close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej

     

  • NIKARAGUA

  • Nikaragua

  •  

     Informacje o kraju


     

    1. Informacje ogólne

     

                1.1  Położenie geograficzne, ludność, obszar, stolica, języki urzędowe

     

    Nazwa państwa: Republika Nikaragui (República de Nicaragua)

     

    Położenie geograficzne: państwo w Ameryce Środkowej, położone między Hondurasem na północy, a Kostaryką na południu. Na zachodzie na długości 320 km otaczają je wody Oceanu Spokojnego, a na wschodzie na długości 480 km – wody Morza Karaibskiego.

     

    Ludność: 6,1 mln mieszkańców (2015). Skład etniczny: Metysi (69%), biali (17%), Murzyni (7%) oraz Indianie (5%). 57% populacji mieszka w miastach, z których największe to: stolica Managua (2,2 mln mieszkańców), Leon, Masaya, Tipitapa.

    Obszar: Nikaragua zajmuje 130 307 km2 (97. miejsce na świecie). Największe terytorialnie państwo w Ameryce Środkowej.

    Stolica: Managua.

     

    Język urzędowy: hiszpański.

     

                1.2  Warunki klimatyczne

     

    W Nikaragui panuje klimat równikowy, na wschodzie wilgotny z całorocznymi opadami (od 3000 mm do 6000 mm), na zachodzie bardziej suchy z porą deszczową trwającą od maja do listopada. Średnia temperatura miesięczna wynosi 26–27°C na nizinach i ok. 20°C w górach.

     

    1.3  Główne bogactwa naturalne

     

    Złoto, srebro, miedź, wolfram, ołów, cynk, drewno, organizmy morskie.

     

    1.4  System walutowy kurs i wymiana

     

    Rząd stosuje tzw. zaczep pełzający, kontrolując zmiany kursowe. Rezerwy walutowe gromadzone są w USD. Waluta: 1 córdoba = 100 centavos (1 USD = 29,89 NIO; stan na 25.08.2017 r.)

     

    1.5  Religia

     

    Katolicy 58,5%; ewangelicy 21,6%; bezwyznaniowcy 15,7%.

     

    1.6  Infrastruktura transportowa (przejścia graniczne, lotniska, porty)

     

    Nikaragua dysponuje 4 lotniskami międzynarodowymi, m.in. w Managui i na Corn Island. Sieć drogowa liczy 19 137 km, z czego tylko niewiele ponad 2000 km to drogi asfaltowe.

    Najważniejsze porty morskie znajdują się w Bluefields i El Rama na wybrzeżu M. Karaibskiego oraz Corinto nad Pacyfikiem. Dostęp do Internetu posiada 4% ludności.

     

                1.7  Obowiązek wizowy

     

    Obywatele RP nie są objęci obowiązkiem wizowym przy przejeździe tranzytem i pobycie nie przekraczającym 90 dni. Paszport winien być ważny mini­mum 6 miesięcy od daty wjazdu. Przekraczając granicę, należy okazać bilet powrotny lub umożliwiający kontynuację podróży, a także mieć 500 USD w gotówce. Turyści podróżujący samo­lotem powinni pamiętać, że obowiązuje opłata lotniskowa przy wyjeździe w wysokości 32 USD od osoby. Podróżujący lądem obowiązani są do wniesienia opłaty wjazdowej w wysokości 7 USD, a przed opuszczeniem kraju muszą wnieść opłatę w wysokości 2 USD od osoby w godzinach 7.00–17.00 i 4 USD w godzinach 17.00–7.00. Dodatkowo od każdej osoby pobierany jest podatek turystyczny i migracyjny, który łącznie wynosi 7 USD, jeżeli przekroczenie granicy następuje od poniedziałku do piątku, a  9 USD – w soboty i niedziele.

     

    1.8  Święta państwowe

     

    1 stycznia – Nowy Rok; 1 lutego – Dzień Lotnictwa Wojskowego; 1 maja – Święto Pracy; 27 maja – Dzień Sił Zbrojnych; 19 lipca – Dzień Wyzwolenia; 14 września – Rocznica bitwy pod San Jacinto; 15 września – Dzień Niepodległości; 2 listopada – Wszystkich Świętych; 25 grudnia – Boże Narodzenie. Święta ruchome: Wielki Czwartek, Wielki Piątek.

     

    System administracyjny


     

    2. System administracyjny

     

    2.1  Ustrój polityczny

     

    Zgodnie z konstytucją z 1987 r. (zmienianą w 1995, 2000, 2010 i 2014 r.), Nikaragua jest republiką, z prezydentem - wybieranym w wyborach bezpośrednich na 5 lat - jako głową państwa, szefem rządu i naczelnym dowódcą sił zbrojnych. Od stycznia 2007 r. funkcję prezydenta pełni Daniel Ortega Saavedra (w listopadzie 2016 r. wybrany ponownie na urząd prezydenta, na trzecią z rzędu kadencję) z partii Sandinistowski Front Wyzwolenia Narodowego (Frente Sandinista de Liberación Nacional, FSLN).

     

    2.2  Władza ustawodawcza i wykonawcza

    Władza ustawodawcza należy do 1-izbowego Zgromadzenia Narodowego, złożonego z 92 członków, wybieranych na 5-letnią kadencję. Władzę wykonawczą sprawuje rząd, powoływany przez prezydenta i przed nim odpowiedzialny.

     

    2.3  Struktura administracji gospodarczej

     

    Głównym urzędem centralnym odpowiedzialnym za administrację gospodarczą jest Ministerstwo Rozwoju, Przemysłu i Handlu (Ministerio de Fomento, Industria y Comercio, MIFIC), w którego gestii leżą rozwój przemysłu, przedsiębiorczości i eksportu oraz ochrona konkurencyjności i własności intelektualnej. Ministerstwo Finansów (Ministerio de Hacienda y Credito Publico) zajmuje się finansami publicznymi, skarbem państwa oraz polityką podatkową i celną. Ministerstwo Energetyki i Górnictwa (Ministerio de Energia y Minas, MEM) prowadzi sprawy związane z polityką energetyczną. Rolnictwo, hodowla i leśnictwo oraz rozwój wsi należą do kompetencji Ministerstwa Rolnictwa i Leśnictwa (Ministerio Agropecuario y Forestal, MAGFOR). Transport, budownictwo i infrastruktura publiczna to kwestie prowadzone przez Ministerstwo Transportu i Infrastruktury (Ministerio de Transporte e Infraestructura). Zadaniem agencji ProNicaragua jest wspieranie eksportu i inwestycji zagranicznych.

    Polityka monetarna i kredytowa oraz nadzór na systemem finansowym leżą w kompetencjach Banku Centralnego Nikaragui (Banco Central de Nicaragua, BCN).

     

    2.4  Sądownictwo gospodarcze

     

    Działalność gospodarcza w Nikaragui regulowana jest przez Kodeks Handlowy z 1914 r. z późniejszymi zmianami.

    Nie istnieją wyspecjalizowane sądy ds. gospodarczych. Sądownictwo gospodarcze funkcjonuje w ramach sądów rejonowych (I instancja), sądów apelacyjnych (II instancja) oraz Wydziału ds. cywilnych Sądu Najwyższego (instancja najwyższa).

    Przed skierowaniem sprawy do sądu, przedsiębiorca może skorzystać z pomocy centrum arbitrażu przy Nikaraguańskiej Izbie Handlowej CACONIC (www.cmanicaragua.com.ni).

     

    Gospodarka


     

    3. Gospodarka

     

     

    3.1  Ogólna charakterystyka sytuacji gospodarczej

     

    Zamieszki w Nikaragui zdestabilizowały kraj, wywołując negatywne skutki gospodarcze, społeczne i międzynarodowe. Według agencji Standar & Poor, PKB Nikaragui wzrośnie w tym roku zaledwie o 0,5% wobec 4,9% w 2017 r. Bank Centralny Nikaragui przewiduje na koniec roku inflację na poziomie 6,5-8,5% (5,68% w 2017 r.). Deficyt handlowy Nikaragui powiększył się w I półroczu 2018 r. o 35 mln USD (2,8% więcej niż w analogicznym okresie ubiegłego roku), a jej rezerwy dewizowe zmalały między marcem a sierpniem br. o ok. 425 mln USD (ok. 3,76 mln USD dziennie). Tylko w czerwcu br. aktywność gospodarcza w Nikaragui zmniejszyła się o ponad 12% w stosunku do czerwca roku ubiegłego. Straty gospodarcze spowodowane zamknięciem wielu firm (w tym 80% hoteli i 35% restauracji), przerwaniem dostaw (w tym zmniejszeniem o 80% tranzytu towarowego), chaosem transportowym z powodu blokady dróg i przetrzymywaniem towarów na granicach oraz ogólnym pogorszeniem się warunków bezpieczeństwa, wyniosły już ponad 600 mln USD, a depozyty w nikaraguańskich bankach zmniejszyły się o 15%. Według Nikaraguańskiego Instytutu Turystki (Intur) między kwietniem i majem Nikaraguę odwiedziło 40% mniej turystów niż w analogicznym okresie roku poprzedniego, odnotowano również 43,7% spadek w pasażerskim ruchu lotniczym i odwołano także ok. 30% rejsów promów pasażerskich, które zawijały wcześniej do nikaraguańskich portów.  W sierpniu br. rząd nikaraguański wniósł do parlamentu propozycję korekty budżetowej przewidującą redukcję o 187 mln USD wydatków publicznych, w tym na edukację (20 mln) i na ochronę zdrowia (25,5 mln), motywując ten krok spodziewanym zmniejszeniem wpływów z podatków o ok. 236 mln USD. Według Nikaraguańskiej Fundacji na rzecz Rozwoju Gospodarczego i Społecznego (Funides), od kwietnia br. straciło pracę ok. 86,5 tys. Nikaraguańczyków i jeśli nie zostanie szybko znalezione jakieś wyjście z kryzysu 1,3 mln mieszkańców kraju, czyli 20% obywateli, może się znaleźć poniżej progu ubóstwa.

    W ocenie rządu nikaraguańskiego straty gospodarcze, jakie poniósł ten kraj w wyniku trwającego od kwietnia 2018 r. kryzysu społeczno-politycznego, wyniosły już 1180 mln USD, z czego 525 mln przypadło na transport, 231 mln na turystykę i 159 mln na handel. Likwidacji uległo także ok. 200 tysięcy miejsc pracy (według Naczelnej Rady Przedsiębiorców Prywatnych – CSEP – aż 347 tysięcy). Miarą aktualnych problemów gospodarczych Nikaragui może być również fakt, że z banków nikaraguańskich w ciągu 5 miesięcy „uciekło” za granicę ok. 10 mld USD, ceny nieruchomości spadły o ok. 25%, a planowane wpływy z podatków zmniejszą się w 2018 r. o ok. 220 mln USD. O ile w 2017 r. zakładano, że w roku 2018 dobrze rozwijająca się gospodarka Nikaragui wzrośnie o 4,5% - 5%, dziś przyjmuje się, że w najlepszym razie będzie to wzrost rzędu 0,5% - 1%.

    Od 2006 r. Nikaragua jest członkiem układu o wolnym handlu CAFTA-DR między Ameryką Środkową, Dominikaną i USA. W lutym 2007 r. wstąpiła do Boliwariańskiej Alternatywy dla Ameryki (ALBA), inicjatywy powołanej przez byłego prezydenta Wenezueli H. Chaveza. Rząd Nikaragui wykorzystuje ALBA i ścisłe związki z Wenezuelą do finansowania inwestycji publicznych i zwiększania roli partii FSLN w gospodarce.

    W 2009 r. w efekcie światowego kryzysu gospodarczego, spadku popytu na towary wyprodukowane w Nikaragui i zmniejszeniem wartości przekazów z zagranicy, w gospodarce wystąpiła recesja, a PKB obniżył się o 1,5%. W 2010 r. sytuacja uległa poprawie. W latach 2011-2015, wzrost gospodarczy wyniósł średniorocznie blisko 5%. Stopa bezrobocia w 2017 r. wyniosła 6,5%, jednak ponad 65% pracowników zatrudnionych jest w „szarej strefie”, która wytwarza 46% PKB.

    Do 2017 r. głównymi towarami eksportowymi były tekstylia (37% eksportu), mięso, ryby, owoce morza, kawa, tytoń, odzież i złoto. Głównymi odbiorcami towarów są Stany Zjednoczone (44,2% eksportu), Salwador (6,4%), Kostaryka (5,5%) i Wenezuela (5,5%). Produkty takie jak ropa naftowa, maszyny i urządzenia, surowce są importowane głównie z USA (20,8% importu), Chin (14,3%), Meksyku (11,1%), Kostaryki (7,9%), Gwatemali (7%) i Salwadoru (5,6%).

     

    3.2  Tabela głównych wskaźników makroekonomicznych

     

     

    2012

    2013

    2014

    2015

    2016

    2017

    PKB wartość globalna w mld USD (PPP)

    10,532

    10,983

    11,88

    12,748

    13,231

    13,730

    PKB wartość na 1 mieszkańca w USD

    1 792

    1847

    1 975

    2 095

    2 151

    5 800

    Tempo wzrostu PKB w %

    6,5

    4,9

    4,8

    4,9

    4,7

    4,9

    Relacja deficytu finansów publicznych do PKB w %

    0,6

    1,3

    2

    1,4

    b.d.

    b.d.

    Relacja całkowitego długu publicznego do PKB w %

    88,5

    92,7

    88,98

    84,9

    33,1

    33,6

    Stopa inflacji (indeks cen konsumpcyjnych CPI)

    6,2

    4,3

    8,4

    7,5

    3,5

    3,9

    Stopa bezrobocia w %

    7,4

    5,3

    6

    6,1

    6,2

    6,5

    Saldo obrotów handlu zagranicznego w mld USD

    -3,13

    -2,25

    -1,98

    -2,32

    -2,38

    -2,81

    Wartość obrotów handlu zagranicznego w mld USD

    11,13

    12,19

    12,68

    12,52

    12,7

    10,03

    Wartość eksportu w mld  USD

    4,0

    4,97

    5,35

    5,1

    3,77

    3,61

    Wartość importu w mld USD

    7,13

    7,22

    7,33

    7,42

    6,38

    6,42

    Relacja deficytu na rachunku obrotów bieżących bilansu płatniczego do PKB w %

    -10,75

    -10,91

    -7,1

    -8,97

    -8,57

    b.d.

    Wartość rocznego napływu zagranicznych inwestycji bezpośrednich w mln USD

    767,7

    815,5

    884,1

    949,9

    887,8

    b.d.

    Wartość rocznego odpływu zagranicznych inwestycji bezpośrednich w mln USD

    63,4

    150,1

    94,0

    45,0

    28,1

    b.d.

    Skumulowana wartość zagranicznych inwestycji bezpośrednich (inward) w mld USD

    6,38

    7,2

    8,08

    9,03

    9,92

    b.d.

    Skumulowana wartość zagranicznych inwestycji bezpośrednich za granicą (outward) w mld USD

    0,18

    0,38

    0,45

    0,5

    0,53

    b.d.

    Dane: Grupo de Banco Mundial, UNCTAD, MFW, SIECA, CEPAL, EIU, CIA World Factbook

     

    3.3  Główne sektory gospodarki

     

    Udział poszczególnych sektorów gospodarki w tworzeniu PKB (na 2017 r.) przedstawia się następująco: 50% usługi (głównie turystyka), 18% przemysł, 31% rolnictwo. Nikaragua ma bogate zasoby ziemi uprawnej. Większość gospodarstw jest niewielka obszarowo i mało wydajna, a pola są słabo nawodnione. Rolnictwo zdominowane jest przez uprawy kawy (trzeci po Hondurasie i Gwatemali producent w AŚ), bananów i trzciny cukrowej. Hodowla bydła i produkcja mleczna od kilku lat odnotowują systematyczny wzrost, głównie dzięki eksportowi do krajów objętych umowami o wolnym handlu.

    Przemysł zdominowany jest przez sektor montażowo-wytwórczy „maquila”, nastawiony przede wszystkim na produkcję tekstylną i elektrycznych części samochodowych.

     

     

    3.4 Uczestnictwo w wielostronnych organizacjach i porozumieniach o charakterze ekonomicznym

     

                Nikaragua jest stroną Strefy Wolnego Handlu CAFTA-DR między państwami AŚ, USA i Dominikaną oraz traktatów o wolnym handlu z Meksykiem, Panamą i Tajwanem.

                Nikaragua jest członkiem następujących porozumień i organizacji międzynarodowych: ALBA, BCIE, CACM, FAO, G-77, IADB, IAEA, IBRD, ICAO, ICRM, IDA, IFAD, IFC, IFRCS, ILO, IMF, IMO, Interpol, IOC, IOM, IPU, ITSO, ITU, ITUC, LAES, LAIA (obserwator), MIGA, NAM, OAS, OPANAL, OPCW, PCA, PetroCaribe, RG, SICA, UN, UNCTAD, UNESCO, UNHCR, UNIDO, UPU, WCO, WHO, WIPO, WMO, WTO.

     

    3.5  Relacje gospodarcze z UE

    Jako strona Systemu Integracji Środkowoamerykańskiej (SICA), Nikaragua utrzymuje wielopłaszczyznowe stosunki z UE.

    W maju 2010 r. w ramach odbywającego się w Madrycie szczytu UE-AŚ, Nikaragua, wraz z pozostałymi krajami regionu, podpisała tekst Umowy Stowarzyszeniowej z UE. Porozumienie obejmuje aspekty polityczne i gospodarcze oraz współpracę w zakresie rozwoju. W wymiarze gospodarczym układ ustanawia obszar wolnego handlu w zakresie produktów przemysłowych i obniżenie taryf celnych dla niektórych towarów rolnych (banany, mięso, ryż). Część handlowa porozumienia jest tymczasowo stosowana od 1 sierpnia 2013 r. z Nikaraguą, Hondurasem i Panamą, od 1 października 2013 r. z Salwadorem i Kostaryką i od 1 grudnia 2013 r. z Gwatemalą. Nikaragua była pierwszym państwem, które ratyfikowało Umowę Stowarzyszeniową.

    Do czasu pełnego wejścia w życie ww. Umowy, kształt stosunkom Nikaragui z UE nadaje Umowa ramowa o współpracy gospodarczej między UE i AŚ z 1993 r.

    UE jest głównym dawcą pomocy rozwojowej dla Nikaragui, która w latach 2007-2013 otrzymała łącznie 214 mln euro na cele związane z promocją demokracji, rozwojem edukacji, poprawą atrakcyjności inwestycyjnej i wsparciem instytucjonalnym. Na okres 2014-2020 przewidziano na te cele łącznie 204 mln euro.

    Unia jest czwartym po USA, Meksyku i Chinach partnerem handlowym Nikaragui, z 10% w wymianie handlowej tego kraju. Eksport do UE unijny w 2017 r. wyniósł 307 mln euro (wzrost o 6,5% w stosunku r./r.) podczas gdy wartość importu osiągnęła 379 mln euro (wzrost o 7,2%).

    UE importuje głównie żywność i żywe zwierzęta (74%), materiały podstawowe (13%), produkty przetworzone (5,2%) oraz napoje i tytoń (4,3%). Eksportuje natomiast maszyny i pojazdy (51%),chemikalia i ich pochodne (15,5%) artykuły przetworzone (12,1%) i artykuły spożywcze (7,5%) - dane za 2016 r.

     

    Dwustronna współpraca gospodarcza


     

    4. Dwustronna współpraca gospodarcza

     

                4.1  Gospodarcze umowy dwustronne

     

    Do czasu pełnego wejścia w życie Umowy Stowarzyszeniowej UE-AŚ, kształt stosunkom gospodarczym Nikaragui z Polską nadaje Umowa ramowa o współpracy gospodarczej między UE i Ameryką Środkową z 1993 r.

     

    4.2  Handel zagraniczny

     

    Na tle wymiany handlowej Polski z państwami Ameryki Środkowej, wymiana dwustronna z Nikaraguą jest najniższa. Fluktuacje odnotowane w ostatnich latach w wartości i strukturze obrotów z Nikaraguą wskazują, że w dużej mierze opierają się one na okazjonalnych transakcjach przeprowadzanych na międzynarodowym rynku towarowym w zależności od aktualnych cen. Często towary trafiają z Polski do Nikaragui poprzez międzynarodowych pośredników, a bezpośrednie kontakty handlowe miejscowych i polskich przedsiębiorców odnotowywane są sporadycznie.

    Według danych MR RP, w 2012 r. wzajemne obroty handlowe znacznie zmniejszyły się w porównaniu do roku poprzedniego i wyniosły 1,30 mln USD (3,24 mln w 2011 r.), w tym polski eksport 0,31 mln USD (1,38 mln w 2011 r.). W 2013 r. wzajemne obroty handlowe wyniosły 5,0 mln USD w tym polski eksport 0,3 mln USD, natomiast w 2014 r. obroty handlowe ukształtowały się na poziome 6,7 mln USD. W 2015 r. obroty handlowe wzrosły o ponad 30%, głównie dzięki wzrostowi importu o ponad 40%. Analogicznie do 2015 r., w 2016 r. i w pierwszej połowie 2017 r. wzrasta znacząco import przy spadku eksportu, co powiększa ujemne saldo w obrotach wzajemnych.

    Polska eksportuje do Nikaragui urządzenia dźwigowe, nawozy, urządzenia do przyrządzania mięsa lub drobiu; importuje orzeszki ziemne (73% wartości importu), kawę, banany, świeże arbuzy.

     

    Obroty handlowe między Polską i Nikaraguą (w mln USD)

     

    2011

    2012

    2013

    2014

    2015

    2016

    2017

    I-VI

    Obroty

    3,2

    1,3

    5,0

    6,7

    8,7

    14,5

    23,1

    Eksport

    1,4

    0,3

    0,3

    2,3

    2,4

    1,2

    0,4

    Import

    1,9

    1,0

    4,7

    4,4

    6,3

    13,2

    22,7

    Saldo

    -0,5

    -0,7

    -4,4

    -2,1

    -4,0

    -12

    -22,3

     

    Dane MR RP

     

    4.3  Inwestycje wzajemne

     

    Dane Narodowego Banku Polskiego nie odnotowują, by firmy zarejestrowane w Nikaragui dokonywały bezpośrednich inwestycji zagranicznych w Polsce. Również w danych NBP brak jest informacji, by polskie firmy inwestowały w Nikaragui.

     

    4.4  Współpraca regionalna

     

    Z uwagi na znaczne oddalenie geograficzne Polski i Nikaragui współpraca o charakterze regionalnym nie istnieje.

     

    4.5  Współpraca samorządów gospodarczych

     

    Brak jest współpracy samorządów gospodarczych Polski i Nikaragui.

     

    Dostęp do rynku


     

    5. Dostęp do rynku

     

                5.1  Dostęp do rynku dla polskich towarów i usług

     

    Jako członek Jednolitego Rynku Ameryki Środkowej (CACM), Nikaragua stosuje wspólną dla krajów regionu taryfę celną, która określa wysokość opłat celnych dla państw trzecich (0% na dobra kapitałowe i przemysłowe, 15% na dobra konsumpcyjne).

    Polskie firmy nie informowały placówki o barierach w handlu z Nikaraguą. Przeszkody, na które natrafiają europejscy eksporterzy to m.in.:

    1. Słabo rozwinięta infrastruktura podnosząca koszty prowadzenia biznesu (porty, drogi).
    2. Skomplikowane i czasochłonne przepisy gospodarcze i wymogi sanitarne.
    3. Słaby i skorumpowany system prawny, utrudniający egzekwowanie praw własności i rozstrzyganie sporów handlowych.
    4. Korupcja wśród urzędników państwowych, opieszałość w postępowaniu celnym oraz niewłaściwe klasyfikowanie towarów. Według wskaźnika percepcji korupcji Transparency International, Nikaragua jest krajem o najwyższym w AŚ, po Hondurasie, poziomie korupcji (130 miejsce na 167 krajów).

       

      Nikaragua zapewnia traktowanie narodowe inwestorom zagranicznym. Generalnie, wszystkie sektory gospodarki - z wyjątkiem transportu lotniczego, morskiego i drogowego - są otwarte dla inwestycji zagranicznych.

      W rankingu gospodarek przyjaznych biznesowi „Doing Business 2016” opublikowanym przez BŚ, Nikaragua zajęła 125 miejsce (na 189 państw sklasyfikowanych), najwyższą punktację otrzymując w kategoriach  „handel międzynarodowy” i „dostęp do energii elektrycznej”.

       

      5.2  Dostęp do rynku pracy. Świadczenie usług i zatrudnianie obywateli RP

       

      Cudzoziemiec zamierzający podjąć pracę jest zobowiązany posiadać prawo stałego pobytu oraz uzyskać pozwolenie na pracę z Instytutu Migracyjnego. Szczegółowe informacje dostępne są na stronie www.migracion.gob.ni.

       

      5.3  Nabywanie i wynajem nieruchomości

       

      Prawo Nikaragui zezwala na nabywanie ziemi i nieruchomości przez obcokrajowców.

       

      5.4  System zamówień publicznych

       

      Nikaragua nie jest stroną Porozumienia w sprawie zamówień rządowych (Agreement on Government Procurement, GPA). Główne akty prawne regulujące proces zamówień publicznych to: Ley de contrataciones administrativas del sector público z 2010 r. i Ley de contrataciones municipales z 2007 r. Informacje o przetargach zamieszczane są na stronie www.nicaraguacompra.gob.ni.

       

      5.5  Ochrona własności przemysłowej i intelektualnej

       

      Nikaragua zaadaptowała do swojego prawodawstwa zapisy WTO dotyczące ochrony własności intelektualnej (TRIPs); jest także członkiem WIPO. Urzędem zajmującym się udzielaniem ochrony prawnej na przedmioty własności intelektualnej jest Ministerstwo Rozwoju, Przemysłu i Handlu. Niemniej jednak, sprzedaż nielegalnie skopiowanych multimediów oraz fałszowanie marek towarowych jest dość częstą praktyką.

       

      5.6  Informacja o aktach prawnych

       

      Zbiór aktów prawnych Nikaragui w języku hiszpańskim znajduje się na stronie www.asamblea.gob.ni. Informacje nt. legislacji nikaraguańskiej w jęz. angielskim dostępne są na stronie www.glin.gov.

     

    Przydatne linki i kontakty


     

    6. Przydatne kontakty i linki

     

    6.1  Administracja gospodarcza

     

    Ministerstwo Rozwoju, Przemysłu i Handlu  / Ministerio de Fomento, Industria y Comercio www.mific.gob.ni

    Ministerstwo Finansów / Ministerio de Hacienda y Credito Publico www.hacienda.gob.ni

    Ministerstwo Energetyki i Górnictwa / Ministerio de Energia y Minas www.mem.gob.ni

    Ministerstwo Rolnictwa i Leśnictwa / Ministerio Agropecuario y Forestal www.magfor.gob.ni

    Ministerstwo Transportu i Infrastruktury / Ministerio de Transporte e Infraestructura www.mti.gob.ni

    Bank Centralny Nikaragui / Banco Central de Nicaragua www.bcn.gob.ni

    Urząd Prezydenta www.presidencia.gob.ni

     

    6.2  Samorządy gospodarcze

     

    Izba Handlowa Nikaragui / Camara de Comercio de Nicaragua www.ccsn.org.ni 

    Izba Przemysłowa Nikaragui / Cámara de Industrias de Nicaragua www.cadin.org.ni

    Amerykańska Izba Handlowa w Nikaragui / Cámara de Comercio Americana de Nicaragua www.amcham.org.ni

     

    6.3  Oficjalna prasa ekonomiczna

     

    La Prensa www.laprensa.com.ni

    El Nuevo Diario www.elnuevodiario.com.ni

    Confidencial www.confidencial.com.ni

     

    6.4  Oficjalne strony o charakterze ekonomicznym

     

    www.pronicaragua.org

    29 lipca 2013 (ostatnia aktualizacja: 24 października 2018)

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: