close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej

     

  • FRANCJA

  • Francja

  •  

     Informacje o kraju


     

    1.1. Położenie geograficzne, ludność, obszar, stolica, języki urzędowe.

     

    Położenie geograficzne. Francja położona jest w Europie Zachodniej. Jej terytorium rozciąga się na powierzchni 550 000 km2. Graniczy z Belgią, Luksemburgiem, Niemcami, Szwajcarią, Włochami, Monako, Andorą i Hiszpanią. Od zachodu otaczają ją wody Oceanu Atlantyckiego, od południa Morze Śródziemne, a od północy Morze Północne i La Manche. Francja posiada również 5 departamentów zamorskich (Gwadelupa, Gujana, Martynika, Reunion,  Mayotte), 5 terytoriów zamorskich (Polinezja francuska, Wallis i Futuna, Saint-Pierre i Miquelon, ziemie na antypodach i na Antarktyce, Saint-Barthélémy, Saint-Martin) oraz 1 terytorium sui generis: Nowa Kaledonia.

    Obszar: Ogólna powierzchnia kraju wynosi 550 000 km2.

    Ludność: Zgodnie z danymi Krajowego Instytutu Statystyki i Studiów Ekonomicznych (INSEE) na dzień 1 stycznia 2018 r., Francja liczy 67 186 638 obywateli.

    Stolica: Paryż

    Języki urzędowe: francuski

     

    1.2. Warunki klimatyczne.

     

    We Francji wyróżniamy trzy strefy klimatyczne: klimat oceaniczny na zachodzie kraju, kontynentalny w centrum i na wschodzie oraz śródziemnomorski, z łagodną zimą
    i upalnym latem, na południu.

     

    1.3. Główne bogactwa naturalne.

     

    Na terenie Francji znajdują się bogate złoża wykorzystywane do produkcji materiałów budowlanych (żwir, piasek i wapień) oraz złoża surowców takich jak: kaolin, talk i sól. W Nowej Kaledonii znajdują się bogate złoża niklu.

     

    1.4. System walutowy, kurs i wymiana.

     

    Od 18 lutego 2002 r. prawnym środkiem płatniczym jest euro. Poprzednia waluta frank straciła ważność w dniu 17 lutego 2002 r. Kurs wymiany ustalono na 1 EURO = 6,55957 FRF.

     Wymiana FRF możliwa była w oddziałach Banku Francji: monet do 17.02 2005 r., banknotów do 17.02.2012 r. Po ww. terminach frank francuski stał się numizmatyką i nie można tej waluty wymieniać w Banku Francji.

     

    1.5. Religia.

     

    Francuska Konstytucja z 1958 r. (art. 1) gwarantuje każdemu obywatelowi wolność wyznania. Francja jest krajem laickim i w związku z tym żadna religia nie posiada statusu religii narodowej. Brak jest oficjalnych statystyk w odniesieniu do wyznań, jednakże na podstawie badań opinii publicznej szacuje się, iż 65% Francuzów deklaruje przynależność do Kościoła Rzymskokatolickiego, 25% obywateli deklaruje ateizm, 6% społeczeństwa stanowią wyznawcy islamu, 2% protestanci i pozostałe 2% wyznawcy innych religii.

     

    1.6. Infrastruktura transportowa.

     

    Francja posiada bardzo dobrze rozbudowaną infrastrukturę transportową. Długość podstawowej sieci drogowej, zarządzanej na poziomie ogólnokrajowym wynosi ponad 21,1 tys. km, z czego 11,4 tys. km przypada na autostrady (w tym 8,6 tys. km odcinków płatnych) i 9,7 tys. km dróg krajowych. Łączna długość dróg podległych departamentom przekracza 377 tys. km, a gminom 651 tys. km. Bardzo dobrze rozwinięty jest także transport kolejowy (Francja zajmuje pierwsze miejsce w Europie pod tym względem). Obecnie długość linii kolejowych na poziomie krajowym wynosi 29,4 tys. km, z czego 1,8 tys. km obejmuje linie dużych prędkości (pociągi TGV), na których rozwijane są prędkości przekraczające 300 km/h (ostatnie osiągnięcie, to 574,8 km/godz.). Od połowy lat 80-tych XX w. renesans przeżywa transport tramwajowy, który obok sieci metra rozwijany jest w największych miastach (m.in. Paryż, Lyon, Marsylia, Tuluza, Lille i Nantes). Ponadto, dynamicznie rozwija się infrastruktura lotnicza. Francja posiada 42 porty lotnicze, które rocznie obsługują ok 200 mln pasażerów, z czego największe to Paryż Charles de Gaulle (ponad 61 mln pasażerów rocznie), Paryż Orly (27 mln), Nicea (11 mln), Lyon (8 mln), Marsylia (8 mln), Tuluza (7 mln).  Dostęp do mórz i oceanu sprawia, że Francja posiada także szeroko rozwiniętą strukturę portów . Do pięciu głównych portów zalicza się: Marsylię, Hawr, Dunkierkę, Rouen i Saint-Nazaire. Oprócz transportu morskiego, Francja posiada również dobrze rozbudowany transport śródlądowy oparty na sieci kanałów i  rzek (Sekwana, Loara, Garonna, Ren i Rodan), których łączna długość wynosi 8,5 tys. km. W ostatnich latach samorządy lokalne coraz częściej stawiają na rozwój miejskich sieci rowerowych.

     

    1.7. Obowiązek wizowy.

     

    Obywatele polscy udający się do Francji są zwolnieni z obowiązku posiadania wizy. Ponadto, od dnia 21 grudnia 2007 r., kiedy to Polska stała się pełnoprawnym członkiem strefy Schengen, została zniesiona kontrola osób przekraczających granice między państwami członkowskimi, które są stroną Układu z Schengen. Zniesienie kontroli granicznych nie zwalnia jednak podróżujących z obowiązku posiadania ważnego dokumentu tożsamości, tj. dowodu osobistego lub paszportu.

     

    1.8. Wykaz świąt państwowych.

     

    · 1 stycznia - Nouvel An (Nowy Rok)

    · Lundi de Pâques - Poniedziałek Wielkanocny (święto ruchome)

    · 1 maja - Fête du Travail (święto pracy)

    · 8 maja - Fête de la Victoire de 1945 (koniec II wojny światowej)

    · Ascension - Wniebowstąpienie (święto ruchome)

    · Lundi de Pentecôte - Zesłanie Ducha Świętego (święto ruchome)

    · 14 lipca - Fête nationale (święto narodowe)

    · 15 sierpnia - Assomption (Wniebowzięcie NMP)

    · 1 listopada - Toussaint (Wszystkich Świętych)

    · 11 listopada - Armistice de 1918 (koniec I wojny światowej)

    · 25 grudnia - Noël (Boże Narodzenie)

     

    System administracyjny


     

    2.1. Ustrój polityczny.

     

    Konstytucja z 4 października 1958 r., przyjęta w referendum w dniu 28 września
    1958 r., legła u podstaw V Republiki. Ustawa zasadnicza była od tego czasu modyfikowana 24 razy, a jej ostatnia reforma została przyjęta przez obie izby parlamentu w lipcu 2008 r. Zgodnie z art. 1 Konstytucji Francja jest niepodzielną, laicką, demokratyczną oraz socjalną republiką. Prezydent stoi na straży Konstytucji i jest gwarantem ciągłości władzy państwowej.

     

    2.2. Władza ustawodawcza.

     

    Władza ustawodawcza we Francji należy do dwuizbowego parlamentu, złożonego ze Zgromadzenia Narodowego liczącego 577 deputowanych, wybieranych bezpośrednio przez obywateli na 5-letnią kadencję oraz Senatu, który liczy 348 członków. Przewodniczący Zgromadzenia Narodowego jest wybierany na okres kadencji Zgromadzenia Narodowego. Zgodnie z uregulowaniami wprowadzonymi w lipcu 2003 r., senatorowie wybierani są na 6, a nie na 10 lat, jak było wcześniej. Wybory do Senatu nie są bezpośrednie, gdyż o wyborze senatorów decydują zgromadzenia elektorów, w których zasiadają m.in. deputowani, senatorowie oraz radni różnego szczebla samorządu terytorialnego. Zgodnie z nowym cyklem wyborczym połowa senatorów jest wybierana co trzy lata. Przewodniczący Senatu jest wybierany po każdorazowym częściowym odnowieniu składu Senatu, tj. co trzy lata. Zgodnie z artykułem 39 Konstytucji inicjatywa ustawodawcza należy równocześnie do premiera i członków parlamentu.

     

    Informacje dotyczące prac Zgromadzenia Narodowego są dostępne pod adresem www.assemblee-nationale.fr, natomiast prac Senatu na stronie internetowej www.senat.fr.

     

    2.3. Władza wykonawcza.

     

    Władza wykonawcza należy do prezydenta i rządu. Prezydent zajmuje szczególne miejsce w systemie politycznym Francji. Jest on wybierany na 5-letnią kadencję w wyborach powszechnych i bezpośrednich. Jest zwierzchnikiem sił zbrojnych. Prezydent mianuje premiera oraz na jego wniosek powołuje ministrów, przewodniczy pracom rządu, podpisuje rozporządzenia i dekrety, nad którymi obraduje rząd. Prezydentem Francji jest Emmanuel Macron, który został zaprzysiężony w dniu 14 maja 2017 r. Informacje dotyczące prezydenta znajdują się na stronie www.elysee.fr.

    Zgodnie z artykułem 20 Konstytucji, rząd określa i prowadzi politykę kraju, a za swoje działania odpowiada przed parlamentem. Pracami rządu kieruje premier. Informacje dotyczące aktualnego składu i działań rządu znajdują się pod adresem www.gouvernement.fr

     

    2.4. Struktura administracji gospodarczej.

     

    Na szczeblu centralnym za tworzenie i prowadzenie polityki w poszczególnych obszarach gospodarczych są odpowiedzialne poszczególne ministerstwa. Do najważniejszych resortów w tym zakresie należą:

    - Ministerstwo Gospodarki i Finansów (www.economie.gouv.fr; www.impots.gouv.fr);

    - Ministerstwo Transformacji Ekologicznej i Solidarnej (www.developpement-durable.gouv.fr);

    - Ministerstwo Rolnictwa i Żywienia  (www.agriculture.gouv.fr);

    - Ministerstwo Europy i Spraw Zagranicznych (www.diplomatie.gouv.fr);

    - Ministerstwo Pracy (www.travail-emploi.gouv.fr);

    - Ministerstwo Transportu (www.ecologique-solidaire.gouv.fr);

    - Ministerstwo Spójności Terytorialnej (www.cohesion-territoires.gouv.fr);

    -Ministerstwo Szkolnictwa Wyższego, Badań i Innowacji (www.enseignementsup-recherche.gouv.fr).

     

    2.5. Sądownictwo gospodarcze

     

    Podstawowe zasady, na których opiera się organizacja francuskiego wymiaru sprawiedliwości nie różnią się zasadniczo od tych, które znane są w polskim systemie prawnym. Na pierwszym miejscu należy tutaj wskazać na zapisany w Konstytucji trójpodział władzy, w którym sądy działają niezależnie od organów ustawodawczych i od administracji rządowej.

    Dla obywateli i firm polskich, mających z jakichkolwiek powodów do czynienia z jurysdykcją francuską, elementarne znaczenie będzie miał jednak szereg innych zasad. Są to:

    - powszechny dostęp do wymiaru sprawiedliwości (np. obywatele polscy zatrudnieni we Francji mogą domagać się swoich roszczeń w sądzie właściwym ze względu na miejsce wykonywania pracy),

    - bezpłatność wymiaru sprawiedliwości (koszty procesowe są nieporównywalnie niższe niż w Polsce, np. opłata sądowa wymagana przez sąd handlowy nie przekracza 100 euro),

    - niezależność i niezawisłość sędziów,

    - ciągłość działalności (w nagłych wypadkach możliwe są nawet posiedzenia w niedzielę
    i święta) oraz niezmienność siedziby sądu (co do zasady, ponieważ czasem sędziowie wykonują pewne czynności poza siedzibą sądu),

    - dwuinstancyjność,

    - kontrola stosowania prawa (przez Sąd Kasacyjny, odpowiadający polskiemu Sądowi Najwyższemu lub, w sprawach administracyjnych, przez Conseil d’Etat, organ odpowiadający polskiemu Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu),

    - jawność orzeczeń sądowych,

    - obowiązek uzasadnienia wydanego orzeczenia,

    - prawo do sprawiedliwego procesu,

    - istnienie wydajnej procedury uproszczonej, tzw. référé.

     

    Sąd Gospodarczy (Tribunal de commerce) rozstrzyga spory pomiędzy przedsiębiorcami (tak osobami fizycznymi prowadzącymi działalność gospodarczą, jak i spółkami handlowymi) oraz te, wynikające z czynności prawa handlowego (np. spory pomiędzy konsumentami i przedsiębiorcami dotyczące jakości sprzedawanych produktów lub świadczonych usług). Do jego kompetencji należą również sprawy z zakresu postępowania upadłościowego i naprawczego. Przy kancelarii sądu gospodarczego prowadzony jest Rejestr Handlowy i Spółek. W skład Sądu Gospodarczego wchodzą reprezentanci przedsiębiorców wyłaniani w drodze wyborów. Co do zasady w okręgu kompetencji Tribunal de grande instance (TGI), odpowiednik polskiego Sądu Okręgowego, istnieje co najmniej jeden Sąd Gospodarczy (w przeciwnym wypadku spory należące do jego kompetencji są rozstrzygane przez TGI orzekającego według procedury gospodarczej). Obecnie na terenie Francji działa 191 Sądów Gospodarczych. Dane teleadresowe sądów zamieszczone są na stronie Ministerstwa Sprawiedliwości:

     http://www.annuaires.justice.gouv.fr/ Szczegółowe omówienie systemu prawnego Francji w języku polskim znajduje się na stronie Komisji Europejskiej:

     http://ec.europa.eu/justice_home/judicialatlascivil/html/pdf/org_justice_fra_pl.pdf

     

    Gospodarka


     

    3.1. Ogólna charakterystyka sytuacji gospodarczej

     

    Główne wskaźniki makroekonomiczne

    Francja jest szóstą gospodarką świata (po USA, Chinach, Japonii, Niemczech i Wielkiej Brytanii) i drugim największym rynkiem w Europie. Jest również 5. największym importerem
    i 6. eksporterem na świecie.

     

    W 2017 r. odnotowano we Francj wzrost gospodarczy na poziomie 2,2% PKB, co jest najlepszym wynikiem od 6 lat.

     

    Wyszczególnienie

    2015

    2016

    2017

    PKB wartość globalna (w mld euro, wg ustawy budżetowej)

    2085,5

    2120,5

    2162,6

    PKB wartość na 1 mieszkańca (ceny bieżące) w tys. euro

    35,12

    35,9

     

    Relacja deficytu finansów publicznych do PKB w %

    3,6

    3,4

    2,6

    Relacja całkowitego długu publicznego do PKB w %

    95,7

    96

    97

    Stopa inflacji (wskaźnik cen konsumpcyjnych)

    0,0

    0,2

    1,0

    Stopa bezrobocia w %

    10,3

    10,0

    8,9

    Wartość obrotów handlu zagranicznego (w mld euro)

    955,8

    952,4

     1010

    Wartość eksportu (w mld euro)

    455,5

    452,9

    473,5

    Wartość importu (w mld euro)

    500,5

    501

    536

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    Źródło:  Eurostat; INSEE; Min. Gospodarki i Finansów; Bank Francji

     

    Deficyt budżetowy w 2017 r. wyniósł 59,3 mld euro i uplasował się na poziomie 2,6% PKB, a więc po raz pierwszy od 2007 r. poniżej 3% unijnego progu nadmiernego deficytu (dla por. 3,4% w 2016 r.). Wynik związany jest z lepszą koniunkturą gospodarczą, która pobudziła krajowe i lokalne dochody podatkowe, umożliwiła pobieranie wyższych składek od wynagrodzeń i przyczyniła się do wzrostu PKB (+2,2%) w 2017 r. Udział wydatków publicznych w PKB osiągnął 56,5 % w całym 2017 r. (wobec 56,6% w 2016 r.), natomiast dochody wzrosły o 0,7 punktu (z 53,2 % w 2016 r. do 53,9 % w 2017 r.).

    Spadek deficytu budżetowego nie umożliwił jednak ograniczenia długu publicznego, który na koniec 2017 r. wyniósł 97% PKB (wobec 96,6% w 2016 r.), tj. 2 218 mld euro (wobec 2 152 mld w 2016 r.). Wzrost długu publicznego netto jest nieco mniej wyraźny: dług netto wyniósł 87,7 % PKB wobec 87,5 % PKB w 2016 r.

    Inflacja za cały 2017 r. wyniosła 1,0%. Wzrost inflacji spowodowany był wzrostem cen energii i usług turystycznych. Lekko spadły natomiast ceny produktów przemysłowych.   

    Rok 2017 charakteryzował się niewielkim spadkiem bezrobocia. W ciągu całego roku stopa bezrobocia obniżyła się o 0,5% osiągając poziom 8,9%. Liczba bezrobotnych, poszukujących zatrudnienia na koniec 2017 r. wyniosła 3,451mln. 15,7 tys. osób opuściło szeregi społeczności nieaktywnej zawodowo. Bezrobocie osób młodych w przedziale wiekowym 15-24 lat spadło o 3,5%, stopa bezrobocia seniorów wzrosła natomiast o 1,6%. Poziom stopy bezrobocia długotrwałego podwyższył się z kolei aż o 5,1%.

    W 2017 r. we Francji zostało zarejestrowanych ponad 516 tys. pracowników delegowanych, nie licząc pracowników świadczących usługi w sektorze transportu drogowego, co stanowi wzrost o 46% w stosunku do 2016 r. Jednakże Polska nie jest już państwem delegującym do Francji największą liczbę pracowników. Najliczniejszą grupę stanowią Portugalczycy w liczbie 74 tys., przed Polakami  - 61 tys.,  Niemcami - 45 tys. oraz Rumunami - 44 tys. Francja natomiast jest trzecim krajem najliczniej delegującym pracowników po Polsce i Niemczech.

    W 2017 r. Francja przeprowadziła szereg reform gospodarczych mających na celu ożywienie gospodarcze m.in. transformacja ulgi podatkowej na rzecz konkurencyjności i zatrudnienia, uchwalenie stopniowej obniżki CIT, reforma podatku od kapitału i od fortun (ISF͢͢͢ w ISFI, prelevement forfaitaire unique), likwidacja 3 % podatku od dywidend. Celem zmian jest stopniowa transformacja gospodarcza Francji, poprawa sytuacji na rynku pracy i przedsiębiorstw, pobudzenie inwestycji i eksportu.

     

    Handel zagraniczny

     

    Francja od lat notuje ujemne saldo w handlu zagranicznym (-62 mld euro w 2017 r., -48 mld euro w 2016 r.). W 2017 roku poziom eksportu wzrósł w porównaniu z rokiem 2016 (4,5%), m.in. z powodu powrotu do wzrostu gospodarczego zarówno we Francji, jak i w całej UE. Poziom importu wzrósł stosunkowo znacząco (6,8%). Największym partnerem handlowym Francji są niezmiennie Niemcy (na pierwszym miejscu od 2012 r.), które znacznie dystansują pozostałych. 10 największych partnerów handlowych Francji odpowiada za 2/3 obrotu handlowego (67 % wszystkich transakcji), w większości to kraje europejskie a także rozwinięte (Stany Zjednoczone) i duże rynki takie jak Chiny.

    Dane pokazują, że Francja z eksportem towarów zwiększonym w 2017 r. o 4,5 % wykorzystała dynamikę handlu światowego  (+4,7%) aby ustabilizować swoją pozycję na rynku. Saldo handlu usługami poprawiło się i dało nadwyżkę w wys. 5,4 mld euro, głównie dzięki dobrym wynikom sektora turystycznego. Pomimo tego w 2017 r. Francja odnotowała pogłębienie deficytu handlowego.

     

    Eksport

    Wartość eksportu Francji w 2017 r. wyniosła 473,2 mld euro. W eksporcie francuskim dominują produkty przemysłu rolno-spożywczego, sprzęt mechaniczny, elektryczny
    i elektroniczny, środki transportu (przemysł motoryzacyjny i lotniczy), produkty farmaceutyczne. 

    Sprzedaż samochodów rośnie już czwarty rok z rzędu. Eksport statków, wyposażenia samochodowego oraz produktów luksusowych również rośnie, podczas gdy dostawy lotnicze pozostają stabilne i na wysokim poziomie.  

    60% eksportu Francji przypada na kraje Unii Europejskiej (14% do Niemiec, 7% do Hiszpanii). Około 6% eksportu trafia do Stanów Zjednoczonych, 5% do Afryki, 3% do Chin, 1% do Rosji.

     

    Import

    Wartość importu Francji wyniosła w 2017 r. 535 mld euro. W porównaniu do roku 2016 import wzrósł o 7%. W imporcie dominowały produkty rolno-spożywcze, sprzęt mechaniczny, elektryczny i elektroniczny, a także węglowodory i produkty przemysłu wydobywczego.

    59% importu pochodzi z krajów Unii Europejskiej (16% z Niemiec, 6% z Hiszpanii). Około 9% importu pochodzi z Chin, a 7% ze Stanów Zjednoczonych. 

     

    Inwestycje zagraniczne

     

    Liczba inwestycji zagranicznych we Francji wzrosła o 16% w 2017 r. Zarejestrowanych zostało 1.298 decyzji inwestycyjnych, wobec 1.117 w 2016 r., tj. średnio 25 decyzji dziennie, osiągając najwyższy poziom od dziesięciu lat. Umożliwiły one utworzenie lub utrzymanie 33.489 miejsc pracy, tj. +11% w por. do 2016 r. 1/3 zarejestrowanych projektów zgłoszonych zostało przez przedsiębiorstwa dotychczas nie działające na terytorium Francji.

     

    Pośród największych inwestorów zagranicznych we Francji na pierwszym miejscu ponownie (po rocznej przerwie na rzecz Niemiec) uplasowały się Stany Zjednoczone (18% projektów, tj. +26% w por. do 2016 r.), na drugim Niemcy (16%), Włochy (7%), następnie Wielka Brytania (7%) i Japonia (5%). Ogółem z Unii Europejskiej pochodziło 60% wszystkich decyzji inwestycyjnych.

     

    Prasa wskazuje zwłaszcza na rosnące zainteresowanie amerykańskich inwestorów francuskim sektorem R&D (25% inwestycji), m.in. French Tech, mającym uczynić z Francji europejską Silicon Valley. Pośród inwestorów znalazły się takie amerykańskie giganty IT jak m.in. IBM, Facebook, Google, Symphony czy Cisco. Tym samym Francja plasuje się na drugim miejscu pośród europejskich destynacji amerykańskich inwestycji (16%), za wielką Brytanią (25%), ale przed Niemcami (13%).

     

    Pozytywne wyniki mają być związane z najlepszym od 10 lat klimatem inwestycyjnym we Francji według zagranicznych spółek. Podkreśla się rolę reformy prawa pracy oraz wprowadzonych bądź oczekiwanych reform podatkowych, m.in. stopniowe obniżenie obciążeń podatkowych dla przedsiębiorstw (CIT), reforma podatku od majątku ISF, ustanowienie „flat tax” dla dochodów od kapitału. Wg min. gospodarki B. Le Maire’a wyniki gospodarcze FR potwierdzają właściwą strategię rządu mającą na celu ożywienie gospodarcze i wsparcie atrakcyjności inwestycyjnej Francji.

     

     

    3.2. Główne sektory gospodarki

     

    Szacunkowy udział poszczególnych sektorów w wartości dodanej brutto ogółem w 2017r. przedstawiał się następująco:

    Wartość dodana według aktywności. [1] Łączna roczna stopa wzrostu (%), 2017 lub najnowsze dostępne dane Źródło: Przegląd rachunków narodowych

     

     Administracja publiczna, obrona, edukacja, zdrowie, pomoc społeczna

     0,88%

    Działalność profesjonalna, naukowa, administracyjna

    2,55 %

     handel hurtowy, handel detaliczny, naprawa, transport, zakwaterowanie, wyżywienie

     1,73 %

    przemysł (wraz z energią)

     1,18 %

    Informacja, komunikacja

    4,79 %

     Usługi nieruchomości

     1,17 %

    Produkcja

    1,49 %

     Usługi

     78,8 %

    budownictwo

     1,6 %

    Finanse i ubezpieczenia

     0,49 %

     Rolnictwo, leśnictwo, rybołówstwo

      5,4%

    inne

     0,59 %

     

    Źródło: https://data.oecd.org/fr/natincome/valeur-ajoutee-par-activite.htm

     

    Dane OECD wskazują, że udział rolnictwa w jest obecnie stosunkowo niski we Francji oraz prawie wszystkich krajach OECD. Zmniejszył się również udział przemysłu, natomiast usługi stanowią obecnie ponad 60% wartości dodanej brutto w większości krajów OECD. Francja jest jednym z najbardziej uprzemysłowionych krajów świata (ok. 13,% PKB w 2017 r. wg danych ministerstwa gospodarki, 11,1% PKB jeżeli chodzi o przemysł przetwórczy, wg danych INSEE, w 2016 r.). W przemyśle pracuje łącznie 13,6% zatrudnionych ogółem (pracownicy i osoby prowadzące działalność gospodarczą). W 2016 r. wartość dodana produkcji przemysłowej (wraz z przemysłem wydobywczym), wyniosła  280 mld euro (262,2 mld euro w 2015 r.)

     

    Ważnymi gałęziami przemysłu jest przetwórstwo surowców (Saint-Gobain, Lafarge), przemysł elektromaszynowy (Schneider Electric, Alstom) i przemysł farmaceutyczny (Sanofi-Aventis, Pierre Fabre, Servier), który jest największym w UE (produkcja 26,2 mld euro). Silną pozycję na światowym rynku mają koncerny telekomunikacyjne i technologii informacyjnych (Orange, SFR, Vivendi, Thomson), branży chemicznej, przemysłu lotniczego (Dassault, Bombardier, Airbus, Thales), czy kosmicznego (Arianespace). Francja przoduje także w produkcji artykułów luksusowych w postaci odzieży, wyrobów jubilerskich, biżuterii, galanterii skórzanej, kosmetyków (m.in. Kering, LVMH, l’Oréal, Chanel, Hermès). Udział francuskich marek w europejskim rynku motoryzacyjnym wynosi ponad 20% (PSA, Renault). Z przemysłem samochodowym związanych jest szereg branż, w tym branża oponiarska (Michelin) oraz liczni podwykonawcy (Faurecia, Valeo).

     

    Sektor budowlany zatrudniał w 2016 r. 6,4% wszystkich pracowników (6,4% w 2015, 6,2% w 2014 r. Wartość dodana produkcji całej branży, w której działa ok. 400 tys. firm, wyniosła 109,6 mld euro .

    W 2017 r. w przemyśle odnotowano przyspieszenie produkcji w prawie wszystkich sektorach,, w szczególności motoryzacyjnym, elektrycznym i farmaceutycznym. W budownictwie natomiast doszło do spowolnienia wzrostu pod koniec 2017 r.

     

    Na Francję przypada 16% ziem uprawnych Unii Europejskiej, w samej Francji ziemie uprawne zajmują 52,5% terytorium. Ogółem sektor rolny i rolno-spożywczy stanowi 3,5% PKB. Zatrudnienie w sektorze rolnym wynosi 2,8% ogólnego zatrudnienia w kraju. Ludność wiejska stanowi 20,5% populacji Francji. Francja pozostaje największym producentem rolnym w UE - wartość produkcji rolnej wynosi 75.2 mld euro, co stanowi 18.3 % produkcji rolnej i rolno-spożywczej UE. Głównymi produktami są: zboża ( pszenica, 1 miejsce w UE, 5 na świecie; kukurydza (8 miejsce na  świecie), cukier (7 miejsce na świecie), wino (1 miejsce na świecie), mleko (3 miejsce na świecie), produkty mleczne, owoce i warzywa, hodowla zwierząt i produkty mięsne (5 miejsce na świecie w zakresie mięsa wołowego).

    Po katastrofalnym roku 2016, francuski sektor rolny i rolno-spożywczy odnotował w 2017 r. lepsze wyniki. Wartość produkcji rolnej (bez subwencji) wzrosła o 2,4% (nie rekompensując jednak spadku o -6,6% w 2016 r.). Wartość produkcji zwierzęcej wzrosła o 5,9%, a roślinnej o 0,3%. Ustabilizowała się produkcja zbóż, znaczny wzrost odnotowała produkcja buraków, ze względu na zniesienie kwot cukrowych. Na skutek niekorzystnych warunków meteorologicznych niekorzystne wyniki odnotowano w sektorze win: spadek wartości produkcji  o -9,2% i wolumenu o -12,2%. W 2017 r. wartość dodana brutto sektora rolnego wzrosła o 9,8%, a wartość dodana brutto według cen czynników produkcji sektora rolnego na osobę wzrosła o 7,7% (wobec -8,4% w 2016 r.). Wartość subwencji rolnych pozostała na niezmienionym poziomie 8,2 mld EUR. Nadwyżka handlowa w zakresie produktów rolnych i rolno-spożywczych wyniosła 763 mln EUR (stan na 10.2017), co oznacza wzrost o 244 mln EUR w ciągu ostatnich 12 miesięcy. Bilans handlowy wzrósł w tym samym okresie o 209 mln EUR. 

    W 2017 r. działania rządu w obszarze rolnym koncentrowały się na realizacji Stanów Generalnych Żywności, będących jedną z flagowych inicjatyw wyborczych prez. E. Macrona i mających na celu pobudzenie tworzenia wartości i zapewnienie jej równomiernego podziału w łańcuchu żywnościowym (tj. uregulowanie relacji handlowych miedzy producentami a przetwórcami i dystrybucją), wsparcie procesu transformacji istniejących modeli produkcji zgodnie z oczekiwaniami obywateli, a w końcu także promowanie zdrowego, bezpiecznego i zrównoważonego sposobu żywienia. Wypracowane rozwiązania przełożyć się mają na stosowne inicjatywy pracodawcze w I poł. 2018 r.  Ponadto, działania dot. min. wdrożenia rządowego planu inwestycyjnego (5 mld euro w okresie 5 lat), kształtu przyszłej WPR (w tym uwzględnienia kwestii środowiskowych i klimatycznych), kwestii sanitarnych (w związku z ptasią grypą  i ASF), kontrowersjami związanymi z negocjacjami handlowymi (m.in. CETA, Mercosur).

     

    Udział turystyki w krajowym PKB wynosi 7%. W sektorze turystycznym działa ponad 250 tys. podmiotów (hotele, domy wczasowe, restauracje, agencje podróży), w których zatrudnienie znajduje ponad 560 tys. osób. Frekwencja turystyczna we Francji wzrosła o 5,6% w 2017 r., osiągając rekordowy poziom 429 mln zarejestrowanych noclegów w roku (+23 mln wobec 2016 r. i w por. do ok 400 mln w latach 2011-2016). Wg nieoficjalnych szacunków rządu liczba turystów zagranicznych miała wynieść 89 mln.

    W 2017 r. produkcja energii elektrycznej we Francji osiągnęła 529,4 terawatogodzin. Francja wyeksportowała w 2017r. 74,2 TWh, i importowała 36,2 TWh. Saldo eksportu energii elektrycznej (38 TWh) było najmniejsze od 2010r. Konsumpcja utrzymuje się na stabilnym poziomie (-0,2% w 2017r.) czwarty rok z rzędu.  W 2017 r. produkcja energii jądrowej spadła o 1,3% do poziomu 379,1 TWh, zmniejszając swój udział w produkcji ogólnej do 71,6%. Było to spowodowane głównie czasowym zamknięciem niektórych reaktorów na wniosek organu nadzoru energetyki jądrowej (ASN). Na drugim miejscu w udziale w produkcji energii są paliwa kopalne (10,3%, z czego gaz 7,7%), na trzecim elektrownie wodne (10,1%, spadek z 34,2 TWh do 28,6 Twh [16,3%] spowodowany niskimi opadami deszczu), a na czwartym energia wiatrowa (4,5%).

     

    Dzięki dużemu udziałowi produkcji energii jądrowej wskaźnik niezależności energetycznej dla Francji wynosi ok. 50%, przy czym również dywersyfikacja źródeł zaopatrzenia zapewnia wysoki poziom bezpieczeństwa energetycznego kraju. Francja ma również dobrze zbilansowany portfel dostaw gazu. Wśród głównych dostawców tego surowca są: Norwegia (ok. 40%); Rosja (ok. 25%; Algieria (ok. 15%); Holandia (ok. 10%) oraz eksporterzy LNG z Nigerii, Kataru, Trinidad Tobago. Rząd francuski przeprowadza właśnie analizę przyszłego energy mix kraju. Wcześniejsze plany ograniczenia udziału energii jądrowej do 50% w perspektywie 2025 r. zostały zawieszone i nie wyznaczono nowej daty ani nowego celu w tym zakresie. Najważniejszymi przedsiębiorstwami działającymi w sektorze energetycznym są: EdF (Electricité de France), Engie (dawny GdF Suez), Total (petrochemia).

     

    3.3. Uczestnictwo w wielostronnych organizacjach i porozumieniach o charakterze ekonomicznym

     

    Francja jest jednym z 20 państw-założycieli OECD, wykazując znaczne zaangażowanie w prace tej organizacji. Za koordynację spraw związanych z członkostwem FR w OECD odpowiada Sekretariat Generalny ds. UE (SGAE przy urzędzie Premiera).  Jednym z najistotniejszych dla FR tematów w roku 2015 r. była walka z unikaniem opodatkowania i przenoszeniem zysków. Przyjęty w 2015 r. przez OECD raport BEPS (Base Erosion and Profit Shifting) zawiera szereg rozwiązań, których wdrożenie ma pomóc przeciwdziałać nieuczciwym praktykom optymalizacji podatkowej.

    Od 1995 r. Francja jest również członkiem Światowej Organizacji Handlu (WTO). Należy do grona państw G7 i G20, których pracom przewodniczyła w 2011 r. Francja ponownie obejmie przewodnictwo w G7 oraz G20 w 2019 r.

     

    3.4. Relacje gospodarcze z Unią Europejską

     

    Unia Europejska stanowi dla Francji najważniejszy obszar wymiany handlowej (59,1% przypada na eksport i 58,6% na import). W 2017 r. eksport do państw Unii Europejskiej wyniósł ogółem 273 829mln euro, a import 318 736 mln euro. Od 2005 r. Francja wykazuje w wymianie z krajami Unii Europejskiej deficyt w bilansie handlowym, jednak w zeszłym roku odnotowano jego zmniejszenie. W 2017 r. wyniósł on -34 307mld, w 2016 --48,1  mld. Głównymi partnerami handlowymi Francji są Niemcy, Belgia, Włochy, Hiszpania i Wielka Brytania.

     

    [1] Wartość dodana mierzy wkład pracy i kapitału w produkcję. Wartość dodana według działalności rozkłada całkowitą wartość dodaną według sektorów, a mianowicie rolnictwo, przemysł i inną działalność usługową. Udziały każdego sektora są obliczane poprzez podzielenie wartości dodanej w każdym sektorze przez całkowitą wartość dodaną. Dane oparte są na systemie rachunków narodowych 2008 (SNA 2008) dla wszystkich krajów z wyjątkiem Chile, Japonii i Turcji, gdzie dane opierają się na SNA 1993

     

    Dwustronna współpraca gospodarcza


     

    4.1. Gospodarcze umowy dwustronne

     

    Od momentu akcesji Polski do Unii Europejskiej stosunki gospodarcze między Polską i Francją wpisują się w ramy prawa wspólnotowego, głównie traktatu akcesyjnego, jaki Polska podpisała ze Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi 16 kwietnia 2003 r. w Atenach.

    W dniu 29 listopada 2013 r. w Warszawie w czasie IV konsultacji międzyrządowych, z udziałem prezydentów obu państw, zostało podpisane „Polsko-Francuskie Partnerstwo Strategiczne” obejmujące program współpracy na lata 2013-2018, odnawiając tym samym partnerstwo strategiczne ustanowione w maju 2008 r. Dokument szczegółowo omawia obszary współpracy gospodarczej, finansowej, przemysłowej, infrastrukturalnej i handlowej.

     

    Dwustronne umowy gospodarcze to przede wszystkim:

    · Umowa między Rządem PRL a Rządem Republiki Francuskiej w sprawie zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu
    i majątku, podpisana w Warszawie dnia 20 czerwca 1975 r. (weszła w życie dnia 12 września 1976 r.),

    · Protokół w sprawie pogłębienia i rozszerzenia współpracy polsko-francuskiej
    w dziedzinie gospodarki i przemysłu, podpisany w Paryżu dnia 7 maja 1976 r. (wszedł w życie z dniem podpisania),

    · Umowa między Rządem PRL a Rządem Republiki Francuskiej w sprawie popierania
    i wzajemnej ochrony inwestycji, podpisana w Paryżu dnia 14 lutego 1989 r. (weszła
    w życie dnia 10 lutego 1990 r.),

    · Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Francuskiej
    w sprawie przedterminowej spłaty zadłużenia wynikającego z Umowy o redukcji
    i restrukturyzacji długów między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Francuskiej z dnia 30 października 1991 r., podpisana w Warszawie dnia
    28 maja 2008 r. (weszła w życie z dniem podpisania).

    Pełny wykaz aktów prawnych z zakresu polsko-francuskich stosunków gospodarczych można znaleźć na stronie internetowej Ministerstwa Spraw Zagranicznych www.msz.gov.pl w dziale umowy międzynarodowe.

     

    4.2. Polsko-francuskie relacje handlowe

     

    Francja to strategiczny partner gospodarczy Polski: 4. rynek eksportowy PL (ok. 11,4 mld EUR w 2017 – 5,6% udział w ogóle eksportu PL); 5. Rynek importowy (ok. 7,9 mld euro w 2017 – 3,9% udział w ogóle importu). Dwustronne obroty handlowe od 2004 r. uległy niemal podwojeniu osiągając w 2017 r. wartości 19,3 mld EUR (większą niż wymiana FR z Rosją, Turcją, czy Japonią; eksport z PL – 11,4 mld, import – 7,9 mld). PL plasuje się na 12. miejscu wśród najważniejszych partnerów gosp. FR. Od 2007 r. PL notuje nadwyżkę w wymianie z Francją.

     

    4.3. Inwestycje

     

    http://www.paih.gov.pl/polska_w_liczbach/inwestycje_zagraniczne

    BRAK AKTUALNIEJSZYCH DANYCH

     

    a) Francuskie inwestycje w Polsce

     

    Francja należy do najważniejszych inwestorów zagranicznych w Polsce. Jest czwartym (po Holandii, Niemczech i Luksemburgu) źródłem inwestycji zagranicznych
    w naszym kraju, z ok. 12-proc. udziałem w inwestycjach zagranicznych ogółem.

    Ponad 1300 firm francuskich działających w Polsce zatrudnia ok. 180 tys. pracowników. Sektory: handlu i dystrybucji (Auchan, Carrefour, Leroy Merlin, Intermarché), produkcji przemysłowej (PSA, L’Oréal, Total), budownictwo (Bouygues, VINCI Construction, Lafarge), usługi finansowe i ubezpieczeniowe (BGŻ BNP Paribas, Crédit Agricole, Société Générale), hotelarstwo i gastronomia (Accor, Sodexo Group), sektor spożywczy (Bonduelle, Danone, Delifrance), telekomunikacja (Orange), media (Canal Plus, Vivendi Universal).

     

    Skumulowana wartość francuskich BIZ w Polsce na koniec 2016 r. wyniosła 17,8 mld euro, (17,9 mld euro w 2015r.). Francuskie inwestycje lokowane były głównie w sektorze informacji i komunikacji (48% ogółu kapitału francuskiego), przetwórstwie przemysłowym (16%) oraz handlu i naprawach pojazdów samochodowych (14,9%). Prawie 80% francuskiego kapitału skoncentrowane jest w województwie mazowieckim.

    Dane dotyczące inwestycji francuskich, w których realizację zaangażowana była Polska Agencja Inwestycji i Handlu można znaleźć na stronie:

    http://www.paiz.gov.pl/polska_w_liczbach/inwestycje_zagraniczne/inwestycje_przy_udziale_paiiiz

     

    b) Polskie inwestycje we Francji

     

    Polskie inwestycje we Francji na koniec 2016: 659,4 mln EUR. Koncentrują się: w budownictwie (Fakro, Oknoplast), przemyśle i przetwórstwie przemysłowym (Can-Pack, Suempol, Sanok-Rubber), IT (Comarch, MakoLab), w transporcie (Wielton, Solaris Bus&Coach), AGD (Amica Wronki), gastronomii (Am-Rest/Pizza Hut i KFC), a także obejmują działalność polsko-zagranicznych przedsiębiorstw z branży finansowej, jak Pekao i UniCredit.

    W marcu 2017 r.  Amica, największy producent dużego AGD w Polsce, nabyła za 3,8 mln euro od dwóch podmiotów łącznie 60,71 proc. akcji Sideme SA, francuskiego dystrybutora sprzętu AGD, stając się jego jedynym właścicielem.

    W styczniu 2017 r. polska spółka AmRest przejęła 123 punkty restauracje francuskiej sieci Pizza Hut, a w marcu 2017 r. – 42 restauracje sieci KFC.

    W marcu 2018 r. polska firma Comarch zainaugurowała swoje data center w Lille, które jest inwestycją o wartości ok. 10 mln euro. Jego zadaniem jest świadczenie usług hostingowych dla biznesu czy z zakresu smart cities.

    Dotychczas, polskie inwestycje koncentrowały się zwłaszcza w budownictwie (Fakro, Oknoplast), przemyśle (Can-Pack), IT (Comarch, MakoLab) oraz w transporcie (Solaris, Bus&Coach, Wielton), a także obejmowały działalność polsko-zagranicznych przedsiębiorstw z branży finansowej.

     

    4.4. Współpraca regionalna

     

    Wiele polskich województw, miast i gmin nawiązało współpracę ze swymi odpowiednikami we Francji. Współpraca ta odbywa się na różnych płaszczyznach, od oficjalnych kontaktów władz lokalnych, po konkretne przedsięwzięcia gospodarcze, kulturalne i naukowe. Poniżej kilka przykładów współpracy.

     

     

     

     

    STRONA POLSKA

    STRONA FRANCUSKA

    TYP POROZUMIENIA

    DZIEDZINY OBJĘTE WSPÓŁPRACĄ

    Województwo dolnośląskie

    Alzacja

    Porozumienie o współpracy z dnia 17 grudnia 1999 r.                         (współpraca z dawnym województwem wrocławskim od 1994 r.)

                       
    • Edukacja, szkolenia zawodowe                 
    • Ochrona środowiska                         
    • Kultura                           

     • Sport                               
    • Współpraca gospodarcza

    Województwo kujawsko-pomorskie

    Midi-Pyrénées

     Umowa partnerska z dnia 25 marca 2002r.

    • Współpraca gospodarcza           
    • Edukacja                                                                       
    • Ochrona środowiska                       
    • Rozwój regionalny                        
    • Turystyka                                   • Kultura

     

     

     

     

     

     

    Województwo lubelskie

     

     

     

     

     

     

    Lotaryngia

    Umowa o współpracy z dnia 4 grudnia 2002 r. (pierwsze kontakty od 1994 r.)

       
    • Rolnictwo, rozwój obszarów wiejskich                                   
    • Ochrona środowiska                      
    • Edukacja                         

    • Gospodarka     

    • Komunikacja i transport       
     
    • Kultura                                     
    • Turystyka                                   
    • Planowanie przestrzenne

    Województwo lubuskie

    Departament Lot (Midi-Pyrénées)

    Porozumienie o współpracy z dnia 17 października 2008 r. (pierwsze kontakty z dawnym woj. zielonogórskim od 1990 r.)

    • Edukacja                                                                  
    • Kultura                                                             
    • Rolnictwo                                                          
    • Zrównoważony rozwój                                                         
    • Współpraca gospodarcza

    Województwo łódzkie

    Departament Nord

    Umowa o współpracy z dnia 24 lutego 2012 r. (współpraca od 2007 r.)

    • Kultura                  

    • Sport i turystyka                           
    • Polityka społeczna                       
    • Współpraca gospodarcza                     

    • Edukacja  

    Województwo małopolskie

    Rhône-Alpes
    Centrum

     Rhône-Alpes: umowa o współpracy z grudnia 2013 r. (współpraca od 1999 r.),                         Centrum: umowa o współpracy z 7 lutego 2004 r.

    • Rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich
    • Turystyka
    • Edukacja i młodzież
    • Gospodarka
    • Ochrona środowiska
    • Rozwój regionalny
    • Kultura

    Województwo mazowieckie

    Ile-de-France

    Porozumienie o współpracy z dnia 16 czerwca 2000 r. oraz                                        Deklaracja o współpracy trójstronnej z dnia 3 maja 2006r. (wspólnie z Krajem Związkowym Brandenburgia)

    • Innowacyjność                                 
    • Spójność terytorialna                 
    • Edukacja                                       
    • Kultura                                              
    • Ochrona środowiska                  

    Województwo opolskie

    Burgundia

    Wspólne Oświadczenie "Czterostronna partnerska sieć regionalna", podpisane wraz z Nadrenią-Palatynatem i Krajem Środkowoczeskim w dn. 21 maja 2003 r.

     • Edukacja                                         
    • Współpraca gospodarcza                              
    • Kultura                                              
    • Turystyka                               
    • Zagospodarowanie terenu
    • Ochrona środowiska

    Województwo podkarpackie

    Brak francuskiego partnera na poziomie regionów i departamentów

     

     

    Województwo podlaskie

    Departament Saône-et-Loire (Burgundia)

    Protokół porozumienia z 20 listopada 2003 r.

    (od 1995 r. współpraca pomiędzy dawnym woj. suwalskim a departamentem Jura)

    • Edukacja i szkolnictwo     
    • Turystyka aktywna  

    Województwo pomorskie

     Górna Normandia
    •Limousin

    Górna Normandia (od 2002 r.), Limousin (umowa o współpracy z 22 marca 2000 r., wcześniej współpraca z dawnym woj. gdańskim; także trójstronna umowa o współpracy  z Okręgiem Środkowej Frankonii z 8 lutego 2001 r. - "Mały Trójkąt Weimarski")

    • Edukacja
    • Gospodarka
    • Kultura
    • Ochrona środowiska
    • Rozwój obszarów wiejskich

    Województwo śląskie

    Region Nord-Pas-de-Calais

     

    Departament Bas-Rhin (Alzacja)

    Porozumienie o współpracy z Regionem Nord-Pas-de-Calais z dnia 18 lipca 2012 r. (współpraca od 1991 r.,    z dawnym woj. katowickim)                      oraz                                           Porozumienie o współpracy z Dep. Dolnego Renu z dnia 12 lipca 2010r. (współpraca od 1998 r.)

    • Kultura

     

    • Edukacja i szkolenia zawodowe

    • Rozwój terytorialny

    • Ochrona środowiska

     

    • Gospodarka

     

    • Turystyka

     

    • Ochrona zdrowia

     

    • Wspieranie wielojęzyczności

    Województwo świętokrzyskie

    Brak francuskiego partnera na poziomie regionów i departamentów

     

     

    Województwo warmińsko-mazurskie

    Departament Côtes-d'Armor (Bretania)

    Porozumienie o współpracy z dnia 24 czerwca 2000 r.    (współpraca z dawnym woj. olsztyńskim od 1991 r.)

    • Rozwój terytorialny

    • Rolnictwo i przemysł rolno-spożywczy

    • Rozwój gospodarczy i turystyczny

    • Polityka społeczna

    • Kultura i edukacja

    • Służba zdrowia

    • Ochrona środowiska

    Województwo wielkopolskie

    Bretania

    Porozumienie o współpracy z dnia 14 kwietnia 2005 r. (współpraca zapoczątkowana w 1993 r. przez dawne woj. poznańskie z departamentem Ille-et-Vilaine)

    • Rolnictwo i rozwój wsi
    • Edukacja, szkolenia i badania naukowe
    • Młodzież
    • Ochrona środowiska
    • Kultura i dziedzictwo narodowe
    • Gospodarka i innowacje

    Województwo zachodnio-pomorskie

    Departament Loary Atlantyckiej (Pays de la Loire)

    Departament Gironde (Akwitania)

    Porozumienie o współpracy z Departamentem Loary Atlantyckiej z dnia 25 czerwca 2012 r.  (nieformalna współpraca od 1990 r., pierwsza formalna umowa o współpracy z 1999 r.) oraz porozumienie z Departamentem Gironde z 8 lipca 2004 r. (pierwsze kontakty od 1997 r.)

    • Rolnictwo

    • Ochrona środowiska

    • Edukacja

     

    • Kultura

    • Gospodarka

    • Ochrona zdrowia
             

     

    4.5. Współpraca samorządów gospodarczych

    Działania rządowe i regionalne ukierunkowane na rozwój bilateralnej współpracy gospodarczej są aktywnie wspomagane przez przedsięwzięcia polskich i francuskich samorządów gospodarczych. Należy tutaj przede wszystkim wymienić Francuską Izbę Przemysłowo-Handlową w Polsce (www.ccifp.pl), która od 1994 r. działa na rzecz pogłębiania partnerstwa polsko-francuskiego w biznesie oraz Polską Izbę Przemysłowo-Handlową we Francji (www.ccipf.org), która m.in. zajmuje się kojarzeniem partnerów gospodarczych z różnych branż (ze szczególnym uwzględnieniem sektora budowlanego), doradztwem prawnym, a także organizowaniem misji gospodarczych, seminariów, konferencji i szkoleń. Ponadto we Francji działają regionalne i lokalne izby gospodarcze.

     

    Dostęp do rynku


     

    Dostęp do rynku wg. zasad obowiązujących w całej Unii Europejskiej.

     

    Przydatne linki i kontakty


     

    6.1. Administracja gospodarcza

     

    Rząd i Premier - www.gouvernement.fr

    Ministerstwo Gospodarki i Finansów - www.economie.gouv.fr; www.impots.gouv.fr

    Ministerstwo Transformacji Ekologicznej i Solidarnej - https://www.ecologique-solidaire.gouv.fr/

    Ministerstwo Rolnictwa i Żywienia - www.agriculture.gouv.fr

    Generalna Dyrekcja Finansów Publicznych - www.impots.gouv.fr

    Generalna Dyrekcja Skarbu – www.tresor.economie.gouv.fr

    Francuska Agencja Skarbu – www.aft.gouv.fr

    Business France – http://www.businessfrance.fr/

    Bank Francji – www.banque-france.fr

     

    6.2. Samorządy gospodarcze

     

    Polska Izba Przemysłowo-Handlowa we Francji - www.ccipf.org

    Zgromadzenie Francuskich Izb Handlowo-Przemysłowych – www.cci.fr/web/portail-acfci

    Stałe Stowarzyszenie Izb Rolniczych APCA - www.chambres-agriculture.fr

    Stałe Zgromadzenie Izb Rzemieślniczych ARTISANAT– www.artisanat.fr

    Agencja ds. Tworzenia Przedsiębiorstw APCE – www.apce.com

    Stowarzyszenie Przedsiębiorców Francuskich MEDEF – www.medefinternational.fr

     

    6.3. Oficjalna prasa ekonomiczna

     

    Les Echos (dziennik) – www.lesechos.fr

    Le Revenu (tygodnik) – www.lerevenu.com

    La Tribune (tygodnik) – www.latribune.fr

    L’Expansion (miesięcznik) – www.lexpress.fr

    Capital (miesięcznik) – www.capital.fr

     

    6.4. Oficjalne strony o charakterze ekonomicznym

     

    Krajowy Instytut Statystyki i Studiów Ekonomicznych – www.insee.fr

    Francuski Dziennik Ustaw JO – www.journal-officiel.gouv.fr

    Narodowy Instytut Własności Przemysłowej IPNI– www.inpi.fr

    Francuskie Targi Handlowe –www.foiresetsalons.pme.gouv.fr

     

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: