close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej

     

  • BRAZYLIA

  • Brazylia

  •  

     Informacje o kraju


     

    1.1. Położenie geograficzne, ludność, obszar, stolica, języki urzędowe

     

    Położenie geograficzne
    Brazylia jest największym krajem w Ameryce Południowej (8,8515 mln km kw, 47% powierzchni kontynentu). Posiada granice ze wszystkimi krajami kontynentu, z wyjątkiem Ekwadoru i Chile. Łączna długość granic Brazylii wynosi 14 691 km, przy czym najdłuższe są granice z Boliwią (3400 km) i Wenezuelą (2200 km). 57% powierzchni Brazylii stanowi płaskowyż o wysokości od 200 do 900 m n.p.m., dalsze 40% nie przekracza 200 m n.p.m., a tylko 3% powierzchni kraju przekracza 900 m n.p.m. Najwyższy szczyt Brazylii Pico da Neblina ma wysokość 3014 m.

     

    Ludność

    Liczba ludność Brazylii w 2017 r. wynosiła 209,172 miliona. Średnia gęstość zaludnienia wynosi 24,56 mieszkańców na 1 km2, przy czym jest bardzo zróżnicowana – od 2,23 w Amazonii do 166,25 w stanie São Paulo.

    W Brazylii występuje też duża różnorodność etniczna: 47,7% społeczeństwa stanowi rasa biała, 43,1% to Mulaci, 7,6% reprezentuje rasę czarną, 1,1% rasę żółtą, 0,4% ludności rdzennej.

     

    Obszar
    Pod względem powierzchni (8,5 mln km2) zajmuje 5 miejsce na świecie, po Rosji, Kanadzie, Chinach i USA.

     

    Stolica
    Brasília.

     

    Języki urzędowe
    Językiem urzędowym jest portugalski.

     

    1.2. Warunki klimatyczne

     

    Północna część Brazylii czyli lasy Amazonii, które stanowią ok. połowy terytorium kraju, mają klimat równikowy, gorący i wilgotny, o równomiernych opadach przez cały rok i średnich temperaturach rocznych 25–28°C. Środkowa część kraju ma klimat tropikalny, o dwóch wyraźnie zaznaczonych porach roku – deszczowej w okresie od października do kwietnia i suchej od kwietnia do października. Średnia temperatura roczna w tej strefie wynosi 22°C. Występuje, zwłaszcza w porze suchej, znaczna różnica temperatur między dniem a nocą. Południowa część Brazylii ma klimat umiarkowany, o średniej rocznej temperaturze 17°C i czterech porach roku.


    1.3. Główne bogactwa naturalne

     

    Główne bogactwa naturalne Brazylii to rudy metali (żelaza, manganu, miedzi, aluminium, ołowiu, cynku, niklu, uranu, metali rzadkich), kwarc, diamenty przemysłowe, kamienie półszlachetne i szlachetne, ropa naftowa. Ogromny jest potencjał hydroelektryczny kraju, oceniany na 150 tys. MW.


    1.4. System walutowy, kurs i wymiana

     

    Waluta: real brazylijski (BRL), 1 BRL = 100 centavo. Kurs oficjalny na 12.06.2018r. wynosił 1 euro = 4,36 BRL. Ze względu na niezbyt stabilną sytuację ekonomiczną, krótkoterminowe wahania kursu reala są znaczne.


    1.5. Religia

     

    Dominującą religią Brazylii jest katolicyzm 50%, 29% stanowią ewangelicy, poza tym w kraju są liczni wyznawcy innych grup chrześcijańskich i szeregu innych religii.


    1.6. Infrastruktura transportowa

     

    Według danych Spółki ds. Planowania i Logistyki (EPL) aktualna sytuacja branży transportowej w Brazylii jest kryzysowa: pojazdy ciężarowe są wyeksploatowane, tabor kolejowy jest uwsteczniony technologicznie, wciąż brakuje dróg i portów. Według raportu World Economic Forum, Brazylia zajmuje 107 miejsce na 144 państw, jeśli chodzi o poziom rozwoju infrastruktury transportowej.

    Na początku wieku w Brazylii wydatki na infrastrukturę wynosiły zaledwie ok. 1 mld BRL rocznie i przez blisko dwa dziesięciolecia sektor pozostawał niedoinwestowany. Wraz z rozpoczęciem Programu Przyspieszenia Rozwoju (PAC) w 2007 r., sektor zyskał więcej funduszy, a lokowane w infrastrukturę środki zaczęły być administrowane w sposób bardziej przejrzysty, na podstawie rozliczeń kwartalnych. Niemniej wg obliczeń EPL, sektor ten wykazuje deficyt inwestycji na poziomie 400 do 500 mld BRL. Kolejnym programem był ogłoszony w 2016 r. program “Projeto Crescer”, którego celem jest kompleksowe doinwestowanie infrastruktury transportowej i energetycznej (szacowane inwestycje na poziomie 14,4 mld USD) i stworzenie warunków instytucjonalno-własnościowych do jej szybszego rozwoju. Najpoważniejsze inwestycje w infrastrukturę transportową są jednak wciąż w fazie planowania bądź w początkowych etapach realizacji.

    Największą część przewozów towarowych na terenie kraju w ostatnich latach przejął transport drogowy (ponad 60%), co powoduje przyspieszoną degradację dróg i wzrost liczby wypadków. Transport kolejowy jest stosunkowo słabo rozwinięty i odpowiada za przewóz 25 proc. Towarów (głównie rudy), linie szerokotorowe liczą około 5 tys. km (władze planują inwesytycje w budowę kolejnych 10 tys. km linii kolejowych w najbliższych latach). Specyficzną cechą infrastruktury transportowej w Brazylii jest jej nierównomierny rozwój. O ile infrastruktura w stanach o największej liczbie ludności oraz przemysłu jest stosunkowo nieźle rozwinięta, o tyle w pozostałych stanach stoi na niskim poziomie, szczególnie w części północnej i północno-zachodniej kraju. Często główne drogi nie mają tam asfaltowej nawierzchni, a transport do wielu miejsc w Amazonii odbywa się jedynie rzekami.

    Stopień uzależnienia Brazylii od transportu drogowego pokazują wydarzenia z połowy roku 2018, kiedy kilkudniowy strajk przewoźników samochodowych dosłownie sparaliżował kraj. We wszystkich dużych miastach zabrakło paliwa, produkcja przemysłowa w kraju zatrzymała się na kilka dni, odnotowano znaczące straty w gospodarce narodowej.

    Brazylia stara się modernizować swoją infrastrukturę portową. Zaplanowane na okres 25 lat inwestycje dotyczące instalacji portowych wyniosą 20,2 mld BRL w przypadku portów państwowych oraz 30,6 mld BRL w przypadku portów prywatnych.


    1.7. Wiza, przepisy wjazdowe

     

    Informacje zawarte w kolejnych punktach niniejszego rozdziału pochodzą z przewodnika “Polak za granicą” oraz oficjalnych informacji Policji Federalnej.

    Obywatele polscy przybywający do Brazylii w celu turystycznym i/lub biznesowym mają prawo do 90-dniowego pobytu bezwizowego w okresie 180 dni. W uzasadnionych przypadkach istnieje możliwość wystąpienia o przedłużenie pobytu, jednak nie więcej niż o 90 dni. Instytucja, do której należy się w tym udać celu to Policja Federalna, co najmniej tydzień przed upływem 90-dniowego pobytu bezwizowego. Nie ma możliwości legalnego przedłużenia pobytu po upływie tego terminu. Koszt przedłużenia pobytu bezwizowego to 110 BRL. Podczas wizyty na policji należy przedstawić ważny dokument podróży (paszport), kartę wjazdu, wypełniony wniosek o przedłużenie pobytu oraz potwierdzenie uiszczenia zapłaty, a także w niektórych przypadkach inne dokumenty, jakich zażąda urzędnik (np. bilet powrotny, potwierdzenie posiadania środków pieniężnych na dalszy pobyt, dokument potwierdzający zakwaterowanie) Maksymalny czas pobytu w Brazylii w celu turystycznym/biznesowym  to 180 dni w ciągu roku. Za każdy dzień nieuregulowanego pobytu płaci się przy wyjeździe z kraju karę w wys. 8,25 reali.

    Przyjazd w celu podjęcia działalności zarobkowej oraz nauki lub z zamiarem osiedlenia się na stałe wymaga wizy. Wszystkie formalności należy załatwiać wyłącznie w Wydziale Konsularnym Ambasady Brazylii w Warszawie. Więcej informacji na temat rodzajów wiz i procedur ich przyznawania można znaleźć na stronie internetowej Ministerstwa Spraw Zagranicznych Brazylii (http://www.portalconsular.itamaraty.gov.br/vistos).

    Paszport musi być ważny minimum 180 dni od dnia przekroczenia granicy. Przy przekraczaniu brazylijskiej granicy podróżujący otrzymuje kartę wjazdu. Należy ją bezwzględnie zachować, gdyż okazanie tej karty jest niezbędne podczas kontroli granicznej przy wyjeździe z Brazylii. Służby graniczne mogą żądać okazania biletu powrotnego, jak również odpowiednich środków finansowych na czas pobytu (karty kredytowe, czeki podróżne bądź gotówka). Zdarzają się przypadki skracania przez policję graniczną pobytu poprzez wstawienie specjalnego stempla do paszportu.


    1.8. Przepisy celne

     

    Przy wwozie i wywozie pieniędzy w kwocie do 10 tys. BRL lub jej równowartości w walutach obcych nie ma obowiązku wypełniania deklaracji celnej. Wwiezienie większej kwoty należy zadeklarować. Wywóz więcej niż 10 tys. BRL lub ich równowartości w walutach obcych jest możliwy tylko do wysokości kwoty zgłoszonej przy wwozie. Szczegółowych informacji o obowiązujących procedurach można zasięgnąć w brazylijskich placówkach dyplomatycznych i konsularnych lub na granicy. Podczas odprawy celnej należy wypełnić odpowiednią deklarację i okazać ją służbom celnym. W razie stwierdzenia niezgodności deklaracji ze stanem faktycznym wymierzana jest dotkliwa kara finansowa. Bezcłowo można wwozić upominki o łącznej wartości do 500 USD. Również w sklepach bezcłowych można nabyć towary o łącznej wartości 500 USD. Należy zgłosić wwóz telefonu komórkowego czy innego wartościowego sprzętu elektronicznego, który będzie używany na terenie kraju. Przewożona żywność powinna mieć pieczęć kontroli sanitarnej. Wywożenie okazów fauny i flory oraz produktów wykonanych ze skór zwierząt chronionych jest możliwe jedynie za specjalną zgodą kompetentnych władz. W Brazylii nie ma ogólnokrajowego podatku VAT i brazylijskie prawodawstwo nie przewiduje zwrotu podatków zapłaconych przez podróżującego.


    1.9. Przepisy prawne

     

    Za nielegalny wwóz i wywóz, a także posiadanie narkotyków grozi kara pozbawienia wolności od 5 do 15 lat. W prawie istnieje pojęcie finansującego przemyt narkotyków, za co grozi kara od 8 do 25 lat pozbawienia wolności. Ze względu na działalność zorganizowanych międzynarodowych grup przestępczych należy zachować szczególną ostrożność i w każdej sytuacji bezwzględnie unikać przyjmowania przesyłek, pakunków lub bagażu od przypadkowych osób.

    W Brazylii obowiązuje bardzo rygorystyczne ustawodawstwo z zakresu ochrony środowiska. Osoby planujące indywidualne zwiedzanie obszarów szczególnie chronionych, np. rezerwatów przyrody, powinny wcześniej uzyskać szczegółowe informacje na temat zasad przebywania w tych regionach. Kłusownictwo jest przestępstwem federalnym, za które grożą dotkliwe grzywny, a nawet kara pozbawienia wolności do lat 3. Ścisłą ochroną objęta jest fauna i flora. Przebywanie na obszarze rezerwatów Indian wymaga specjalnego zezwolenia.

     

    1.10. Meldunek

     

    W Brazylii nie ma obowiązku meldunkowego, jednak osoby podróżujące z wizą długoterminową (ponad 180 dni pobytu) muszą zarejestrować się na posterunku Policji Federalnej w terminie 30 dni od daty wjazdu.


    1.11. Ubezpieczenie

     

    Zaleca się wykupienie w Polsce (lub w innym kraju) ubezpieczenia medycznego, jeśli posiadane przez podróżnego ubezpieczenie nie obejmuje pomocy za granicą. Biura podróży z reguły zapewniają pełne ubezpieczenie w pakiecie, jednak lepiej upewnić się, że istotnie tak jest. Zaleca się wykupienie polis indywidualnych w firmach o międzynarodowej renomie, mających przedstawicielstwa w Ameryce Południowej – w przeciwnym razie ubezpieczenie może nie być honorowane. Wypożyczając samochód, należy bezwzględnie wykupić pełne ubezpieczenie. Większość kierowców w Brazylii nie ma ubezpieczenia OC i w efekcie odzyskanie kosztów naprawy od sprawcy wypadku może nastąpić jedynie na drodze sądowej lub z wykupionego pełnego ubezpieczenia.


    1.12. Szczepienia, służba zdrowia

     

    Nie wymaga się szczepień od osób przybywających z Europy. Szczepienie przeciw żółtej febrze jest jednak zalecane przez Ministerstwo Zdrowia Brazylii ze względu na wiele przypadków tej choroby w Brazylii, w szczególności osobom podróżującym w stanach Acre, Amazonas, Amapá, Pará, Rondônia, Roraima, Tocantins, Dystrykt Federalny, Goiás, Mato Grosso do Sul, Mato Grosso, Bahia, Maranhão, Piauí, Minas Gerais, São Paulo, Paraná, Rio Grande do Sul, Santa Catarina.

    Świadectwa szczepień przeciw żółtej febrze wymagane są od osób wjeżdżających do Brazylii z krajów dotkniętych tą chorobą (wg władz brazylijskich dotyczy to głównie: Boliwii, Ekwadoru, Gujany Francuskiej, Kolumbii, Peru i Wenezueli). Szczepień należy dokonać co najmniej 10 dni przed przekroczeniem granicy. Pożądane jest również dokonywanie szczepień zgodnie z aktualnymi zaleceniami polskich służb sanitarnych. W porze deszczowej wzrasta liczba zachorowań na roznoszoną przez komary gorączkę denga (zdarzają się przypadki śmiertelne) oraz malarię. Nie ma szczepionek przeciwko dendze. Na obszarze tropikalnym Brazylii należy wystrzegać się picia nieprzegotowanej wody. Przychodnie i szpitale publiczne są bezpłatne w ramach posiadanego ubezpieczenia, ale usługi w nich świadczone są często na niskim poziomie. Ponadto wykupując polisę należy się upewnić, czy ubezpieczenie dotyczy bezpośredniej płatności czy też refundacji kosztów poniesionych z tytułu usług medycznych (w Brazylii obowiązuje system refundacji kosztów). W szpitalu prywatnym doba kosztuje średnio od 100 do 200 USD (bez opatrunków, badań, analiz). Koszt wizyty u lekarza ogólnego to około 100 USD, wizyta u specjalisty może być droższa (nawet dwu-trzykrotnie). Obowiązuje zakaz wwozu lekarstw do Brazylii. Większość lekarstw w aptekach jest dostępna bez recepty. Nie zawsze nazwa leku polskiego odpowiada nazwie brazylijskiej. Wwożone lekarstwa należy wymienić w deklaracji celnej. Jeśli podróżujący wymaga stałego przyjmowania lekarstw i istnieje potrzeba wwiezienia ich w większej ilości, należy uzyskać stosowne zaświadczenie od polskiego lekarza, zalegalizować je w Ministerstwie Spraw Zagranicznych RP, następnie zgłosić się z oryginałem i tłumaczeniem przysięgłym do Wydziału Konsularnego Ambasady Brazylii w Polsce i uzyskać jego legalizację. Zaświadczenie należy okazać brazylijskim służbom kontrolnym na granicy.

    W miejscach, do których zwykle udają się polscy turyści nie ma problemu z dostępem do służby zdrowia, w tym ze znalezieniem lekarza pediatry, ani z zakupem pokarmu dla niemowląt.

    Woda w kranie generalnie nie jest zdatna do spożycia bez przegotowania, szeroko stosowne są filtry uzdatniające wodę, w wielu miejscach publicznych (centrach handlowych, urzędach, restauracjach, przy atrakcjach turystycznych, przy publicznych toaletach itp.) znajdują się ogólnodostępne fontanny z filtrowaną wodą pitną.


    1.13. Informacje dla kierowców

     

    Honorowane jest międzynarodowe prawo jazdy, dodatkowo wskazane jest posiadanie tłumaczenia tego dokumentu na język portugalski. Honorowane jest również tłumaczenie przysięgłe polskiego (lub innego państwa UE) prawa jazdy, okazywane wraz z oryginałem.

    Wypożyczając samochód, należy bezwzględnie wykupić pełne ubezpieczenie. Większość kierowców w Brazylii nie ma ubezpieczenia OC i w efekcie odzyskanie kosztów naprawy od sprawcy wypadku może nastąpić jedynie na drodze sądowej lub z wykupionego pełnego ubezpieczenia.

    Brazylia jest krajem o wysokim wskaźniku wypadków drogowych. Należy zachować szczególną ostrożność na drogach, m.in. ze względu na duże natężenie ruchu samochodów ciężarowych, oraz unikać prowadzenia po zmroku. Nawierzchnie dróg są często w złym stanie technicznym, zaś same drogi (poza terenami najbardziej zurbanizowanymi) źle oznakowane.


    1.14. Podróżowanie po kraju

     

    Nie ma ograniczeń - z wyjątkiem rezerwatów przyrody, a także wydzielonych terenów zamieszkanych przez ludność indiańską, do których wjazd jest możliwy jedynie na podstawie specjalnego zezwolenia.

    W kontekście blisko 60 tysięcy morderstw rocznie (dane z 2017 r.) w Brazylii (pierwsze miejsce na świecie w bezwzględnej liczbie morderstw i jedno z czołowych według wskaźnika liczby zabójstw na 100 tys. mieszkańców), oraz ogromnej liczby napadów z bronią w ręku, zdecydowanie zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas podróżowania po Brazylii indywidualnymi środkami transportu (zwłaszcza rowerami i motocyklami) oraz autostopem, a także uprawiania indywidualnych wycieczek pieszych i spływów brazylijskimi rzekami. W szczególności niebezpieczne są okolice Lasów Amazońskich i Pantanalu, okolice przy granicy z Paragwajem i Boliwią oraz duże miasta, takie jak Rio de Janeiro, Sao Paulo, Salvador, Recife.

    W Brazylii podstawowe środki transportu to samoloty (ze względu na ogromne odległości) i autobusy. Sieć połączeń lotniczych jest bardzo rozbudowana, ale opłaty za bilety lotnicze są wyższe niż w Europie. Sieć połączeń autobusowych między stanami jest dobrze rozwinięta, a ich koszt jest stosunkowo niski. Znajomość języków obcych jest w Brazylii bardzo słaba. Poza hotelami i dużymi ośrodkami turystycznymi można się porozumieć praktycznie tylko w języku portugalskim.

    Nie należy spożywać nieznanych owoców. Należy unikać kontaktu ze zwierzętami. Zdarzają się ukąszenia węży, skorpionów i owadów. Nie wolno wchodzić do stref zamkniętych w parkach narodowych. Wodospady, nawet niewielkie, mogą stanowić duże niebezpieczeństwo. Przypadki poparzeń słonecznych nie należą do rzadkości, dlatego nawet w dni pochmurne zaleca się stosowanie kremu przeciwsłonecznego z dużym filtrem.


    1.15. Bezpieczeństwo

     

    Przebywając w Brazylii trzeba zachować szczególną ostrożność ze względu na wysoką przestępczość. Dotyczy to przede wszystkim dużych miast, takich jak Rio de Janeiro, Sao Paulo, Kurytyba, Vitoria, Salvador, Recife, Fortaleza i Manaus (stolica kraju uznawana jest natomiast za miasto stosunkowo bezpieczne). Kradzieże i napaści na turystów są bardzo częste a zagrożenie przestępczością pospolitą bardzo duże. Coraz więcej polskich turystów przyjeżdża do regionu Nordeste (Północny Wschód) - odnotowuje się przypadki pobicia i rabunku w Fortalezie w stanie Ceará. W całej Brazylii odnotowuje się napady z bronią w ręku i porwania, w tym również turystów zagranicznych. Wskazane jest unikanie bocznych ulic oraz dzielnic uważanych za niebezpieczne. Nie należy poruszać się w nocy - jeżeli zaistnieje taka konieczność, trzeba szukać miejsc uczęszczanych oraz oświetlonych, patrolowanych przez policję. Turyści powinni zachować szczególną ostrożność na plażach, w pobliżu hoteli, dyskotek, klubów nocnych, banków i bankomatów, z uwagi na wzmożone zagrożenie przestępczością w tych miejscach. Przypadki kradzieży w miejskich autobusach i na lotniskach są również bardzo częste. Wskazane jest zachowanie ostrożności, gdy ktoś nieznajomy proponuje pomoc lub podwiezienie. Najlepiej korzystać wyłącznie z taksówek zrzeszonych w korporacjach. Nie należy nosić w widocznym miejscu kosztowności, zwłaszcza zegarków i biżuterii oraz innych cennych przedmiotów. Ważne dokumenty i większe sumy pieniędzy należy deponować w hotelowych sejfach, po ulicach lepiej poruszać się z kserokopią dokumentów. Zaleca się korzystanie z kart płatniczych, z zachowaniem ostrożności (ze względu na częste przypadki skimmingu kart). W większych ośrodkach turystycznych działa policja turystyczna DEATUR, której obowiązkiem jest udzielanie pomocy turystom będącym ofiarami przestępstw lub wypadków. W przypadku kradzieży należy udać się na policję oraz żądać wydania protokołu policyjnego (boletim de ocorrência), co ułatwi ewentualne późniejsze uzyskanie odszkodowania.


    1.16. Święta i dni wolne od pracy w roku 2018

     

    1 stycznia – Nowy Rok

    9 - 13 lutego – Karnawał (oficjalnie nie jest czasem wolnym od pracy w większości stanów, ale w praktyce w czasie karnawału w Brazylii się nie pracuje a biura i urzędy są zamknięte)

    30 marca – Wielki Piątek

    21 kwietnia – Święto Tiradentesa (brazylijskiego bohatera narodowego)

    1 maja – Święto Pracy

    31 maja – Boże Ciało

    7 września – Święto Niepodległości

    12 października – Święto Matki Boskiej Objawionej (patronki Brazylii)

    2 listopada – Dzień Zaduszny

    15 listopada – Dzień Proklamacji Republiki

    25 grudnia – Boże Narodzenie


    Ponadto w poszczególnych stanach obchodzi się święta stanowe i religijne (np. 9 lipca – Dzień Rewolucji Paulistowskiej 1932 roku w São Paulo). Niektóre regiony mogą też ustanawiać dodatkowe dni wolne od pracy (np. 20 listopada – Dzień Świadomości Osób Czarnoskórych). 31 grudnia nie jest oficjalnie dniem wolnym od pracy, jednak większość firm, w tym banków, nie funkcjonuje tego dnia.


    1.17. Inne przydatne informacje

     

    Większość brazylijskich urzędów (wydziały komunikacji, urzędy stanu cywilnego, biura notarialne, etc.  pracuje w godzinach od 8.00 do 16:00. Pozostałe instytucje i firmy prywatne zazwyczaj pracują w godzinach 8:00–12:00 i 14:00–18:00. Banki są czynne od 11.00 do 16.00, sklepy od 9.00 do 19.00, centra handlowe z reguły od 10.00 do 22.00, w niedziele i święta od 14:00 do 22:00. Niektóre sieci supermarketów działają przez całą dobę.

    Nie ma jednego standardowego poziomu napięcia, ale większości stanów napięcie wynosi 127 V lub 110 V (Acre, Amapá, Amazonas, Espírito Santo, Mato Grosso do Sul, Maranhao, Pará, Paraná, Rondônia, Roraima, Sergipe i Minas Gerais). W pozostałych, głównie na północnym wschodzie, napięcie wynosi 220 V (Alagoas, Dystrykt Federalny, Ceará, Mato Grosso, Goiás, Paraíba, Rio Grande do Norte, Santa Catarina i Tocantins). W większości miejscowości stanów Bahia, Sao Paulo, Rio de Janeiro i Rio Grande do Sul stosuje się napięcie 127 V, ale w miastach Santos, Jequié, Jundiaí, Sao Bernardo do Campa, Novo Friburgo, Bagé, Caxias do Sul i Pelotas używa się 220 V. Stany Pernambuco i Piauí mają 220 V, oprócz miast Paulista i Teresina (127 V). Ogólnie w Brazylii stosuje się cztery rodzaje wtyczek. Najbardziej rozpowszechnione są z dwoma bolcami płaskimi lub dwoma okrągłymi. W przypadku problemu z podłączeniem urządzenia z wtyczką typu europejskiego trzeba zakupić odpowiednią przejściówkę.

    Nowoczesne telefony komórkowe przywożone z Polski nie sprawiają problemów z działaniem. Należy jednak pamiętać, że w Brazylii jest wiele miejsc (w szczególności terenów niezamieszkałych lub wiejskich), gdzie telefony komórkowe nie mają zasięgu.

    W Brazylii istnieje obowiązek rejestracji kart typu pre-paid. Wcześniej procedura ta wymagała podania numeru CPF (odpowiednik polskiego NIP), co utrudniało obcokrajowcom korzystanie z lokalnych sieci komórkowych. Obecnie operatorzy wprowadzili specjalne usługi dla turystów z zagranicy, pozwalając na rejestrację numeru bez CPF, wymagając jednak okazania paszportu oraz adresu pobytu w Brazylii. Karty można nabyć wyłącznie w salonach sprzedaży operatorów.


    1.18. Dane teleadresowe polskich placówek w Brazylii

     

    Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Brasilii
    SES, Avenida das Nações, Quadra 809, Lote 33
    CEP: 70423-900, Brasilia-DF
    tel. (+55 61) 3212-8000
    tel. dyżurny (tylko w nagłych wypadkach): (55-61) 8143-1200
    fax: (+55 61) 3242-8543
    e-mail: brasilia.consular@msz.gov.pl, www.brasilia.msz.gov.pl


    Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Kurytybie
    Rua Agostinho Leão Júnior 234
    CEP: 80030-110, Curitiba-PR
    tel. (+55 41) 3019-4662
    tel. dyżurny (tylko w nagłych wypadkach): (+55 41) 9953-6670
    fax: (+55 41) 3019-7909
    e-mail: curitiba@msz.gov.pl, www.kurytyba.msz.gov.pl

     

    Konsulat Honorowy Rzeczpospolitej Polskiej w Belo Horizonte
    Konsul honorowy: Sérgio Pitchon
    Avenida do Contorno 6594, 7º andar, CEP: 30110-044, Belo Horizonte-MG
    Tel. / Faks (+55 31) 3555-3329 (j. portugalski, j. angielski)
    e-mail: sergio.pitchon@poloniamg.com.br

     

    Konsulat Honorowy Rzeczpospolitej Polskiej w Fortalezie
    Konsul honorowy: Hanna Zborowska Neves
    Av. Dom Luis 880 sala 305, CEP: 60160-230, Fortaleza-CE
    Tel. / Faks (+55 85) 9991-0729 (j. polski, j. portugalski, j. angielski, j. hiszpański)
    e-mail: hanna@escalaproperties.com

     

    Konsulat Honorowy Rzeczpospolitej Polskiej w Manaus
    Konsul honorowy: José de Moura Teixeira Lopes
    Rua João Valério, 250, Premium Center, no. 20 – São Geraldo, CEP 69053-358, Manaus-AM
    Tel. (+55 92) 3636-8336 (j. portugalski)
    Tel. (+55 92) 9987-5070 (j. angielski)
    Faks (+55 92) 3223-7072
    e-mail: consuladopolonia.am@josemoura.com.br

     

    Konsulat Rzeczypospolitej Polskiej w São Paulo
    Konsul Honorowy:  Andrzej Bukowinski
    Av. Angélica 2601 conj. 22
    01227-200 São Paulo - SP
    tel. +55 11 3151-5599, +55 11 99984-3858 (j. polski, j. portugalski, j. hiszpański)

    e-mail: consuladodapolonia.sp@gmail.com

     

     

    System administracyjny


     

    2.1. Ustrój polityczny

     

    Federacyjna Republika Brazylii jest republiką związkową o systemie prezydencko-parlamentarnym podzieloną na 26 stanów i Dystrykt Federalny. Głową państwa a jednocześnie szefem rządu jest prezydent, wybierany w wyborach powszechnych na 4-letnią kadencję. Aktualnie, od 31 sierpnia 2016 r., jest nim Michel Temer, najbliższe wybory odbędą się jesienią 2018 r. Przy Urzędzie Prezydenta działają dwa główne organy konsultacyjne: Rada Republiki i Narodowa Rada Obrony. Prezydent posiada silną pozycję ustrojową. Samodzielnie tworzy rząd i kieruje jego pracami. Kongres nie ma realnych instrumentów odwołania rządu, takich jak wotum nieufności. Proces impeachmentu jest środkiem nadzwyczajnym.

     

    2.2. Władza ustawodawcza i sądownicza
     

    Władza ustawodawcza należy do dwuizbowego Kongresu (Izba Deputowanych i Senat). Senat składa się z 81 senatorów (po 3 senatorów z 26 stanów i Dystryktu Federalnego). Liczba członków Izby Deputowanych wynosi 513. Deputowani wybierani są na 4 lata w wyborach powszechnych, a senatorowie na 8 lat, również w wyborach powszechnych (z tym, że co 4 lata następuje wymiana 1/3 lub 2/3 składu Senatu).


    Władzę sądowniczą sprawują niezależne sądy. Organy władzy sądowniczej wymieniane przez Konstytucję to: Najwyższy Sąd Federalny, Rada Narodowa Sprawiedliwości, Wyższy Sąd Sprawiedliwości, Wyższy Sąd Wojskowy, Wyższy Sąd Pracy, Wyższy Sąd Wyborczy, regionalne sądy federalne, sądy pracy i ich sędziowie, sądy wyborcze i ich sędziowie, sądy wojskowe i ich sędziowie, sądy stanowe i Dystryktu Federalnego. Sędziowie pełnią swoje funkcje dożywotnio, a ten przywilej uzyskują po dwóch latach pracy.
     

    2.3. Władza wykonawcza
     

    Władza wykonawcza federalna jest bardzo rozbudowana. Obejmuje ona Kancelarię Prezydenta, 18 rad konsultacyjnych, 23 ministerstwa, 12 agencji rządowych. Stany posiadają duży zakres autonomii, swoje organy ustawodawcze i sądownicze oraz władzę wykonawczą, na której czele stoi gubernator.


    2.4. Struktura administracji gospodarczej
     

    Organem koordynującym działania administracji gospodarczej jest Kancelaria Prezydenta (Casa Civil). Główne resorty gospodarcze to Ministerstwo Rozwoju, Przemysłu i Handlu Zagranicznego, Ministerstwo Rolnictwa, Hodowli i Zaopatrzenia, Ministerstwo Górnictwa i Energetyki, Ministerstwo Finansów. W stosunkach gospodarczych z zagranicą dużą rolę odgrywa Ministerstwo Spraw Zagranicznych. Wśród agencji rządowych ważne funkcje spełniają: Narodowa Agencja Nadzoru Sanitarnego (ANVISA), Narodowa Agencja Ropy Naftowej, Gazu i Biopaliw (ANP), Narodowa Agencja Energii Elektrycznej (ANEEL), Narodowa Agencja Telekomunikacji (ANATEL). Bankiem emisyjnym jest Bank Centralny Brazylii. Funkcję głównego banku kredytowego spełnia Narodowy Bank Rozwoju Gospodarczego i Społecznego (BNDES).
    Ważniejsze przedsiębiorstwa państwowe to Petrobras (ropa naftowa i gaz), Eletrobras (produkcja i dystrybucja energii elektrycznej), Imbel (przemysł obronny), Telebras (telekomunikacja), Embrapa (działalność badawczo-rozwojowa w rolnictwie i hodowli), Banco do Brasil (bank).


    Sektor prywatny zrzeszony jest w czterech głównych konfederacjach federalnych (przemysłu, handlu, rolnictwa i transportu), którym podlegają federacje stanowe oraz stowarzyszenia branżowe. Szczególną rolę odgrywa Federacja Przemysłu Stanu São Paulo z uwagi na znaczenie tego stanu w gospodarce Brazylii.

     

    Gospodarka


     

    3.1. Ogólna charakterystyka sytuacji gospodarczej

     

    W połowie 2014 roku rozpoczął się największy w historii Brazylii kryzys gospodarczy. Kryzowi Towarzyszył mu kryzys polityczny, którego rezultatem było odwołanie prezydent Dilmy Rousseff 12 maja 2016 roku. Jej miejsce objał dotychczasowy wiceprezydent Michel Temer, który obiecał wprowadzenie środków, które pobudzą gospodarkę do wzrostu i przywrócą zaufanie inwestorów krajowych i międzynarodowych. Te zapowiedzi początkowo nie zostały zrealizowane, w 2016 roku nastąpił spadek inwestycji o 13,5% w porównaniu z rokiem ubiegłym a gospodarka brazylijska skurczyła się o 3,5%. Na koniec roku 2016 ponad 12 milionów Brazylijczyków pozostawało bez pracy. Zmniejszył się średni dochód Brazylijczyków, podobnie jak wskaźniki konsumpcji oraz siła nabywcza pieniądza. W 2017 i 2018 roku sytuacja uległa poprawie, odnotowano niewielki wzrost ekonomiczny, w dużej mierze dzięki szeregu regulacjom wprowadzonym przez władze. Utrzymaniu się tendencji wzrostowej nie sprzyja niestabilna sytuacja polityczna w kraju, w tym strajk przewoźników w połowie 2018 r., który - według analiz instytucji rządowych, wpłynie znacząco obniżył prognozy wzrostu PKB na ten rok (z 2,50 do 1,95 proc.).

     

    3.2. Dług publiczny i inflacja

     

    Dług publiczny kraju wzrósł w ostatnim roku do 74% PKB. Jest to wynik silnego zmniejszenia wpływów do budżetu z podatków, małej aktywności gospodarczej i wysokiego poziomu wydatków. Wśród pozytywnych wskaźników gospodarczych należy wskazać spadek inflacji z 10,5% w styczniu 2016 do 3 % na koniec 2017 roku.  Giełda papierów wartościowych w São Paulo odnotowała w 2017 r wzrost indeksu o 26,85% i uczyniła z inwestycji w akcje jedno z najlepszych narzędzie inwestycyjnych roku.

     

    Dwustronna współpraca gospodarcza


     

    4.1.Współpraca gospodarcza z Polską

     

    Brazylia jest najważniejszym partnerem gospodarczym Polski w Ameryce Łacińskiej. Według najnowszysch danych GUS, w 2017 r. wymiana handlowa pomiędzy krajami wzrosła po raz pierwszy po dwóch latach spadku i wyniosła 4.405,1 mln PLN.

    Polski eksport w okresie sprawozdawczym wyniósł 1.178,7 mln PLN (wzrost o 10 % do analogicznego okresu 2016 roku). Polski import osiągnął natomiast poziom 3 226,4 mln PLN i był wyższy aż o 26 % w stosunku do pierwszych trzech kwartałów 2016 roku. Zwraca więc uwagę znacząca przewaga importu nad eksportem we wzajemnym handlu, wynosząca aż 2.047,8 mln PLN. Pomimo znaczącej wielkości nominalnej, wymiana handlowa pomiędzy Polską a Brazylią stanowi niewielki odsetek całościowego wolumenu wymiany handlowej obu państw (poniżej procenta).

    Polskie przedsiębiorstwa importują z Brazylii przede wszystkim dużą ilość towarów nieprzetworzonych lub nisko przetworzonych: surowców niezbędnych dla polskiej gospodarki (rudy miedzi) oraz produktów rolno-spożywczych przeznaczonych do konsumpcji (soja, kawa, owoce tropikalne, soki). Eksportują natomiast głównie produkty przetworzone: wyroby przemysłu elektromaszynowego (części i akcesoria samochodowe, silniki) oraz wyroby przemysłu chemicznego. Te dwie grupy produktów przetworzonych stanowią ok. 80 proc. całości naszego eksportu na rynek brazylijski.

     

    4.2. Współpraca inwestycyjna

     

    Od 2013 roku Bank Centralny Brazylii wprowadził nowe zasady dotyczące gromadzenia i publikowania informacji na temat inwestycji zagranicznych. Nie jest już możliwe, jak miało to miejsce w poprzednich latach, uzyskanie szczegółowych danych o inwestorze (nazwa, wkład inwestycyjny, dział gospodarki). Dane przekazywane BCB są publikowane w postaci ogólnej kwoty obejmującej wielkość inwestycji wszystkich firm z danego kraju w roku sprawozdawczym.

    Według informacji uzyskanych z BCB wysokość polskich inwestycji w 2016 roku wyniosła ok. 1,35 mln USD co stanowiło 0,002% wszystkich inwestycji zagranicznych w Brazylii. W 2015 roku było to 2,4 mln USD (0,004% wszystkich inwestycji zagranicznych). Uwzględniając położenie geograficzne obu krajów oraz odległość między nimi to zaangażowanie polskich podmiotów gospodarczych nie jest małe w stosunku do ich ogólnego potencjału.

    Z informacji uzyskanych z BCB nie było inwestycji brazylijskich w Polsce w 2016 roku.

     

    4.3. Polskie inwestycje w Brazylii

     

    Prekursorem polskich inwestycji w Brazylii jest firma Selena z Wrocławia, która w drugiej połowie lat 90-tych otworzyła przedstawicielstwo w Ponta Grossa w stanie Parana. Jest to region o dużej liczbie potomków polskich emigrantów, a firma, będąca światowym liderem w produkcji chemii budowlanej, posiada tam zakład zajmujący się produkcją pianki poliuretanowej.

    Od lipca 2000 roku istnieje w Brazylii filia firmy KOMANDOR S.A. z Radomia, działająca w branży meblarskiej. Wg otrzymanych informacji od dyrekcji KOMANDOR DO BRASIL LTDA, spółka została utworzona przez kanadyjską filię polskiej spółki z dwoma współudziałowcami brazylijskimi. Dlatego też nie figuruje jakikolwiek zapis w danych Banku Centralnego Brazylii, że jest to inwestycja polska. Filia kanadyjska w 2002 roku scedowała swoje udziały w spółce KOMANDOR DO BRASIL LTDA spółce matce z Radomia.

    Grupa Gremini od 2009 realizuje dużą ekologiczną i turystyczną inwestycję w nieruchomości na północnym wybrzeżu kraju (Projekt Eco Estrela).

    Od 2010 roku w Brazylii (Kurytyba) działa Grupa Chemiczna Boryszew pod nazwą Maflow do Brasil Ltda. Została ona nabyta przez włoski Maflow BRS, w 100% zależny od Boryszewa w październiku 2010 roku. Maflow do Brasil produkuje przewody klimatyzacyjne i wspomagania kierownicy do globalnych producentów samochodów z fabrykami zlokalizowanymi w Brazylii i Argentynie (m.in. VW, Fiat, GM, Nissan, PSA, Volvo).

    Od 2012 roku w Sao Paulo działa biuro handlowe polskiej firmy Lug Light Factory. Firma ta jest producentem oświetlenia zarówno wewnętrznego, jak i zewnętrznego.

    W 2013 r. z udziałem kapitału polskiego otwarto w Sao Paulo firmę Quero Passagem, operatora platformy internetowej www.queropassagem.com.br, która służy do sprzedaży przez internet biletów na dalekobieżne połączenia autobusowe. 

    W 2016 r. swoje biuro w Sao Paulo otworzyła firma Comarch z Krakowa.

    Swoją działalność w Brazylii kontynuują firmy, które w latach 2011-2012 otworzyły swoje biura, eSKY (branża internetowa) oraz Medcom (branża kolejowa). W Brazylii Medcom modernizuje 104 składy dla metra w Sao Paulo, ponadto dla firmy SuperVia w Rio de Janeiro wraz z firmą CAF instaluje konwertery napięcia stałego dla 35 składów kolejowych. Wg informacji uzyskanych z Medcom 9% całej produkcji zakładu jest przeznaczona na rynek brazylijski.

    Polska firma z branży chemicznej Synthos eksportuje do Brazylii kauczuk syntetyczny i kauczuk sterynowo-butadienowy karboksylowany.

     

    Dostęp do rynku


     

    5.1. Warunki dostępu do rynku dla polskich towarów i usług oraz działania interwencyjne na rzecz polskich podmiotów gospodarczych

     

    Stosunki gospodarcze między Polską a Brazylią regulują następujące umowy:

    - Umowa handlowa i płatnicza polsko-brazylijska podpisana w Rio de Janeiro 15 października 1960 roku weszła w życie 15 października 1964 roku;

    - Porozumienie między rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Federacyjnej Republiki Brazylii w sprawie transportu morskiego podpisane w Warszawie 26 listopada 1976 roku weszło w życie 21 lipca 1977 roku;

    - Umowa handlowa między rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Federacyjnej Republiki Brazylii podpisana w Brasilii 10 maja 1993 roku weszła w życie 9 sierpnia 1998 roku. W praktyce zastąpiła Umowę handlową i płatniczą polsko-brazylijską z 1960 roku;

    - Umowa między rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Federacyjnej Republiki Brazylii o współpracy naukowo-technicznej podpisana w Warszawie 5 września 1996 roku weszła w życie 12 stycznia 1998 roku. Od 1999 roku nie odbyło się żadne spotkanie komisji mieszanej. Nie podpisano również Programu Wykonawczego do Umowy. De facto nie jest wykorzystywana w kontaktach bilateralnych;

    - Wstępne porozumienie między Ministerstwem Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej Rzeczypospolitej Polskiej i Ministerstwem Rolnictwa i Zaopatrzenia Federacyjnej Republiki Brazylii o współpracy technicznej i procedurach sanitarnych w dziedzinie weterynarii oraz zdrowia zwierząt i ludzi podpisana w Warszawie 22 marca 1999 roku weszła w życie 21 kwietnia 1999 roku;

    - Umowa między rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Federacyjnej Republiki Brazylii o ruchu bezwizowym podpisana w Brasilii 14 lipca 1999 roku.

    - Umowa między rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Federacyjnej Republiki Brazylii o usługach lotniczych podpisana w Rio de Janeiro 13 marca 2000 roku. Do chwili obecnej nie została ratyfikowana przez stronę brazylijską;

    - Umowa między rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Federacyjnej Republiki Brazylii o współpracy w dziedzinie ochrony roślin podpisana w Foz de Iguacu 9 kwietnia 2002 roku;

    - Umowa między rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Federacyjnej Republiki Brazylii o współpracy w dziedzinie weterynarii podpisana w Foz de Iguacu 9 kwietnia 2002 roku. Umowa nie została ratyfikowana przez stronę brazylijską. Obowiązujące przepisy w tej kwestii są regulowane przez Wstępne porozumienie między Ministerstwem Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej Rzeczypospolitej Polskiej i Ministerstwem Rolnictwa i Zaopatrzenia Federacyjnej Republiki Brazylii o współpracy technicznej i procedurach sanitarnych w dziedzinie weterynarii oraz zdrowia zwierząt i ludzi podpisana w Warszawie 22 marca 1999 roku weszło w życie 21 kwietnia 1999 roku;

    - Umowa między PAIiIZ i brazylijską Agencją Promocji Eksportu i Inwestycji APEX o współpracy we wzajemnej promocji gospodarczej ze stycznia 2008 roku;

    - Deklaracja Ministerstwa Rozwoju, Przemysłu i Handlu Zagranicznego Brazylii i Ministerstwa Gospodarki RP o wzajemnej współpracy z sierpnia 2009 roku. Dokument przewiduje odbywanie cyklicznych spotkań grupy roboczej. Do spotkań nie doszło. Strona brazylijska zaproponowała w 2011 roku by spotkania odbywały z przedstawicielami wszystkich członków Grupy Wyszehradzkiej.

    Niestety wciąż nie zostały podpisane dwie ważne umowy, których funkcjonowanie jest szczególnie ważne dla przedsiębiorców: umowa o wzajemnej ochronie inwestycji oraz umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania (w 2018 r. doszło do wznowienia rozmów nt. negocjacji umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania).

     

    5.2. Główne – stosowane od lat – bariery w dostępie do rynku

     

    W raporcie Doing Business 2018 Banku Światowego klasyfikującego 189 kraje pod względem warunków dla działalności przedsiębiorstw zagranicznych Brazylia jest dopiero na 125 miejscu (systematyczny spadek w rankingu od kilku lat), dla porównania Polska zajmuje 27 pozycję. Autorzy raportu doceniają działania miejscowych władz w celu lepszej wymiany danych pomiędzy instytucjami zaangażowanymi w obsługę podmiotów gospodarczych i wprowadzania na coraz szerszą skalę obsługi podmiotów przez internet, jednak inne państwa świata poczyniły w ostatnim czasie większe postępy w celu ułatwiania życia przedsiębiorcom. Od lat Brazylia znajduje się na szarym końcu państw w ocenie łatwości zakładania biznesu. W Brazylii m.in. potrzeba cztery miesiące na otwarcie oddziału firmy zagranicznej – 10 razy dłużej niż średnia w państwach OECD i najdłużej z krajów BRICS. Podobnie złe oceny występują w obszarach związanych z płaceniem podatków (raport zwraca uwagę na wyjątkowo wysokie obciążenia podatkowe) i procedurami związanymi z pozwoleniem na budowę. Średni koszt założenia firmy w Brazylii wynosi ok. 1000 Euro, a proces przechodzi przez 3 instancje – federalną, stanową i miejską. W sumie potrzebnych jest 11 kolejnych czynności prawnych/etapów.

     

    a) Kwestie własności intelektualnej – w Brazylii brakuje efektywnego zastosowania legislacji chroniącej oznaczenia geograficzne produktów, marki i patenty. Dotyczy to zwłaszcza produktów żywnościowych, tekstyliów i wyrobów skórzanych, farmaceutyków oraz filmów i płyt muzycznych. Odpowiedzialne państwowe instytucje – Narodowy Instytut Własności Intelektualnej (INP) i Krajowa Agencja Nadzoru Sanitarnego (ANVISA) działają opieszale. Brazylia dotychczas nie ratyfikowała Protokołu Madryckiego z 1981 r. w sprawie międzynarodowej

    b) Cła i bariery pozataryfowe – Duża ilość importowanych pozycji taryfowych (głównie żywność i artykuły związane z ochroną zdrowia) podlega tzw. licencjom nieautomatycznym wydawanym na podstawie kontroli Narodowej Agencji Ochrony Sanitarnej (ANVISA). Urząd ten, oprócz opisu produktu, wymaga od firm eksportujących podawania cen produktu na innych rynkach, przewidzianych cen na rynku brazylijskim, planowanych wydatków marketingowych, listy podobnych produktów i ich ceny itp. Są to informacje, które nie są potrzebne do kontroli produktu, a w firmach traktowane jako poufne, gdyż związane są z polityką handlową prowadzoną przez daną firmę. W wielu przypadkach urzędy celne kwestionują ceny podawane przez eksporterów w fakturach i wyliczają cła wg własnych wskaźników. Brazylijscy celnicy stosują również kary w przypadku zaniżania cen przez eksporterów oraz zatrzymują towary do czasu zapłacenia kary. Proces rejestracji firm w elektronicznym systemie SISCOMEX (obowiązkowy dla firm zagranicznych) jest długotrwały i kosztowny zniechęcając wiele firm, zwłaszcza małych i średnich, do podejmowania eksportu na rynek brazylijski. Podatki w poszczególnych stanach Brazylii różnią się, co stwarza warunki do nieuczciwej konkurencji między firmami. Importerzy brazylijscy podlegają bardzo skomplikowanym przepisom podatkowym (44 różne podatki – federalne, stanowe i miejskie), co utrudnia małym i średnim firmom dokonywanie bezpośredniego importu i zmusza do korzystania z pośredników (traderów). Firmy unijne skarżą się również na duże trudności z promocją swoich produktów na rynku brazylijskim z uwagi na nieprecyzyjną definicję „wzoru handlowego” w miejscowych przepisach.

     

    c) Bariery weterynaryjne i fitosanitarne – władze brazylijskie prowadzą politykę utrudniania importu produktów pochodzenia roślinnego i zwierzęcego. W przypadku produktów pochodzenia zwierzęcego warunkiem dopuszczenia firmy do eksportu na rynek brazylijski jest uprzednia inspekcja weterynaryjna specjalistów brazylijskich w danej firmie. W praktyce takie inspekcje są często przekładane na skutek, jak twierdzą władze weterynaryjne Brazylii, braku odpowiedniej ilości specjalistów. Generalnym problemem jest stosowanie przez brazylijskie Ministerstwo Rolnictwa i agencje rządowe długich i skomplikowanych procedur przyznawania firmom zagranicznym licencji na eksport produktów rolnych.

     

    d) Inwestycje, zamówienia publiczne, usługi – Przedsiębiorstwa z krajów członkowskich UE, które mają największe inwestycje w Brazylii ( Hiszpania, Francja, Holandia) podkreślają, że niektóre sektory usług w Brazylii są praktycznie zamknięte dla inwestycji zagranicznych. Dotyczy to architektury, porad prawnych, usług pocztowych, reklamy, służby zdrowia, bezpieczeństwa. Szereg restrykcji jest stosowanych również w transporcie lotniczym i w sektorze usług komunalnych (wodociągi, kanalizacja, wywożenie śmieci itp.).

     

    Przeszkodą dla inwestycji UE w Brazylii i współpracy handlowej są także restrykcyjne przepisy wizowe dotyczące pozwoleń na pracę. Tylko wysoko wykwalifikowani specjaliści, których nie można znaleźć w Brazylii, mogą uzyskać pozwolenie na czasowe zatrudnienie w tym kraju.
     

    Jednak największą barierę dla polskich eksporterów stanowią nie tyle przepisy, ile biurokracja oraz powolność i dowolność działania miejscowych urzędników. Stąd też kluczem do zwiększenia udziału polskich podmiotów gospodarczych w rynku brazylijskim jest posiadanie dobrze wprowadzonego miejscowego agenta, pośrednika a nawet samego importera, który w swoim własnym interesie ułatwi przejście wszystkich barier.

    Inwestycje w Brazylii łączą się też z dużym ryzykiem, jeśli chodzi o zaufanie do miejscowych kontrahentów. Problemy zgłaszane przez polskich przedsiębiorców robiących biznes w Brazylii wiążą się przede wszystkim z trudnościami z odzyskiwaniem niezapłaconych należności od firm miejscowych.

     

    Przydatne linki i kontakty


     

    6.1. Administracja gospodarcza


    Ministério do Desenvolvimento, Indústria e Comércio Exterior
    (Ministerstwo Rozwoju, Przemysłu i Handlu Zagranicznego)
    www.desenvolvimento.gov.br

     

    Ministério de Agricultura, Pecuária e Abastecimento
    (Ministerstwo Rolnictwa, Hodowli i Zaopatrzenia)
    www.agricultura.gov.br


    Ministério de Minas e Energia
    (Ministerstwo Górnictwa i Energetyki)
    www.mme.gov.br


    Banco Central do Brasil
    (Bank Centralny Brazylii)
    www.bc.gov.br


    Agência de Promoção de Exportações e Investimentos APEX
    (Agencja Promocji Eksportu i Inwestycji)
    www.apexbrasil.com.br


    6.2. Samorządy gospodarcze

     

    Federação das Indústrias do Estado de São Paulo
    (Federacja Przemysłu stanu São Paulo)
    www.fiesp.com.br


    Associação Comercial de São Paulo
    (Stowarzyszenie Handlowe São Paulo)
    www.portal.acsp.com.br


    Confederação Nacional do Comércio, Serviços e Turismo
    (Krajowa Konfederacja Handlu, Usług i Turystyki)
    www.portaldocomercio.org.br


    Confederação Nacional de Indústria
    (Krajowa Konfederacja Przemysłu)
    www.cni.org.br


    6.3. Oficjalna prasa ekonomiczna


    Valor Econômico (dziennik)
    www.valoronline.com.br

    Exame(tygodnik)
    http://exame.abril.com.br/

     

    12 lipca 2013 (ostatnia aktualizacja: 3 sierpnia 2018)

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: