close

  • Polsce – służyć, Europę – tworzyć, Świat – rozumieć

     

  • BELGIA

    •  

       Informacje o kraju


       

      Belgia jest krajem w przeważającej mierze nizinnym; w środkowej części kraju - Wysoczyzna Brabancji; w południowo-wschodniej części kraju – Ardeny. Klimat atlantycki, charakteryzujący się durzą średnią opadów oraz mniej intensywnymi niż w Polsce porami roku.

       

      Na liczącą około 11 milionów osób, populację zamieszkującą Belgię przypada ponad 6 mln Flamandów, 3 mln Walonów, milion mieszkańców Brukseli, 80 tysięczna grupa niemieckojęzyczna, 350 tysięczna, będąca wynikiem kolejnych fal migracyjnych, grupa pochodząca z krajów arabo-muzułmańskich (Marokańczycy, Algierczycy, Turcy) oraz inne grupy imigracyjne (Włosi, Francuzi, Holendrzy, Portugalczycy, Polacy).

       

      Belgia jest oficjalnie państwem trzyjęzycznym (niderlandzki, francuski i niemiecki). Należy jednak zaznaczyć, iż jedyną formalnie i faktycznie wielojęzyczną częścią kraju jest Bruksela. Językiem dominującym w życiu codziennym jest francuski (niemal 90% populacji). Drugim oficjalnym językiem stolicy jest niderlandzki (niecałe 10% populacji). Ze względu na dużą koncentrację instytucji i firm międzynarodowych, ich pracownicy najczęściej komunikują się między sobą po angielsku. Pozostałe części Belgii są formalnie jednojęzyczne. Flandrię zamieszkują najliczniejsi w skali kraju mieszkańcy niderlandzkojęzyczni (ok 60%). Językiem Walonii jest francuski. Na wschodzie kraju znajduje się zaś mały skrawek zamieszkiwany przez ludność niemieckojęzyczną (półoficjalnym, drugim językiem jest tam francuski).

       

      Pierwotnie obszar dzisiejszej Belgii zamieszkany był przez Celtów oraz celtycko-germański lud Belgów. Od I wieku p.n.e., tereny te znajdowały się we władaniu Rzymu. W V wieku n.e., obszar dzisiejszej Belgii stał się częścią państwa Franków. Po traktacie w Verdun, w 843 roku, Belgia została podzielona pomiędzy Francję i Niemcy. W XV wieku terytorium dzisiejszej Belgii przeszło pod panowanie książąt burgundzkich, w XVI w., pod panowanie hiszpańskiej gałęzi dynastii Habsburgów, a na początku XVIII w., pod panowanie austriackiej gałęzi dynastii Habsburgów. W 1790 roku utworzono Zjednoczone Stany Belgijskie. W latach 1794-1814, Belgia znajdowała się pod panowaniem francuskim. W latach 1815–30, wraz z Holandią tworzyła Królestwo Niderlandów. W wyniku rewolucji 1830 roku Belgia uzyskała niepodległość i uznaną w roku 1831 neutralność. Na tron powołano Leopolda I z dynastii sasko-koburskiej. W trakcie I wojny światowej, Belgia niemal całkowicie znalazła się pod okupacją niemiecką, a armia belgijska walczyła u boku aliantów. W trakcie II wojny światowej, król Leopold III skapitulował, ewakuując rząd do Wielkiej Brytanii. Część sił zbrojnych walczyła za granicą. Tuż po II wojnie światowej, Belgia wraz z Holandią i Luksemburgiem utworzyła unię gospodarczą BENELUX, istniejący do dziś pierwowzór integracji europejskiej. Belgia jest też jednym z sześciu krajów założycielskich wspólnoty europejskiej. Od końca lat 60-tych XX w. trwa proces przechodzenia belgijskiej państwowości od struktury unitarnej do federalnej. Kolejne reformy ustrojowe (najnowsza wcielana jest właśnie w życie) wzmacniają kompetencje belgijskich jednostek sfederowanych.

       

      System administracyjny


       

      Belgia jest państwem federalnym złożonym z trzech Regionów (Flandrii, Walonii i Regionu Stołecznego Brukseli) oraz trzech Wspólnot językowych (flamandzkiej, francuskiej i niemieckojęzycznej). W toku trwających od 40 lat przemian instytucjonalnych jednostki te uzyskują coraz szersze kompetencje w dziadzienie gospodarki, zarządzania przestrzennego, kultury i edukacji. Są one również odpowiedzialne za współpracę międzynarodową w ramach przyznanych im kompetencji (włącznie z podpisywaniem umów z partnerami zagranicznymi).
      Federalizm belgijski opiera się na zasadzie równoważności norm prawa stanowionych przez poziom federalny i jednostki sfederowane. W jej świetle, poziom federalny nie posiada prawie żadnej możliwości kontroli decyzji podejmowanych przez Regiony i Wspólnoty, których ustawodawstwo w przyznanych im obszarach działania ma wartość  ustawodawstwa federalnego.
      Z administracyjnego punktu widzenia pewną rolę odgrywa ciągle 11 belgijskich prowincji, będących pozostałością struktury państwa unitarnego.    
       

       

      Gospodarka


       

      Belgia należy do grona najwyżej rozwiniętych gospodarek świata i jest równocześnie  jednym z najbardziej zglobalizowanych państw świata. Tranzytowy charakter jej położenia geograficznego wytworzył bardzo silne współzależności z krajami sąsiednimi (Niemcy, Francja, Holandia). Był i nadal pozostaje on również jednym z głównych bodźców do rozwoju nowoczesnej infrastruktury transportowej (autostrady, koleje, porty, lotniska regionalne). Dzięki wielojęzycznej i z reguły dobrze wykształconej sile roboczej, Belgia od lat znajduje się w czołówce państw o najbardziej wydajnych gospodarkach. Wewnętrznie jednak, jej struktura wyraźnie podzielona jest na dynamiczną Flandrię (60% belgijskiego PKB, 60% belgijskich spółek, 80% belgijskiego eksportu) i cierpiącą na syndrom deindustrializacji Walonię.


      Światowy kryzys dotknął Belgię w momencie, w którym kraj ten odnotowywał już spore spowolnienie koniunkturalne. Jak w przypadku wielu innych państw, problemy sektora finansowego zaraziły resztę belgijskiej gospodarki. Zaznaczyć jednak należy, iż szybka reakcja władz pozwoliła uratować, kosztem wielomilionowych nakładów, upadające banki. Również działania dotyczące rynku pracy, znacznie zredukowały spodziewany początkowo wzrost bezrobocia.


      Belgijski rząd federalny jako jeden z pierwszych w Europie postanowił podjąć zdecydowane kroki dotyczące nadzoru finansowego (zwiększenie kontroli ze strony instytucji publicznych, rozłożenie w czasie płatności dywidend i uzależnienie ich od długoterminowych wyników banków).


      PKB i jego struktura


      Kryzys gospodarczy i w konsekwencji recesja światowa dotknęły w ogromnym stopniu także gospodarkę Belgii. Ostatni kwartał 2008 r. został zaznaczony wyjątkowym spadkiem PKB (-2,1 % w ciągu jednego kwartału), co przeciągnęło się na pierwszy kwartał 2009 r. Następnie, po czterech negatywnych kwartałach, nastąpił pozytywny wzrost (w trzecim kwartale wyniósł +0,5 %), w taki sposób, że Belgia weszła ponownie na drogę wzrostu gospodarczego, tak jak inne państwa strefy euro. Mimo tego, w całym 2009 r., wzrost był ujemny (-3 %), lecz nie taki niski jak przewidywano. W 2011r. wzrost wyniósł 1,6%, natomiast w kolejnych latach Belgia odnotowała spadek PKB do poziomu, odpowiednio 01% w 2012 i nawet -0,3% w 2013r. Według wstępnych szacunków (pełne dane zostaną opublikowane najwcześniej w maju 2015 r.) wzrost PKB w 2014 roku wyniesie 1%.


      Inflacja


      Według danych Banque Nationale de Belgique (BNB) oraz Eurostatu, w 2009 r. średnia stopa inflacji była na poziomie – 0,2 %, gdy jeszcze w 2008 r. wynosiła 4,5 %. Natomiast, od września 2009 do września 2011, inflacja stale rosła i wyniosła 3,4%. Na spadek lub wzrost inflacji wpływają głównie ruchy cen produktów energetycznych, owoców i warzyw oraz w sektorze usług.  W latach 2012 – 2014 odnotowuje się spadek inflacji z 2,6% do 0,5%.


      Bezrobocie


      Według danych OCDE, bezrobocie w Belgii było na poziomie 7,9 % w 2009 r. Na przestrzeni dziesięciu lat od 1999 r. do 2009 r. wahało się ono między 6,6 % (2001) a 8,4 % (w 2005 r.). Według danych belgijskiego ministerstwa gospodarki (http://statbel.fgov.be) liczba bezrobotnych w 2013 roku kształtowała się następująco: w przedziale wieku 15-24 lata – 97.355 (na ogólną liczbę 1.325.471 osób w tym przedziale wiekowym); w przedziale wieku 25-49 lat – 253.848 (na ogólną liczbę 3.742.272 osób w tym przedziale wiekowym) oraz w przedziale 50-64 lata – 65.149 osób (na ogólną liczbę 2.189.324 osób w tym przedziale wiekowym).


      Handel zagraniczny


      Belgia, oraz tereny na których się ona obecnie znajduje, od dawna stanowią jedne z największych drzwi do i z Europy. Jej centralne położenie w stosunku do zachodniej części kontynentu, silnie rozwinięte ośrodki miejskie, sąsiedztwo Francji, Niemiec i Holandii, stanowią o dużej aktywności gospodarczej tego kraju oraz o jego dużej zależności od handlu zagranicznego. Należy do tego dodać szczególną rolą Antwerpii, która jest drugim pod względem przeładunku towarów portem morskim w Europie, najgęstszą sieć linii kolejowych na starym kontynencie oraz wysoko rozwiniętą żeglugę śródlądową. Nie bez powodu zatem udział eksportu w belgijskim PKB sięga dwóch trzecich wartości tego wskaźnika.


      Szerokie otwarcie Belgii na współpracę gospodarczą i wymianę handlową z zagranicą sprawia, iż kraj ten jest w dużym stopniu narażony na wpływ zmian handlu światowego oraz uzależniony od rozwoju sytuacji na światowych rynkach, między innymi na rynku surowców energetycznych.


      Zaznaczyć należy tutaj, iż ze względu na bardzo dużą ilość podmiotów gospodarczych operujących na terenie Belgii, a będących, z punktu widzenia prawnego, rezydentami innych państw, władze belgijskie prowadzą podwójną statystykę wymiany handlowej z zagranicą. Bilans według tzw. kryterium wspólnotowego bierze pod uwagę obroty towarowe realizowane zarówno przez podmioty belgijskie jak i obce. Natomiast bilans liczony według tzw. kryterium narodowego obejmuje jedynie obroty dokonywane przez firmy belgijskie. W zależności od stosowanej metody obliczeń, zmienia się saldo belgijskiego handlu zagranicznego (liczone według metody wspólnotowej jest ono od lat pozytywne; metoda narodowa wykazuje zaś niewielki deficyt). Eksport generuje blisko ¾ belgijskiego PKB. 


      Głównymi pozycjami w belgijskim eksporcie są: wyroby chemiczne ,  maszyny i urządzenia elektrotechniczne, pojazdy mechaniczne, wyroby z tworzyw sztucznych, produkty mineralne,  wyroby metalowe,  art. spożywcze i kamienie szlachetne.

      Belgia eksportuje około 70% produkowanych wyrobów chemicznych;  w 2009 r. wyroby te stanowiły  27% łącznego eksportu belgijskiego.
       
      Głównymi pozycjami w belgijskim imporcie są:  wyroby chemiczne,  maszyny i urządzenia elektrotechniczne, produkty mineralne, pojazdy mechaniczne, wyroby metalowe, wyroby z tworzyw sztucznych, kamienie szlachetne.
      Prawie 80% wartości belgijskiego eksportu w roku 2013, przeznaczone było na rynki europejskie. Pozostałe 20% rozłożyło się między Azję, obie Ameryki  i Afrykę.
      Głównymi belgijskimi odbiorcami były Francja, Holandia, Niemcy i Włochy. Warto zauważyć regularny wzrost belgijskiej sprzedaży do Azji (Indie, Chiny i Japonia), głównie kosztem rynków europejskich
      Największymi dostawcami Belgii są kraje sąsiednie ( Francja, Holandia, Niemcy oraz Włochy), a w dalszej kolejności Hiszpania, Wielka Brytania oraz Stany Zjednoczone, Indie i Chiny.

       

      Tabela głównych wskaźników makroekonomicznych.

       

      Wskaźniki makroekonomiczne

      2013

      2014

      PKB wartość globalna (w mld EUR), w cenach bieżących (current prices) */**

      395,26

       brak˚

      PKB na 1 mieszkańca (w EUR), w cenach bieżących

      41 866

      42 853

      Tempo wzrostu PKB w % **

      0,3

      1.0

      Relacja deficytu/nadwyżki finansów publicznych do PKB w % *

      2,9

      brak˚

      Dług publiczny (% PKB) **

      99,84

      104,5

      Stopa inflacji HICP */**

      -0,2

      0,5

      Stopa bezrobocia % */**

      8,4

      8,4

      Wartość obrotów handlu zagranicznego (w mld EUR)**

      495,30

      498,5

      Wartość eksportu (w mld EUR)** (wg koncepcji krajowej)

      243,62

      246,0

      Wartość importu (w mld EUR)** (wg koncepcji krajowej)

      252,0

      252,5

      Relacja deficytu/nadwyżki na rachunku obrotów bieżących bilansu płatniczego do PKB w % **

      1,4

      brak˚

      Wartość rocznego napływu zagranicznych inwestycji bezpośrednich (w mld euro) **

      65⊃2;

      brak˚

      Wartość rocznego odpływu zagranicznych inwestycji bezpośrednich (w mln euro) **

      51⊃2;

      brak˚

      ˚dane zostaną opublikowane najwcześniej w maju 2015 r.

      ⊃2; dostępne dane dotyczą 2011 roku

      Żródło: *Eurostat **National Bank of Belgium

       


       

      Główne sektory gospodarki

       

      Obecnie 77,7% siły roboczej pracuje w sektorze usług, 13,9% w przemyśle i 5,8% w budownictwie. Natomiast tylko 1,9% zatrudnionych jest w rolnictwie. Biorąc pod uwagę wartość dodaną brutto, w cenach bieżących, 74,9% gospodarki belgijskiej stanowią usługi; przemysł i budownictwo odpowiednio po 19,2% i 5%, a rolnictwo zaledwie 0,9%. Belgijski sektor usług charakteryzuje się rozbudowanym systemem infrastruktury logistyczno-transportowej (lądowej, kolejowej, portowo-dalekomorskiej i wodno-lądowej)  oraz pozycją  Antwerpii - jako ważnego światowego centrum obróbki,   handlu międzynarodowego i dystrybucji  kamieni szlachetnych (diamentów),  m.in. za pośrednictwem giełdy diamentowej. Diamenty przeznaczone są zarówno do produkcji biżuterii, jak i do wielu zastosowań przemysłowych  

      Najważniejszymi gałęziami przemysłu belgijskiego są:   chemia, przemysł metalurgiczny, elektro-maszynowy  (w tym produkcja samochodów)  oraz  branże  spożywcza i  tekstylna.

       

      Zdecydowana większość produkcji chemicznej ulokowana jest we Flandrii. Wokół Antwerpii powstał potężny klaster przemysłu chemicznego, co jest poważnym ułatwieniem dla eksportu oraz importu tych wyrobów przez port w tym mieście.

       

      Belgia posiada 8%-y udział w obrotach europejskiej branży chemicznej oraz 17%-y udział w europejskim eksporcie produktów chemicznych.

       

      Uczestnictwo w wielostronnych organizacjach i porozumieniach o charakterze ekonomicznym

       

      Belgia jest krajem współzałożycielem Unii Europejskiej, a od roku 1921 wspólnie z Luksemburgiem tworzy BLEU (Belgium-Luxembourg Economic Union), zaś wraz z Luksemburgiem i Niderlandami tworzy Unie Benelux. Traktat powołujący Unie Ekonomiczną Krajów Beneluksu został podpisany w 1958 roku, a wszedł w życie w 1960 roku. Belgia jest także członkiem OECD (Organisation for Economic Co-operation and Development) od momentu jej powstania (13 września 1961 roku), a od 1 stycznia 1995 jest członkiem WTO (World Trade Organisation).Belgia jest również członkiem wielu organizacji międzynarodowych o charakterze sektorowym.

       

      Relacje gospodarcze z UE

       

      Trzeba podkreślić, że wszystkie trzy regiony Królestwa Belgii są uprawnione do podpisywania umów międzynarodowych.

       

      Region Walonii ma podpisane umowy o charakterze kulturalnym, naukowym, itp. z wszystkimi krajami UE, poza Maltą, natomiast współpraca o charakterze gospodarczym dotyczy następujących krajów: Austria, Finlandia, Holandia, Litwa, Luksemburg, Niemcy, Polska.

      Współpraca z Austrią skupia się wokół edukacji, kultury, nauki, turystyki i gospodarki.

      Umowa z Finlandią dotyczy natomiast głównie edukacji zawodowej, energii, środowiska, gospodarki i handlu.

      Dokładne informacje na temat wszystkich umów dostępne są na portalu www.wbri.be.

       

      Od roku 1993, kiedy Flandria otrzymała kompetencję zawierania umów międzynarodowych, zostało już podpisanych ponad 20 traktatów z innymi krajami lub regionami. Większość tych umów została zawarta autonomicznie z innym krajem, natomiast 5 ma charakter wielostronny. Większość traktatów zostało zawartych z partnerami w Europie, jednakże istnieją również ważne porozumienia na przykład z RPA i Chile.

      Więcej szczegółów znaleźć można na stronie www.flandre.be

       

      Region stołeczny Brukseli współpracuje z miastami lub regionami następujących krajów Unii Europejskiej: Bułgaria (Sofia), Czechy (Praga), Francja (Region Ile-de-France i Lille), Litwa (Wilno), Luksemburg, Niemcy (Berlin), Polska (Województwo Mazowieckie), Słowacja (Bratysława), Słowenia (Ljubljana), Węgry (Budapeszt).

      Współpraca pomiędzy regionem Brukseli a Pragą dotyczy głównie ochrony środowiska, transportu, rozwoju regionalnego i polityki gospodarczej.

      W przypadku Wilna jednymi z podstawowych dziedzin kooperacji są badania naukowe i technologiczne, środowisko, zdrowie publiczne.

       

      Dwustronna współpraca gospodarcza


       

      Gospodarcze umowy dwustronne


      Do najważniejszych należą:


      o Traktat Akcesyjny podpisany w dn. 16.04.2003 r.
      o Umowa między Rządem PRL a Rządem Królestwa Belgii i Rządem Wielkiego Księstwa Luksemburga w sprawie popierania i wzajemnej ochrony inwestycji z 19.05.1987 r. (Dz.U. 2001 nr 15 poz. 153,)
      o Konwencja między Rzeczpospolitą Polską a Królestwem Belgii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, zapobiegania oszustwom podatkowym i uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodów i majątku z 20.08.2001 r. ( Dz.U. 2004 nr 211 poz. 2139 ).
      · Umowa o współpracy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Flandrii podpisana w dniu 6 czerwca 1994 roku
      · Umowa o współpracy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Wspólnoty Francuskiej Belgii i Rządem Walońskim, podpisana 10 października 1996 roku.
      · Umowa o współpracy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Komisją Wspólnotową Francuską Regionu Stołecznego Brukseli, podpisana 29 listopada 2004 roku.


      Współpraca z Flandrią i jej wspólnotą językową


      Umowa o współpracy, przewiduje współpracę w wielu dziedzinach takich jak: gospodarka, nauka, technologia, zatrudnienie, polityka społeczna, środowisko i planowanie przestrzenne, infrastruktura, transport, telekomunikacja oraz polityka wobec środków masowego przekazu.


      o Dla zapewnienia realizacji wyznaczonych zadań została utworzona Wspólna Komisja Polsko-Flandryjska, która podczas swoich posiedzeń negocjuje i przyjmuje programy wykonawcze do umowy. Dotychczas podpisano Programy Wykonawcze na lata: 1995-1997, 1997-1999, 2000-2002, 2003-2005, 2005-2008, 2009-2011.


      W ramach podpisanego w dniu 13 czerwca 2008 roku, Programu Wykonawczego na lata 2009-2011, Strony uzgodniły następujące dziedziny współpracy dwustronnej:


      o Gospodarka, mobilność i prace infrastrukturalne;
      o Handel zagraniczny;
      o Edukacja, kultura, dobro młodzieży,
      o Rozwijanie zdolności;
      o Służba zdrowia i zdrowie publiczne;
      o Rolnictwo i rybołówstwo, środowisko;
      o Turystyka i gospodarka społeczna, sport;
      o Flamandzki program współpracy z Europą Środkową i Wschodnią.


      Współpraca z Walonią i jej wspólnotą językową


      Podstawą prawną polsko-walońskiej współpracy międzyregionalnej są umowy dwustronne podpisywane na szczeblu regionalnym oraz umowy zawierane na szczeblu rządowym. Współpraca ta obejmuje kontakty województw, gmin i miast polskich z ich odpowiednikami w Walonii.


      Obowiązujący aktualnie Program Wykonawczy na lata 2008-2010 do umowy o współpracy między Rządem RP a Rządami Wspólnoty Francuskiej Belgii i Regionu Walonii oraz Komisją Wspólnotową Francuską Regionu Stołecznego Brukseli, zawiera następujące obszary współdziałania:


      · Edukacja, kształcenie
      · Współpraca naukowa i techniczna
      · Rozwój ekonomiczny i regionalny
      · Kultura i społeczność europejska, kształcenie w zakresie praw społecznych
      Umowy ze strony polskiej koordynuje Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji.


      Handel zagraniczny


      W 2013 r. Belgia zajmowała 11 miejsce wśród partnerów gospodarczych Polski z UE (z udziałem 3,39%)  i pozostaje od szeregu lat ważnym partnerem handlowym Polski.


      Zgodnie z polskimi danymi statystycznymi saldo polsko-belgijskich obrotów towarowych w 2013 r. osiągnęły wartość 6.935,67 mln EUR i zamknęły się ujemnym dla Polski saldem handlowym w wysokości 199,98 mln EUR (wobec 440,02 mln EUR w 2012 r.). Podkreślić należy korzystną zmianę w saldzie handlowym Polski w porównaniu do lat poprzednich. Dynamika obrotów wykazała wzrost eksportu o 12,4% (w 2011 r. spadek o 7,9%), oraz wzrost importu o 3,8% (w 2012 r. odnotowano nieznaczny wzrost o 0,1%).

      Głównymi grupami towarowymi w eksporcie do Belgii w 2013 r. były:
      - urządzenia mechaniczne i elektryczne           17,96%
      - pojazdy mechaniczne     16,92%
      - tworzywa sztuczne     11,69%
      - wyroby metalurgiczne                                    9,97%
      - wyroby różne        8,01%

      Głównymi grupami towarowymi w imporcie z Belgii w 2013 r. były:
      - tworzywa sztuczne     17,58%             
      - produkty przemysłu chemicznego   16,96%
      - wyroby metalurgiczne                          14,68%
      - pojazdy mechaniczne     13,76%
      - urządzenia mechaniczne i  elektryczne   10,59%

      W polskich dostawach do Belgii maszyny i urządzenia, sprzęt elektryczny oraz pojazdy  stanowiły łącznie prawie 35% eksportu. Tendencja ta utrzymuje się od kilku lat i wskazuje na pozytywne zmiany i unowocześnienie polskiego eksportu, w którym dominują towary wysoko przetworzone. Najważniejszymi towarami sprzedawanymi do Belgii były: części i akcesoria samochodowe, pojazdy samochodowe, oleje ropy naftowej, siedzenia samochodowe,  meble do siedzenia, kable metalowe, itp.  Największy udział w naszym imporcie z Belgii miały wyroby przemysłu chemicznego (polimery etylenu, polimery akrylowe, polimery propylenu), niemniej jako pojedynczy towar największą ilość stanowiło mięso wieprzowe. Oprócz tego importowano pojazdy samochodowe, ciągniki, leki, itp.

      W handlu polsko-belgijskim w 2013 r. (podobnie jak w latach poprzednich) najwyższe dodatnie saldo dla Polski występuje w branży urządzeń mechanicznych oraz w branży produktów mineralnych. Natomiast największy deficyt odnotowuje się w branżach: wyrobów chemicznych i tworzyw sztucznych. Analiza wykazu największych partnerów handlowych po stronie polskiej i belgijskiej prowadzi do wniosku, że w wymianie handlowej między obu krajami znaczna część obrotów przypada na obroty wewnątrz-korporacyjne (wewnątrz-gałęziowe) realizowane przez duże firmy i grupy międzynarodowe.

      Analizując zestawienie największych państw-odbiorców towarów belgijskich, Polska zajmuje (wśród krajów europejskich) 9 miejsce z udziałem 1,6% w całości eksportu natomiast wśród państw-dostawców zajmujemy 8 miejsce z udziałem 1,0%.   Charakterystyczną cechą polsko-belgijskiej wymiany handlowej jest jej silna koncentracja na regionie Flandrii. Z Flandrią realizujemy ponad 85% łącznych obrotów między Polską i Belgią, na Walonię przypada 13%, a na Stołeczny Region Brukseli 2%.
      4.3. Inwestycje (wzajemne)


      Według danych Narodowego Banku Polskiego w trakcie 2012 roku Polska odnotowała napływ bezpośrednich inwestycji zagranicznych z Belgii w wysokości 319,9 mln EUR. Skumulowane inwestycje belgijskie w Polsce na koniec 2012 roku wyniosły 4925,9 mln EUR.

      Belgian Business Chamber z siedzibą w Warszawie ocenia, że w Polsce zainwestowało już ponad 500 przedsiębiorstw belgijskich.
      Wśród inwestorów belgijskich najwięcej jest firm małych i średnich, które dominują również w gospodarce wewnętrznej. Firmy te plasują swe inwestycje w różnych dziedzinach gospodarki, a głównie w sektorach: finansowo-ubezpieczeniowym, energetycznym, spożywczym, materiałów budowlanych, maszyn rolniczych i usług komunalnych.


      Firma Euroclean Bank – belgijska instytucja finansowa zajmująca się obsługa transakcji na rynkach kapitałowych przeniesie w ciągu najbliższych pięciu lat ponad 400 miejsc pracy z Brukseli do oddziału w Krakowie. Decyzja o wyborze Krakowa jako miejsca największej placówki firmy poza centrala w Belgii wynikała z dostępności wysokiej klasy specjalistów na rynku polskim.

      Wg. NBP - polskie firmy zainwestowały w Belgii 123,8 mln EUR w 2012 roku. Skumulowane inwestycje polskie w Belgii na koniec 2012 roku wyniosły 2283,2 mln EUR. Są to przepływy kapitałowe, które zgodnie z metodologią NBP zaliczane są do kategorii inwestycji bezpośrednich.
      Należy podkreślić, że w Belgii rejestrowanych jest coraz więcej małych polskich firm, często jednoosobowych, które zajmują się świadczeniem usług budowlanych, remontowych itp. głównie w oparciu o pracowników sprowadzanych z Polski. Wg. urzędu zajmującego się rejestracją tego typu działalności (INASTI) w 2012 zarejestrowanych było 8270 polskich samozatrudnionych pracowników.

      Ponad 30% przedsiębiorców polskich prowadzących często jednoosobową działalność gospodarczą przypada na branżę stricto budowlaną (2448 firm). Kolejne 40% przypada na przemysł, w skład którego wchodzi branża budowlana. Z kolei 15% stanowią osoby prowadzące działalność handlową (ponad 50 sklepów spożywczych oferujących wyłącznie produkty polskie).

      Firmy te nie są zaliczane do kategorii FDI, lecz w wyniku ich działalności może w przyszłości nastąpić zwiększenie zainteresowania lokowaniem bezpośrednich inwestycji w Belgii przez polskie podmioty gospodarcze. Tworzenie takich przedsiębiorstw aktywnie wspierają władze terytorialne (na szczeblu miast, gmin, prowincji) z uwagi na to, iż przyczyniają się do tworzenia miejsc pracy i do aktywizacji życia gospodarczego w warunkach osłabionej koniunktury.


      Według danych Polskiej Agencji Informacji i Inwestycji Zagranicznych (PAIiIZ), największymi belgijskimi inwestorami w Polsce są: ACP Europe, BELBAL, Betafence N.V., BOS Automotive Products Belgie N.V., Brouwerij Palm N.V., Chaufourneries de Hergenrath, Democo Poland Sp. z o. o., Dossche, Elbicon, Electrabel S.A., FNE, Fortis Bank NV/S.A., GE Power Controls Belgium BV, Gyproc Benelux S.A., Henschel Engineering N.V., Holdes NV, KBC Bank N.V., Kinepolis Group, Koramic Building Products N.V., Lhoist, Materne-Confilux S.A., Pregis NV, Radson NV, Rom Heribert, Solvay.

       

      Współpraca regionalna


      24 października 2001 roku zostało podpisane porozumienie pomiędzy Województwem Mazowieckim i Regionem Brukseli Stolicy. Na mocy tego porozumienia, strony współpracują szczególnie w następujących dziedzinach:


      · współpraca pomiędzy organami samorządów terytorialnych;
      · wspieranie integracji z Unią Europejską i wymiana informacji;
      · ochrona środowiska;
      · zagospodarowanie przestrzenne;
      · współpraca i promocja gospodarcza.


      W czerwcu 2007 r. został podpisany Szczegółowy Program Współpracy między Województwem Mazowieckim a Regionem Stołecznym Brukseli-Stolicy w zakresie ochrony środowiska na lata 2007 – 2010. Program przewiduje wyjazdy studyjne i wymianę doświadczeń w zakresie gospodarki niebezpiecznymi odpadami, gospodarki wodnej, edukacji ekologicznej, zanieczyszczeń powodowanych przez transport i ochrony terenów naturalnych. Realizację programu zainaugurowała wizyta studyjna przedstawicieli Samorządu Województwa Mazowieckiego i Miasta st. Warszawy w Brukseli w czerwcu 2007 r. (wizyta w oczyszczalni ścieków i spalarni odpadów). Obecnie trwają prace nad kolejnymi szczegółowymi programami współpracy w zakresie transportu, działań gospodarczych i spraw europejskich.
      Ze względu na skomplikowaną strukturę administracyjną Belgii, umowy o współpracy zawarte między Rządem Polskim a Flandrią, Walonią,

       

      Regionem Stołecznym Brukseli można również traktować jako umowy regionalne:


      Współpracę Rzeczypospolitej Polskiej z belgijskimi regionami Flandrią, Walonią i Regionem Brukseli regulują następujące umowy :
      o Umowa o współpracy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Flandrii podpisana w dniu 6 czerwca 1994 roku.
      o Umowa o współpracy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Wspólnoty Francuskiej Belgii i Rządem Walońskim, podpisana 10 października 1996 roku.
      o Umowa o współpracy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Komisją Wspólnotową Francuską Regionu Stołecznego Brukseli, podpisana 29 listopada 2004 roku.


      Szczegółowe informacje na temat tych umów umieszczone są w punkcie Gospodarcze umowy dwustronne w rozdziale IV. „Dwustronna współpraca gospodarcza”


      Współpraca samorządów gospodarczych


      Istnieją 3 organizacje zajmujące się współpracą gospodarczą pomiędzy Polską a Belgią:


      · Belgian Business Chamber w Warszawie istnieje od roku 1992. Organizacja ta współpracuje z wieloma instytucjami, a ponadto zajmuje się promocją polsko-belgijskiej współpracy ekonomicznej i kulturalnej, promowaniem Belgii w Polsce, jak również informuje o możliwościach inwestowania w naszym kraju.


      · Bepolux - Belgijsko-Polsko-Luksemburska Izba Handlowa jest organizacją zrzeszającą prywatne firmy, federacje, biznesmenów. Jej głównym zadaniem jest promowanie belgijskich i luksemburskich inwestycji w Polsce, ale może ona również wspierać współpracę pomiędzy polskimi, a belgijskimi i luksemburskimi firmami.


      · W 1996 roku powołana została Walońsko-Polska Izba Handlowa. Stanowi ona uzupełnienie Belgijsko-Polsko-Luksemburskiej Izby Handlowej przyczyniając się w szczególności do ożywienia kontaktów pomiędzy przedsiębiorstwami polskimi i walońskimi.

       

      · Umowa o współpracy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Flandrii podpisana w dniu 6 czerwca 1994 roku

      · Umowa o współpracy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Wspólnoty Francuskiej Belgii i Rządem Walońskim, podpisana 10 października 1996 roku.

      · Umowa o współpracy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Komisją Wspólnotową Francuską Regionu Stołecznego Brukseli, podpisana 29 listopada 2004 roku.

       

      Współpraca z Flandrią i jej wspólnotą językową

       

      Umowa o współpracy, przewiduje współpracę w wielu dziedzinach takich jak: gospodarka, nauka, technologia, zatrudnienie, polityka społeczna, środowisko i planowanie przestrzenne, infrastruktura, transport, telekomunikacja oraz polityka wobec środków masowego przekazu.

       

      - Dla zapewnienia realizacji wyznaczonych zadań została utworzona Wspólna Komisja Polsko-Flandryjska, która podczas swoich posiedzeń negocjuje i przyjmuje programy wykonawcze do umowy. Dotychczas podpisano Programy Wykonawcze na lata: 1995-1997, 1997-1999, 2000-2002, 2003-2005, 2005-2008, 2009-2011.

       

      W ramach podpisanego w dniu 13 czerwca 2008 roku, Programu Wykonawczego na lata 2009-2011, Strony uzgodniły następujące dziedziny współpracy dwustronnej:

       

      - Gospodarka, mobilność i prace infrastrukturalne;

      - Handel zagraniczny;

      - Edukacja, kultura, dobro młodzieży,

      - Rozwijanie zdolności;

      - Służba zdrowia i zdrowie publiczne;

      - Rolnictwo i rybołówstwo, środowisko;

      - Turystyka i gospodarka społeczna, sport;

      - Flamandzki program współpracy z Europą Środkową i Wschodnią.

       

      Współpraca z Walonią i jej wspólnotą językową

       

      Podstawą prawną polsko-walońskiej współpracy międzyregionalnej są umowy dwustronne podpisywane na szczeblu regionalnym oraz umowy zawierane na szczeblu rządowym. Współpraca ta obejmuje kontakty województw, gmin i miast polskich z ich odpowiednikami w Walonii.

       

      Obowiązujący aktualnie Program Wykonawczy na lata 2008-2010 do umowy o współpracy między Rządem RP a Rządami Wspólnoty Francuskiej Belgii i Regionu Walonii oraz Komisją Wspólnotową Francuską Regionu Stołecznego Brukseli, zawiera następujące obszary współdziałania:

       

      · Edukacja, kształcenie

      · Współpraca naukowa i techniczna

      · Rozwój ekonomiczny i regionalny

      · Kultura i społeczność europejska, kształcenie w zakresie praw społecznych

       

      Umowy ze strony polskiej koordynuje Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji.

       

      Handel zagraniczny.

       

      W 2013 r. Belgia zajmowała 11 miejsce wśród partnerów gospodarczych Polski z UE (z udziałem 3,39%)  i pozostaje od szeregu lat ważnym partnerem handlowym Polski.

      Zgodnie z polskimi danymi statystycznymi saldo polsko-belgijskich obrotów towarowych w 2013 r. osiągnęły wartość 6.935,67 mln EUR i zamknęły się ujemnym dla Polski saldem handlowym w wysokości 199,98 mln EUR (wobec 440,02 mln EUR w 2012 r.). Podkreślić należy korzystną zmianę w saldzie handlowym Polski w porównaniu do lat poprzednich. Dynamika obrotów wykazała wzrost eksportu o 12,4% (w 2011 r. spadek o 7,9%), oraz wzrost importu o 3,8% (w 2012 r. odnotowano nieznaczny wzrost o 0,1%). 

       

      Głównymi grupami towarowymi w eksporcie do Belgii w 2013 r. były:

      - urządzenia mechaniczne i elektryczne           17,96%

      - pojazdy mechaniczne     16,92%

      - tworzywa sztuczne     11,69%

      - wyroby metalurgiczne                                    9,97%

      - wyroby różne        8,01% 

       

      Głównymi grupami towarowymi w imporcie z Belgii w 2013 r. były:

      - tworzywa sztuczne     17,58%              

      - produkty przemysłu chemicznego   16,96%

      - wyroby metalurgiczne                          14,68%

      - pojazdy mechaniczne     13,76%

      - urządzenia mechaniczne i  elektryczne   10,59%

       

      W polskich dostawach do Belgii maszyny i urządzenia, sprzęt elektryczny oraz pojazdy  stanowiły łącznie prawie 35% eksportu. Tendencja ta utrzymuje się od kilku lat i wskazuje na pozytywne zmiany i unowocześnienie polskiego eksportu, w którym dominują towary wysoko przetworzone. Najważniejszymi towarami sprzedawanymi do Belgii były: części i akcesoria samochodowe, pojazdy samochodowe, oleje ropy naftowej, siedzenia samochodowe,  meble do siedzenia, kable metalowe, itp.  Największy udział w naszym imporcie z Belgii miały wyroby przemysłu chemicznego (polimery etylenu, polimery akrylowe, polimery propylenu), niemniej jako pojedynczy towar największą ilość stanowiło mięso wieprzowe. Oprócz tego importowano pojazdy samochodowe, ciągniki, leki, itp.

       

      W handlu polsko-belgijskim w 2013 r. (podobnie jak w latach poprzednich) najwyższe dodatnie saldo dla Polski występuje w branży urządzeń mechanicznych oraz w branży produktów mineralnych. Natomiast największy deficyt odnotowuje się w branżach: wyrobów chemicznych i tworzyw sztucznych. Analiza wykazu największych partnerów handlowych po stronie polskiej i belgijskiej prowadzi do wniosku, że w wymianie handlowej między obu krajami znaczna część obrotów przypada na obroty wewnątrz-korporacyjne (wewnątrz-gałęziowe) realizowane przez duże firmy i grupy międzynarodowe.

       

      Analizując zestawienie największych państw-odbiorców towarów belgijskich, Polska zajmuje (wśród krajów europejskich) 9 miejsce z udziałem 1,6% w całości eksportu natomiast wśród państw-dostawców zajmujemy 8 miejsce z udziałem 1,0%.   Charakterystyczną cechą polsko-belgijskiej wymiany handlowej jest jej silna koncentracja na regionie Flandrii. Z Flandrią realizujemy ponad 85% łącznych obrotów między Polską i Belgią, na Walonię przypada 13%, a na Stołeczny Region Brukseli 2%.

       

      Inwestycje (wzajemne)

       

      Według danych Narodowego Banku Polskiego w trakcie 2012 roku Polska odnotowała napływ bezpośrednich inwestycji zagranicznych z Belgii w wysokości 319,9 mln EUR. Skumulowane inwestycje belgijskie w Polsce na koniec 2012 roku wyniosły 4925,9 mln EUR.

       

      Belgian Business Chamber z siedzibą w Warszawie ocenia, że w Polsce zainwestowało już ponad 500 przedsiębiorstw belgijskich.

      Wśród inwestorów belgijskich najwięcej jest firm małych i średnich, które dominują również w gospodarce wewnętrznej. Firmy te plasują swe inwestycje w różnych dziedzinach gospodarki, a głównie w sektorach: finansowo-ubezpieczeniowym, energetycznym, spożywczym, materiałów budowlanych, maszyn rolniczych i usług komunalnych.

       

      Firma Euroclean Bank – belgijska instytucja finansowa zajmująca się obsługa transakcji na rynkach kapitałowych przeniesie w ciągu najbliższych pięciu lat ponad 400 miejsc pracy z Brukseli do oddziału w Krakowie. Decyzja o wyborze Krakowa jako miejsca największej placówki firmy poza centrala w Belgii wynikała z dostępności wysokiej klasy specjalistów na rynku polskim.

       

      Wg. NBP - polskie firmy zainwestowały w Belgii 123,8 mln EUR w 2012 roku. Skumulowane inwestycje polskie w Belgii na koniec 2012 roku wyniosły 2283,2 mln EUR. Są to przepływy kapitałowe, które zgodnie z metodologią NBP zaliczane są do kategorii inwestycji bezpośrednich.

      Należy podkreślić, że w Belgii rejestrowanych jest coraz więcej małych polskich firm, często jednoosobowych, które zajmują się świadczeniem usług budowlanych, remontowych itp. głównie w oparciu o pracowników sprowadzanych z Polski. Wg. urzędu zajmującego się rejestracją tego typu działalności (INASTI) w 2012 zarejestrowanych było 8270 polskich samozatrudnionych pracowników.

       

      Ponad 30% przedsiębiorców polskich prowadzących często jednoosobową działalność gospodarczą przypada na branżę stricto budowlaną (2448 firm). Kolejne 40% przypada na przemysł, w skład którego wchodzi branża budowlana. Z kolei 15% stanowią osoby prowadzące działalność handlową (ponad 50 sklepów spożywczych oferujących wyłącznie produkty polskie).

       

      Firmy te nie są zaliczane do kategorii FDI, lecz w wyniku ich działalności może w przyszłości nastąpić zwiększenie zainteresowania lokowaniem bezpośrednich inwestycji w Belgii przez polskie podmioty gospodarcze. Tworzenie takich przedsiębiorstw aktywnie wspierają władze terytorialne (na szczeblu miast, gmin, prowincji) z uwagi na to, iż przyczyniają się do tworzenia miejsc pracy i do aktywizacji życia gospodarczego w warunkach osłabionej koniunktury.

       

      Według danych Polskiej Agencji Informacji i Inwestycji Zagranicznych (PAIiIZ), największymi belgijskimi inwestorami w Polsce są: ACP Europe, BELBAL, Betafence N.V., BOS Automotive Products Belgie N.V., Brouwerij Palm N.V., Chaufourneries de Hergenrath, Democo Poland Sp. z o. o., Dossche, Elbicon, Electrabel S.A., FNE, Fortis Bank NV/S.A., GE Power Controls Belgium BV, Gyproc Benelux S.A., Henschel Engineering N.V., Holdes NV, KBC Bank N.V., Kinepolis Group, Koramic Building Products N.V., Lhoist, Materne-Confilux S.A., Pregis NV, Radson NV, Rom Heribert, Solvay.

       

      Współpraca regionalna

       

      24 października 2001 roku zostało podpisane porozumienie pomiędzy Województwem Mazowieckim i Regionem Brukseli Stolicy. Na mocy tego porozumienia, strony współpracują szczególnie w następujących dziedzinach:

      · współpraca pomiędzy organami samorządów terytorialnych;

      · wspieranie integracji z Unią Europejską i wymiana informacji;

      · ochrona środowiska;

      · zagospodarowanie przestrzenne;

      · współpraca i promocja gospodarcza.

       

      W czerwcu 2007 r. został podpisany Szczegółowy Program Współpracy między Województwem Mazowieckim a Regionem Stołecznym Brukseli-Stolicy w zakresie ochrony środowiska na lata 2007 – 2010. Program przewiduje wyjazdy studyjne i wymianę doświadczeń w zakresie gospodarki niebezpiecznymi odpadami, gospodarki wodnej, edukacji ekologicznej, zanieczyszczeń powodowanych przez transport i ochrony terenów naturalnych. Realizację programu zainaugurowała wizyta studyjna przedstawicieli Samorządu Województwa Mazowieckiego i Miasta st. Warszawy w Brukseli w czerwcu 2007 r. (wizyta w oczyszczalni ścieków i spalarni odpadów). Obecnie trwają prace nad kolejnymi szczegółowymi programami współpracy w zakresie transportu, działań gospodarczych i spraw europejskich.

      Ze względu na skomplikowaną strukturę administracyjną Belgii, umowy o współpracy zawarte między Rządem Polskim a Flandrią, Walonią, Regionem Stołecznym Brukseli można również traktować jako umowy regionalne:

       

      Współpracę Rzeczypospolitej Polskiej z belgijskimi regionami Flandrią, Walonią i Regionem Brukseli regulują następujące umowy :

       

      - Umowa o współpracy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Flandrii podpisana w dniu 6 czerwca 1994 roku.

      - Umowa o współpracy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Wspólnoty Francuskiej Belgii i Rządem Walońskim, podpisana 10 października 1996 roku.

      - Umowa o współpracy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Komisją Wspólnotową Francuską Regionu Stołecznego Brukseli, podpisana 29 listopada 2004 roku.

       

      Szczegółowe informacje na temat tych umów umieszczone są w punkcie Gospodarcze umowy dwustronne w rozdziale IV. „Dwustronna współpraca gospodarcza”

       

      Współpraca samorządów gospodarczych

       

      Istnieją 3 organizacje zajmujące się współpracą gospodarczą pomiędzy Polską a Belgią:

       

      · Belgian Business Chamber w Warszawie istnieje od roku 1992. Organizacja ta współpracuje z wieloma instytucjami, a ponadto zajmuje się promocją polsko-belgijskiej współpracy ekonomicznej i kulturalnej, promowaniem Belgii w Polsce, jak również informuje o możliwościach inwestowania w naszym kraju.

       

      · Bepolux - Belgijsko-Polsko-Luksemburska Izba Handlowa jest organizacją zrzeszającą prywatne firmy, federacje, biznesmenów. Jej głównym zadaniem jest promowanie belgijskich i luksemburskich inwestycji w Polsce, ale może ona również wspierać współpracę pomiędzy polskimi, a belgijskimi i luksemburskimi firmami.

       

      · W 1996 roku powołana została Walońsko-Polska Izba Handlowa. Stanowi ona uzupełnienie Belgijsko-Polsko-Luksemburskiej Izby Handlowej przyczyniając się w szczególności do ożywienia kontaktów pomiędzy przedsiębiorstwami polskimi i walońskimi.

       

      Dostęp do rynku


       

      Belgia jest krajem otwartym dla inwestorów zagranicznych.

       

      Atrakcyjność rynku belgijskiego dla zagranicznych inwestorów przejawia się między innymi w:

       

      -   centralnej lokalizacji w Europie,

      -   stabilności politycznej i gospodarczej,

      -    istnieniu rozbudowanej infrastruktury komunikacyjnej,

      -    wysokim poziomie centrów przemysłowych,

      -    ułatwieniach podatkowych i finansowych,

      -    obecności instytucji europejskich i międzynarodowych,

      -    wykwalifikowanej, wielojęzycznej i efektywnej sile roboczej,

      -     wysokim poziomie i wygodzie życia. 

       

      Z myślą o zagranicznych inwestorach w Belgii stworzony został system atrakcyjnych zachęt finansowych i podatkowych, dzięki czemu Belgia przyciągnęła kilkaset zagranicznych i międzynarodowych koncernów, które utworzyły w tym kraju swe centra koordynacyjne, dystrybucyjne i usługowe oraz zakłady produkcyjne.

      Belgia na bieżąco modyfikuje swój system przyciągania zagranicznych inwestorów.

      W latach 2005-2006 r. niektóre rozwiązania, uznane przez Komisję Europejską za niezgodne z polityką konkurencji, zastąpiono nowymi rodzajami zachęt. 

       

      W ten sposób wprowadzono między innymi:

       

      -   rozwiązania stwarzające możliwość zawierania przez władze podatkowe indywidualnych porozumień z inwestorami („ruling”) w postaci całościowych projektów finansowych,

      -   możliwość zrównania kategorii kapitału o podwyższonym ryzyku i pożyczek kapitałowych; stworzony tzw. mechanizm ”intérêts notionnels” umożliwia firmom nie korzystającym z kredytów bankowych obniżenie podstawy opodatkowania o fikcyjne koszty oprocentowania kredytów naliczone w stosunku do środków własnych (szacuje się, że firmy mogą w ten sposób obniżyć nawet o połowę swe zobowiązania podatkowe); podatek korporacyjny w Belgii jest stosunkowo wysoki, gdyż podstawowa jego stawka wynosi 33,99% (firmy posiadające przychody  niższe od 90 tys. i 25 tys. euro  objęte są korzystniejszymi stawkami podatkowymi).

       

      Ważnym elementem pakietu środków na rzecz przyciągania inwestorów jest specjalny reżim podatkowy („expat’s status”), pozwalający delegowanej do Belgii kadrze dyrekcyjnej firm zagranicznych w Belgii wchodzących w skład grup międzynarodowych, znacznie ograniczyć obciążenia podatkowe w tym kraju z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych. Jednym z warunków jest nieposiadanie statusu belgijskiego rezydenta podatkowego.

       

      Dzięki federalnemu systemowi wspierania inwestycji, a także dzięki regionalnym programom rozwoju gospodarczego i przyciągania inwestorów, Belgia pozostaje  atrakcyjnym krajem dla inwestorów zagranicznych.

      Rozpoczęty w  2008 r. światowy kryzys gospodarczy, który również dotknął gospodarkę belgijską,  przyczynił się do zmniejszenia zainteresowania Belgią przez inwestorów zagranicznych.

      Największymi zagranicznymi inwestorami w Belgii są USA, Francja, Wielka Brytania oraz Holandia.

       

       

      Przydatne linki i kontakty


       

      13 kwietnia 2015 (ostatnia aktualizacja: 13 kwietnia 2015)

      Drukuj Drukuj Podziel się treścią: