważniejszymi produktami w wietnamskim eksporcie były: telefony i części zamienne (25 mld USD), wyroby włókiennicze (17,9 mld USD),  obuwie (9,5 mld USD), elektronika i komputery (12,9 mld USD), owoce morza (5 mld USD), drewno i wyroby z drewna (5 mld USD), urządzenia mechaniczne i części zamienne (7,2 mld USD), środki transportu i części zamienne (4,5 mld USD). Najważniejszymi produktami importowymi były: urządzenia mechaniczne (20,2 mld USD), elektronika, komputery i akcesoria (20,2 mld USD), tkaniny (7,7 mld USD), telefony i akcesoria (7,5 mld USD), paliwo po rafinacji (3,4 mld USD), stal (5,8 mld USD), plastik (4,5 mld USD), surowce do produkcji wyrobów włókienniczych i obuwia (3,8 mld USD), pasze dla bydła (2,5 mld USD), chemikalia (2,3 mld USD), metale nieżelazne (3,6 mld USD) oraz produkty chemiczne (2,7 mld USD). Najważniejszymi partnerami w wietnamskim eksporcie były: USA (28,5 mld USD), UE (24,6 mld USD), ASEAN (12,5 mld USD), Chiny (14,8 mld USD), Japonia  10,7 mld USD), Korea Południowa (8,3 mld USD); w imporcie do Wietnamu: Chiny  36 mld USD); ASEAN (17,1 mld USD); Japonia (10,9 mld USD); UE (8,1 mld USD),

     

     

     

    Polityka handlowa

     

    Wietnam wypełnia większość zobowiązań wobec Światowej Organizacji Handlu (WTO) zgodnie z harmonogramem ustalonym podczas przystąpienia do tej organizacji w 2007 r. W ostatnich latach wietnamski rząd poczynił kroki na rzecz liberalizacji handlu z państwami ASEAN, którego Wietnam jest członkiem. 31 grudnia 2015 r. zainaugurowano ASEAN Economic Community (AEC) będącą częścią szerszego projektu (ASEAN Community – AC) zawierającego poza gospodarczym, filar bezpieczeństwa, polityczny i kulturalny. Postępuje też liberalizacja współpracy handlowej ASEAN z krajami trzecimi – poprzez podpisanie porozumień o wolnym handlu (FTA) z Chinami, Koreą Południową, Indiami, oraz Australią i Nową Zelandią, jak również partnerstwa ekonomicznego z Japonią. W 2015 r. Wietnam zakończył negocjacje i podpisał FTA z Koreą Południową i Euroazjatycką Unią Gospodarczą (EEU - unia celna Rosji, Kazachstanu, Białorusi, Armenii i Kirgistanu), a także dwóch największych umów handlowych: FTA z UE (EVFTA) i Trans-Pacific Partnership (TPP, m.in. z USA i Japonią). Wejście w życie EVFTA spodziewane jest w 2018 r., natomiast los TPP nie jest pewny po zwycięstwie w wyborach prezydenckich Donalda Trumpa, będącego zdecydowanym przeciwnikiem Umowy. Trzeba tez zwrócić uwagę, że Wietnam wprowadza wiele barier pozataryfowych (zob. sekcja nr 5 niniejszego Informatora Ekonomicznego pt. „Dostęp do rynku”).

     

     

     

    Utrudnienia inwestycyjne i handlowe

     - rankingi

     

    Międzynarodowe rankingi z 2016 i 2017 r. uwidaczniają wyzwania strukturalne wietnamskiej gospodarki. Dla przykładu, w rankingu Doing Business 2017, Banku Światowego (WB) i Międzynarodowej Korporacji Finansowej (IFC), Wietnam zajął 82. miejsce wśród 189 państw świata (wzrost o 11 pozycji w stosunku do poprzedniego rankingu). Spośród dziesięciu analizowanych kategorii kraj poprawił notowania w pięciu i w pięciu pogorszył. Największy progres został poczyniony w ochronie inwestorów mniejszościowych – skok o 31 pozycji, ale nadal jest ona na niskim poziomie – 78. miejsce na świecie. Spory postęp poczyniono też w kategoriach: handel transgraniczny – skok o 15 pozycji na 93. miejsce i systemie podatkowym, skok o 11 pozycji, na 167. miejsce. Są to jednak czynniki w których Wietnam ma mimo wszystko najgorsze notowania. Po zeszłorocznej poprawie, w tym roku znów pogorszyły się warunki rozpoczynania działalności gospodarczej (jedna z najistotniejszych kategorii dla biznesu), kraj zanotował spadek aż o 10 pozycji i zajmuje obecnie 121. Najwyższe notowania obserwujemy w kategorii dostępu do kredytu i uzyskiwaniu pozwoleń na budowę, odpowiednio 32. i 24., jednak w obu przypadkach zanotowano spadek o 3 pozycje. Najniższe (w drugiej setce) w kwestiach rozwiązywania sporów, a także w ww. systemie podatkowym i rozpoczynaniu działalności gospodarczej..

    W rankingu konkurencyjności gospodarek Światowego Forum Ekonomicznego (WEF) z 2016-2017 r., Wietnam zajął 60. miejsce na 138 analizowanych krajów, co oznacza spadek o 4 pozycje w stosunku do poprzedniego badania. Warty uwagi jest fakt, że Wietnam pogarsza swoją pozycję w gronie krajów ASEAN, zajmuje obecnie 7. miejsce, wyprzedzając jedynie Kambodżę, Laos i Mjanmę. W wielu wskaźnikach istotnych dla zagranicznego biznesu, kraj zajmuje pozycje w drugiej setce, jak np. ochrona inwestorów mniejszościowych, czasochłonność rozpoczynania działalności gospodarczej, liczba procedur niezbędnych do założenia firmy, ochrona praw własności intelektualnej, standardy w audycie i sprawozdawczości, jakość szkół zarządzania, pozataryfowe bariery handlowe, uciążliwość procedur celnych, przekupstwo i łapówki, itp. Za największe bolączki biznesu w Wietnamie, autorzy raportu wskazują (w kolejności): brak wykształconej siły roboczej, częste zmiany regulacji, obciążenia podatkowe oraz procedury podatkowe, utrudniony dostęp do finansowania, niska etyka pracy, korupcja, nieefektywna administracja i biurokracja oraz słaby stan infrastruktury.

    W rankingu percepcji korupcji Transparency International za rok 2016 Wietnam zajął 112. miejsce na 167 sklasyfikowanych państw z niezmienną od 2012 r. liczba punktów (31), a w rankingu wolności gospodarczej z 2016 r. Wall Street Journal i Heritage Foundation – 131. miejsce na 178 państw świata.

    Wietnam od lat robi niewielki postęp w badanych dziedzinach, co jest wypadkową powolnych reform strukturalnych. W latach 2015 i 2016 r., postęp nieznacznie przyspieszył, co było to skutkiem sporej liczby nowych regulacji m.in. nowelizacji prawa inwestycyjnego i prawa o przedsiębiorstwach.

     

    Znowelizowane prawo inwestycyjne jest zdecydowanie bardziej liberalne i bardziej przejrzyste w porównaniu z dotychczasową ustawą. Uproszczono procedury zwłaszcza w przyznawaniu pozwoleń na inwestycje. Te muszą być uzyskiwane jedynie gdy zagraniczny inwestor posiada ponad połowę kapitału projektu. Nastąpiło wyraźne rozdzielenie regulacji inwestycyjnych od tych dotyczących działalności gospodarczej jako takiej. Oba te aspekty do tej pory znajdowały się w jednym akcie prawnym. Wyraźnie wyszczególniono zabronioną działalność (np. handel narkotykami, dzikimi zwierzętami, organami ludzkimi itd.)

    Znowelizowane prawo utworzyło mechanizm priorytetów państwowych, który obecnie istnieje nieoficjalnie wobec niektórych projektów. Zgodnie z owym mechanizmem Zgromadzenie Narodowe, Rząd albo Komitety Ludowe prowincji mają zatwierdzić strategiczne projekty dotyczące np. bezpieczeństwa czy energetyki, w tym jądrowej itd.     

     

    Po jedenastu miesiącach 2016 r. liczba nowo zarejestrowanych firm przekroczyła 100 tys., co jest najlepszym wynikiem w historii. W pierwszym półroczu natomiast łączna wartość zarejestrowanego kapitału wyniosła 427,8 tys. mld VND, czyli liczba nowych firm wzrosła o 20%, a wartość kapitału wzrosła o 51,5% w porównaniu z analogicznym okresem ubiegłego roku. Obok tego 16125 firm zwiększyło łącznie o 774,7 tys. mld VND swój kapitał. Ogólnie licząc, do końca czerwca 2016 r. łączna wartość kapitału nowo zarejestrowanych firm oraz zwiększonego przez istniejące firmy wyniosła 1202,5 tys. mld VND. Znaczny wzrost zarówno pod względem liczby nowo firm zarejestrowanych i wartości kapitału w I połowie 2016 r. pokazuje pozytywny wpływ nowych regulacji: Ustawy o Przedsiębiorstwach, Ustawy o Inwestycji.  

    Liczba firm reaktywowanych w tym okresie wzrosła aż o 75,2% w porównaniu z poprzednim okresem. To był największy wzrost w ostatnim czasie (wzrost w I połowie 2015 r. 2,2% w porównaniu z I połową 2014 r.). Firm zamkniętych było więcej o 17% w porównaniu z analogicznym okresem ubiegłego roku. Pod względem ilości nowo zarejestrowanych i zamkniętych podmiotów można odnotować wzrost w branży produkcji i usług dla potrzeb rodzin, a spadek w zakresie rozrywkowym, artystycznym, rolnym, handlu nieruchomości.

     

     

     

    Sytuacja sektora bankowego

     

    Od 2014 roku banki komercyjne mają możliwość swobodnego ustalania oprocentowania depozytów i kredytów. Dotychczas musiały się podporządkowywać administracyjnym nakazom, określającym górne progi. Większość banków stosowały stopy o wiele niższe niż te progi.

     

     

    3.2. Tabela głównych wskaźników makroekonomicznych

    Wyszczególnienie

    2011

    2012

    2013

    2014

    2015

    2016

    PKB (mld USD)1

    134,598

    155,565

    170,565

    186,049

    193,599

    213,988

    PKB per capita (USD)1

    1532,3

    1752,6

    1901,7

    2052,8

    2171,1

    2290

    PKB per capita wg parytetu siły nabywczej (PPP) (USD)1

    4717,0

    5001,1

    5295,4

    5634,9

    6020,2

    6365

    Wzrost PKB (%)1

    5,9

    5,0

    5,4

    5,98

    6,67

    6

    Deficyt fiskalny  (% PKB, wg metodologii SRW)3

    4,9

    4,8

    5,3

    5,3

    5,7

    5

    Dług publiczny (% PKB, wg metodologii SRW)3

    54,9

    50,8

    54,5

    58

    64

    65

    Inflacja (%, na koniec roku)1

    18,1

    6,8

    6,0

    1,9

    1,7

    3,17

    Bezrobocie (%)2

    4,51

    2,74

    2,75

    2,45

    2,31

    2,11

    Obroty handlu zagranicznego (mld USD)2

    202

    229

    261

    298

    328

    339

    Eksport (mld USD)2

    96

    115

    127

    150

    162

    171

    Import (mln USD)2

    106

    114

    134

    148

    166

    168

    Saldo na rachunku obrotów bieżących (% PKB)1

    0,17

    5,96

    5,55

    5,41

    -3,5

    -3,5

    Bezpośrednie inwestycje zagraniczne zrealizowane w SRW (mld USD)4

    11,0

    10,5

    11,5

    12,4

    14,5

    20,5

    Bezpośrednie inwestycje zagraniczne z SRW (mld USD)4

    0,9

    1,546

     

    1,047

    0,9

     

    *) szacunek

    1Międzynarodowy Fundusz Walutowy. 2Główny Urząd Statystyczny SRW. 3Ministerstwo Finansów SRW, 4Ministerstwo Planowania i Inwestycji SRW.

     

    3.3 Główne sektory gospodarki

     

    Struktura i dynamika PKB Wietnamu na koniec 2016 r.

     

    Dynamika1

    Procent ogółu

    Wartość w mld VND

    OGÓŁEM

    +5,73

    100,00

    2058822

    Rolnictwo, leśnictwo, rybołówstwo

    +2,65

    15,06

    310045

        Rolnictwo

    +2,01

    11,28

    232314

        Leśnictwo

    +4,31

    0,72

    14769

        Rybołówstwo

    +5,08

    3,06

    62962

    Przemysł i budownictwo

    +5,81

    32,76

    674442

        Przemysł

    +5,33

    27,66

    569852

            Wydobywczy

    -8,2

    7,35

    151310

            Produkcja fabryczna

    +10,52

    15,51

    319263

            Elektryczność, gaz, woda

    +8,00

    4,25

    87461

        Budownictwo

    +8,50

    5,08

    104590

    Usługi

    +6,86

    41,84

    861456

        Handel, naprawy motorów/pojazdów

    +7, 10

    10,52

    216693

        Transport, składowanie

    +7,80

    2,68

    55205

        Hotelarstwo i restauratorstwo

    +8,90

    4,04

    83129

        Informacje I telekomunikacja

    +6,99

    0,69

    14219

        Finanse, bankowość, ubezpieczenia

    +7,66

    4,09

    84159

         Rynek nieruchomości

    +3,86

    5,33

    109686

        Nauka i technologia

    +6,8

    1,18

    24208

        Partia, związki, stowarzyszenia,   zarządzanie państwem, obronność

    +6,9

    2,92

    60151

        Edukacja i szkolenia

    +7,18

    4,36

    89822

        Służba zdrowia i pomoc społeczna

    +7,27

    2,89

    59558

       Artystwo, rozrywka

    +7,08

    0,63

    12957

       Inne serwisy

    +6,0

    1,93

    39789

       Prace w gospodarstwach domowych

    +6,70

    0,17

    3484

     

    Źródło: Główny Urząd Statystyczny Wietnamu

     

    3.4. Główni partnerzy handlowi Wietnamu i uczestnictwo w wielostronnych organizacjach o charakterze ekonomicznym

    GŁÓWNI PARTERZY HANDLOWI WIETNAMU W pierwszej połowie 2017 r. (mld USD)

    Partnerzy handlowi

    Import do Wietnamu

    Zmiana w wymiarze rocznym 

    Eksport z Wietnamu

    Zmiana w wymiarze rocznym

    Bilans handlowy

    Obroty handlowe

    Stany Zjedn.

    4,8

    27,2%

    19,6

    +9,5%

    14,8

    24,4

    UE

    5,8

    +16,3%

    18,2

    +12,6%

    12,4

    24

    ASEAN

    13,6

    +17,6%

    10,4

    +26,7%

    -3,2

    24

    Chiny

    27,1

    +16,8%

    13,0

    +42,5%

    -14,1

    40,1

    Japonia

    7,7

    +10,7%

    8,0

    +19,5%

    -0,2

    15,8

    Korea Poł.

    22,5

    +51,2%

    6,6

    +29,1%

    -15,9

    29,1

    Globalnie

    100,5

    +24,1%

    97,8

    +18,9%

    -2,7

    198,3

    Źródło: Główny Urząd Statystyczny Wietnamu

     

    Wietnam jest członkiem m.in. Światowej Organizacji Handlu i Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN). Jako państwo członkowskie ASEAN, Wietnam przynależy do strefy wolnego handlu AFTA i jest sygnatariuszem porozumień o wolnym handlu z Chinami, Koreą Południową, Indiami, oraz Australią i Nową Zelandią, jak również partnerstwa ekonomicznego z Japonią (Wietnam podpisał też osobne dwustronne partnerstwo ekonomiczne z Japonią). W 2015 r. zakończone zostały negocjacje i podpisane umowy o wolnym handlu z Koreą Południową, Euroazjatycką Unią Gospodarczą (EEU - unia celna Rosji, Kazachstanu, Białorusi, Armenii i Kirgistanu). W sierpniu 2015 r. zakończono również rozmowy z Unią Europejską nt. umowy o wolnym handlu. Tekst został opublikowany w lutym 2016 r., a planowane wejście w życie to rok 2018. Mniej więcej w tym samym czasie (wrzesień 2015 r.) zakończono negocjacje Umowy Trans-Pacyficznej (TPP) z 12 parterami (m.in. Stany Zjednoczone i Japonia). Umowę podpisano w lutym 2016 r., a zakończenie ratyfikacji planowane jest również na rok 2018.

    3.5. Uczestnictwo w wielostronnych organizacjach i porozumieniach o charakterze ekonomicznym.

    Wietnam jest członkiem m.in. Światowej Organizacji Handlu i Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN). Jako państwo członkowskie ASEAN, Wietnam przynależy do strefy wolnego handlu AFTA i jest sygnatariuszem porozumień o wolnym handlu z Chinami, Koreą Południową, Indiami, oraz Australią i Nową Zelandią, jak również partnerstwa ekonomicznego z Japonią (Wietnam podpisał też osobne dwustronne partnerstwo ekonomiczne z Japonią). W 2015 r. zakończone zostały negocjacje i podpisane umowy o wolnym handlu z Koreą Południową, Euroazjatycką Unią Gospodarczą (EEU - unia celna Rosji, Kazachstanu, Białorusi, Armenii i Kirgistanu). W sierpniu 2015 r. zakończono również rozmowy z Unią Europejską nt. umowy o wolnym handlu. Tekst został opublikowany w lutym 2016 r., a planowane wejście w życie to rok 2018. Mniej więcej w tym samym czasie (wrzesień 2015 r.) zakończono negocjacje Umowy Trans-Pacyficznej (TPP) z 12 parterami (m.in. Stany Zjednoczone i Japonia). Umowę podpisano w lutym 2016 r., a zakończenie ratyfikacji planowane jest również na rok 2018.

    3.6. Relacje gospodarcze z UE.

    Współpraca handlowa

     

    UE jest największym, po Chinach i Stanach Zjednoczonych, partnerem handlowym Wietnamu. Drugim największym rynkiem eksportowym i piątym największym źródłem importu. Obroty handlowe między UE i Wietnamem osiągnęły w I poł. 2017 r. poziom 24 mld USD, z czego wartość eksportu do UE wyniosła 18,2 mld USD, a importu  5,8 mld USD. Deficyt handlowy UE z SRW wyniósł 12,4 mld USD. Największymi unijnymi eksporterami do Wietnamu były Niemcy, Holandia, Wielka Brytania, Włochy oraz Francja; a importerami Dania, Wielka Brytania, Włochy, Hiszpania i Francja. Najważniejszymi produktami eksportowymi Wietnamu była: elektronika, obuwie, tekstylia i odzież, komputery i części zamienne, kawa, owoce morza oraz produkty drewniane. W imporcie z UE do Wietnamu dominują maszyny przemysłowe i elektryczne, samoloty, pojazdy, produkty farmaceutyczne, produkty chemiczne, produkty mleczne i pasza dla zwierząt.

     

     

     

    Współpraca inwestycyjna

     

    Unia Europejska jest ważnym inwestorem w Wietnamie. Wiele firm europejskich decyduje się na podbój wietnamskiego rynku poprzez działalność inwestycyjną a nie ściśle handlową. Inwestycje UE skupiają się przede wszystkim w sektorze przetwórstwa i produkcji, a następnie produkcji i dystrybucji prądu, a także handlu nieruchomościami. Licząc do I kwartału 2017 r. 24 z 28 państw UE zainwestowało bezpośrednio w 1959 projektów w Wietnamie z łączną wartością kapitału zarejestrowanego 21,6 mld USD. Inwestycje o największej łącznej wartości wśród państw UE miały: Holandia (7,6 mld USD, czyli 35,5% wartości zarejestrowanego kapitału UE w Wietnamie), Wielka Brytania (3,7 mld USD, czyli  17,6% całości), Francja (2,7 mld USD, 12,9% całkowitej wartości kapitału z UE). Inwestorzy z UE są obecni w 54/63 miast i prowincji w Wietnamie, przeważnie w dużych skupiskach gospodarczych takich jak Ho Chi Minh, Hanoi, Ba Ria – Vung Tau, Quang Ninh i Dongnai.

     

     

     

    Współpraca instytucjo-

    nalna

     

    Unia Europejska i Wietnam nawiązały stosunki dyplomatyczne w 1990 r. i w 1995 r. podpisały „Ramowe Porozumienie o Współpracy” (Framework Cooperation Agreement). Od 1996 r. działa na terenie Wietnamu Delegatura Komisji Europejskiej i ma miejsce częsta wymiana wizyt. W 2005 r. rząd SRW jako jedyny w regionie przyjął „Master Plan” wyznaczający kierunki rozwoju stosunków z UE do 2015 r. UE i Wietnam podpisały w 2012 r. „Porozumienie o partnerstwie i współpracy” (Partnership and Cooperation Agreement, PCA), które zostało ratyfikowane w 2015 r. i zastąpiło porozumienie z 1995 r. W 2015 r. UE i Wietnam zakończyły negocjacje porozumienia o wolnym handlu, które ma wejść w życie w 2018 r.  Znaczącym elementem współpracy jest tradycyjnie pomoc rozwojowa UE dla Wietnamu. Budżet pomocowy UE wzrósł z 140 mln EUR na lata 1996-2001 do 162 mln EUR na lata 2002-2006 i około 304 milionów EUR na lata 2007-2013. Priorytetowe obszary finansowania UE to ochrona zdrowia, zmniejszenie ubóstwa, pomoc techniczna, handlowa i współpraca gospodarcza. Program MIP (Multi-Annual Indicative Programme) na lata 2014-2020 opiewa na 400 mln EUR, z czego 90% (do 350 mln EUR) na rzecz zrównoważonego rozwoju energetycznego w Wietnamie.

     

     

    Dwustronna współpraca gospodarcza


     

     

    4. Dwustronna współpraca gospodarcza.
     

    4.1. Gospodarcze umowy dwustronne.
     

    • Umowa między Rządem RP a Rządem SRW o wzajemnej ochronie informacji niejawnych (09/09/2010).
    • Umowa między Ministerstwem Obrony Narodowej RP reprezentowanym przez Ministra Obrony Narodowej a Ministerstwem Obrony SRW reprezentowanym przez Ministra Obrony Narodowej o współpracy dotyczącej obronności (09/09/2010).
    • Porozumienie między Departamentem Zdrowia Zwierząt Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi SRW a Głównym Lekarzem Weterynarii RP o rozwoju wzajemnie korzystnej współpracy w dziedzinie weterynarii (09/09/2010).
    • List intencyjny o współpracy między Ministerstwem Środowiska RP a Ministerstwem Zasobów Naturalnych i Środowiska SRW (09/09/2010).
    • Umowa między Rządem RP a Rządem SRW o udzieleniu kredytu w ramach pomocy wiązanej (22.01.2008).
    • Umowa między Ministrem Rolnictwa i Rozwoju Wsi RP a Ministrem Rolnictwa i Rozwoju Wsi SRW o współpracy w dziedzinie rolnictwa, rozwoju wsi i rynków rolnych (17.01.2005).
    • Protokół między Rządem RP a Rządem SRW w sprawie obowiązywania dwustronnych umów w stosunkach między RP a SRW (18.07.2000).
    • Umowa między Rządem RP a Rządem SRW w sprawie udzielenia kredytu (06.06.1998); Porozumienia w formie wymiany not między Rządem RP a Rządem SRW o zmianie Umowy między Rządem RP a Rządem SRW w sprawie udzielenia kredytu, podpisanej w Hanoi dnia 6 czerwca 1998 roku (19.01.2001); Porozumienie między Rządem RP a Rządem SRW o zmianie Umowy między Rządem RP a Rządem SRW w sprawie udzielenia kredytu podpisanej w Hanoi dnia 6 czerwca 1998, poprzez wymianę not (24.07.2002); Porozumienie między Rządem RP a Rządem SRW o zmianie Umowy między Rządem RP a Rządem SRW w sprawie udzielenia kredytu podpisanej w Hanoi dnia 6 czerwca 1998 r. poprzez wymianę not (16.12.2003).
    • Umowa między Rządem RP a Rządem SRW o współpracy w transporcie morskim (06.12.1995); Porozumienie zawarte w formie wymiany not między Rządem RP a Rządem SRW o zmianie art. 15 ustęp 1 Umowy między Rządem RP a Rządem SRW o współpracy w transporcie morskim z 6.12.1995 (19.07.2004).
    • Umowa między Rzecząpospolitą Polską a Socjalistyczną Republiką Wietnamu w sprawie popierania i wzajemnej ochrony inwestycji (31.08.1994).
    • Umowa między Rządem RP a Rządem SRW w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (31.08.1994).
    • Umowa między Rządem PRL a Rządem SRW o cywilnej komunikacji lotniczej (11.09.1976).

    Treści powyższych umów można znaleźć na stronie internetowej www.traktaty.msz.gov.pl.
     

    4.2. Handel zagraniczny.

    Tabela 1: Obroty towarowe Polski z Wietnamem w latach 2006-2017 (w mln USD):

     

    2006

    2007

    2008

    2009

    2010

    2011

    2012

    2013

    2014

    2015

    2016

    I poł. 2017

    Eksport

    69

    68

    127

    108

    106

    130

    158

    147

    173

    224

    236

    128

    Import

    259

    375

    530

    418

    515

    783

    819

    1145

    1307

    1523

    1674

    850

    Deficyt

    190

    307

    403

    310

    409

    653

    661

    998

    1134

    1300

    1438

    721

    Obroty

    329

    444

    656

    526

    622

    913

    977

    1292

    1480

    1747

    1910

    978

    Źródło: Na podstawie danych Głównego Urzędu Statystycznego RP

    W 2015 r. wartość obrotów handlowych między Polską a Wietnamem wzrosła o 18% i wyniosła 1,75 mld USD, przy czym wartość eksportu z Polski do Wietnamu wzrosła o 29% i wyniosła 224 mln USD, a wartość importu z Wietnamu do Polski wzrosła o 17% i wyniosła 1,52 mld USD. W 2015 r. deficyt handlowy na niekorzyść Polski wyniósł 1,3 mld USD.

     

    W 2015 r. w polskim eksporcie do Wietnamu dominowały artykuły rolno-spożywcze – 110 mln USD, wyroby przemysłu chemicznego (zwłaszcza produkty farmaceutyczne) – 38 mln USD, pojazdy, jednostki pływające – 28 mln USD, urządzenia mechaniczne i elektryczne – 23,6 mln USD, oraz. W 2012 r. szybko wśród znaczących pozycji wzrastał eksport produktów rolno-spożywczych i wyrobów przemysłu chemicznego; natomiast znacznie spadła wartość eksportu wyrobów przemysłu elektromaszynowego. Na uwagę zasługuje wysoka pozycja pojazdów i jednostek pływających. Stało się tak na skutek zakupu przez marynarkę wojenną SRW okrętu szkoleniowego „Le Quy Don”, którego wartość praktycznie wypełnia tę kategorię.

     

    Polskie firmy są tradycyjnie aktywne w Wietnamie w przemyśle ciężkim: wydobywczym i stoczniowym. Jednak wyzwania natury administracyjnej, ekologicznej oraz trudności budżetowe po stronie wietnamskiej sprawiają, że małym i średnim polskim firmom raczej łatwiej jest zdobywać rynek konsumencki. Szybki wzrost gospodarczy i demograficzny, napływ ludności do miast oraz bardzo dynamiczny rozwój klasy średniej sprawiają, że wietnamski rynek dóbr konsumpcyjnych ma znaczny długoterminowy potencjał. Wietnam zamieszkują tysiące absolwentów polskich uczelni, a niektórzy spośród nich zajmują się działalnością handlową.

     

    W 2015 r. w imporcie z Wietnamu do Polski dominowały wyroby urządzenia elektroniczne – 735 mln USD, artykuły rolno-spożywcze – 220 mln USD, obuwie – 198 mln USD i tekstylia – 133,5 mln USD. Spośród powyższych pozycji najszybciej w 2015 roku wzrastał import do Polski wietnamskich urządzeń elektronicznych (telefony komórkowe i części do nich).


    4.3. Inwestycje.

    Według danych wietnamskiego Ministerstwa Planowania i Inwestycji, polscy inwestorzy zarejestrowali do 2015 r. w Wietnamie 91,14 mln USD, z czego w rzeczywistości zrealizowana została tylko część.

    Według Ministerstwa Planowania i Inwestycji SRW, największe inwestycje tego kraju w Polsce to: „Food Techno” w Kobierzycach o wartości 0,9 mln USD (2004 r.), Centrum Sportowe i Opieki Zdrowotnej w Warszawie o wartości 7 mln USD i fabryka Vinamilk Europe Sp. z o.o w Warszawie - największego producenta mleka i produktów mlecznych o wartości 3 mln USD (czerwiec 2014 r.).



    4.4. Współpraca regionalna.

    Nie odnotowuje się bezpośrednich, zinstytucjonalizowanych, faktycznych form współpracy między polskimi województwami, gminami i miastami a ich odpowiednikami po stronie wietnamskiej (pomimo podpisanego porozumienia o współpracy między Warszawą a Hanoi). Istnieje znaczący potencjał rozwoju stosunków w tym zakresie. Jedynym wyjątkiem było nawiązanie kontaktów w 2012 r. między województwem śląskim a prowincją Quang Ninh.

    4.5. Współpraca samorządów gospodarczych.
     

    W 2007 r. podpisane zostało porozumienie o współpracy między Krajową Izbą Gospodarczą a Wietnamską Izbą Przemysłowo-Handlową. W 2009 r. powstała Polsko-Wietnamska Izba Gospodarcza działająca pod auspicjami Krajowej Izby Gospodarczej.

     

    Dostęp do rynku


     

     

    5. DOSTĘP DO RYNKU

     

    5.1. Dostęp do rynku dla polskich towarów i usług (bariery)

    Podstawowe zasady dostępu do wietnamskiego rynku określa Ustawa o Handlu z czerwca 2005 r. (nr 36/2005/QH11) i Ustawa o Inwestycjach z grudnia 2005 r. (nr 59/2005/QH11). Warunki dostępu do tego rynku zostały też w wielu aspektach – np. w zakresie harmonogramu obniżania obowiązujących stawek celnych na poszczególne grupy towarów –określone przez zobowiązania wynikające z członkostwa Wietnamu od 2007 r. w Światowej Organizacji Handlu (zobowiązania – WTO). Rozliczne bariery handlowe i inwestycyjne – zwłaszcza w strategicznych dla Europy sektorach gospodarki Wietnamu – zostały szczegółowo opisane w odpłatnym raporcie „White Book 2013” Europejskiej Izby Handlowej w Wietnamie. Obszerny opis barier znajduje się też sprawozdaniu Vietnam Business Forum. Bariery te są też opisane m.in. w rozdziałach niektórych raportów, do których linki znajdują się na stronie internetowej Ambasady RP w Hanoi (zakładka: „Informacje ekonomiczne”, a zwłaszcza „Informacje ekonomiczne – klimat inwestycyjny i handlowy”).

    Bariery taryfowe: Stawki celne dot. poszczególnych produktów można znaleźć na oficjalnej stronie internetowej Głównego Urzędu Celnego Wietnamu: www.customs.gov.vn (UWAGA: dane znajdujące się na tej stronie mogą być czasem przestarzałe) – przy czym do Polski, jako do członka WTO, stosuje się w tej matrycy stawki według klauzuli największego uprzywilejowania („most favoured nation, MFN”). Postępująca integracja ekonomiczna wewnątrz ASEAN (którego Wietnam jest członkiem) oraz między ASEAN a innymi państwami (m.in. Chinami, Indiami, Koreą Południową, Japonią, Australią i Nową Zelandią), przy ciągłym braku porozumienia o wolnym handlu z UE, naraża polskich eksporterów na pogorszenie ich konkurencyjności na rynku wietnamskim. Wielu zagranicznych przedsiębiorców decyduje się na ekspansję na wietnamski rynek poprzez podejmowanie inwestycji w tym kraju.

    Bariery pozataryfowe: zagraniczni przedsiębiorcy pośród największych przeszkód w prowadzeniu działalności gospodarczej w Wietnamie wymieniają m.in.: bariery regulacyjno administracyjne (brak spójności w podziale kompetencji między resortami, brak przejrzystości procedur, częste zmiany przepisów, korupcja), zły stan infrastruktury technicznej, niedostateczna ochrona praw własności intelektualnej, słaby stan sądownictwa i arbitrażu, brak wykwalifikowanej siły roboczej, utrudniony dostęp do kredytu, ograniczony dostęp do gruntów i niska wydajność administracji publicznej. Istnieją znaczne różnice w klimacie dla przedsiębiorczości między poszczególnymi wietnamskimi prowincjami (patrz: ranking pt. „Vietnam Provincial Competitiveness Index” autorstwa USAID i Wietnamskiej Izby Przemysłowo-Handlowej). Poniższa tabela ukazuje wiele barier w Wietnamie (w ujęciu wybranych międzynarodowych rankingów):

     

    W ostatnim czasie zagraniczne podmioty zgłaszały swoje wątpliwości m.in. co do następujących przepisów:

    • Wietnamski rząd ogłosił listę szeregu produktów, których import do Wietnamu został uznany za zbędny, co zdaje się miewać przełożenie na wzmożone restrykcje pozataryfowe. Decyzja („decision”) nr 1380/QD-BCT Ministerstwa Przemysłu i Handlu rozszerzyła listę produktów importowych, które zostały uznane przez wietnamskie władze za niepożądane. Od dnia 25/03/2011 lista ta zawiera 297 grup towarowych (3724 pozycji produktów, wg kodów celnych), w tym m.in. niektóre produkty mięsne i podroby, ryby, produkty mleczne, cukry, słodycze, przetwory jadalne, wina i alkohole, maszyny i urządzenia mechaniczne (głównie na użytek prywatny, jak pralki, wiatraki, faksy, drukarki, maszyny do szycia, komputery osobiste, itd.), maszyny i urządzenia elektryczne (jak telefony, głośniki, radioodtwarzacze, taśmy, kamery, itd.), pojazdy (m.in. samochody), odzież, obuwie czy produkty z żelaza i stali.
    • Okólnik („circular”) nr 122/2010/TT-BTC Ministerstwa Finansów wprowadził od dnia 01/12/10 wymóg rejestracji cen, oraz wszelkich zmian w tym zakresie, szeregu produktów, m.in.: mleka w proszku dla dzieci, węgla, papieru, usług telekomunikacyjnych i pocztowych, itd.
    • Przepisy wprowadzające w życie Ustawę o bezpieczeństwie żywności (która obowiązuje od dnia 01/07/11) wciąż nie określiły jasnego podziału kompetencji między resorty zdrowia, rolnictwa i handlu.
    • Okólnik nr 25 Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi wprowadził wymogi dot. rejestracji zakładów w krajach trzecich importujących żywność pochodzenia zwierzęcego do Wietnamu. Okólnik nr 51 wprowadził dodatkowe przepisy w tym zakresie.
    • Okólnik nr 13/2011/TT-BNNPTNT Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi i okólnik nr 5/2013/BNNPNT wprowadziły wymogi dot. rejestracji zakładów w krajach trzecich importujących żywność pochodzenia roślinnego do Wietnamu.
    • Instrukcja nr 1152 Premiera SRW wprowadziła w dniu 14/07/10 całkowity, tymczasowy zakaz importu podrobów zwierzęcych do Wietnamu. W marcu i kwietniu 2011 r. władze SRW zniosły zakaz na import serc, nerek i wątrób drobiowych, wieprzowych i wołowych. Na początku 2012 r. przedstawiciele Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi poinformowali, że kurze łapki nie są już kwalifikowane w Wietnamie jako podroby.
    • Okólnik nr 20/2011/TT-BCT Ministerstwa Przemysłu i Handlu wprowadził w dniu 26/06/11 nowe wymogi dot. importowanych pojazdów mechanicznych do dziewięciu pasażerów. W rezultacie importerzy muszą przedstawiać nową dokumentację potwierdzoną przez wietnamskie misje dyplomatyczne.
    • Prawo do handlu produktami farmaceutycznymi i ochrony informacji przy ich produkcji. Wietnamskie przepisy nie zezwalają firmom z większościowym udziałem zagranicznym na import (ich własnych) w pełni przetworzonych produktów farmaceutycznych oraz utrudniają procedury celne (każdy przypadek wymaga oddzielnej analizy celnej).
    • Okólnik nr 01/2012/TTLT-BYT-BTC Ministerstwa Zdrowia i Ministerstwa Finansów wprowadził w życie niekorzystne dla polskich firm farmaceutycznych przepisy dot. zamówień publicznych leków generycznych w wietnamskich szpitalach. Obecnie szpitale mogą kupować tylko jeden lek z danej kategorii, jedynym kryterium jest cena (jeśli tylko produkt spełnia wymóg „dobrej praktyki produkcyjnej”, GMP) i zostało zniesione rozróżnienie między krajami bardziej i mniej zaawansowanymi technologicznie.
    • Wietnam rozpoznaje patenty UE na zaawansowane leki, ale w większości nie patenty narodowe, w tym polskie.
    • Istnieje wiele ograniczeń, jeśli chodzi o możliwość przejmowania przez zagranicznych inwestorów większościowych udziałów w prywatyzowanych przedsiębiorstwach i w niektórych sektorach (np. w sektorze bankowym i telekomunikacyjnym).
    • Zagraniczne podmioty mają bardzo ograniczoną możliwość budowy własnej sieci dystrybucji towarów w Wietnamie.
    • W Wietnamie nie odlicza się od podatków kosztów reklamy.
    • W niektórych przypadkach państwa z grupy G7 mają przywileje w przetargach publicznych.
    • Dekret nr 94/2012/ND-CP dot. produkcj i handlu alkoholem stanowi m.in., że jedynie importerzy, którzy posiadają licencję na dystrybucję – których to licencji będzie tylko ograniczona kwota w poszczególnych lokalizacjach –  mogą importować alkohol do Wietnamu.

       

      Polska i Wietnam nie mają uzgodnionych świadectw na eksport produktów wołowych na wietnamski rynek.

      Znowelizowana w 2014 roku ustawa celna uprościła nieco procedury celne. Jedną z najważniejszych zmian był tzw. „państwowy mechanizm jednego okienka”, który wyraźnie określa obowiązki resortów i organów w przesłaniu zezwoleń na import/eksport. Ustawa także nakłada obowiązek na organy uprawnione do prowadzenia specjalistycznej kontroli, informowania urzędów celnych o wynikach tej kontroli w ciągu 3 dni od opracowania wyników. Przepis ten umożliwia importerom/eksporterom otrzymanie wiążących opinii kompetentnych organów w określonym czasie. Poza tym nowa ustawa także upraszcza dokumentację celną (mniej dokumentów do złożenia) i zmienia sposoby dokonywania procedur celnych z tradycyjnego i pół-elektronicznego na elektroniczny. 

               

    5.2. Dostęp do rynku pracy. Świadczenie usług i zatrudnianie obywateli RP

    Kwestie zatrudnienia reguluje w Wietnamie kodeks pracy. Dostęp cudzoziemców do rynku pracy reguluje m.in. rządowe rozporządzenie („decree”) nr 46/2011/ND-CP, rozporządzenie nr 34/2008/ND-CP oraz okólnik nr 31/2011/TT-BLDTBXH. Zgodnie z tymi przepisami o pozwolenie o pracę w Wietnamie nie muszą starać się m.in. następujący obcokrajowcy:

    • pracujący w Wietnamie nie dłużej niż trzy miesiące;
    • członkowie lub właściciele spółek z ograniczoną odpowiedzialnością oraz członkowie zarządów („board of management”) spółek akcyjnych;
    • prawnicy, którzy otrzymali stosowne świadectwa z Ministerstwa Sprawiedliwości Wietnamu;
    • pracownicy z co najmniej dwunastomiesięcznym stażem w firmie, transferowani do Wietnamu w ramach tej samej firmy i w przypadku firm działających w niektórych sektorach usług (m.in. księgowości/audycie, architekturze, planowaniu urbanistycznym, inżynierii, medycynie, reklamie, konsultingu dot. zarządzania, komunikacji („communication”), budownictwa, dystrybucji, edukacji, środowiska, finansów, turystyki, kultury, rozrywki i transportu). Ministerstwo Przemysłu i Handlu wciąż ma uściślić szczegóły dot. stosowania rozporządzenia nr 46;
    • niektórzy pracownicy organizacji pozarządowych;
    • niektórzy eksperci związani z projektami pomocowymi;
    • dziennikarze, którzy uzyskali stosowne licencje wydane przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Wietnamu.

       

      Pozwolenia na pracę wydawane są przez Departamenty Pracy, Inwalidów i Spraw Socjalnych poszczególnych prowincji i największych miast na okres do trzech lat. Rozporządzenie nr 46 wprowadziło wymóg zawierania umów lub przyjmowania planów dot. zatrudniania pracowników wietnamskich, którzy mieliby po odbyciu stosownych szkoleń w firmach przejmować od obcokrajowców ich stanowiska po wygaśnięciu ich zezwoleń na pracę. Rozporządzenie nr 46 wprowadziło wymóg publikowania ogłoszeń o naborze; pracowników spoza Wietnamu firmy mogą zatrudniać w przypadkach, kiedy nie uda im się znaleźć odpowiednich pracowników wietnamskich. Firmy są zobligowane dostarczać lokalnym władzom kwartalne sprawozdania dot. kwestii związanych z zatrudnianiem obcokrajowców. Rozporządzenie nr 46 w praktyce dotyczy raczej zatrudniania pracowników nisko wykwalifikowanych a nie wysoko wykwalifikowanych.

     

    5.3 Nabywanie i wynajem nieruchomości

    W Wietnamie nie ma pojęcia prawa prywatnej własności ziemi, natomiast istnieje możliwość nabycia – zarówno przez podmioty lokalne jak i zagraniczne – praw wieloletniego użytkowania ziemi. Kwestię nabywania prawa do użytkowania ziemi reguluje nowa ustawa o ziemi („Land Law”) zatwierdzona przez Zgromadzenie Narodowe w 2013 r. nr 45/2013/QH13, która weszła w życie w dniu 1 lipca 2014 r. Wydawaniem certyfikatów stwierdzających prawo do ziemi zajmują się prowincjonalne komitety ludowe. To tym instytucjom należy przedstawić wypełnione wnioski oraz plany inwestycji. Użytkować ziemię można przez 50 lat, z możliwością przedłużenia maksymalnie do lat 70 tylko w przypadku projektów o dużej wartości kapitału i niskim stopniu zwrotu. Po wygaśnięciu okresu użytkowania, stosowny komitet ludowy może podjąć decyzję o przyznaniu prawa dalszego użytkowania, jeśli użytkownik do tej pory przestrzegał prawa i wypełniał swoje obowiązki. Przedsiębiorcy mogą również ustanawiać prawa rzeczowe, m.in. hipotekę na użytkowanej nieruchomości. Nowością w tej ustawie jest 99-letni okres użytkowania ziemi na cele budowy siedziby zagranicznych instytucji dyplomatycznych. Nowa ustawa o ziemi reguluje wyraźnie ceny ziemi w zależności od legalnego celu użytkowania ziemi w momencie wyceny oraz długości okresu użytkowania. Cennik ziemi ma zastosowanie tylko w określonych przypadkach zamiast ogólnego zastosowania jak dotychczas.

     

    Obcokrajowcy mają prawa wynajmu w Wietnamie obiektów budowlanych i powierzchni biurowych na cele prywatne i komercyjne.  Ustawa o nieruchomościach ze stycznia 2007 r. reguluje tworzenie i funkcjonowanie przedsiębiorstw w dziedzinie nieruchomości. Dekret nr 51/2009/ND-CP zezwala zagranicznym osobom prywatnym oraz spółkom o zagranicznym kapitale na nabywanie i posiadanie domów/budowli/mieszkań („housing”) w Wietnamie na okres do 50 lat (jednakże bez prawa ich wynajmu; spółka może wynajmować pomieszczenia tylko swoim pracownikom). Prawo wprowadziło warunki, które musi spełnić obcokrajowiec: musi przebywać w Wietnamie z zamiarem przeprowadzania inwestycji/ jest zasłużony dla Wietnamu/ jest ekspertem naukowym bądź w dziedzinie kultury/ jest w związku małżeńskim z obywatelem Wietnamu/ jest honorowym obywatelem Wietnamu. Dodatkowo osoby wymienione powyżej, muszą przebywać w Wietnamie co najmniej rok, być niekarane, a kupowana nieruchomość ma służyć wyłącznie celom prywatnym.

    Znowelizowana ustawa o nieruchomościach („Law on Housing”) nr. 65/2014/QH13, która ma moc prawną od 1 stycznia 2015 r. otworzyła szerszą możliwość nabywania nieruchomości przez cudzoziemców w Wietnamie. Zgodnie z tą ustawą, 3 grupy jednostek zagranicznych mają prawo do nabywania nieruchomości w Wietnamie są to:

    1. zagraniczne organizacje i jednostki inwestujące w budownictwie domów i mieszkań zgodnie z tą ustawą i obowiązującym prawem wietnamskim;
    2. przedsiębiorstwa o kapitale zagranicznym, oddziały i przedstawicielstwa zagranicznych przedsiębiorstw, zagraniczne fundusze i oddziały banków zagranicznych działających w Wietnamie (zwane organizacjami);
    3. cudzoziemcy mający prawo do wjazdu do Wietnamu.

      Formy posiadania przez nich nieruchomości w Wietnamie:

    • inwestycja w budownictwie domów i mieszkań;
    • kupno, wynajem, przyjęcie darowizny, dziedziczenie mieszkań, domów budowanych na terenie projektów posiadających zezwolenie na cele mieszkalne.

      Ustawa ta określiła także pewne ograniczenie w przypadku zagranicznych organizacji i jednostek, m.in. okres własności do 50 lat; tereny nie zagrażające bezpieczeństwie narodowemu; maksymalny procent w każdym budynku czy projekcie do 30%, maksymalny udział własności w jednym osiedlu 25% (250 na 1000 budynków) itd.

       

      Niektórzy inwestorzy narzekają na trudności w nabywaniu praw do użytkowania ziemi w Wietnamie. Opracowanie USAID i Wietnamskiej Izby Przemysłowo-Handlowej pt. „Provincial Competitiveness Index” sugeruje, że istnieją znaczne różnice między wietnamskimi prowincjami pod względem łatwości dostępu do ziemi. Jednym ze znaczących atutów podejmowania inwestycji w strefach ekonomicznych i przemysłowych są udogodnienia w tym zakresie.

       

      Ustawa nr 48/2010/QH12 wprowadziła opodatkowanie gruntów nierolnych dla obcokrajowców (z pewnymi wyjątkami).

     

    5.4. System zamówień publicznych

    System zamówień publicznych określają m.in. następujące przepisy: Ustawa o Zamówieniach Publicznych (Law on Procurement) z 2005 r. znowelizowana Ustawa 38/ 2009/ QH12 z 2009 roku; Dekret Nr 58/2008/ND-CP z dnia 5 maja 2008 r. (zastępujący Dekret Nr 111/2006/ND-CP z dnia 29 września 2006 r.); Okólnik Ministerstwa Finansów Nr 63/TT-BTC z dnia 15 czerwca 2007 r. oraz Nr 131/2007/Tt-BTC z dnia 5 listopada 2007 r. (uzupełniający Okólnik Nr 63/2007/TT_BTC z dnia 15 czerwca 2007 r.); Okólnik Ministerstwa Finansów i Ministerstwa Zdrowia Nr 10/2007/TTLB-BYT-BTC. Powyższe ustawodawstwo i regulacje wskazują na postęp, jaki Wietnam poczynił w zakresie ulepszania i decentralizacji systemu zamówień publicznych. Niektórzy komentatorzy podkreślają jednak, że wietnamskie ustawodawstwo dot. prawa zamówień publicznych nie jest spójne i może stwarzać problemy interpretacyjne.

     

    Niektóre podmioty wciąż narzekają na korupcję w procedurach zamówień publicznych oraz na słabości kadrowe w tym zakresie (zwłaszcza na poziomie władz lokalnych). Dochodzą również sygnały o określaniu specyfikacji pod określonego przedsiębiorcę, a gdy istnieje ryzyko, że mógłby wygrać ktoś inny, ogłasza się nowy przetarg. Wyzwania te sprawiają, że wietnamski system zamówień publicznych nadal postrzegany jest przez niektóre podmioty za wadliwy i pozostawiający wiele do życzenia. Niektórzy eksperci przewidują, że kolejne zmiany powinny dotyczyć efektywności i przejrzystości procedur przetargowych.

     

    Przetargi w Wietnamie podzielone są na krajowe oraz międzynarodowe. Te ostatnie ogłaszane są wtedy gdy:

    - nie ma przedsiębiorcy krajowego, który spełniałby określone wymagania  albo gdy w procedurze przetargu nie wyłoniono zwycięzcy;

    - projket finansowany jest przez zagranicznego inwestora i umowa między przedsiębiorcami tak stanowi;

    - gdy przetarg dotyczy towarów nie produkowanych w Wietnamie.

     

    Zagraniczni przedsiębiorcy mogą startować do przetargów krajowych jako subkontraktorzy przedsiębiorców wietnamskich. Ponadto, w przetargach zagranicznych uprzywilejowaną pozycję mają przedsiębiorcy zarejestrowani zgodnie z przepisami prawa wietnamskiego bądź ci, którzy współpracują z firmami wietnamskimi oraz ci, których 30% produkcji będzie miało miejsce w Wietnamie. Oferent musi wykazać, iż ma odpowiedni potencjał finansowy i że nie grozi mu upadłość bądź podział.

     

    Przetargi są w większości otwarte, jednakże w szczególnych przypadkach można przeprowadzić przetarg ograniczony. Ma to miejsce, gdy (i) ze względu na naukowe przesłanki tylko część przedsiębiorców będzie mogło spełnić wymogi specyfikacji, (ii) zagraniczny inwestor wymaga, aby przetarg był ograniczony oraz (iii) przetarg dotyczy specjalistycznych materii. 

     

    Prawo zamówień publicznych określa proces ogłaszania przetargu jako:

    1) ustalenie planu oraz przewidywanego budżetu,

    2) przygotowanie specyfikacji oraz niezbędnej dokumentacji przetargowej,

    3) ogłoszenie przetargu oraz dystrybucja dokumentów,

    4) otrzymywanie ofert i udostępnianie ich publicznie,

    5) ocena otrzymanych ofert i procedura odpowiedzi na pytania,

    6) wybór najlepszej oferty oraz podpisanie umowy z wykonawcą.

     

    5.5. Ochrona własności przemysłowej i intelektualnej

    Od strony ustawodawczej i regulacyjnej Wietnam posiada – według niektórych obserwatorów – rozbudowany i stosunkowo spójny system ochrony praw własności intelektualnej. Kwestie ochrony tych praw regulują m.in.: ustawa o własności intelektualnej z 2005 r. znowelizowana w 2009 roku;  kodeks cywilny z 2005 r. (np. rozdziały 34-36 dotyczące m.in. praw autorskich, własności przemysłowej  i transferu technologii); oraz dekret 89/200/ND-CP dotyczący znaków fabrycznych i systemu znakowania. W ostatnich latach wprowadzono wiele zmian w ustawodawstwie dot. praw własności przemysłowej i intelektualnej. Dekret 119/ 2010/ ND- CP z 2010 r. wprowadził zmiany w przesłankach naruszeń praw, wartości naruszonych dóbr czy w procedurze zgłaszania wniosków o osiągnięcie porozumienia między stronami sporu. Dekret 122/ 2010/ ND- CP z 2011 dotyczy zmian w przepisach o tajemnicy przedsiębiorstwa czy oznaczeniach geograficznych. W przygotowaniu są również przepisy o patentach. Nowelizacja ustawy o własności intelektualnej z 2009 roku wprowadziła również piractwo jako czyn karalny.

     

    Wietnam wprowadził w życie porozumienie TRIPs wynikające z członkostwa w Światowej Organizacji Handlu. Wietnam jest sygnatariuszem m.in. Konwencji Paryskiej z 1949 r., Porozumienia Madryckiego, Konwencji Sztokholmskiej z 1967 r., Konwencji Berneńskiej z 2004 r. (Berne Convention for the Protection of Literary and Artistic Works), Konwencji Rzymskiej oraz Konwencji Genewskiej z 2005 r. (Geneva Convention for the Protection of Producers of Phonograms against Unauthorised Duplication of their Phonograms) oraz Traktatu o Współpracy Patentowej (Patent Cooperation Treaty). Jest również członkiem Światowej Organizacji Własności Intelektualnej. Jednakże według opinii niektórych ekspertów wciąż istnieje wiele niedociągnięć, jeżeli chodzi o skuteczne wprowadzanie w życie powyższych regulacji i zobowiązań (patrz np. opracowanie „White Book 2013” Europejskiej Izby Handlowej w Wietnamie czy opracowanie „Global Competitiveness Index” Światowego Forum Gospodarczego). Na wietnamskim rynku wciąż można znaleźć podrobione towary, które obejmują m.in. odzież, jedzenie i napoje, kosmetyki, lekarstwa, oprogramowanie komputerowe, części samochodowe czy urządzenia elektroniczne. Zbywcy takich towarów liczą na szybki zysk i wprowadzają  nabywców w błąd, co do pochodzenia produktów. Naruszenia praw własności przemysłowej narażają Wietnam na długotrwałe negatywne skutki. Przedsiębiorcy zagraniczni nie chcą przekazywać swojego ‘know how’ oraz inwestować na tym rynku w nowoczesne technologie, ponieważ są pełni obaw, że takie działanie może prowadzić do naruszenia ich praw. Daje się odnotować brak świadomości w wietnamskim społeczeństwie, jeśli chodzi o charakter przestępczy podrabiania produktów oraz zagrożeń płynących z tego procederu. Widoczne i krytykowane jest również naśladowanie znaków towarowych, nazw, itd. innych firm, co może skutkować wprowadzaniem w błąd klientów.

     

     

    Przydatne linki i kontakty


     

     

    6. Przydatne kontakty i linki
     

    6.1. Administracja publiczna

     

    MINISTERSTWO ROLNICTWA

    i ROZWOJU WSI 

    Tel.:       + 84-24-3846 8161; 84-24-3846 8160

    Fax:       + 84-24-3845 4319

    Email:    webmaster@agroviet.gov.vn

    Www:   www.agroviet.gov.vn

     

    MINISTERSTWO BUDOWNICTWA

    Tel.:       + 84-24-3821 5137

    Fax:       + 84-24-3974 1709

    Www:   www.moc.gov.vn

     

    MINISTERSTWO FINANSÓW

    Tel.:       + 84-24-3220 2828

    Fax:       + 84-24-3220 8129

    Www:   www.mof.gov.vn

     

    MINISTERSTWO ZDROWIA

    Tel.:       + 84-24-3846 4416; 84-24-3273 2273

    Fax:       + 84-24-3846 4051

    Email:    byt@moh.gov.vn

    Www:   www.moh.gov.vn

                   

    MINISTERSTWO PRZEMYSŁU i HANDLU

    Tel.:       + 84-24-3220 2222 

    Fax:       + 84-24-3220 2525

    Www:   www.moit.gov.vn

     

    MINISTERSTWO INFORMATYKI

    i KOMUNIKACJI

    Tel.:       + 84-24-3943 5602

    Fax:       + 84-24-3826 3477

    Email:    office@mic.gov.vn

    Www:   www.mic.gov.vn

                                  

    MINISTERSTWO ZASOBÓW NATURALNYCH i ŚRODOWISKA

    Tel.:       + 84-24-3834 3005; 84-24-3834 3005

    Fax:       + 84-24-3835 9221

    Email:    webmaster@monre.gov.vn

    Www:   www.monre.gov.vn

     

    MINISTERSTWO PLANOWANIA

    i INWESTYCJI

    Tel.:       + 84-24-3804 4404; 84-24-3845 5298

    Fax:       + 84-24-3823 4453

    Www:   www.mpi.gov.vn

     

    MINISTERSTWO NAUKI

    i TECHNOLOGII

    Tel.:       + 84-24-3943 9731; 84-24-3943 9732

    Fax:       + 84-24-3943 9733

    Email:    ttth@most.gov.vn

    Www:   www.most.gov.vn

                   

    MINISTERSTWO TRANSPORTU

    Tel.:       + 84-24-3942 4015

    Fax:       + 84-24-3942 3291; 84-24-3942 2386

    Www: www.mt.gov.vn

     

    NARODOWY BANK WIETNAMU

    Tel.:       + 84-24-3825 4845 ; 84-24-3826 8779

    Fax:       + 84-24-3826 8765 ; 84-24-3826 8385

    Www:   www.sbv.gov.vn

    6.2. Samorządy gospodarcze

    WIETNAMSKA IZBA PRZEMYSŁOWO-HANDLOWA (VCCI)

    Tel.:     + 84-24-3574 2022

    Fax:     + 84-24-3574 2017

    Email:  webmaster@vcci.com.vn

    Www: www.vcci.com.vn
     

    6.3. Oficjalna prasa ekonomiczna

                                         

    Vietnam Economic News:                              www.ven.org.vn

    Vietnam Economic Times:                             www.vneconomy.vn

    Vietnam Investment Review:                       www.vir.com.vn

     

    Inna oficjalna prasa (z wątkami ekonomicznymi):

    People’s Daily:                                    http://www.nhandan.com.vn/cmlink/nhandan-online

    Saigon Times:                                     http://english.thesaigontimes.vn/Home/

    Viet Nam News:                                 http://vietnamnews.vn/

    Vietnam News Agency:                   http://news.vnanet.vn/webdichvu/en-US/29/Default.aspx

    Voice of Vietnam:                              http://english.vov.vn/
     

    6.4. Oficjalne strony o charakterze ekonomicznym

    HCMC Dept. of Planning & Investment:     www.dpi.hochiminhcity.gov.vn

    Vietnam Industry and Trade Center:         http://asemconnectvietnam.gov.vn/

    Investment& Trade Promotion Center:      http://www.itpc.gov.vn/

    Vietnam Business Forum:                              http://www.vbf.org.vn/

    Vietnam Economic Portal:                             http://www.vnep.org.vn/en-US/Default.html

    Vietnam Trade Promotion Agency:            http://www.vietrade.gov.vn/en/

     

    8 lipca 2013 (ostatnia aktualizacja: 29 sierpnia 2017)

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: