close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej

     

  • WŁOCHY

  • Włochy

  •  

     Informacje o kraju


     

    1.1. Położenie geograficzne, ludność, obszar, stolica, języki urzędowe

     

    Położenie geograficzne: Republika Włoska (wł. Italia, Repubblica Italiana) położona jest w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim. Stolicą kraju jest Rzym. Włochy składają się z 20 regionów i 107 prowincji. Długość wybrzeża włoskiego wynosi 7375 km. Terytorium jest otoczone wodami: Morza Liguryjskiego, Morza Tyrreńskiego, Morza Jońskiego oraz Morza Adriatyckiego.

    Obszar: Powierzchnia (wraz z Sardynią i Sycylią): 301 336 km⊃2;. Granica lądowa: 1932,2 km. Włochy sąsiadują z Francją – 488 km granicy, Szwajcarią – 740 km, Austrią – 430 km i Słowenią – 232 km. Na terytorium Włoch znajdują się dwie enklawy: Watykan i San Marino.

    Ludność: Ludność Włoch liczy ok. 60 mln obywateli, jednak gęstość zaludnienia na poszczególnych obszarach jest bardzo zróżnicowana. Na 1 km⊃2; przypada średnio 198 osób, ale w niektórych regionach wskaźnik ten jest znacznie wyższy np.: w Lombardii wynosi on około 388 mieszk./km⊃2;, a w Kampanii – nawet 425. Wyraźnie słabiej zaludnione są obszary na południu: Basilicata – tylko 60 mieszk./km⊃2;,  Molize – 73.

    Język urzędowy: Językiem urzędowym jest język włoski.

     

     

    1.2. Warunki klimatyczne

     

    Kraj leży w strefie klimatu śródziemnomorskiego, choć charakteryzuje się dużym zróżnicowaniem - w regionach północnych zimy są chłodne, a lata gorące, natomiast im dalej na południe tym klimat staje się łagodniejszy.

     

     

    1.3. Główne bogactwa naturalne

     

    Rtęć, potas, marmur, węgiel, siarka, boksyty, sól, nikiel, złoża rud cynku i ołowiu, nieznaczne pokłady gazu ziemnego i ropy.

     

     

    1.4. Waluta

     

    Euro

     

     

    1.5. Religia

     

    Katolicy stanowią 87,6% ludności kraju, prawosławni (1,2%), protestanci (1,1%) i Świadkowie Jehowy (0,9%). Coraz liczniejsi stają się także wyznawcy religii wschodnich, głównie sikhizmu, hinduizmu i buddyzmu (łącznie 0,6%) oraz muzułmanie (2,1%). Wyznawców judaizmu znajduje się w sumie w całych Włoszech 25-45 tys. 3,4 mln Włochów (5,8%) deklaruje ateizm.

    1.6. Infrastruktura transportowa

     

     

    Włochy mają bardzo dobrze rozwiniętą sieć komunikacyjną. Łączna długość dróg to 183 704 km w tym samych autostrad - 6,6 tys. km (2008 r.). Ze względu na kształt państwa większość głównych dróg i autostrad ma przebieg południkowy; połączenia równoleżnikowe są nieliczne. Podobny układ jak drogi mają koleje, przy czym liczba połączeń pomiędzy dwiema głównymi magistralami biegnącymi wzdłuż wybrzeża jest jeszcze mniejsza. Długość linii kolejowych wynosi 16,7 tys. km (2009 r.) Włochy posiadają ponadto własny system superekspresowych pociągów (prędkość powyżej 250 km/h). Kursują one pomiędzy Turynem, Mediolanem a Rzymem, Neapolem i Sycylią oraz do Tarentu, Wenecji, Lyonu, i Nicei. Istotną rolę w transporcie odgrywa również lotnictwo. Włochy posiadają 19 lotnisk międzynarodowych oraz 17 krajowych. Do głównych włoskich przewoźników lotniczych należą: Alitalia, Air One i Meridiana. Rzymskie lotnisko Fiumicino-Leonardo da Vinci oraz mediolańskie Malpensa i Linate należą do największych w Europie węzłów komunikacji lotniczej.
    We Włoszech dobrze rozwinięty jest transport morski. Do największych włoskich portów należą: Genua - ponad 51 mln t, Triest - 32 mln t, Torre del Greco - 16 mln t, Neapol, Livorno, Wenecja, La Spezia, Palermo, Cagliari, Ankona, Tarent.
    Włochy słyną z dużej liczby małych portów turystycznych.

     

    1.7. Obowiązek wizowy

     

     

    Obywatele Polski mogą wjeżdżać i przebywać na terytorium Republiki Włoskiej na podstawie ważnego paszportu lub dowodu osobistego. 

     

    1.8. Wykaz świąt państwowych

     

     

    • 1 stycznia-Nowy Rok (Capodanno),
    • 6 stycznia-Święto Objawienia Pańskiego (Befana),
    • 25 kwietnia-Święto Wyzwolenia,
    • 1 maja-Święto Pracy,
    • 2 czerwca-Święto Republiki,
    • 15 sierpnia-Wniebowzięcie (Ferragosto),
    • 1 listopada-Wszystkich Świętych,
    • 8 grudnia-Święto Niepokalanego Poczęcia NMP,
    • 25 grudnia-Boże Narodzenie,
    • 26 grudnia-Św. Szczepana,
    • Święto ruchome-Poniedziałek Wielkanocny,
    • Święto Lokalne (np. w Rzymie św. Piotra i Pawła - 29.06).
       

     

    System administracyjny


     

     

    2.1. Ustrój polityczny.

     

    Włochy są republiką z dwuizbowym parlamentem, a system polityczny oparty jest na konstytucji z 1948 r. Głową państwa jest prezydent wybierany na 7-letnią kadencję przez Zgromadzenie Narodowe. Od 31 stycznia 2015 r. funkcję tę pełni Sergio Mattarella. Prezydent powołuje Premiera oraz na jego wniosek powołuje i odwołuje rząd. Obecnie urzęduje gabinet premiera Matteo Renziego.

     

    2.2. Władza ustawodawcza.

     

    Władzę ustawodawczą sprawuje dwuizbowy parlament, którego kadencja wynosi 5 lat. W jego skład wchodzą: Izba Deputowanych (630 miejsc) i Senat (315 miejsc). Obie izby wybierane są w wyborach powszechnych i bezpośrednich. Bierne prawo wyborcze do Izby Deputowanych posiadają wszyscy wyborcy, którzy w dniu wyborów mają ukończone 25 lat, a do Senatu – 40 lat..

    Parlament posiada inicjatywę ustawodawczą, uchwala wotum zaufania/nieufności dla rządu, współdziała w wytyczaniu linii polityki państwa, kontroluje bieżącą politykę rządu, wybiera prezydenta w głosowaniu tajnym. Powołuje także 5 członków Trybunału Konstytucyjnego. Ponadto: uchwala budżet, rozpatruje sprawozdania z realizacji budżetu, występuje z interpelacjami i zapytaniami do rządu, powołuje komisje śledcze.

    Obecnie największa partia wchodząca w skład Izby Deputowanych to rządząca Partia Demokratyczna-Partito Democratico.

    W skład opozycji wchodzą: m.in. Forza Italia, Ruch 5 Gwiazd, Lewica Ekologiczno-Liberalna oraz Liga Północna.

     

    2.3. Władza wykonawcza.

     

    Władzę wykonawczą sprawuje we Włoszech Rada Ministrów. Obecny rząd Matteo Renziego został powołany w lutym 2014 r.

     

    2.4. Struktura administracji gospodarczej.

     

    ·        Naczelne organy administracji: RM, Prezes RM, wiceprezesi RM, ministrowie.

    ·        Centralne urzędy: Ministerstwo Spraw Zagranicznych i Współpracy Międzynarodowej, Ministerstwo Gospodarki i Finansów, 

             Ministerstwo Rozwoju Gospodarczego, Ministerstwo Polityki Rolnej i Leśnictwa, Ministerstwo Spraw Regionalnych, Ministerstwo

             Pracy i Polityki Społecznej, Ministerstwo Transportu i Infrastruktury, Ministerstwo Zdrowia, Ministerstwo Szkolnictwa Wyższego

             i Nauki

    ·        Agencje rządowe: Włoski Instytut Handlu Zagranicznego- ICE

    ·        Terenowe organy administracji zespolonej i niezespolonej: ISTAT, Włoski Bank  Centralny.

    ·        Organy samorządu terytorialnego: regiony i prowincje.

    ·        Organy pełniące funkcje zlecone: Włoski Urząd Patentowy.

    ·        Włoskie Izby Handlowe.

     

     

    2.5. Sądownictwo gospodarcze.

     

    We Włoszech występują dwa rodzaje postępowań pozasądowych: 1.) postępowanie koncyliacyjne i 2.) arbitraż (traktowane jako ADR – pozasądowe, alternatywne rozstrzyganie sporów).

    1. W zakresie postępowania koncyliacyjnego, Dyrektor Generalny Departamentu ds. Wymiaru Sprawiedliwości Ministerstwa Sprawiedliwości (Dip. Affari di Giustizia) jest odpowiedzialny za prowadzenie rejestru instytucji upoważnionych do prowadzenia koncyliacji. Do instytucji takich należą m.in. instytucje bankowe, notarialne oraz izby handlowe (aktualnie na tę listę składa się 30 podmiotów). Ten sposób rozstrzygania sporów znany jest pod nazwą koncyliacji dobrowolnej administrowanej – tzn. możliwości poddania rozstrzygania sporów  instytucjom o charakterze prywatnym, które są  kontrolowane przez organy administracji publicznej.

    2.  Arbitraż gospodarczy we Włoszech znajduje zastosowanie wówczas jeżeli przewidziany jest w klauzuli kontraktu zawartego pomiędzy stronami: (tzw. clausola compromissoria), która określa poddanie sporów pomiędzy firmami sądownictwu arbitrażowemu (rozstrzygnięciu przez jednego lub kilku arbitrów). Firma może przewidzieć w swoim  statucie ten sposób rozstrzygania sporów. Wówczas wniosek o stosowanie postępowania arbitrażowego do sporów firmy składa się w Rejestrze Spółek (Registro delle Imprese) izby handlowej, w której firma jest zarejestrowana; dostępny jest on wyłącznie dla wspólników firmy. W stosunkach międzynarodowych firmy mogą ponadto wskazać instytucję  wyspecjalizowaną w prowadzeniu postępowania arbitrażowego i poddać się zasadom jej działania, wówczas mówi się o tzw. arbitrażu administrowanym („istituzionalizzato” o amministrato). Firmy mogą ponadto uciekać się do tzw. arbitrato irrituale (arbitrażu nadzwyczajnego) mającemu zapobiegać  niewłaściwym interpretacjom klauzul. Ustawodawca wprowadził zasadę, że arbitraż odbywa się zgodnie z przyjętymi zasadami prowadzenia postępowania (tzw. codice di rito)  chyba że strony wyraźnie określą, w formie pisemnej, że spór ma być prowadzony na zasadzie „determinazione contrattuale (zgodnie z zapisami w umowie dot. stosowania arbitrażu). 

    W postępowaniu arbitrażowym prowadzonym przez Camera Arbitrale di Roma, firma powierza organizację postępowania tej Izbie, której struktura służy przygotowaniu wszystkich elementów, z logistycznym włącznie, w celu przeprowadzenia całego postępowania.

    Ponadto we Włoszech funkcjonuje Camera Arbitrale Nazionale e Internazionale di Milano, której właściwość dot. sporów w zakresie stosunków społecznych w odniesieniu do postanowień organów spółek, pozwów skierowanych przez lub przeciwko wspólnikom lub spółce, zarządzającym, likwidatorom itd.

    Spory prawne mogą być również rozwiązywane przez sądy niższej instancji na podstawie powództwa cywilnego (niektóre większe sądy mają wyznaczone wydziały odpowiedzialne za rozwiązywania tego typu sporów).

     

    Gospodarka


     

     

    3.1. Ogólna charakterystyka sytuacji gospodarczej

     

    W 2014 r. Włochy nadal borykają się z niezwykle trudną sytuacją gospodarczą. Choć PKB nie odnotuje tak dużego spadku jak w roku ubiegłym (-1,9%), to Włochy ponownie znajdują się technicznej recesji ze względu na ujemny wzrost w kolejnych kwartałach: -0.5% r/r (I kwartał), -0.2% r/r (II kwartał) i -0,4% r/r (III kwartał). W przedstawionej 1 października br. w parlamencie aktualizacji Programowego Dokumentu dot. Finansów i Gospodarki rząd zweryfikował swoje wcześniejsze prognozy dot. wzrostu gospodarczego i deficytu, zakładając się, że bieżący rok zamknie się na minusie -0,3% zamiast na plusie 0,8%, a deficyt zwiększy się do poziomu -3% (w kwietniu zakładano -2,6%). Pesymistycznie przedstawiają się także szacunki dot. wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych (CPI). W miesiącu wrześniu CPI odnotował spadek o 0,2 % r/r. Komponent energetyczny najbardziej zaważył na obniżeniu wskaźnika inflacji (ceny nośników energii spadły o 1,2 pp. r/r). Ostatni przypadek deflacji we Włoszech miał miejsce we wrześniu 1959 r. z tą różnicą jednak, że Włochy cieszyły się wtedy wzrostem PKB rzędu 5%. Pogorszyły się także dane dot. bezrobocia, które w październiku br. osiągnęło poziom 13,2%. Wśród młodych (15-24 lata) stopa bezrobocia wyniosła 43,3%, o 1,9 pp. więcej niż w tym samym okresie w ubiegłym roku.

    Zgodnie z zapewnieniami rządu niższy wzrost gospodarczy nie przełożył się na konieczność podjęcia działań korekcyjnych, by utrzymać poziom deficytu poniżej progu 3% PKB. Dzięki programowi reform i podejmowanym działaniom na rzecz pobudzenia gospodarki, rząd M. Renziego uniknął negatywnej oceny KE względem ustawy budżetowej Włoch na 2015 r. Główne zastrzeżenia KE dotyczyły nadal rosnącego długu publicznego oraz niewystarczających działań na rzecz zmniejszenia na rzecz zmniejszenia deficytu strukturalnego. Kwestia wszczęcia procedury nadmiernych nierównowag wobec Włoch została odłożona w czasie do marca 2015 r., kiedy KE ponownie będzie oceniać i wypowie się nt. sytuacji gospodarczej PCz. KE spodziewa się przyspieszenia planu reform strukturalnych oraz ich wdrożenia, oczekując konkretnych rezultatów w przyszłym roku.

    Priorytetowe dla rządu M. Renziego reformy mające na celu poprawę sytuacji gospodarczej to przede wszystkim reforma rynku pracy, obniżenie klina podatkowego, reforma administracji publicznej oraz reforma sprawiedliwości. Ta ostatnia nie dotyczy bezpośrednio gospodarki, ale pośrednio ma na nią ogromny wpływ m.in. oddziałując na możliwości inwestycyjne i zaangażowanie przedsiębiorców. Kluczowe dla pobudzenia gospodarki jest również przywrócenie zaufania przedsiębiorców, a co za tym idzie zagwarantowanie przewidywalności, jasnych ram prawnych oraz szybkiej reakcji systemu sprawiedliwości w sytuacjach konfliktowych.

    Według zaprezentowanego w parlamencie uaktualnienia Programowego Dokumentu dot. Finansów i Gospodarki przyjmowanie reform przebiega bez większych zmian. W marcu przyjęty został dekret w sprawie uproszczeń umów na czas określony celem uelastycznienia rynku pracy, w maju obniżono klin podatkowy poprzez wprowadzenie ulg podatkowych od podatku dochodowego oraz obniżenie podatku od działalności gospodarczej, a we wrześniu przeprowadzono reformę wymiaru sprawiedliwości w sprawach cywilnych. Nadal nie został zakończony proces reformy administracji publicznej (wprowadzenia ułatwień oraz walki z korupcją). Trwają także prace nad przyjęciem dalszej części Jobs Act, mającej na celu zmodernizowanie rynku pracy i przystosowanie go do aktualnych potrzeb gospodarki kraju.

    Włoski rząd zwraca dużą uwagę na konieczność nieograniczania strategii wyjścia z kryzysu jedynie do konsolidacji finansów publicznych i reform strukturalnych, ale uwzględnienia potrzeby prowadzenia polityk pro-wzrostowych i w szczególności zaktywizowania znacznych inwestycji publicznych i prywatnych.

     

     

     

    Wskaźnik

    2013

    2014

    2015

    2016

    2017

    Deficyt budżetowy (%PKB)

    -3,0

    -3,0

    -2,9

    -1,8

    -0,8

    Dług publiczny (%PKB)

    132,6

    131,6

    133,4

    131,9

    128,6

    Koszt obsługi długu (%PKB)

    4,8

    4,7

    4,5

    4,5

    4,2

    Wzrost PKB (zm r/r w %)

    -1,9

    -0,3

    0,5

    0,8

    1,1

    Stopa bezrobocia (%)

    12,2

    12,6

    12,6

    12,4

    12,1

     

     

    Źródło: Documento Economia e Finanza, wrzesień 2014

     

     

    3.2. Tabela głównych wskaźników makroekonomicznych.

     

     

     

     

     

    jednostki

    2010

    2011

    2012

    2013

    I kwartał 2014

    II kwartał 2014

    PKB

    mln euro

    1 418 376

    1 423 674

    1 389 948

    1 365227

    340 753

    340 342

    PKB (wzrost/spadek w porównaniu do analog. okresu roku poprzedniego)

    %

    1,7

    0,4

    -2,4

    -1,9

     

    -0,5

    -0,2

    Deficyt bieżący

    %

    -4,5

    -3,8

    -3,0

    -3,0

     

     

     

    Zadłużenie/PKB

    %

    119,3

    120,8

    127,0

    132,6

     

     

     

    Wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych –  inflacja *

    %

    1,6

    2,8

    3,0

    1.2

     

    0,4

    0,3

    Bezrobocie

    %

    8,5

    8,4

    10,7

    12,2

    13,6

    12,3

    Eksport towarów i usług

    mln euro

    382 155

    404 699

    414 120

    415 164

    105 971

    105 279

    Import towarów i usług

    mln euro

    400 256

    402 093

    370 977

    364 642

    91 943

    92 446

    Saldo HZ

    mln euro

    -18 101

    2 606

    43 143

    50 522

    14 028

    12 833

     

     

     

    źródło: oprac. wł., na podst. danych z ISTAT .

    * Inflacja na koniec ostatniego miesiąca kwartału w stosunku do analogicznego okresu roku poprzedniego

     

     

    3.3. Główne sektory gospodarki.

     

    Sektor energetyczny

    Bezpieczeństwo dostaw to kluczowy z punktu widzenia włoskich interesów element polityki zagranicznej i gospodarczej. Włochy są w 87% uzależnione od importu surowców energetycznych (dla porównania: Niemcy w 69%, Francja w 56%, Wielka Brytania w 25%), w związku z tym wszelkie zawirowania na rynkach światowych mają natychmiastowe przełożenie na stan gospodarki. Wzorem lat poprzednich Włochy starają się dywersyfikować źródła dostaw ropy i gazu pomiędzy Rosją, Libią i Algierią  oraz rozwijać infrastrukturę przesyłową i magazynowania. Jednym ze strategicznych partnerów włoskiej grupy energetycznej ENI  pozostaje rosyjski Gazprom, z którym wspólnie rozwijają projekty South Stream oraz Blue Stream.

     Sektor energii odnawialnych we Włoszech uważany jest za jeden z sektorów awangardowych. Wartość produkowanej we Włoszech energii ze źródeł odnawialnych uległa w ciągu ostatnich 5 lat prawie podwojeniu, z 15% do 27%. Z danych opublikowanych w roku 2012 wynika, że liderem w produkcji OZE jest południe Włoch. Zainstalowane tam jest aż 62% wytwarzanej mocy. Silnie rozwinięta jest zarówno energetyka słoneczna, energia wiatrowa a także energetyka oparta o biopaliwa.  Na Południu produkuje się aż 98% całej włoskiej energii wiatrowej, z czego 26% w Apulii,  22% na  Sycylii, a 18% w Kampanii. Ogółem we Włoszech istnieje 670 urządzeń do produkcji energii opartej o biopaliwa, z czego 97 znajduje się w południowych regionach RW.

     

     

    Sektor  motoryzacyjny

    Dominującym podmiotem w sektorze motoryzacyjnym we Włoszech, niezmiennie pozostaje spółka FIAT, której sytuacja i decyzje rozwoju są szczególnie ważne dla opinii publicznej i włoskich polityków.

    Włoski rynek samochodowy, analogicznie do kilku innych państw UE, przechodzi okres kryzysu sprzedaży. Według danych Europejskiego Stowarzyszenie Producentów Samochodów (ACEA) w 2012 r. liczba nowych samochodów osobowych zarejestrowanych we Włoszech spadła o 19,9 %. W opinii analityków rynku obecny stan rynku samochodowego można porównać do sytuacji z lat siedemdziesiątych zeszłego stulecia. W skali całego włoskiego rynku, sprzedaż Fiata utrzymuje się na poziomie 30%.

    Cały koncern FIAT ubiegły rok zakończył zyskiem netto na poziomie 1,4 mld euro (zakładano 1,3 mld euro). Należy jednak zaznaczyć, że to amerykański komponent koncernu FIAT - Chrysler wypracował 2,4 mld euro zysku, podczas gdy pozostała część spółki przyniosła straty 1 mld euro. Jednocześnie dzięki umocnieniu synergii z Chryslerem osiągnięto obroty rzędu  84 mld euro. Dług netto z działalności przemysłowej wyniósł 6,5 mld euro (5 mld euro – Fiat; 1,5 mld euro - Chrysler).

    Plan rozwoju grupy na najbliższe lata w dużym stopniu jest oparty na inwestycjach  we Włoszech, będą one dotyczyć samochodów wyższej klasy takich jak Alfa Romeo, Maserati i Jeep. Zachowane zostaną też Fiat 500, Fiat Panda i Lancia Ypsilon. Władze Fiata przewidują, że 15% produkcji we Włoszech będzie przeznaczana na eksport.

    Duże znaczenie dla międzynarodowej ekspansji spółki miało podpisanie w 2012 r. przez Fiata                   i Mazdę porozumienia w sprawie projektu  nowego samochodu typu roadster pod logiem Mazdy i Alfa Romeo opartego na konstrukcji Mazdy MX-5. Produkcja Alfy Romeo ma rozpocząć się w 2015 roku, a oba samochody będą powstawać na jednej linii produkcyjnej w Hiroszimie - fabryce Mazdy w Japonii.

     

    Przemysł tekstylno-odzieżowy

    Według Włoskiej Federacji Odzieżowo - Modowej ,, Sistema Moda Italia’’ sektor odzieżowy w 2012 roku straci 4,4% względem roku ubiegłego, osiągając wartość około 50,5 mld euro. Spadki dotyczą nie tylko obrotów w branży, ale innych wskaźników, jak konsumpcja, zatrudnienie czy działalność firm. Wyjątkiem jest wartość eksportu, który zachował tendencję pozytywną  0,7% wzrost w ciągu 2012 roku, podczas, gdy wartość importu spadła o 7,3%. W odniesieniu do handlu zagranicznego Włoch, saldo obrotów odniosło znaczny wzrost (25,5%) względem 2011 r., (co stanowi ponad 1,6 mld euro), dając wartość całkowitą równą 8,2 mld euro. Spadł popyt wewnętrzny o 10% odnosząc wartość 26,7 mld euro - porównywalną z rokiem 2009 (26,6 mld euro) W 2012 roku obserwuje się ciągły spadek liczby firm i zatrudnienia w sektorze. Z rynku zniknęło 1.300 przedsiębiorstw, a pracę straciło 16.088 osób.

    Branża tekstylno -odzieżowa we Włoszech musi często stawiać czoła podróbkom towarów, zwłaszcza chińskiej produkcji. Największym centrum tekstylnym Włoch, na terenie którego działa wiele, nie zawsze legalnie, zakładów produkcji zatrudniających Chińczyków, jest okręg  Prato.

     

    Sektor rolno–spożywczy

    Rok 2013 był, zdaniem czołowej włoskiej organizacji rolniczej Coldiretti powołującej się na dane urzędu statystycznego ISTAT, rekordowym rokiem w  eksporcie włoskich produktów rolno-spożywczych. Wartość  eksportu wyniosła 33 mld  € i wzrosła o 6% w stosunku do analogicznego okresu roku poprzedniego. Włoski eksport rolno-spożywczy koncentruje się przede wszystkim na rynkach krajów UE (22,5 mld  €, wzrost o 5% r/r). Systematycznie wzrasta eksport do USA (2,9 mld € , wzrost o 6% r/r), na rynki krajów azjatyckich (+8%, 2,8 mld €) oraz afrykańskich (+12%, 1,1 mld €). Najwyższy 13% wzrost odnotowano na rynki Oceanii. Główną włoską pozycją eksportową pozostaje wino (5,1 mld €, +8%) wyprzedzając świeże owoce (4,5 mld  €, +6%) oraz olej (1,3 mld  €, +10%). Na uwagę zasługuje wzrost sprzedaży na rynki zagraniczne jednego z kluczowych produktów Made in Italy a mianowicie makaronu (2,2 mld  €, +4%).

    Pozytywne wyniki sektora, pomimo załamania cen produktów rolnych oraz wystąpienia niekorzystnych zjawisk atmosferycznych, odnotowuje się także w I i II kwartale 2014 r. Co więcej jedynie w sektorze rolnym odnotowano wzrost zatrudnienia o 5,6% w II kw. br. 

     

    Sektor turystyczny

    Niezwykle ważną dziedziną gospodarki włoskiej jest turystyka, która ma znakomite możliwości rozwoju dzięki walorom krajobrazu, bardzo długiemu wybrzeżu oraz bogatemu dziedzictwu kulturowemu. Obecnie udział sektora turystycznego w tworzeniu PKB utrzymuje się na poziomie 10%, a zatrudnionych w nim jest ok. 2,5 mln mieszkańców.  Włochy znajdują się na 5 miejscu na świecie pod względem liczby przyjeżdżających turystów zagranicznych. Kraj odwiedza ok. 60 mln turystów rocznie. Najczęściej udają się oni do miast: Rzymu, Florencji, Sieny, Pizy i Neapolu oraz kurortów nadmorskich m.in. w Rimini.

     

     

    3.4. Uczestnictwo w organizacjach międzynarodowych i wielostronnych porozumieniach o charakterze ekonomicznym.

     

    Działalność Włoch na forum OECD

    Włochy wykazują dużą aktywność na forum OECD. Ich wkład do budżetu organizacji na poziomie ponad 5,5% jest szóstym co do wielkości, zaś reprezentanci włoscy stanowią ok. 6,6% ogółu pracowników oraz zajmują 5,95% pozycji na poziomie zarządzającym. Obecnie Włosi przewodniczą 3 komitetom (CFA, FPCC,  i ELSAC) oraz są wiceprzewodniczącymi w 5 innych. W lutym 2014 r. Pier Carlo Padoan, wówczas głównym ekonomista OECD i jednocześnie Zastępca SG tej organizacji został mianowany ministrem gospodarki i finansów w rządzie Renziego. Zajmowane przez Włochów stanowiska w kluczowych dla kraju sektorach pozwalają na ukierunkowanie działań OECD, tak aby były one zgodne z interesem narodowym kraju. W szczególności Włosi są mocno reprezentowani w komitetach i grupach zajmujących się polityką fiskalną, rozwojem lokalnym, badaniami i technologią, komunikacją, ubezpieczeniami i prywatnymi systemami emerytalnymi, energią odnawialną, polityką ekonomiczną, konkurencją oraz przeciwdziałaniem oszustwom podatkowym.  

    Włochy z dużym uznaniem wypowiadają się na temat działań zmierzających do określenia ogólnych standardów współpracy z państwowymi funduszami majątkowymi. Podtrzymują ponadto swoje przychylne nastawienie do poszerzenia organizacji o nowe kraje, w tym Chiny, Indie i Rosję.

     

    Zaangażowanie Włoch w negocjacje na forum WTO

    Rzym aktywnie wspierał proces ostatecznego przystąpienia Rosji do WTO. W ramach negocjacji DDA WTO Rzym za priorytet w sektorze przemysłowym uważa zwiększenie dostępu do rynków krajów rozwijających się, natomiast w sektorze rolnym wykreślenie z listy roślin tropikalnych produktów uprawianych powszechnie w Europie, w szczególności w krajach basenu Morza Śródziemnego (chodzi przede wszystkim o ryż i cytrusy) oraz definitywne rozwiązanie kwestii oznaczeń geograficznych poprzez rozciągnięcie ich ochrony na wszystkie kraje (sygnatariuszy WTO). Jednocześnie Włosi zaznaczają, że sektor rolny w wielu krajach europejskich mocno odczuł konsekwencje kryzysu gospodarczego, a rolnicy europejscy są związani ostrymi wymogami fito-sanitarnymi, co wpływa negatywnie na ich konkurencyjność. Tym większe wyrażają zdziwienie ideą wznowienia negocjacji i dążenia do otwarcia europejskiego rynku dla tak dużych potęg rolnych, jakimi są kraje MERCOSUR.

     

    Zaangażowanie się Włoch w prace na forum G7 i G20

    Włosi prowadzą aktywną działalność w obydwu tych formułach, a w 2009 r. przewodzili G8. Działania Włoch w G8 były skoordynowane z intensywną polityką włoską na rzecz zbliżenia euro-afrykańskiego na forum UE. Ponadto, umiejętnie wykorzystując zmiany nastrojów w związku z trwającym kryzysem, włoskie przewodnictwo skutecznie promowało projekt reformy rynków finansowych i walki z tzw. rajami podatkowymi. Strona włoska utrzymuje, że działania antykryzysowe G8 i G20 w dużym stopniu pomogły gospodarkom światowym, ale nie są wystarczające. Włosi przyznają, że G20 przejmuje stopniowo rolę G8. Mimo to konsekwentnie pozostają sceptyczni wobec propozycji instytucjonalizacji forum. Podkreślają, że G8 to wciąż dobra formuła do uzgadniania stanowisk oraz kreowania nowych koncepcji rozpatrywanych na forum światowym, między innymi przez G20, MFW, BŚ, WTO. Sprzeciwiają się nadmiernemu mnożeniu się tematów poruszanych na forum G20, gdyż uniemożliwia to podjęcie wszystkich problemów w trakcie organizowanych szczytów. Rzym oprócz tematów finansowo-społecznych za priorytetowe na forum G20 uważa także sprawy dot. zielonej gospodarki.

    Włosi poparli zawieszenie członkostwa Rosji w G8 po aneksji przez Moskwę Krymu i wybuchu konfliktu na Ukrainie.

     

     

    Dwustronna współpraca gospodarcza


     

     

    4.1. Ważniejsze gospodarcze porozumienia Polska-Włochy.

     

    • Umowa o współpracy gospodarczej, przemysłowej i naukowo-technicznej z 1974 r.;
    • Umowa w sprawie unikania podwójnego opodatkowania z 1985 r.;
    • Memorandum o współpracy MGiP z włoskim Instytutem Promocji Przemysłu (IPI) w dziedzinie rozwoju małych i średnich przedsiębiorstw z 1999 r.
    • Memorandum o współpracy ministerstw infrastruktury z 2003 r.
    • Umowa o współpracy Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z Ufficio Italiano dei Cambi (UIC) z 2004 r.
    • Deklaracja o współpracy w dziedzinie energii odnawialnej, technologii czystego węgla, rozwoju energetyki jądrowej i bezpieczeństwa energetycznego z 2009 r.
    • Deklaracja o współpracy w zaawansowanych technologicznie sektorach przetwórczych, w tym przemysłach poddostawczych branży samochodowej, infrastrukturze oraz wspieraniu przedsiębiorstw w wykorzystaniu środków europejskich z 2009 r.

     

    4.2. Handel zagraniczny

     

    Według danych włoskiego urzędu statystycznego ISTAT wartość wymiany handlowej między Polską a Włochami w 2013 roku wyniosła 15,9 mld euro, co stanowi spadek o około 380 mln euro wobec roku  2012. Włoski eksport do Polski wyniósł 9,4 mld ( wzrost o 1,5% r/r), import zaś  6,6 mld (spadek o 7,2% r/r). W ciągu pierwszych ośmiu miesięcy roku 2014 wartość wymiany handlowej wyniosłą 11,2 mld euro.  Wymianę handlową między naszymi krajami charakteryzuje koncentracja na kilku grupach towarowych. Do najczęściej importowanych produktów należą: maszyny i urządzenia, środki transportu, metale i produkty metalurgiczne oraz wyroby chemiczne. Z kolei najczęściej eksportujemy środki transportu, wyroby spożywcze, napoje i tytoń oraz metale i produkty metalurgiczne. Taka charakterystyka wymiany towarowej może być uzasadniona w dużym stopniu działalnością w Polsce największych włoskich producentów z branży samochodowej oraz metalurgicznej.

    Polska jako partner handlowy Włoch od wielu lat zajmuje podobną pozycję: 9 miejsce wśród odbiorców włoskich produktów z 2,5% udziałem w całości eksportu oraz 12 pozycję pod względem importu z 2,0% udziałem.

     

    4.3. Wzajemne inwestycje

     

    Włochy zajmują 6 miejsce na liście największych inwestorów zagranicznych w Polsce. Według danych NBP wielkość zainwestowanego kapitału włoskiego na koniec 2013 roku wyniosła  9,24 miliardów Euro, a liczba  funkcjonujących w Polsce włoskich przedsiębiorców ok. 1300. Największa koncentracja włoskich inwestycji występuje w czterech Specjalnych Strefach Ekonomicznych: Katowickiej, Łódzkiej, Wałbrzyskiej i Kostrzyńsko-Słubickiej. Do największych inwestorów należą m.in. Fiat Group Automobiles (obecnie Fiat Chrysler Automobiles), grupa Unicredit, Brembo, Ferrero, Indesit, Marcegaglia i Mappei. Włoscy przedsiębiorcy inwestują głównie w działalność produkcyjną w sektorach: automotive, AGD, papierniczy, spożywczy, chemiczny, budowlany, mięsny oraz w usługi.

    Do największych inwestycji w 2013 r. można zaliczyć m.in. inaugurację kolejnych zakładów produkcyjnych Indesit (Łódzka SSE, styczeń 2013 r.) oraz Mappei (Pomorska SSE, maj 2013 r.). W podstrefie Radom spółka Roboplast rozpoczęła produkcję opakowań dla przemysłu spożywczego (wartość inwestycji ok. 1 mln euro). Spółka Brembo rozpoczęła działania ukierunkowane na otworzenie kolejnego zakładu produkcyjnego w Polsce, tym razem w Krakowskiej SSE (wartość inwestycji ok. 119 mln PLN). Firma "W.P.S." Sp. z o.o. otrzymała trzecie zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE EURO-PARK MIELEC Podstrefa Zagórz (wartość inwestycji 22 mln zł, utworzenie co najmniej 12 miejsc pracy). Na przełomie lat 2012-2013 w woj. małopolskim hurtownia spożywcza Fattorie del Duca sp. z o.o. rozpoczęła inwestycję o łącznej wartości 200 tys. euro. Na polskim rynku firma specjalizuje się w sprzedaży i dystrybucji wędlin i serów dla restauracji, małych sklepów, szefów kuchni. Ponadto firma Sponcel Sp. z o.o., której udziałowcami są włoska Arix SPA i GGD Technology, zadeklarowała uruchomienie zakładu produkującego gąbkę celulozową wykorzystywaną przez producentów artykułów gospodarstwa domowego w Kleszczowie (woj. łódzkie). Wartość inwestycji  50 mln zł do końca 2017 r. przy zatrudnieniu 35 osób.

    Włoskie przedsiębiorstwa wykazują duże zainteresowanie polskimi przetargami. Warto tutaj wymienić wygraną spółki Alenia Aermacchi (członek koncernu zbrojeniowego Finmeccanica) w przetargu organizowanym przez MON na dostawę ośmiu samolotów M-346 (z opcją zakupu czterech kolejnych) ze wsparciem technicznym (w tym części zamiennych) i logistycznym, a także symulatorów lotu i procedur awaryjnych (katapultowania), wyposażenia dydaktycznego, sprzętu obsługi naziemnej, dokumentacji i informatycznego systemu wsparcia eksploatacji.

    Ponadto w kwietniu 2013 r. bydgoski oddział GDDKiA podpisał umowy z włosko-polskim konsorcjum na dokończenie budowy odcinków autostrady A1 (Toruń – Stryków). W maju 2013 r. przetarg na modernizację linii kolejowej od stacji Kraków Główny do krakowskiego lotniska wygrała włoska firma Astaldi. Wartość inwestycji to 60 mln euro.

     

    Poziom polskich inwestycji kapitałowych we Włoszech ma wciąż znaczenie marginalne na tle innych krajów. INVITALIA, włoska agencja promocji inwestycji na przestrzeni ostatnich lat odnotowała 7 istotnych kapitałowo polskich inwestycji. Do głównych inwestorów należą: Boryszew, Bioton, Polimex-Mostostal Siedlce, Impexmetal, Est Cargo Trans oraz PKP a preferowane sektory to: farmaceutyczny, transportowy, budownictwa oraz handlu. Łączne obroty wymienionych firm na włoskim rynku w 2012 r. to ok. 85,204 mln euro. Jak wynika z danych włoskiego banku centralnego Banca d’Italia całkowita wartość polskich bezpośrednich inwestycji zagranicznych we Włoszech na koniec 2012 roku wyniosła ok. 42 mln euro zaś w samym 2012 r. zanotowano odpływ kapitału polskiego z Włoch w wysokości ok. 50 mln euro.

     

    Należy zaznaczyć, że niewielkie zainteresowanie BIZ we Włoszech ze strony polskich podmiotów nie jest jednoznaczne z całkowitym brakiem zainteresowania lokalnym rynkiem. Wiele firm umacnia swoją obecność poprzez eksport (m.in. Oknoplast) oraz w oparciu o franczyzę (Inglot). Ponadto rośnie zainteresowanie otwieraniem przedstawicielstw (Clarena), punktów dystrybucji (Fakro) i showroomów (Numo Yachts). Polskie podmioty gospodarcze wykazują także duże zainteresowanie udziałem w przetargach we Włoszech, w szczególności w sektorze transportu. W 2012-2013 r. polskie firmy wygrały kilka dużych zamówień:

    - Newag: dostawa 20 pojazdów spalinowych dla kolei pasażerskich (wartość zamówienia ok. 155 mln PLN), Sycylia;

    - Pesa: dostawa 40 spalinowych zespołów trakcyjnych (wartość zamówienia ok. 0,5 mld PLN), region Toskanii;

    - Solaris dostawa: 85 pojazdów typu Interurbino o długości 12 m (wartość zamówienia ok. 19,3 mln euro), region Lombardii;

    - Solaris dostawa: 20 pojazdów typu Interurbino o długości 12 m (wartość zamówienia ok. 3,6 mln euro), region Basilicaty.

    Rośnie także liczba Polaków zainteresowanych prowadzeniem działalności gospodarczej we Włoszech. Są to głównie mikro przedsiębiorstwa, często firmy jednoosobowe, dysponujące przeważnie nieznacznym kapitałem. Ich liczba corocznie nieznacznie wzrasta. Według danych Infocamere , na koniec grudnia 2013 r. zarejestrowanych jest 3930 podmiotów gospodarczych, których właścicielem jest osoba urodzona w Polsce. Takie firmy zlokalizowane są głównie w największych aglomeracjach włoskich. Prawie połowa z nich operuje w sektorze budowlanym, ponadto znaczącą grupę stanowią podmioty trudniące się rzemiosłem, rolnictwem, firmy handlowe i hotelarskie.

     

    4.4. Współpraca regionalna

     

    Od lat niektóre włoskie regiony mają podpisane umowy o współpracy gospodarczej, politycznej i kulturalnej z polskimi województwami (której jednak tracą na znaczeniu z uwagi na podejmowanie przez NUTS II pragmatycznej współpracy ad hoc w celu realizacji określonych projektów). Współpraca ta obejmuje wymianę misji gospodarczych, wizyty włoskich szefów rządów regionalnych i naszych marszałków, współpracę unijną w ramach programów Europejskiej Współpracy Terytorialnej, VII Programu Ramowego, włoskich i polskich funduszy strukturalnych przeznaczonych na internacjonalizację oraz współpracę zagraniczną. Bardzo dużą aktywnością wykazują się Regiony Emilii Romanii, Weneto i Abruzzo. Z polskiej strony Urzędy Marszałkowskie Województwa Dolnośląskiego, Wielkopolskiego, Podlaskiego oraz Zachodniopomorskiego. Regiony często realizują konkretne projekty współpracy, np. projekt klastrowy między Regionem Weneto a Wielkopolską, wspólna promocja marki produktów regionalnych, czy projekty infrastrukturalne.

    Rozwija się także współpraca na szczeblach powiatów i włoskich prowincji oraz gmin obu krajów, chociaż ta współpraca ma częściej charakter kulturalny i turystyczny.

    Z perspektywy dotychczasowej współpracy pomiędzy polskimi i włoskim województwami i regionami odnotować należy bardzo dobre kontakty pomiędzy województwem dolnośląskim i Emilią Romanią (ER), która zaowocowała licznymi wspólnymi projektami w ramach programów europejskiej współpracy terytorialnej, wizytami studyjnymi, konferencjami, seminariami i szkołami letnimi. Także województwo wielkopolskie będące drugim regionem partnerskim ER intensywnie współpracuje ze swoim włoskim partnerem (m.in. wspólne wydarzenia kulturalne). Województwo podlaskie silnie współpracuje z włoską prowincją Bolzano w zakresie promocji turystycznej.

     

    4.5.Współpraca samorządów gospodarczych

     

    Współpraca samorządów gospodarczych między Polską a Włochami od lat rozwija się bardzo prężnie. Stopniowo zmieniają się jej formy. Znacznie mniej jest misji instytucjonalnych, natomiast nasila się promocja gospodarcza Polski w wybranych regionach Włoch. W ramach spotkań promocyjnych odbywają się liczne konferencje, seminaria oraz warsztaty szkoleniowe w Weneto, Friuli-Wenecji Julijskiej, Lacjum, Kampanii, Marche i Emilii Romanii. Seminaria i konferencje realizowane są we współpracy z instytucjami, izbami handlowo-przemysłowymi, instytucjami biznesowymi oraz bankami. Dla polskich instytucji promujących naszą gospodarkę, bardzo istotne są szerokie kontakty zarówno z władzami lokalnymi jak i instytucjami wsparcia biznesu i lokalnymi bankami. Ułatwia to realizację seminariów i konferencji, realizację wybranych projektów oraz korzystanie z doświadczeń włoskich w zakresie wspierania MŚP, polityki klastrowej,  zwiększenia interakcji biznesowych, czy tworzenia struktur typu one-stop-shop.

     

    Dostęp do rynku


     

     

    5.1. Dostęp do rynku polskich towarów i usług

     

    Warunki dostępu dla polskich towarów i usług, wynikające z włoskich przepisów (licencje, zezwolenia, kwalifikacje, wpisy na listy zawodowe), są identyczne dla wszystkich eksporterów i przedsiębiorców z UE. Po zniesieniu w sierpniu 2006 roku okresu przejściowego na swobodny przepływ pracowników, obywatele i firmy polskie nie mają ograniczeń w dostępie do włoskiego rynku pracy. Procedury związane z założeniem działalności gospodarczej są takie same dla Polaków, jak dla innych obywateli UE. Duże zainteresowanie rynkiem włoskim okazują firmy polskie, świadczące usługi w charakterze podwykonawcy - głównie w sektorze budowlanym i pracach montażowych.

    Główne bariery przy rejestracji działalności gospodarczej to: kwestie językowe oraz różnice w ustawodawstwie krajowym.

    Polskie firmy cieszą się pozytywną opinią wśród włoskich przedsiębiorców. Jednakże dużym mankamentem jest wciąż niska rozpoznawalność polskiej marki oraz słaba znajomość polskiej oferty eksportowej. Inną barierą dla polskiego eksportu są wysokie wymagania co do jakości oraz wzornictwa – kwestie te mają ogromne znaczenie dla włoskiego konsumenta.  

     

    5.2. Dostęp do rynku pracy. Świadczenie usług i zatrudnianie obywateli RP

     

    Od dnia 31.07.2006 r., decyzją Ministra Solidarności Społecznej Republiki Włoskiej, zniesione zostały ograniczenia w dostępie do rynku pracy dla obywateli 8 państw, które przystąpiły do UE 1 maja 2004 r., w tym Polski. Oznacza to w praktyce, że pracodawcy zamierzający zatrudnić obywateli polskich, nie są już zobowiązani do występowania o zezwolenie na ich zatrudnienie. Zniesienie powyższego ograniczenia nie zwalnia jednak pracodawcy z obowiązku zgłoszenia pracownika do ubezpieczenia społecznego, a osób zatrudnionych (jeśli przebywają we Włoszech przez więcej niż 3 miesiące) z konieczności uregulowania kwestii pobytowych.

     

    5.3. Nabywanie i wynajem nieruchomości

     

    We Włoszech istnieje swoboda zakupu i wynajmu nieruchomości (również rolnych) przez cudzoziemców będących obywatelami krajów Unii Europejskiej.

    Pewne ograniczenia przy zakupie nieruchomości mogą wynikać z:

    • położenia danej nieruchomości (np. w strefie przygranicznej, co rodzi konieczność uzyskania zezwolenia na jej zakup);
    • uwarunkowań historycznych i terenowych (kwestie ochrony środowiska, miejsca widokowe, zabytki, konieczność spełnienia wymogów stawianych przez Ministerstwo Kultury);
    • użytkowania nieruchomości niezgodnie z jej przeznaczeniem.

     

    Nabywanie i wynajem nieruchomości przez osoby prawne z krajów UE oparte jest na takich samych zasadach, jak nabywanie nieruchomości przez osoby fizyczne.

     

    5.4. System zamówień publicznych

     

    Informacje odnośnie Przetargów i Zamówień Publicznych we Włoszech można znaleźć m.in. na stronach:

     

    Zamówienia publiczne powyżej progu.

    Wszystkie zamówienia publiczne przekraczające określone wartości progowe muszą być opublikowane w Suplemencie do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej (zwanym również „serią S”). Urząd Oficjalnych Publikacji Wspólnot Europejskich wydaje serię S wyłącznie w wersji elektronicznej. Strona serwisu: http://ted.europa.eu. Ogłoszenia o przetargach publikowane są 12 dni po ich przesłaniu do Komisji lub 5 dni w uzasadnionych przypadkach, w postaci skrótu w przynajmniej dwóch głównych krajowych dziennikach oraz w przynajmniej dwóch najbardziej poczytnych lokalnych gazetach w regionie właściwym dla wykonania zamówienia.

     

    Procedury przetargowe w zamówieniach powyżej progu.

    Procedury wyboru ofert, które sprowadzają się do oczywistego i koniecznego etapu wyboru

    najlepszej oferty w oparciu o kryteria, takie jak najniższa cena lub najbardziej ekonomiczna

    oferta, mogą zostać podzielone na:

    a) zwykłe procedury (przetarg nieograniczony oraz przetarg ograniczony), które mogą być

    stosowane zgodnie z uznaniem zamawiającego;

    b) procedury, którego mogą być stosowane tylko w określonych okolicznościach:

    -  negocjacje z ogłoszeniem;

    -  negocjacje bez ogłoszenia;

    -  konkurs na projekt;

    -  system dynamicznych zakupów.

    Procedura jest wybierana przez zamawiającego w celu wybrania najkorzystniejszej oferty w

    zgodzie z powyższymi kryteriami. Informacja o formie przetargu zawarta jest w ogłoszeniu.

     

    Wymagana dokumentacja.

    W celu nabycia uprawnień do udziału w przetargach publicznych na dostawy i usługi, podmioty biorące udział w przetargu powinny udowodnić, iż spełniają wszystkie stawiane wymogi (ogólne, techniczne, finansowe i kompetencjne). Ponadto podmiot zamawiający ma prawo kontroli ww. wymogów na każdym etapie trwania przetargu.

    Przetarg zgodnie z Prawem Zamówień Publicznych wygrywa najlepsza oferta, która powinna zostać wyłoniona w oparciu o najniższą cenę lub pod kątem największych korzyści ekonomicznych (wartość za pieniądze) lub wg kryteriów wyboru oferty, ujętych w ogłoszeniu o przetargu.

     

    Zamówienia publiczne poniżej progu

    W przypadku zamówień poniżej progu zamawiający nie jest zobowiązany do zamieszczenia ogłoszenia. W przypadku robót budowlanych ogłoszenia o przetargu publikowane są nie tylko na stronach internetowych nabywcy, ale także na stronach internetowych Ministerstwa Infrastruktury (www.mit.gov.it) oraz, w skróconej postaci, w krajowym dzienniku i gazecie lokalnej. W przypadku zamówień o mniejszej wartości – ogłoszenie zamieszczane jest na tablicy ogłoszeń urzędu miejskiego właściwego dla miejsca realizacji zamówienia.

     

    5.5. Ochrona własności przemysłowej i intelektualnej

     

    Patent (brevetto per invenzione)

    We Włoszech występują dwa typy patentów:

    • patent na wynalazek (invenzione) - dotyczy wynalazków o zastosowaniu przemysłowym i  

      jest przyznawany na okres 20 lat, bez możliwości odnowy.

    • wzory użytkowe (modello di utilità) – dotyczą konkretnych urządzeń, którym wynalazca nadaje kształt, strukturę i wzbogaca o elementy korzystniejsze od dotychczas istniejących. Jest przyznawany na 10 lat, bez możliwości przedłużenia.

     

    Patenty są udzielane na wszystkie wynalazki nadające się do przemysłowego stosowania, odznaczające się nowością, poziomem wynalazczym (tj. wynalazek w świetle stanu techniki wnosi istotną, oryginalną wartość dodaną) oraz nie naruszające ogólnie przyjętych zasad społecznych (również moralnych). Zgłoszenia patentowego mogą dokonać zarówno spółki, jak i osoby fizyczne nie prowadzące działalności gospodarczej. Patent może stracić „ważność” w przypadku braku zapłaty wymaganych podatków rocznych lub niezrealizowania wynalazku w ciągu 3 lat od zdobycia koncesji lub 4 lat od daty złożenia podania.

    Informacji na temat rejestracji patentów udzielają przede wszystkim włoski Urząd Patentowy (Ufficio Italiano Brevetti e Marche - UIBM) i Izby Handlowe (Camere di Commercio). Sugeruje się jednak, ze względu na złożoność procedury, skorzystać z usług wyspecjalizowanych firm doradczych.

    Dzięki zunifikowanemu systemowi, ustalonemu przez Europejską Konwencję Patentową można występować o patent ważny w 20 krajach europejskich, przedstawiając podanie tylko w jednym z nich i tylko w jednym języku. Takie patenty posiadają znacznie większą moc, niż uznawane tylko na skalę krajową ze względu na szczegółowe analizy jakim są poddawane.

     

    Znak towarowy (marchio d’impresa)

    Znaki towarowe pozwalające odróżnić na rynku produkty lub usługi danej firmy od innych są udzielane są we Włoszech bezterminowo. Znakiem towarowym mogą być m.in. nazwa, jedno lub więcej słów, graficzny znak, dźwięk. Musi to być znak nowy, nie funkcjonujący na terytorium włoskim. Może już być zarejestrowany za granicą – pod warunkiem, iż nie jest bardzo popularny i że jego wybór „nie jest wyrazem złej woli”.

    Istnieje możliwość uzyskania Unijnego Znaku Firmowego. W takim przypadku należy zgłosić się do Urzędu Regulacji Rynku z siedzibą w Alicante (Hiszpania) lub do UIBM.

     

    Przydatne linki i kontakty


     

     

    6.1. Administracja gospodarcza

     

    ·      Rząd Włoski: www.governo,

    .       Ministerstwo Spraw Zagranicznych i Współpracy Międzynarodowej www.esteri.it

    ·      Ministerstwo Transportu i Infrastruktury: www.infrastrutture.gov.it,

    ·      Ministerstwo Pracy Zdrowia i Polityki Społecznej: www.lavoro.gov.it,

    ·      Ministerstwo Polityki Rolnej i Leśnictwa: www.politicheagricole.gov.it,

    ·      Ministerstwo Rozwoju Ekonomicznego: www.sviluppoeconomico.gov.it,

    ·      Ministerstwo Gospodarki i Finansów: www.mef.gov.it,

    ·      Ministerstwo Spraw Regionalnych: www.affariregionali.it.

     

    6.2  Samorządy gospodarcze

     

    ·      Włoskie Izby Handlowe: www.camcom.it

    ·      Związek Włoskich Izb Handlowych Za Granicą: www.assocamerestero.it

    ·      Zrzeszenie Przedsiębiorstw Włoskich: www.confindustria.it

    ·      Związek Zawodowy: www.cgil.it

    ·      Związek Zawodowy: www.cisl.it

    ·      Stowarzyszenie Handlowo-Przemysłowe: www.confcommercio.it

    ·      Związek ds. Transportu Samochodowego i Podróży: www.anav.it

    ·      Włoski Związek Turystyki: www.confesercenti.it

    ·      Związek Izb Handlowych, Przemysłowych, Rzemieślniczych i Rolniczych: www.unioncamere.it:

     

    6.3. Oficjalna prasa ekonomiczna

     

    ·      „Disco”:Biuletyn ekonomiczny wydawany przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych,

    ·      „Tesoro News”-dwutygodnik wydawany przez Ministerstwo Ekonomii i Finansów,

    ·      „QCS”- wydawany przez Ministerstwo Ekonomii i Finansów

     

    6.4. Ogólnokrajowa prasa ekonomiczna

     

    ·      „Il Sole 24 Ore”

    ·      „Il Denaro”

    ·      „Tutta Finanza”

    ·      „Italia Oggi”

     

    6.5. Oficjalne strony o charakterze ekonomicznym

     

    ·      Włoski Instytut Handlu Zagranicznego: www.ice.gov.it

    ·      Włoski Urząd Statystyczny: www.istat.gov.it

    ·      Włoski Bank Centralny: www.bancaditalia.it

    ·      Włoski Urząd Patentowy: www.ufficiobrevetti.it

    12 czerwca 2013 (ostatnia aktualizacja: 19 lutego 2015)

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: